III SA/Łd 889/13

Dnia 25 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...]I w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za kwiecień 2010 roku p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. k.p. W dniu 29 lipca 2013 roku "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia[...] roku, nr[...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za kwiecień 2010 roku. W skardze strona skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zawarła również wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku spółka podała, że decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym jest jedną z wielu w sprawach, które toczą się przed organami podatkowymi. Spółka wskazała, że znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, bowiem wskutek pożaru hali produkcyjnej nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej. Strona usiłuje odbudować swój potencjał produkcyjny i aby utrzymać się na rynku strona wysprzedaje swój majątek, ale obecnie wskutek działań egzekucyjnych to rozwiązanie jest niedostępne. Ponadto strona wskazała, że wykazuje jedynie straty finansowe, co w zestawieniu z windykacją należności określonych w zaskarżonej decyzji może pogłębić trudną sytuację finansową spółki. Do wniosku spółka załączyła kserokopię protokołu ustaleń z czynności kontrolno-rozpoznawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu PIT – 8 za rok 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł.z dnia [...] roku określająca zobowiązanie w podatku akcyzowym za kwiecień 2010r. w kwocie 99 636,00 zł. W ocenie sądu wykonanie powyższej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Należy podzielić stanowisko strony skarżącej wskazujące, że realnym następstwem wykonania zaskarżonej decyzji byłaby m.in. utrata płynności finansowej, a w konsekwencji brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej (odbudowy potencjału produkcyjnego) i tym samym utrata zatrudnienia przez pracowników spółki. Strona podniosła, że przedmiotowa sprawa nie jest jedyną sprawą toczącą się przez organami celnymi. Wysokość zobowiązań określonych w zaskarżonych do sądu decyzjach jest znaczna – w niniejszej sprawie wynosi 99 636,00 zł - natomiast strona łącznie wniosła do sądu 6 skarg. Spółka podniosła, że sytuacja, w której się znalazła wskutek pożaru hali produkcyjnej jest bardzo trudna. Biorąc powyższe pod uwagę sąd uznał, że strona skarżąca wykazała zaistnienie przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. dlatego też należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Na marginesie powyższych rozważań należy jedynie wskazać, że kwestia zgodności, bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania decyzji w toku postępowania sądowoadministracyjnego (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. k.p.