III SA/Łd 883/24

Dnia 27 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Kowalska(spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Paweł Dańczak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 lutego 2025 roku sprawy ze skargi T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 10 października 2024 roku nr 1001-IOA.4247.58.2024.4.KI w przedmiocie odmowy zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 22 sierpnia 2024 roku nr 1001-IOA.4247.42.2024.7.BN; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi na rzecz strony skarżącej T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z 10 października 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy decyzję własną z 22 sierpnia 2024 r. odmawiającą T. Sp. z o. o. z siedzibą w W. zatwierdzenia planowanej lokalizacji salonu gier na automatach usytuowanego pod adresem: ul. [...], S.. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z 28 czerwca 2024 r. T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi o zatwierdzenie lokalizacji salonu gier na automatach usytuowanego w S., przy ul. [...]. Zdaniem wnioskodawcy w dniu składania wniosku o zatwierdzenie salonu gier na automatach wskazana we wniosku lokalizacja znajdowała się w odległości nie mniejszej niż 100 metrów od znajdujących się w granicach administracyjnych danej gminy lub gminy sąsiedniej - szkół, przedszkoli, placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania, jak również miejsc kultu religijnego oraz 50 metrów od innych ośrodków gier. Pismem z 2 lipca 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zwrócił się do Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z prośbą o przeprowadzenie oględzin wskazanej we wniosku lokalizacji pod kątem warunków wymienionych w rozporządzeniu Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie wymagań dotyczących planowania lokalizacji salonu gier na automatach na terenie gminy (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1506) – dalej: "rozporządzenie z 10 sierpnia 2021 r ". Funkcjonariusze służby celno-skarbowej 5 lipca 2024 r. przeprowadzili oględziny wskazanej lokalizacji, w toku których ustalono, że w bezpośrednim sąsiedztwie (w odległości 70 metrów ) lokalu usytuowanego pod adresem: S., ul. [...], znajduje się Centrum Języków Obcych "L", w którym odbywają się zajęcia edukacyjne dla dzieci i młodzieży oraz w odległości 92 metrów od planowanej lokalizacji znajduje się placówka prowadząca zajęcia sensoryczne dla dzieci o nazwie "W". W toku prowadzonego postępowania organ I instancji przeanalizował informacje znajdujące się na stronie internetowej Centrum i ustalił, że podmiot ten prowadzi, m.in. lekcje indywidualne dla dzieci i młodzieży oraz dla dorosłych. Są to lekcje indywidualne (pomoc w nadrabianiu bieżących szkolnych zaległości) lub w grupach 2-4 osobowych, korepetycje obejmujące materiał szkolny, przygotowanie do egzaminu po klasie ósmej, przygotowanie do egzaminu maturalnego, kursy językowe dla dzieci i młodzieży w każdym wieku z języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego, włoskiego i japońskiego. Pomoc w Centrum uzyskują również uczniowie szkół podstawowych i średnich przygotowujący się do olimpiad i konkursów naukowych w następujących przedmiotach: matematyka, fizyka, chemia, biologia, geografia i język polski. Z pozyskanych informacji wynika, że placówka prowadzi działalność oświatową i edukacyjną, m.in. poprzez organizowanie różnych form działalności dla dzieci i młodzieży (nauczania, dokształcania). Zajęcia są prowadzone dla różnych grup wiekowych. Decyzją z 22 sierpnia 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi odmówił zatwierdzenia planowanej lokalizacji salonu gier na automatach. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podjętego w sprawie wskazano m.in. że Centrum Języków Obcych "L" należy uznać za placówkę oświatową. Użyte bowiem w § rozporządzenie z 10 sierpnia 2021 r pojęcie "placówka oświatowo-wychowawczą" ma charakter ogólny i celowościowy. Bez znaczenia pozostaje fakt, że jednostka ta nie jest wpisana do rejestru szkół i placówek oświatowych. Ponadto organ I instancji zauważył, że jednym z głównych celów nowelizacji ustawy o grach hazardowych była ochrona małoletnich przed negatywnymi skutkami hazardu, czemu ma służyć m.in. rozszerzona kontrola nad miejscami lokalizowania salonów gier na automatach. Na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła odwołanie argumentując, że sporna placówka Centrum Języków Obcych "L" nie jest wpisana do rejestru placówek oświatowych. Zaś zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2021 r. Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 737) system oświaty obejmuje m.in. szkoły: a) podstawowe, w tym specjalne, integracyjne, z oddziałami przedszkolnymi, integracyjnymi, specjalnymi, przysposabiającymi do pracy, dwujęzycznymi, sportowymi i mistrzostwa sportowe, mistrzostwa sportowego, b) ponadpodstawowe, w tym specjalne, integracyjne, dwujęzyczne z oddziałami integracyjnymi specjalnymi, dwujęzycznymi, przygotowania wojskowego, sportowymi i mistrzostwa sportowego, rolnicze, leśne, morskie, żeglugi śródlądowej oraz rybołówstwa, c) artystyczne. Spółka podniosła, że ww. przepis zawiera zamknięty katalog szkół, precyzyjnie wymieniając każdy rodzaj szkoły. W ocenie odwołującego Centrum Języków Obcych "L" nie sposób przypisać do żadnej ze szkół składającej się na system oświaty. Przywołaną na wstępie decyzją z 10 października 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy decyzję własną z 22 sierpnia 2024 r. Organ odwoławczy podniósł, iż katalog placówek ograniczających dostępność gier na automatach jednoznacznie wskazuje, że ograniczenia te dotyczą obiektów związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką nad dziećmi i młodzieżą. Zakres podmiotowy tych placówek nie może być jednak ograniczany, gdyż nadrzędnym elementem oceny powinna być wykładnia celowościowa przepisów ustawy o grach hazardowych, a ta ma na celu ograniczenie (wyeliminowanie) możliwości ewentualnego kontaktu dzieci i młodzieży z obiektami, w których znajdują się salony gier. Placówki, które ze swojej istoty realizują cele oświatowo-wychowawcze nie mogą być zlokalizowane zbyt blisko salonów gier (czyli w odległości mniejszej niż 100 metrów), ponieważ mogłyby stwarzać pokusę dla niepełnoletnich dzieci do zagrania na automatach co w przyszłości mogłoby doprowadzić do uzależnienia od hazardu. Organ odwoławczy podkreślił, że działalność edukacyjna, integracyjna prowadzona przez Centrum Języków Obcych "L" kwalifikują tę szkołą do placówek oświatowo-wychowawczych. Należy mieć tu bowiem na uwadze wykładnię celowościową przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 227) – dalej: "u.g.h.", cele jakimi kierował się prawodawca określając zasady i warunki urządzania gier hazardowych oraz okoliczność obowiązku ochrony osób niepełnoletnich przed negatywnym skutkami jakie niesie za sobą hazard. Mając na uwadze cele nowelizacji ustawy o grach hazardowych zauważyć należy, że zakaz gry osób niepełnoletnich (art. 27 u.g.h.) jest bezwzględny i wynika z chęci realizacji postulatu zapewnienia najwyższego możliwego poziomu ochrony obywateli przed negatywnymi skutkami hazardu. Małoletni są szczególnie narażeni na uzależnienie od hazardu. Dyrektor wskazał następnie, że jak wynika z akt sprawy, Centrum Języków Obcych "L" służy rozwijaniu i zaspokajaniu potrzeb oświatowych społeczności miejskiej (w tym dzieci i młodzieży) oraz uczestniczy w upowszechnianiu wiedzy i kultury. Organizuje szereg zajęć edukacyjnych, dla dzieci i młodzieży. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że przedmiot jej działalności mieści się w ww. zadaniach wskazanych w rozporządzeniu Ministra Edukacji i Nauki i należy ją zaliczyć do placówek oświatowo-wychowawczych. Jednocześnie organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji organu I instancji, że dla oceny czy Centrum Języków Obcych "L" należy do placówek oświatowo-wychowawczych bez znaczenia pozostaje fakt, że nie znajduje się w rejestrze szkół i placówek oświatowych. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi T. Sp. z o. o. z siedzibą w W, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest: 1) § 1 pkt 1 lit.a rozporządzenie z 10 sierpnia 2021 r poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że pojęcie "placówka oświatowo-wychowawcza" ma charakter ogólny i celowościowy, a w konsekwencji uznanie, że Centrum Języków Obcych "L." mieszczące się w S. [...] jest placówką oświatowo-wychowawczą, o której mowa w ww. rozporządzeniu; 2) art. 2 pkt 3 ustawy Prawo oświatowe poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że Centrum Języków Obcych należy zakwalifikować jako placówkę oświatowo-wychowawczą, z uwagi na prowadzenie przez ten podmiot zajęć z języków obcych dla dzieci i młodzieży, w sytuacji gdy placówka ta nie spełnia podstawowych wymogów przewidzianych w Prawie oświatowym dla założenia i prowadzenia placówki oświatowo-wychowawczej. W oparciu o wskazane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jako zasadna podlega uwzględnieniu. Na wstępie zaznaczenia wymaga, że w niniejszej sprawie sąd orzekał w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt sprawy, wniosek taki został w niniejszej sprawie złożony przez stronę skarżącą, a organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Dalej wskazać trzeba, że stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w granicach danej sprawy, której skarga dotyczy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Przeprowadzona przez sąd w niniejszej sprawie kontrola według powyżej wskazanych kryteriów wykazała, że zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 22 sierpnia 2024 r. odmawiającej zatwierdzenia planowanej lokalizacji salonu gier na automatach. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była decyzja odmawiająca zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach. Powodem odmowy zatwierdzenia wnioskowanej przez stronę lokalizacji było uznanie przez organy, że szkoła językowa znajdująca się w bezpośrednim sąsiedztwie planowanego salonu gier na automatach stanowi tzw. "obiekt wrażliwy", od którego należy zachować przepisową odległość 100 m. W opinii skarżącej Centrum Języków Obcych "L" mieszczące się w S. pod adresem [...] nie jest placówką oświatowo-wychowawczą, o której mowa w rozporządzeniu z 10 sierpnia 2021 r. Zdaniem sądu w sporze tym rację należy przyznać skarżącej. Sąd zauważa, że sporna w sprawie kwestia była już przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych została rozstrzygnięta wyrokiem WSA w Olsztynie z 27 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 404/23 utrzymanym w mocy wyrokiem NSA z 14 listopada 2024 r., sygn. akt II GSK 1848/23 – dostępne pod adresem internetowym: http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela wykładnię przepisów prawa i zaprezentowana na jej poparcie argumentację w nich zawartą. W dalszej części uzasadnienia zostaną zatem przytoczone poglądy i argumentacja w nich wyrażona. Tytułem wstępu należy wskazać, że warunkiem urządzania gier na automatach w salonach gier na automatach jest zatwierdzenie w drodze decyzji planowanej lokalizacji salonu gier na automatach przez dyrektora izby administracji skarbowej właściwego ze względu na planowaną lokalizację salonu gier na automatach (art. 15 ust. 1c u.g.h.). Wymagania dotyczące planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy, w szczególności minimalna odległość salonów gier na automatach od tzw. "obiektów wrażliwych", zostały określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 15 ust. 1b u.g.h. Należy podnieść, że zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia z 10 sierpnia 2021 r salon gier na automatach może być usytuowany w odległości nie mniejszej niż: 1. 100 metrów od: a) szkół, przedszkoli, placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania, b) miejsc kultu religijnego, 2) 50 metrów od innego ośrodka gier – znajdujących się w granicach administracyjnych danej gminy lub gminy sąsiedniej. Zauważyć należy, że placówki enumeratywnie wyliczone w § 1 pkt 1 lit.a rozporządzenia z 10 sierpnia 2021 r , są placówkami systemu oświaty wymienionymi w art. 2 pkt 1, 2, 3, 7 i 8 ustawy Prawo oświatowe. Każda z tych jednostek cechuje się co do zasady i w głównej mierze prowadzeniem działalności obejmującej kształcenie i wychowanie dzieci i młodzieży oraz opiekę nad dziećmi i młodzieżą. Ze swej istoty są to jednostki organizacyjne, w których siedzibach (obiektach) stale lub okresowo przebywają dzieci i młodzież. Pośród katalogu jednostek organizacyjnych wymienionych w powołanych wyżej przepisach brak jest szkół językowych. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby takie miejsca traktować jako placówki oświatowo-wychowawcze. Należy zatem uznać, że DIAS dokonał rozszerzającej wykładni § 1 pkt 1 lit.a rozporządzenia z 10 sierpnia 2021 r. W judykaturze utrwalony jest zaś pogląd, zgodnie z którym wszelkie ograniczenia działalności gospodarczej mają charakter wyjątku i nie mogą być rozumiane w sposób rozszerzający, a więc nie można ich dorozumiewać, bądź też przyjmować w drodze analogii (wyrok WSA w Warszawie z 24 października 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1128/06, uchwała NSA składu 7 sędziów z 24 września 2001 r., sygn. akt OPS 10/01, dostępne pod adresem internetowym: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Zgodnie bowiem z art. 22 Konstytucji RP ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny. Z zasady tej wynikają dla władzy publicznej określone obowiązki, w tym zakaz wydawania aktów sprzecznych z zasadą wolności gospodarczej oraz zakaz dokonywania rozszerzającej interpretacji wyjątków od zasady wolności gospodarczej. Zatem niezasadnie DIAS dokonał interpretacji przepisów sprzecznych z ich literalnym brzmieniem. Jednoznaczna treść § 1 pkt 1 lit.a rozporządzenia z 10 sierpnia 2021 r nie daje bowiem podstaw do rozszerzenia katalogu placówek "wrażliwych", zawartego w tym przepisie, o szkołę językową, nawet jeśli byłyby tam prowadzone zajęcia edukacyjne dla dzieci i młodzieży. Oczywiście w procesie wykładni prawa nie wolno ignorować wykładni celowościowej, gdyż może się zdarzyć, że sens przepisu okaże się wątpliwy, gdy skonfrontujemy go z innymi przepisami lub weźmiemy pod uwagę cel regulacji prawnej. Jest to istotne, jeśli zważy się chociażby na to, że jednym z najmocniejszych argumentów o poprawności interpretacji jest to, że wykładnia językowa, systemowa i funkcjonalna dają zgodny wynik (por. M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2010, s. 291 i n.. L. Morawski, op. cit., Toruń 2010, s. 74-83, a także wyroki WSA w Warszawie: z 17 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2715/19 i z 21 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2169/19 oraz powołane tam orzecznictwo, dostępne pod adresem internetowym: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Jednakże mając na uwadze powyższe wskazania dotyczące zakazu stosowania wykładni rozszerzającej stwierdzić należy, że względy celowościowe zostały w przedmiotowej sprawie wadliwie wykorzystane przez DIAS i doprowadziły do rezultatu, który jest sprzeczny z wykładnią literalną powołanego przepisu. Należy mieć na uwadze, że zmiana przepisów u.g.h. miała na celu usunięcie barier w lokowaniu legalnych salonów do gier na automatach, co wynika z uzasadnienia do "Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw" z 8 grudnia 20202 r. (druk nr 833). Przy czym odnośnie do zmiany delegacji określonej w art. 15 ust. 1b u.g.h. w uzasadnieniu projektu ustawy projektodawca wyjaśnił, że "podyktowana jest koniecznością dostosowania regulacji do już obowiązującej i występującej w innych aktach prawnych terminologii. Dotychczasowy zakres regulacji nie był wystarczająco precyzyjny, zaś brzmienie przepisu nieostre, które nie pozwalało na dokładne wskazanie miejsc, gdzie spółka wykonująca monopol państwa w zakresie gier na automatach poza kasynem gry może prowadzić swoją działalność. Zmiana usuwa te nieścisłości, umożliwiając dostosowanie terminologii do siatki pojęciowej wynikającej z przepisów Prawa oświatowego. Występujące w ustawie o grach hazardowych pojęcie "placówek edukacyjnych" nie jest zdefiniowane w przepisach prawa. Proponuje się zatem zastąpienie pojęcia "placówek edukacyjnych" szczegółowym wyliczeniem obiektów, od których należy zachować określone w rozporządzeniu odległości, określonych w ustawie Prawo oświatowe. W stosunku do obecnych przepisów zaproponowane wyliczenie ma charakter nieznacznie węższy od obowiązującego, z zachowaniem celu w postaci ochrony społeczeństwa przed uzależnieniem. Dobór zakresu instytucji uwzględnia katalog obiektów występujący w obowiązującym rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach (tekst jedn. Dz. U. poz. 701). Katalog ten został sformułowany tak, aby rzeczywiste ograniczenie dostępności gier na automatach realizowane było w stosunku do miejsc pełniących określone funkcje względem dzieci i młodzieży, zatem grup wymagających szczególnej ochrony przed szkodliwymi skutkami hazardu. Łatwość uzależnienia jest bowiem szczególnie odczuwalna wśród tej właśnie części społeczeństwa, która jako mniej dojrzała emocjonalnie od dorosłych jest bardziej podatna na pokusy, co powoduje, że szybciej przekształcają się one w uzależnienie. Przyjęte rozwiązanie jest ponadto spójne z innymi środkami ochrony społeczeństwa przed uzależnieniem w zakresie organizowania gier na automatach poza kasynami gier, m.in. w postaci zakazu reklamy i promocji oraz rejestracji gracza przed wejściem do salonu gier na automatach". Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie nie można - jak to uczynił DIAS - wyłącznie w drodze wykładni celowościowej, wbrew jednoznacznej treści przepisu i celowi nowelizacji wywodzić, że skoro w szkole językowej są lub mogą być prowadzone zajęcia dla dzieci i młodzieży, w tym takie, które mogą realizować cele zbieżne z celami placówek systemu oświaty, to tę instytucję należy uznać za jedną z placówek "wrażliwych", wymienionych w tym przepisie. Jak wskazano wyżej celem nowelizacji przepisów regulujących działalność salonów gier na automatach było usunięcie barier w lokowaniu legalnych salonów do gier na automatach, w konsekwencji czego w rozporządzeniu wykonawczym pominięto "inne placówki edukacyjne" formułując listę tzw. obiektów wrażliwych i zmniejszono odległość takiego salonu od innego ośrodka gier ze 100 m do 50 m. Na marginesie warto jednocześnie podkreślić, iż także na gruncie innych regulacji prawnych w orzecznictwie NSA wielokrotnie podkreślano, że posługując się wykładnią rozszerzająco nie można automatycznie uznawać, że pod pojęciem szkoły użytym przez prawodawcę mieści się każda placówka edukacyjna (zob. wyrok NSA z 20 października 2022 r., sygn. akt III FSK 1534/21; wyrok NSA z 15 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FSK 3157/21, wyrok NSA z 15 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FSK 3158/21; wyrok NSA z 14 sierpnia 2019 r., sygn akt II FSK 1024/19 – dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo godzi się zaznaczyć, iż wskazywane powyżej nowelizacje u.g.h. jednoznacznie pozwalają uznać, iż prawodawca sam monitoruje potrzeby rozszerzania obostrzeń dotyczących lokalizacji salonów gier na automatach według wyznawanych przez siebie wartości i w takim wypadku nie jest usprawiedliwione przyjęcie wykładni rozszerzającej, tak jak postuluje to skarżący kasacyjnie organ. Należy mieć więc dodatkowo na uwadze, że prawodawca złagodził dotychczasowe obostrzenia dotyczące lokalizacji salonów gier na automatach, mając jednocześnie świadomość konieczności szczególnej ochrony dzieci i młodzieży przed szkodliwymi skutkami hazardu. W związku z tym organ powinien ponownie rozpoznać sprawę, mając na względzie przedstawione powyżej uwagi, wskazania i oceny prawne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu, wysokość opłaty skarbowej za złożenie dokumentu stwierdzającego pełnomocnictwo oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego ustalone stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). EC