III SA/Łd 895/17

Dnia 15 grudnia 2017roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 roku sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 1. oddala skargę 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi D. W. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. Z. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 1, art. 3, art. 5, art. 6, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1, art. 14, art. 15,art. 19, art. 20 ust. 1, art. 21, art. 23, art. 24 ust. 1, art 36 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 1551 ze zm.), art. 9, art. 43 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.Urz.UE.L.347.608 ze zm.), art. 59, art.96, art. 93 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.Urz.UE.L.347.549), art. 24 ust. 1, art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 1. art. 37 ust. 2, art. 40, art. 41 ust. 1, art. 38, art. 39 ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE.L.227.69 ze zm.),art. 15, art. 18 ust. 6 art. 19, art. 23 ust. 2, art. 19a, art. 19 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE.L.181.48 ze zm.), § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz.U z 2015r., poz. 351), § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2015r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzanie kontroli dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. 2015r., poz. 374), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania A. B. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2016 rok. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. W dniu 18 maja 2016r. strona złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2016, w treści którego ubiegała się o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do działek rolnych o łącznej powierzchni 5,08 ha, tj przyznania jednolitej płatności obszarowej, płatności na zazielenienie oraz płatności dodatkowej, płatności dla młodych rolników i płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych. W gospodarstwie strony została przeprowadzona kontrola na miejscu zakresie kwalifikowalności powierzchni oraz wzajemnej zgodności. Z wykonanych kontroli sporządzono raporty, do których dołączono szkice działek rolnych oraz dokumentację fotograficzną. Decyzją z dnia [...], nr {...] organ I instancji przyznał stronie płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2016 rok, w tym jednolitą płatność obszarową w wysokości 2 177,41 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 72,77 zł, płatność za zazielenienie – 1 510,19zł, płatność redystrybucyjną – w wysokości 295,90zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 27,21 zł , płatność dla młodych rolników –w wysokości 1 093,16zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 36, 54 zł. Jednocześnie organ odmówił stronie przyznania płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych i nałożył sankcję w wysokości 1 808,06 zł, która to kwota będzie potrącana z płatności realizowanych przez ARiMR w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. W dniu 6 kwietnia 2017r. strona złożyła odwołanie. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie wyjaśnił, na jakiej podstawie został wykluczony z płatności obszar o powierzchni 700 m2 , na którym rośnie trawa i zioła. Stwierdził, że raport z kontroli zawiera karygodne błędy, w obu raportach podano urządzenie GPS, podczas gdy w toku drugiej kontroli urządzenie nie było wykorzystane. Odnosząc się do kwestii uprawy roślin wysokobiałkowych podał, że uprawa ta musi być w 100% czysta, tzn. nie mogą występować inne rośliny (np. chwasty, czy zioła). Stwierdzenie, że lucerna nie jest rośliną wysokobiałkową lub nie występowała na polu w ogóle świadczy o tym, że osoba kontrolująca nie przeszła przez pole lub wcale na nim nie była obecna. Dodatkowo skarżący podkreślił, że składając wniosek o przyznanie płatności nie został poinformowany, że uprawiając lucernę powinien stosować środki chwastobójcze aby plon był czysty. W związku z zarzutami strony co do prawidłowości ustaleń dokonanych w trakcie kontroli organ zwrócił się o ich ponowną weryfikację. W piśmie z 20.06. 2017r. Kierownik Biura Kontroli na Miejscu podtrzymał ustalenia kontroli. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy wskazał, że zasady i tryb przyznawania rolnikom płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego reguluje ustawa z dnia 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Zgodnie z art. 5 ustawy, kierownik biura powiatowego Agencji jest właściwy w sprawach dotyczących płatności bezpośrednich oraz płatności niezwiązanej do tytoniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Właściwość miejscową kierownika biura powiatowego Agencji ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby rolnika. Zgodnie z art. 6 ustawy, płatności bezpośrednie oraz płatność niezwiązana do tytoniu są przyznawane rolnikowi, jeżeli są spełnione warunki przyznania tych płatności określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na jej podstawie. Stosownie do treści art. 7 ust. 1-2 ustawy, płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli: 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz 2) łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, rolnik obowiązany na podstawie art. 43 ust. 1 rozporządzenia nr 1307/2013 do przestrzegania praktyk, o których mowa w tym przepisie: 1) nie może wykonać tego obowiązku, stosując praktyki równoważne objęte systemami, o których mowa w art. 43 ust. 3 lit. b tego rozporządzenia; 2) realizując zobowiązania, o których mowa w art. 43 ust. 3 lit. a tego rozporządzenia, może wykonać praktykę, o której mowa w art. 43 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1307/2013, wyłącznie stosując praktyki, o których mowa w części I pkt 2 tiret drugie załącznika IX do tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy, płatność dodatkowa jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym dla tego rolnika do jednolitej płatności obszarowej jest większa niż 3 ha. Płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika: 1) nie większej niż 30 ha oraz 2) pomniejszonej o 3 ha. Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż płatności związane do powierzchni upraw przysługują do uprawy w plonie głównym roślin wysokobiałkowych, ziemniaków skrobiowych, buraków cukrowych, pomidorów, chmielu, owoców miękkich (truskawek lub malin), lnu lub konopi włóknistych. Organ wyjaśnił, że składając wniosek rolnik wskazuje powierzchnię, w stosunku do której ubiega się o przyznanie płatności na dany rok. Powierzchnia ta jest następnie weryfikowana przez organ I instancji w toku postępowania administracyjnego i dopiero tak ustalony obszar użytkowany rolniczo oraz sposób jego zagospodarowania stanowi podstawę przyznania płatności. Narzędziem służącym weryfikacji podanych przez stronę w treści wniosku informacji są kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Stosownie bowiem do treści art. 59 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013 wszystkie wnioski o przyznanie płatności są objęte kontrolami administracyjnymi. System ten jest uzupełniany o kontrole na miejscu. Zgodnie z art. 24 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014r. kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację: a)poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub innej deklaracji; b) zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków, na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków; c) przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności. W myśl art. 37 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014 kontrole na miejscu obejmują pomiar obszaru i weryfikację kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków dotyczących obszaru zgłoszonego przez beneficjenta w ramach systemów pomocy lub środków wsparcia, o których mowa w ust. 1. W przypadku beneficjentów, którzy ubiegają się o płatności bezpośrednie w ramach systemów wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i których użytki rolne obejmują głównie obszary utrzymujące się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, kontrola na miejscu obejmuje również weryfikację minimalnych działań prowadzonych na tych obszarach, o których to działaniach mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 " Organ odwoławczy wyjaśnił, że kontrole na miejscu są realizowane metodą inspekcji terenowej lub metodą foto. Z akt sprawy wynika, iż w analizowanym przypadku kontrola została przeprowadzona metodą inspekcji terenowej. Kontrola metodą inspekcji terenowej polega na przeprowadzeniu wywiadu terenowego i pomiarów terenowych w odniesieniu do co najmniej 50% ogólnej liczby działek rolnych zadeklarowanych przez rolnika we wniosku. Pomiar granic działek rolnych jest wykonywany przy zastosowaniu różnego sprzętu pomiarowego np. tachimetru, odbiornika pomiarów satelitarnych GPS, taśmy mierniczej itp. Wybór metody pomiaru i sprzętu pomiarowego jest uzależniony od uwarunkowań występujących w terenie, tj. kształtu i wielkości mierzonej działki rolnej oraz rzeźby terenu. Wybór w tym zakresie należy do osoby realizującej czynności kontrolne. Organ powołał także art. 59 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)Nr 1306/2013 stanowiący, że właściwy organ sporządza sprawozdanie z każdej przeprowadzonej kontroli na miejscu. Stosownie zaś do treści art. 41 ust. l Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014r. z każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej zgodnie z przepisami niniejszej sekcji sporządza się sprawozdanie z kontroli, które umożliwia szczegółowy przegląd przeprowadzonych kontroli oraz wyciągnięcie wniosków na temat zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami. Wskazał także jakie dane wymagane są w sprawozdaniu. W ocenie organu odwoławczego, z analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu 2 września 2016r. w gospodarstwie rolnym A. B. została przeprowadzona na miejscu, metodą inspekcji terenowej. Kontrola objęła wszystkie zadeklarowane we wniosku działki rolne. W toku kontroli stwierdzono zawyżenie powierzchni działki rolnej C/C1 oraz D/D1. Z raportu z czynności kontrolnych wynika, że powierzchnia działki rolnej C/C1 faktycznie wynosiła 0,09 ha (we wniosku 0,16 ha) a działki rolnej D/D1 - 0,20 ha (we wniosku 0,25 ha). Powyższe ustalenia, tj. pomiary powierzchni gruntów dokonane zostały m.in. w oparciu o załączniki graficzne złożone przez stronę. Na przedmiotowych dokumentach wnioskodawca oznaczył obszar na którym prowadzi działalność rolniczą (załącznik graficzny nr 3/5 dot. działki C oraz załącznik graficzny nr 1/5 dot. działki D). W toku czynności kontrolnych, inspektorzy terenowi dokonując pomiarów zgodnie z wyrysem działek na załącznikach stwierdzili, że powierzchnia zadeklarowana we wniosku nie była zgodna ze stanem faktycznym (tj. szkic pomiaru działki C/C1 oraz szkic pomiaru działki D/D1). W przypadku działki rolnej C/C1 wykluczona została zachodnia część działki, a w odniesieniu do działki D/D1 wyłączono część południowo –wschodnią. Z adnotacji na szkicach pomiaru wynika, że obszar wyłączony stanowił nieużytek. Dla zobrazowania stanu gruntu, zostały wykonane zdjęcia (kierunek oraz miejsce wykonania zdjęć zostało oznaczone na szkicach pomiaru działek). Fotografie działki C/C1 o nr 1,2,3 oraz D/D1 o nr 6, 9,10, 11 i 12, w ocenie organu odwoławczego, w sposób nie budzący wątpliwości przedstawiają obszar nieużytkowany rolniczo. Producent składając wniosek o przyznanie płatności na 2016r. powinien podjąć niezbędne dla danej pory roku i warunków prace rolnicze. Z raportu kontroli wynika, że strona takich czynności nie zrealizowała w przypadku ww. działek. Utrwalony na fotografiach wykonanych w różnych częściach ww. działek stan szaty roślinnej wskazuje, że na wykluczonym z dopłat obszarze nastąpiło zaniedbanie w zakresie gospodarki łąkowej, w szczególności w kontekście systematycznego wykaszania runi łąkowej. Na zdjęciach uwidoczniono silne przerośnięte oraz zachwaszczone trawy nie poddane żadnym zabiegom agrotechnicznym, jak również gęste zakrzaczenia i zadrzewienia. Zdaniem organu odwoławczego zgromadzony w toku czynności kontrolnych materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że stan, w jakim znajdowały się grunty w dniu kontroli, jest efektem braku rolniczego użytkowania przedmiotowych gruntów. Ponadto w toku kontroli stwierdzono, że cała powierzchnia działki rolnej A1 (tj. 4,20 ha) nie kwalifikowała się do płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych. Kontrolujący zastosowali kod DR7, tj. stwierdzona uprawa należy do innej grupy upraw niż deklarowana. Brak zgłoszonej uprawy w rozpatrywanym przypadku dokumentują \zdaniem organu zdjęcia o nr 15, 16, 17 i 18. Organ wskazał, że w piśmie z dnia 17 czerwca 2016r. Kierownik Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego, po przeprowadzeniu ponownej weryfikacji raportu z kontroli w związku z złożonym przez A. B. odwołaniem, podtrzymał ustalenia w nim zawarte wskazując, że na działce C/C1 stwierdzono 0,09 ha TUZ, pozostałą część na dzień kontroli stanowiły wieloletnie zachwaszczenia i budynki niekwalifikujące się do płatności. Na działce D/D1 stwierdzono 0,20 ha TUZ, pozostałą część stanowiły na dzień kontroli wieloletnie zachwaszczenia, zakrzaczenia sąsiadujące z korytem rzeki(...) " Na działce rolnej A1 stwierdzono mieszkankę wieloletnich traw z motylkowatymi drobnonasiennymi - lucerną, co wyklucza zakwalifikowanie działki do przyznania płatności, ponieważ płatność ta może być przyznana do mieszanek, pod warunkiem, że obie rośliny objęte płatnością zostaną zgłoszone. W przypadku pozostałych działek powierzchnia zgłoszona odpowiadała powierzchni stwierdzonej. W ocenie organu odwoławczego brak było podstaw do podważenia dokonanych ustaleń w toku kontroli na miejscu w zakresie dokonanych pomiarów zadeklarowanych we wniosku działek i ustalenia wielkości powierzchni kwalifikowanej do pomocy, czy kwestionowania metody dokonywania pomiarów. Jak bowiem wynika z art. 38 ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 6 oraz art. 39 ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014, powierzchnię tę określa się za pomocą dowolnych środków zapewniających jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Unii normy techniczne. Tolerancja pomiaru jest określona przy uwzględnieniu 1,25-metrowej strefy buforowej wokół działki rolnej. Maksymalna tolerancja odnośnie do każdej działki rolnej nie może przekroczyć wartości bezwzględnej 1,0 ha. Można uwzględniać całkowitą powierzchnię działki rolnej, pod warunkiem że jest ona w pełni kwalifikowalna. W innych przypadkach uwzględnia się powierzchnię kwalifikowalną netto, Kwalifikowalność działek rolnych weryfikuje się za pomocą wszelkich odpowiednich środków. Weryfikacja ta, w stosownych przypadkach, obejmuje również sprawdzenie uprawy. W tym celu, w uzasadnionych przypadkach, wymaga się dodatkowych dowodów. Właściwe organy mogą wykorzystywać teledetekcję oraz techniki globalnych systemów nawigacji satelitarnej (GNSS) tam, gdzie jest to możliwe. Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca pozostawia państwom członkowskim dowolność stosowania metod pomiaru powierzchni, pod tym jednakże warunkiem, że zastosowana metoda gwarantuje dokładność pomiaru co najmniej na poziomie określonym przez unijne normy techniczne. W tym zakresie ustawodawca unijny, jak i krajowy w art. 75 § 1 K.p.a., wprowadza otwarty i szeroki katalog środków dowodowych - metod pomiaru powierzchni, spełniających przynajmniej minimalne standardy dokładności pomiaru. Wybór metody pomiaru wobec tego pozostawiony jest swobodzie podmiotu dokonującego pomiaru. Bez wątpienia o wyborze metody będą decydować w znacznym stopniu również uwarunkowania i ukształtowanie terenu, wielkość i kształt działek, występowanie na nim urządzeń pomniejszających faktycznie możliwą do zadeklarowanej uprawy rolnej powierzchnię, tj. rowy melioracyjne, tereny pod stacje służące obsłudze wodnej czy energetycznej itp., jak i okoliczność nieutrzymywania w dobrej kulturze rolnej powierzchni o nieregularnych kształtach. W niniejszej sprawie organ przeprowadził kontrolę na miejscu metodą inspekcji terenowej tj. wizytując zadeklarowane działki (oceniając wizualnie) i dokonując oceny stanu zadeklarowanych upraw, zaś pomiary powierzchni faktycznie wykorzystywanej pod zadeklarowane uprawy dokonane zostały za pomocą urządzenia GPS, a poczynione ustalenia udokumentowano stosownymi zapisami do protokołu z kontroli i załączonym do protokołu szkicem graficznym działek, wykonanymi zdjęciami poszczególnych działek (zawierającymi dokładny opis poszczególnych działek oraz kierunek wykonywania zdjęć). Bez wątpienia zastosowana przez organ metoda kontroli zadeklarowanych działek nie tylko była dozwolona przez ustawodawcę unijnego, ale wręcz mieściła się w szerokiej definicji metod kontroli. Kontrola na miejscu została wykonana przez inspektorów terenowych legitymizujących się stosownymi imiennymi upoważnieniami do realizacji kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni czyli dysponowali odpowiednią wiedzą i doświadczeniem w zakresie przeprowadzania kontroli gruntów deklarowanych do dopłat, czyli spełnili warunki określone w § 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 marca 2015r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć wykonywanie czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015r., poz 473). Stosownie natomiast do treści art. 37 ust. 7 ustawy, podmiot kontrolowany, który nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia co do tych ustaleń osobie, która sporządziła raport w terminie 14 dni od dnia otrzymania kopii raportu z czynności kontrolnych. Korzystając z przysługującego stronie uprawnienia A. B. złożył w dniu 31 stycznia 2017r. zastrzeżenia do wyników kontroli, które po rozpatrzeniu przez wykonawcę kontroli nie wpłynęły na zmianę wyników kontroli, o czym strona została poinformowana w piśmie z dnia 14 lutego 2017r. Podsumowując organ stwierdził, że powierzchnia użytków rolnych zawarta w protokole z kontroli na miejscu, spełniających wymagania określone w art. 41 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014 to faktyczna powierzchnia, na której kontrolerzy w toku kontroli stwierdzili zadeklarowane we wniosku uprawy. Do powierzchni działek rolnych nie wliczono powierzchni nieużytkowanej rolniczo, zatem brak podstaw do podważenia ustaleń dokonanych w toku czynności kontrolnych w zakresie działki rolnej C, D oraz A1. Ponadto organ nadmienił, że w dniu 6 września 2016r. została przeprowadzona kontrola na miejscu, która dotyczyła przestrzegania w gospodarstwie przez stronę zasad wzajemnej zgodności czyli wymogów, które powinni spełniać beneficjenci płatności. W tym zakresie nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości Następnie organ wskazał szczegółowo sposób wyliczenia płatności. Wyjaśnił, że w przypadku jednolitej płatności obszarowej wykluczona została działka C, której faktyczna powierzchnia -0,07 ha była mniejsza niż minimalna powierzchnia działki rolnej uprawiona do dopłat czyli 0,10ha oraz części działki D - 0,05 ha, na której stwierdzono nieużytek. Różnica między powierzchnią zgłoszoną a powierzchnią stwierdzoną wynosiła 0,21 ha, co stanowi 4,31% powierzchni stwierdzonej (stwierdzona różnica 0,21 ha x 100 %) / pow. stwierdzona 4,87ha = 4,31%) Zgodnie z brzmieniem art. 18 ust. 6 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 " (...) jeżeli obszar zgłoszony przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego dla tej grupy upraw (...)." Kwestię obniżek i włączeń w zakresie płatności ONW reguluje art. 19a Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów systemów pomocy przewidzianych w tytule III rozdział 1, 2, 4 i 5 oraz tytule V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz środków wsparcia, o których mowa w art. 30 i 31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18 mniejszego rozporządzenia, pomoc lub wsparcie oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o wartość 1,5 raza większą od stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % zatwierdzonego obszaru lub dwa hektary. Kara administracyjna nie przekracza 100 % wartości kwot obliczonych w oparciu o zgłoszony obszar. Jeśli na beneficjenta nie nałożono jeszcze żadnej kary administracyjnej zgodnie z ust. 1 za zawyżenie deklaracji obszaru w odniesieniu do danego systemu pomocy lub środka wsparcia, wówczas karę administracyjną, o której mowa w tym ustępie, zmniejsza się o 50 %, jeżeli różnica pomiędzy obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym nie przekracza 10 % obszaru zatwierdzonego. Zgodnie z powyższym przepisem w przypadku, gdy różnica między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym przekracza 3% obszaru zatwierdzonego albo więcej niż 2 ha ale nie więcej niż 20% obszaru zatwierdzonego - pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego pomniejszonego o 1,5 krotność stwierdzonej różnicy przy czym karę administracyjną zmniejsza się o 50 % jeżeli różnica między obszarem zgłoszonym, a obszarem zatwierdzonym nie przekracza 10% obszaru zatwierdzonego Ponieważ w analizowanym przypadku procentowa różnica wynosiła 4,31%, wysokość przysługującej stronie płatności została odpowiednio pomniejszona stosownie do treści art. 19a ust.1 Rozporządzenia Nr 640/2014. Płatność dodatkowa (redystrybucyjna) w myśl art. 14 ust. 1 ustawy, jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu tego rolnika jest większa niż 3 ha. Płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika nie większej niż 30 ha oraz pomniejszonej o 3 ha. Tym samym płatność dodatkowa może być przyznana maksymalnie do 27 ha. Powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności wynosiła 5,08 ha. Powierzchnia stwierdzona (zatwierdzona) w toku postępowania administracyjnego, spełniająca kryteria przyznania dla jednolitej płatności obszarowej wyniosła 4,87ha. Różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszoną a powierzchnią stwierdzoną wyniosła zatem 0,21 ha, co stanowi 4,31% powierzchni stwierdzonej (stwierdzona różnica 0,21 ha * 100 %) / pow. stwierdzona 4,87 ha). W analizowanym przypadku procentowa różnica wynosiła 4,31%, podstawą do obliczenia płatności była powierzchnia stwierdzona w toku postępowania czyli 4,87 ha, która następnie zgodnie z brzmieniem art. 19a ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014 została odpowiednio pomniejszona. Stawka płatności dodatkowej w 2016 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2016 r. w sprawie stawki płatności dodatkowej za 2016 r. (Dz.U. poz. 1708) wynosi 172,79 zł. Gdy chodzi z kolei o płatność z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność na zazielenienie) zgodnie z art. 43 Rozporządzenia Nr 1307/2013 jest przyznawana, jeżeli rolnik przestrzega praktyk korzystnych dla klimatu i środowiska, polegających na dywersyfikacji upraw, utrzymywaniu trwałych użytków zielonych oraz utrzymywaniu obszarów proekologicznych lub praktyk równoważnych. Zgodnie z art. 23 ust. 2 Rozporządzenia nr 640/2014 jeżeli obszar zgłoszony do jednolitej płatność obszarowej przekracza obszar zatwierdzony, do obliczania płatności za zazielenienie, stosuje się obszar zatwierdzony. Jak wykazano w niniejszej decyzji stwierdzona w toku prowadzonego postępowania powierzchnia działek rolnych deklarowanych do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 4,87ha, a zatem powierzchnia ta stanowi podstawę do przyznania płatności za zazielenienie. W związku z powyższym, przysługująca stronie płatność wynosiła 1 510,19 zł (tj. 4,87 ha x 310,10 zł =1 510,19 zł). Stawka płatności za zazielenienie do 1 ha w 2016r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2016 r. w sprawie stawki płatności za zazielenienie za 2016r. (Dz. U. poz. 1707) i wynosi 310,10 zł. Płatność dla młodych rolników przysługuje rolnikowi, który spełnia minimalne wymagania dla przyznania płatności bezpośrednich, o których mowa w art. 7 i 8 ustawy. Zgodnie z art. 13 ustawy, płatność dla młodych rolników przysługuje do powierzchni objętych zatwierdzonym obszarem do jednolitej płatności obszarowej jednak nie większej niż 50 ha. Na podstawie art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, płatność dla młodych rolników przysługuje rolnikom, którzy rozpoczynają działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem lub rozpoczęli już działalność w gospodarstwie rolnym w ciągu pięciu lat przed pierwszym złożeniem wniosku w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej w ramach systemu na lata 2015-2020 oraz ich wiek w roku składania tego wniosku nie przekracza 40 lat. Zgodnie zaś z art. 49 ust. l rozporządzenia (UE) nr 639/2014, płatność dla młodych rolników przysługuje rolnikom, którzy w pierwszym roku składania przez osobę prawną wniosku o płatność w ramach systemu dla młodych rolników sprawują faktyczną i trwałą kontrolę nad daną osobą prawną w zakresie decyzji dotyczących zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego, lub przypadku gdy kilka osób fizycznych, łącznie z osobami, które nie są młodymi rolnikami, uczestniczy w kapitale osoby prawnej lub zarządzaniu nią, młody rolnik jest zdolny do sprawowania takiej faktycznej i trwałej kontroli samodzielnie albo wspólnie z innymi rolnikami oraz ich wiek w roku składania tego wniosku nie przekracza 40 lat. W toku kontroli administracyjnej stwierdzono, iż strona spełnia przesłanki warunkujące przyznanie płatności dla młodych rolników, zatem ustalając jej wysokość organ miał na względzie art. 13 ustawy oraz art. 19a ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014 Zgodnie z art. 13 ustawy płatność dla młodych rolników przysługuje do powierzchni objętych zatwierdzonym obszarem do jednolitej płatności obszarowej jednak nie większej niż 50 ha. Ponieważ w analizowanym przypadku procentowa różnica wynosiła 4,31%, podstawą do obliczenia płatności była powierzchnia stwierdzona w toku postępowania czyli 4,87ha, która następnie zgodnie z brzmieniem art. 19a ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014 została odpowiednio pomniejszona. W związku z tym, przysługująca płatność wynosiła 1 093,16 zł (tj. 4,125 ha x 231,97 zł stawka płatności =1 093,16 zł). Stawka płatności dla młodych rolników do 1 ha uprawy w 2016r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2016 r. w sprawie stawki płatności dla młodego rolnika za 2016 r. (Dz.U. poz. 1701) i wynosi 231,97 zł. Następnie organ wyjaśni, że płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych zostały uregulowane w art. 15 ustawy, który stanowi, że płatności związane do powierzchni upraw przysługują do uprawy w plonie głównym roślin wysokobiałkowych, ziemniaków skrobiowych, buraków cukrowych, pomidorów, chmielu, owoców miękkich (truskawek lub malin), lnu lub konopi włóknistych. Płatność związana do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych jest przyznawana rolnikowi do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych gatunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 1 i 2, nie większej niż 75 ha. Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu, gatunki roślin wysokobiałkowych, do których może zostać przyznana płatność związana do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych, są określone w załączniku do rozporządzenia. Płatność związana do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych przysługuje również w przypadku uprawy roślin gatunków określonych w załączniku do rozporządzenia w formie mieszanek, z wyłączeniem mieszanek z roślinami innymi niż rośliny gatunków określonych w tym załączniku, z tym że w przypadku wyki siewnej (Vicia sativa L.) i wyki kosmatej (Vicia villosa Roth.) płatność ta przysługuje także w przypadku ich uprawy z rośliną podporową. Warunkiem niezbędnym do uzyskania płatności związanej do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych jest uprawa tych roślin w plonie głównym. Pod pojęciem terminu "plonu głównego" należy rozumieć występowanie określonej rośliny na gruncie przez większą część okresu wegetacyjnego zakończonego zbiorem podstawowych części użytkowych roślin uprawnych, będące podstawowym, zamierzonym wynikiem działań uprawowych. Co więcej, w zgodnie z brzmieniem § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. płatność związana do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych przysługuje również w przypadku ich uprawy w formie mieszanek, z wyłączeniem mieszanek z roślinami innymi niż rośliny gatunków określonych w tym załączniku, z tym że w przypadku wyki siewnej (Vicia sativa L.) i wyki kosmatej (Vicia villosa Roth.) płatność ta przysługuje także w przypadku ich uprawy z rośliną podporową. Z raportu wynika, iż na zadeklarowanej działce rolnej A1 w dniu 2 września 2016r. tj. w dniu kontroli na gruncie stwierdzono mieszankę traw z motylkowatymi drobnonasiennymi, a jak wskazano powyżej § 8 ust.2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015r. wyklucza możliwość przyznania płatności związanej do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych do mieszanek z inną rośliną niż rośliny strączkowe i motylkowate drobnonasienne. W ocenie organu brak jest podstaw do tego, aby przyjąć, że na ww. działce znajdowała się uprawa kwalifikująca się do płatności związanej do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych. W związku z powyższym powierzchnia zadeklarowana wynosiła 4,20 ha natomiast powierzchnia stwierdzona w toku postępowania to 0 ha. W tym stanie faktycznym (tj. zawyżenia powierzchni powyżej 50%) zastosowanie znajduje art. 19 ust. 2 Rozporządzenia 640/2014 zgodnie z brzmieniem którego jeżeli różnica pomiędzy jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do płatności do upraw roślin wysokobiałkowych a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się karę administracyjną w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną. Stosownie do treści art. 19 ust. 3 Rozporządzenia 640/2014 jeśli kwota obliczona zgodnie z ust. 1 i 2 nie może być w całości odliczona w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Komisję na podstawie art. 57 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 anuluje się saldo pozostałe do spłaty co oznacza, że kwota ta będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. Jeżeli w tych latach przyznane płatności nie pozwolą na pełna kompensację kwoty sankcji, pozostałe saldo zostanie anulowane. Ponieważ procentowe zawyżenie przekroczyło 50 % to organ odmówił płatności związanej do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych oraz nałożył sankcje w łącznej wysokości 1 808,06 zł. Stawka płatności związanej do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych została określona w § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2016r. w sprawie stawek płatności związanych do powierzchni upraw za 2016r. (Dz.U. poz. 1704) i wynosi 430,49 zł. Ponadto organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 64 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013, nie nakłada się kar administracyjnych w przypadku gdy: a. niezgodność jest wynikiem działania siły wyższej;. b. niezgodność jest wynikiem oczywistych błędów, o których mowa w art. 59 ust. 6; c. niezgodność jest wynikiem błędu właściwego organu lub innego organu oraz w przypadku gdy błąd ten nie mógł zostać w rozsądny sposób odkryty przez osobę, której dotyczy kara administracyjna; d. dana osoba może dowieść w sposób zadowalający właściwemu organowi, że nie jest winna niewypełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 1, lub właściwy organ w inny sposób przekona się, że nie nastąpiło to z winy danej osoby; e. niezgodność jest nieznaczna, w tym w przypadku gdy wyrażona jest w formie progu, który ma zostać ustalony przez Komisję na podstawie ust. 7 lit. b); f. zachodzą inne przypadki, w których nałożenie kary nie jest właściwe; przypadki te mają być określone przez Komisję zgodnie z ust. 6 lit. b). Zdaniem organu przepis ten nie znajduje zastosowania w sprawie, gdyż w aktach sprawy nie znajdują się dokumenty potwierdzające wystąpienie w gospodarstwie strony przypadków siły wyższej, jak również strona w odwołaniu nie wskazuje na żadną z okoliczności, o których mowa w art. 2 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ podkreślił, że zgodnie art. 3 ust. 2 ustawy, w postępowaniu w sprawach dotyczących jednolitej płatności obszarowej, płatności na zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatności dodatkowej, płatnością związanych do powierzchni upraw, płatności związanych do zwierząt i płatności dla małych gospodarstw zwanych dalej "płatnościami bezpośrednimi" oraz płatności niezwiązanej do tytoniu, określonych w przepisach organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 k.p.a. nie stosuje się. Z kolei stosownie do treści art. 3 ust. 3, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W świetle cyt. przepisów w postępowaniu w sprawie przyznania płatności organ nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodu. To na stronie oraz innych osobach uczestniczących w tym postępowaniu ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o raport z kontroli, który zawiera karygodne błędy. W 2016r. w gospodarstwie strony zostały przeprowadzone dwie kontrole na miejscu: w dniu 2 września 2016r. w zakresie kwalifikowalności powierzchni przeprowadzona metodą inspekcji terenowej oraz w dniu 6 września 2016r. w zakresie wzajemnej zgodności. Z obu kontroli zostały sporządzone raporty. Kontrola wzajemnej zgodności, jak wyjaśnił Kierownik Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego w piśmie z dnia 14 lutego 2017r. ze względu na jej charakter i konieczność uzyskania szczegółowych informacji dotyczących m.in. w zakresie stosowania na terenie gospodarstwie środków ochrony roślin, produktów biobójczych odbyła się z udziałem producenta, w przeciwieństwie do kontroli kwalifikowalności powierzchni która została przeprowadzona pod jego nieobecność. Odnosząc się do adnotacji zawartej w protokole w zakresie kwalifikowalności powierzchni, iż producent był obecny podczas czynności kontrolnych szczegółowo wypowiedział się Kierownik Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego w piśmie z dnia 20 lutego 2017r. zapis jest wynikiem błędu spowodowanego kopią danych z raportu z kontroli wzajemnej zgodności w aplikacji Mobilny Inspektor w urządzeniu GETAC CHX X20 służącym do pomiarów jak i zapisów wyników kontroli (raport elektroniczny), która również miała miejsce w gospodarstwie w innym terminie tj.: w dniu 6 września 2016r. Zgodnie z oświadczeniem inspektora – F.N. podczas kontroli powierzchniowej w dniu 2 września 2016r. strona nie była obecna. Zasady przeprowadzenia kontroli regulują przepisy Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) NR 809/2014 oraz ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia z dnia 21 sierpnia 2015r. w sprawie warunków i trybu przeprowadzenia czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 -2020 , które nie uzależniają przeprowadzenia kontroli na miejscu od zgody kontrolowanego. W ramach kontroli nie jest wymagane zarówno powiadomienie o kontroli, jak i obecność przy bezpośrednich czynnościach. Ponadto, czynności kontrolne mogą być wykonywane podczas nieobecności rolnika także wówczas, gdy rolnik został zawiadomiony o kontroli. W związku z powyższym, nieobecność przy przeprowadzonej kontroli na miejscu w zakresie kwalifikowalności nie stanowi o nieważności wykonanej kontroli jak również nie jest przesłanką która miałaby wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przyznania płatności na rok 2016. Odnosząc się do kwestionowanego przez stronę sposobu wyliczenia procentowego zawyżenia organ wyjaśnił, że różnica procentowa w wysokości 4,31%, dotycząca płatności bezpośrednich obliczona została w sposób zgodny z obowiązującym prawem. Biorąc pod uwagę zawyżenie powierzchni o 0,21 ha organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 19a Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący nie zgadzając się z treścią zaskarżonej decyzji podniósł, że kontrola na miejscu została przeprowadzona pod jego nieobecność, wyliczenie powierzchni jest niezgodne ze stanem rzeczywistym, ponieważ podczas kontroli inspektor nie używał sprzętu pomiarowego oznaczonego w raporcie kontroli, a mapy okazane z geoportalu są nieadekwatne do stanu rzeczywistego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego popierał skargę i wnosił o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i oświadczył, ze nie zostały one zapłacone ani w całości ani w części. W głosie do protokołu rozprawy pełnomocnik wnosił o uchylenie decyzji obu instancji zarzucając naruszenie: 1.przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 7 i 77 §1 k.p.a. w zw. z art. 3 §1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 5 lutego 2015 r. przez zaniechanie zgromadzenia i umożliwienia stronie zapoznania się z całym materiałem dowodowym, w tym brak możliwości odczytu danych zapisanych na płycie i ustosunkowania się do materiału dowodowego, niezałączenie do akt książek procedur wskazanych w deklaracji bezstronności precyzującej zasady wykonywania czynności terenowych, niewskazanie przez organ precyzyjnych danych dokonywanych pomiarów w czasie kontroli na nieruchomości (współrzędnych pomiarów ). 2 art. 9 k.p.a. w zw. z art. 3 §1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 5 lutego 2015 r. przez ograniczenie prawa strony do informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych przez uniemożliwienie zapoznania się z materiałem utrwalonym na płycie załączonej do akt oraz niewskazania metody i urządzenia jakim dokonywano pomiarów. 3. art. 10 w zw. z art. 79a §1 k.p.a. w zw. z art. 3 §1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 5 lutego 2015 r., przez ograniczenie prawa strony do aktywnego udziału w postępowaniu - uniemożliwienie udziału w kontroli, co skutkowało wadliwym niezakwalifikowaniem części obszarów oraz niewskazanie przed wydaniem decyzji warunków jakich nie spełnił wnioskodawca w celu uzyskania dofinansowania. 4. art. 79 §1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 25 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 przez zaniechanie powiadomienia strony o planowanych czynnościach oględzin i spowodowało niemożność bieżącego ustosunkowania się do zastrzeżeń kontrolerów. 5. art. 80 k.p.a. w zw. z art. 3 §1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 5 lutego 2015 r. przez dokonanie błędnej oceny materiału dowodowego i ustalenie, że część z upraw to nieużytki oraz, że uprawa na działce A/A1 nie kwalifikuje się do dofinansowania. 6. art. 37 § 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez brak danych, czy osoby uczestniczące w kontroli były imiennie upoważnione przez Agencję do wykonania czynności na nieruchomości wnioskodawcy, co rodzi przypuszczenie, że nie były upoważnione. 7. art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 3 §1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 5 lutego 2015 r. poprzez zaniechanie dokonania weryfikacji czy kontroler winien podlegać wyłączeniu z rozpoznania niniejszej sprawy – pod deklaracją bezstronności załączoną do akt nie ma podpisów osób uczestniczących w kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) dalej p.p.s.a. który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji – Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. odmawiającą A. B. przyznania płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych na 2016 r i nakładającą sankcję w wysokości 1808,06 zł oraz przyznającą skarżącemu na 2016 r. jednolitą płatność obszarową w wysokości 2177,41 zł ( pomniejszenie o 72,77 zł), płatność za zazielenienie w wysokości 1510,19 zł , płatność redystrybucyjną w wysokości 295,90 zł ( pomniejszenie o 27,21 zł) i płatność dla młodych rolników w wysokości 1093,16 zł ( pomniejszenie o 36,54 zł). Przyczyną odmowy przyznania płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych i pomniejszenia płatności były wyniki kontroli terenowej przeprowadzonej w dniu 2 września 2016 r. Skarżący we wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 zadeklarował działki rolne o łącznej powierzchni 5,08 ha, w tym wnioskował o płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych – działka A1 o powierzchni 4,20 ha. W wyniku przeprowadzonej na miejscu kontroli kwalifikowalności powierzchni stwierdzono, że użytkowane rolniczo są działki o łącznej powierzchni 4,87 ha. Stwierdzono nieprawidłowości : zawyżenie we wniosku o przyznanie płatności powierzchni działki C ( zgłoszono 0,16 ha , stwierdzono 0,09 ha) i powierzchni działki D ( zgłoszono 0,25 ha , stwierdzono 0,20 ha). Ponadto kontrola na miejscu stwierdziła na działce A1 o pow. 4,20 ha nieprawidłowość, którą oznaczyła kodem DR 7 ( nie stwierdzono deklarowanej uprawy, stwierdzona uprawa należy w całości do innej grupy upraw niż zadeklarowana). Skarżący zadeklarował bowiem we wniosku na tej działce uprawę roślin wysokobiałkowych, a stwierdzono, wg zapisu w protokole kontroli, uprawę mieszanki wieloletniej traw, silne zachwaszczenie ( chwasty wieloletnie) i brak zabiegów zapobiegających ich rozprzestrzenianiu . Z wyjaśnień uzyskanych od Biura Kontroli na Miejscu w związku z zastrzeżeniami, jakie w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji zawarł skarżący ( pismo z dnia 20 czerwca 2017 r. ) wynika, że na działce A/A1 stwierdzono mieszankę wieloletnich traw z motylkowatymi drobnonasiennymi – lucerną, co wyklucza zakwalifikowanie działki na całej powierzchni do grupy płatności P WB , ponieważ płatność do powierzchni roślin wysokobiałkowych może być przyznana do mieszanek pod warunkiem, że obie rośliny objęte są płatnością do roślin wysokobiałkowych. Na działce C /C1 stwierdzono 0,09 ha TUZ, a pozostałą część na dzień kontroli stanowiły wieloletnie zachwaszczenia i budynki niekwalifikujące się do płatności . Na działce D/D1 stwierdzono 0,20 ha TUZ, a pozostałą część stanowiły na dzień kontroli wieloletnie zachwaszczenia , zakrzaczenia sąsiadujące z korytem rzeki . Stwierdzono także powierzchnie tymczasowo niekwalifikujące się do płatności – drewniane konstrukcje. W związku z powyższym Biuro Kontroli na miejscu uznało, że nie ma podstaw do podważenia wyników kontroli. Stwierdzone nieprawidłowości ilustrują wykonane zdjęcia z opisami. W związku z powyższym brak było w ocenie organu odwoławczego podstaw do podważenia dokonanych w toku kontroli ustaleń. Skarżący nie zgadza się z wynikami tej kontroli kwestionując także prawidłowość jej przeprowadzenia. Podnosił, że na działkach nie są stosowane opryski , zbiera na nich zioła, których nie znał kontrolujący, a działki znajdują się na terenie Parku Krajobrazowego. Nie zgadza się też z ustaleniem, że na działce A nie występowała lucerna. Jak stwierdził w odwołaniu, od pracownika ARiMR dowiedział się, że uprawa roślin wysokobiałkowych musi być w 100% czysta. Zgodziłby się ze stwierdzeniem, że wystąpiły inne rośliny samosiejki, które ze względu na mokry rok miały dogodne warunki rozwoju. Zarzuca, że kiedy wniosek był wypełniany w doradztwie i zgłaszano uprawę lucerny, nie było informacji, że musza być stosowane środki chwastobójcze, aby plon był czysty. Z ARiMR nie otrzymał wymogów co do uprawy danej rośliny. W ocenie Sądu zarzuty skargi nie są w uzasadnione, a zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów postępowania w stopniu, który uzasadniałby uwzględnienie skargi. Na wstępie wskazać należy, że tryb i warunki, przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej określa ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. 2015 poz. 1551 ze zm.) dalej: ustawa oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu ( Dz. U. 2015, poz. 351 ze zm.). Jak stanowi art. 6 ustawy płatności bezpośrednie oraz płatność niezwiązana do tytoniu są przyznawane rolnikowi, jeżeli są spełnione warunki przyznania tych płatności określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na jej podstawie. Przepisy, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy to: - przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 . 608 ), - przepisy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 641/2014 ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 /.../ ( Dz. Urz UE L 181 . 74), - przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 /.../ (Dz. Urz. UE L 181. 1), - przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U.UE.L.2013.347.549 z późn. zm.), - przepisy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809 /2014 z dnia 17 lipca 2014r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.227.69), - przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 /.../ ( Dz.Urz. UE L 181 .48). Stosownie do treści art. 7 ust. 1-2 ustawy, płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz 4) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli: 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz 2) łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, rolnik obowiązany na podstawie art. 43 ust. 1 rozporządzenia nr 1307/2013 do przestrzegania praktyk, o których mowa w tym przepisie: 1) nie może wykonać tego obowiązku, stosując praktyki równoważne objęte systemami, o których mowa w art. 43 ust. 3 lit. b tego rozporządzenia; 2) realizując zobowiązania, o których mowa w art. 43 ust. 3 lit. a tego rozporządzenia, może wykonać praktykę, o której mowa w art. 43 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1307/2013, wyłącznie stosując praktyki, o których mowa w części I pkt 2 tiret drugie załącznika IX do tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy, płatność dodatkowa jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym dla tego rolnika do jednolitej płatności obszarowej jest większa niż 3 ha. Płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika: 1) nie większej niż 30 ha oraz 2) pomniejszonej o 3 ha. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy płatności związane do powierzchni upraw przysługują do uprawy w plonie głównym roślin wysokobiałkowych, ziemniaków skrobiowych, buraków cukrowych, pomidorów, chmielu, owoców miękkich (truskawek lub malin), lnu lub konopi włóknistych. Płatności bezpośrednie przyznawane są na wniosek rolnika, który deklaruje powierzchnię działek rolnych i uprawę ( art. 21 ust. 1). Płatności przyznawane są w drodze decyzji ( art. 24 ust. 1 ). Jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy k.p.a., chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej . Ustawodawca przyznaje zatem pierwszeństwo przepisom ustawy regulującym tryb postępowania w sprawach o przyznanie płatności bezpośrednich oraz płatności niezwiązanej do tytoniu przepisom zawartym we wskazanych już wyżej rozporządzeniach unijnych, a dopiero w zakresie nieuregulowanym zastosowanie mają przepisy k.p.a. Należy podkreślić, że rolnik ubiegający się o przyznanie pomocy wskazując we wniosku konkretne działki i ich powierzchnię do płatności bierze na siebie odpowiedzialność za zgłoszone dane podpisując wniosek oraz oświadczenia i zobowiązania związane z płatnością. Rolnik podpisuje oświadczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, oświadczenie o znajomości zasad przyznawania płatności oraz pomocy finansowej, objętych wnioskiem o przyznanie pomocy. Zgodnie z art. 3 ust. 2 w postępowaniach o których mowa w ust. 1 organ administracji publicznej : 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. W myśl ust. 3 tego przepisu strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Ustanowiona w art. 3 ust. 3 ustawy reguła dowodzenia oznacza, że w postępowaniu w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich na wnioskodawcy ciąży obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających kierowane względem organu roszczenie pomocowe, a na organie ewentualne udowodnienie wystąpienia przesłanek podważających twierdzenia strony i pozwalających na wydanie decyzji odmownej. Brzmienie przytoczonego przepisu, podobnie jak regulacja zawarta w art. 27 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków EFR na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich /.../ a poprzednio w ustawie z 2007 r. o płatnościach bezpośrednich , wprowadza istotne ograniczenia obowiązków dowodowych organów administracji. Organy zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego wskazanego przez stronę. Organ nie ma obowiązku poszukiwania i przeprowadzania z urzędu dowodów na poparcie stanowiska strony. To rolnik ma obowiązek wskazywania konkretnych dowodów i współdziałania z organem przy gromadzeniu materiału dowodowego. Art. 27 ust. 1 wyłączył więc obowiązywanie w tym postępowaniu zasady prawdy obiektywnej zawartej w art. 7 k.p.a. ( patrz np. wyrok NSA z dnia 30. 11. 2016 r. II GSK 1007/15, wyrok NSA z 25.11.2016 r. II GSK 1113/15, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim II SA/Go 475/16 z 12.10.2016 r. dostępne www.nsa.gov.pl ) Weryfikując dane zawarte we wniosku skarżącego o przyznanie płatności na rok 2016 organ w rozpatrywanej sprawie przeprowadził w dniu 2 września 2016r kontrolę na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni, która wykazała zawyżenie we wniosku powierzchni działek C i D. oraz brak deklarowanej uprawy na całej działce A1 oraz w dniu 6 września 2016 r. kontrolę w zakresie przestrzegania w gospodarstwie skarżącego zasad wzajemnej zgodności. Ustalenia poczynione w toku kontroli zawarte w protokołach kontroli są dowodem w sprawie i podstawą wydanego rozstrzygnięcia. Raport z kontroli należy uznać za dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 2 k.p.a. sporządzonym w przepisanej formie przez powołane do tego organy. Zgodnie z art. 76 § 3 k.p.a. przepisy § 1 i 2 tego przepisu nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentu, ale w rozpoznawanej sprawie skarżący ustaleń zawartych w protokole skutecznie nie podważył, a jego zastrzeżenia i uwagi należało ocenić albo jako nieuzasadnione albo gołosłowne. Gdy chodzi o zarzut przeprowadzenia kontroli bez obecności skarżącego, gdyż skarżący nie był obecny przy kontroli, to przede wszystkim należy podkreślić, że organy nie mają obowiązku powiadamiania o zamiarze przeprowadzenia kontroli i zagwarantowania stronie uczestnictwa w czynnościach kontrolnych, choć oczywiście, o ile to nie koliduje z celem kontroli można rolnika o kontroli uprzedzić. Przeprowadzenie jednak takiej kontroli bez udziału strony nie dyskredytuje jej wyników. art. 59 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1306/2013 w sprawie finasowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr485/2008 ( Dz. Urz. UE L 2013.347.549) przewiduje, że system kontroli ustanowiony przez państwa członkowskie zgodnie z art. 58 ust. 2 obejmuje systematyczne kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność. System ten jest uzupełniany o kontrole na miejscu. Z każdej przeprowadzonej kontroli na miejscu właściwy organ sporządza sprawozdanie (ust. 3). Jak stanowi art. 24 ust. 1 rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 809/2014 w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/13 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 201.227.69) kontrole administracyjne i kontrole na miejscu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku, zgodności ze wszystkim kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków , na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków, przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności. W myśl art. 25 rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 809/2014 kontrole na miejscu mogą zostać zapowiedziane, pod warunkiem, że nie koliduje to z ich celem lub skutecznością. Zapowiedzenie kontroli następuje z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do niezbędnego minimum i nie przekracza 14 dni. Takie brzmienie przepisu wskazuje, że organ nie ma obowiązku powiadamiania o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Zasadą mają być raczej kontrole niezapowiedziane, a wcześniejsze powiadomienie rolnika o kontroli ma być wyjątkiem. Ocena w tym zakresie pozostaje w kompetencji organu, który dokonuje jej biorąc pod uwagę celowość takiego powiadomienia dla skuteczności kontroli. Ani powiadomienie o kontroli, ani obecność rolnika przy kontroli nie jest warunkiem ważności jej wyników. W tym kontekście podnoszone zarzuty, że o kontroli pracownicy agencji powiadomili telefonicznie matkę skarżącego a nie jego nie mogą mieć istotnego znaczenia, skoro również ten numer telefonu był podany w Agencji. Jak stanowi art. 37 ust. 2 tego rozporządzenia Komisji Europejskiej kontrole na miejscu obejmują pomiar obszaru i weryfikację kryteriów kwalifikowalności zobowiązań i innych obowiązków dotyczących obszaru zgłoszonego przez beneficjenta w ramach systemów pomocy lub środków wsparcia, o których mowa w ust. 1. W przypadku beneficjentów, którzy ubiegają się o płatności bezpośrednie w ramach systemów wymienionych w załączniku I do rozporządzenie (UE) nr 1307/2013 i których użytki rolne obejmują głownie obszary utrzymujące się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, kontrola na miejscu obejmuje również weryfikację minimalnych działań prowadzonych na tych obszarach, o których to działaniach mowa w art.9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, do których należy np. wykoszenie łąki (TUZ) w terminie najpóźniej do końca lipca . Jak stanowi zaś art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 1307/2013 nie przyznaje się płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym ani grupom osób fizycznych lub prawnych, których użytki rolne obejmują głownie obszary utrzymujące się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy i które nie prowadzą na tych obszarach działań minimalnych określonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 4 ust. 2 lit.b. Trafnie wskazał organ , że w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12.03.2015 r. ( § 8 ust. 2 i 3) określono, że płatność związana do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno przysługuje również w przypadku upraw roślin gatunków określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia w formie mieszanek , z wyłączeniem mieszanek z roślinami innymi niż rośliny gatunków określonych w tym załączniku . Płatność związana do powierzchni upraw roślin pastewnych przysługuje również w przypadku uprawy roślin gatunków określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia w formie mieszanek, z wyłączeniem mieszanej z roślinami innymi niż rośliny gatunków wymienionych w zał nr 1 lub 2 , z tym że w przypadku wyki siewnej (Vicia sativa L.) i wyki kosmatej (Vicia villosa Roth.) płatność ta przysługuje także w przypadku ich uprawy z rośliną podporową. ( Gatunki lucerny są wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia pod poz.9,10, 11). Skoro z raportu z kontroli wynikało, że na działce A 1 stwierdzono mieszankę traw z motylkowatymi drobnonasiennymi , organ prawidłowo ocenił , że brak jest podstaw do przyznania płatności, gdyż wykluczone jest przyznanie płatności do mieszanki z inną rośliną niż rośliną wymienioną w załączniku 1i 2 . Okoliczność, że skarżący nie wiedział, jak twierdzi, że uprawa nie może być wymieszana z innymi roślinami, choć przyznaje , że na działce A wystąpiły inne rośliny – samosiejki, nie stanowi podstawy do uwzględnienia zastrzeżeń skarżącego. Jego obowiązkiem było bowiem zapoznanie się zasadami udzielania płatności, jeżeli wystąpił o ich przyznanie. Trafnie wskazał organ, że warunkiem niezbędnym do przyznania płatności związanej do powierzchni upraw wysokobiałkowych jest uprawa takiej rośliny w plonie głównym, a taka sytuacja nie zachodziła, co obrazują także zdjęcia. Z powyższych względów skoro na działce nie było uprawy kwalifikującej do płatności organ prawidłowo odmówił przyznania płatności. Organ szczegółowo wyjaśnił także podstawę prawną do nałożenia kary administracyjnej ( art. 19 ust. 2 i 3 rozporządzenia 640/2014) z uwagi na to, że procentowe zawyżenie było wyższe niż 50%. Wyliczenie wysokości sankcji przedstawione w decyzji nie budzi wątpliwości . Przeprowadzona kontrola wykazała też zawyżenie we wniosku powierzchni działek rolnych C i D . Zarzuty skarżącego, w tym zakresie także nie zasługują na uwzględnienie . Tak jak wskazywał organ (art. 38 ust. 2, 3), powierzchnię działek rolnych mierzy się za pomocą dowolnych środków zapewniających jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Unii normy techniczne. Tam gdzie jest to możliwe, właściwe organy mogą wykorzystywać teledetekcję zgodnie z art. 40 oraz techniki globalnych systemów nawigacji satelitarnej (GNSS). Z każdej kontroli na miejscu sporządza się sprawozdanie z kontroli , które umożliwia szczegółowy przegląd przeprowadzonych kontroli oraz wyciągniecie wniosków na temat zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami . W sprawozdaniu należy m.in. zamieścić dane dotyczące obecnych osób, poddane kontroli działki wraz z wynikami pomiarów każdej zmierzonej działki i zastosowanymi metodami pomiaru ( art. 41 ust. 1 rozporządzenia 809/2014). W rozpatrywanej sprawie organ zawiadomił o pierwszej kontroli telefonicznie w dniu kontroli tj. 2 września 2016 r. Skarżący nie był obecny przy kontroli, ale jak wynika z cytowanego art. 25 rozporządzenia nie uniemożliwiało to jej przeprowadzenia. Wskazana w raporcie z kontroli zastosowana technika pomiaru przy pomocy urządzenia GPS niewątpliwie mieści się w ramach określonych w art. 38 rozporządzenia (UE) nr 809/2014 i zapewnia wymaganą jakość pomiaru. W notatce służbowej załączonej do akt wskazano konkretny typ odbiornika wykorzystanego do pomiarów. Organ wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że tolerancja pomiaru jest określona przy uwzględnieniu 1,25 metrowej strefy buforowej wokół działki rolnej, a maksymalna tolerancja odnośnie do każdej działki rolnej nie może przekroczyć wartości bezwzględnej 1,0 ha. Sporządzony raport z kontroli odpowiada wymogom wskazanym w rozporządzeniu i został przekazany skarżącemu listem poleconym w dniu 12 stycznia 2017 r. Błędne wpisanie w raporcie, że skarżący był obecny przy kontroli, co nastąpiło jak wyjaśnił organ na skutek pomyłki, gdyż skarżący był przy kontroli w dniu 6 września, nie jest wystarczające do zakwestionowania jej wyników. Zarzuty skarżącego, że pomiary nie były wykonywane urządzeniem wskazanym w raporcie są zupełnie gołosłowne, natomiast stan szaty roślinnej na działkach zgłoszonych do płatności, których powierzchnia została zawyżona, został udokumentowany zdjęciami, które potwierdzają, że były tam nieużytki. Zdjęcia zapisane zostały na załączonej płycie i jest możliwe ich obejrzenie ( zdjęcie1,2,3 – działka C, zdjęcie 6,9,10,11 12 – działka D). Kierunek oraz miejsce wykonania zdjęć zaznaczono na szkicach pomiaru działek. Nie ma zatem podstaw aby podważyć wyniki kontroli w odniesieniu do powierzchni użytkowanej rolniczo na tych działkach przyjętej przez organy. Z protokołu wynika, że kontrolujący F. N. i M. N. byli pracownikami Biura Kontroli na Miejscu, a więc posiadali odpowiednie kwalifikacje i upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Biuro Kontroli na Miejscu musi bowiem spełniać wymogi jakie określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 marca 2015 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym agencja płatnicza może powierzyć wykonywanie czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.( Dz. U. z 2015 poz. 473), w tym warunki kadrowe określone w § 3 tego rozporządzenia. Na zastrzeżenia i uwagi wniesione po otrzymaniu protokołu przez skarżącego organ udzielił szczegółowej odpowiedzi wyjaśniając wątpliwości ,po wcześniejszym odebraniu wyjaśnień od kontrolujących. Zastrzeżenia nie wpłynęły na zmianę wyników kontroli, a organy przy braku innych, przeciwnych dowodów nie miały podstaw aby odmówić mocy dowodowej przedstawionym raportom. Wysuwane przez skarżącego uwagi co do kompetencji kontrolujących, sposobu przeprowadzenia kontroli, zachowania kontrolujących, zatelefonowania na niewłaściwy numer, wjazdu kontrolerów na podwórko, sugestie , że kontrolerzy nie byli obiektywni, bo są w bliżej nieokreślony sposób powiązani z sąsiadami skarżącego, nie mogły wpłynąć na ocenę wyników pomiarów. Kierownik Biura Kontroli na Miejscu w piśmie z dnia 14 lutego 2017 r. skierowanym do A.B. odniósł się do nich, podtrzymując wyniki z kontroli. Wyjaśnił m.in., że wymóg okazania dokumentu tożsamości wynika z konieczności sprawdzenia, czy w czynnościach uczestniczy osoba uprawniona, a skarżący składając wniosek o płatność wyraził zgodę na przetwarzanie danych osobowych przez ARiMR, oraz zobowiązał się do umożliwienia wstępu na teren gospodarstwa osobom upoważnionym do wykonywania kontroli i przeprowadzenia czynności kontrolnych. Należy podkreślić, że w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy szczegółowo wyjaśnił na czym polega kontrola metoda inspekcji terenowej, wskazał i przytoczył przepisy dotyczące kontroli i wyjaśnił na jakich dowodach się oparł i dlaczego. Niezrozumiały jest także zarzut posługiwania się przez organ mapami z geoportalu, gdyż w aktach administracyjnych znajdują się mapy i szkice z ARiMR. To strona skarżąca powołuje się na mapy z geoportalu, które załączyła. Od razu zaznaczyć należy, że działka C prawidłowo została wyłączona z płatności w całości skoro powierzchnia użytków rolnych na tej działce została ustalona na 0,09 ha. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy jednolita płatność obszarowa, płatność na zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, są przyznawane do powierzchni działki rolnej o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha. Oznacza to, że do działki C nie przysługiwała płatność . Należało zatem wykluczyć z płatności całą zgłoszoną we wniosku powierzchnię działki C tj. 0,16 ha oraz część działki D 0,05 ha, łącznie 0,21 ha, tak jak to zrobił organ. Różnica między powierzchnią zgłoszoną a stwierdzoną wynosi 4,31% ( 0,21 ha x 100 % podzielone przez powierzchnię stwierdzoną 4,87 ha ) Zaznaczyć także należy, że z pisma [...] Oddziału regionalnego ARiMR z dnia 10 maja 2017 r. wynika, że dla działki 100303 2.0007.38 ( działka C) maksymalna powierzchnia kwalifikowana (PEG) do płatności na kampanię 2016r. wynosi 0,09 ha. Sposób wyliczenia przysługujących stronie kwot poszczególnych płatności został szczegółowo przedstawiony w uzasadnieniu decyzji i nie budzi żadnych wątpliwości i nie był kwestionowany przez stronę. Decyzja wskazuje też podstawy prawne w wymaganym zakresie. Zgodnie z brzmieniem art. 18 ust. 6 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 " (...) jeżeli obszar zgłoszony przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego dla tej grupy upraw (...)." Kwestię obniżek i włączeń w zakresie płatności reguluje art. 19a Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 stanowiąc, że ( ust. 1) jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów systemów pomocy przewidzianych w tytule III rozdział 1, 2, 4 i 5 oraz tytule V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz środków wsparcia, o których mowa w art. 30 i 31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18 mniejszego rozporządzenia, pomoc lub wsparcie oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o wartość 1,5 raza większą od stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % zatwierdzonego obszaru lub dwa hektary. Kara administracyjna nie przekracza 100 % wartości kwot obliczonych w oparciu o zgłoszony obszar. ( ust. 2) Jeśli na beneficjenta nie nałożono jeszcze żadnej kary administracyjnej zgodnie z ust. 1 za zawyżenie deklaracji obszaru w odniesieniu do danego systemu pomocy lub środka wsparcia, wówczas karę administracyjną, o której mowa w tym ustępie, zmniejsza się o 50 %, jeżeli różnica pomiędzy obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym nie przekracza 10 % obszaru zatwierdzonego. Zgodnie z powyższym przepisem w przypadku, gdy różnica między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym przekracza 3% obszaru zatwierdzonego albo więcej niż 2 ha ale nie więcej niż 20% obszaru zatwierdzonego - pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego pomniejszonego o 1,5 krotność stwierdzonej różnicy przy czym karę administracyjną zmniejsza się o 50 % jeżeli różnica między obszarem zgłoszonym, a obszarem zatwierdzonym nie przekracza 10% obszaru zatwierdzonego Ponieważ w analizowanym przypadku procentowa różnica wynosiła 4,31%, wysokość przysługującej stronie płatności została odpowiednio pomniejszona stosownie do treści art. 19a ust.1 Rozporządzenia Nr 640/2014. Gdy chodzi o płatność dodatkową (redystrybucyjna) to zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu tego rolnika jest większa niż 3 ha. Płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika nie większej niż 30 ha oraz pomniejszonej o 3 ha. Tym samym płatność dodatkowa może być przyznana maksymalnie do 27 ha. Powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności wynosiła 5,08 ha. Powierzchnia stwierdzona (zatwierdzona) w toku postępowania administracyjnego, spełniająca kryteria przyznania dla jednolitej płatności obszarowej wyniosła 4,87ha. Różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszoną a powierzchnią stwierdzoną wyniosła zatem 0,21 ha, co stanowi 4,31% powierzchni stwierdzonej (stwierdzona różnica 0,21 ha * 100 %) / pow. stwierdzona 4,87 ha). W analizowanym przypadku procentowa różnica wynosiła 4,31%, podstawą do obliczenia płatności była powierzchnia stwierdzona w toku postępowania czyli 4,87 ha, która następnie zgodnie z brzmieniem art. 19a ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014 została odpowiednio pomniejszona. Stawka płatności dodatkowej w 2016 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2016 r. w sprawie stawki płatności dodatkowej za 2016 r. (Dz.U. poz. 1708) wynosi 172,79 zł. Gdy chodzi z kolei o płatność z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność na zazielenienie) to zgodnie z art. 43 rozporządzenia Nr 1307/2013 jest przyznawana, jeżeli rolnik przestrzega praktyk korzystnych dla klimatu i środowiska, polegających na dywersyfikacji upraw, utrzymywaniu trwałych użytków zielonych oraz utrzymywaniu obszarów proekologicznych lub praktyk równoważnych. Zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014 jeżeli obszar zgłoszony do jednolitej płatność obszarowej przekracza obszar zatwierdzony, do obliczania płatności za zazielenienie, stosuje się obszar zatwierdzony. Ponieważ stwierdzona w toku prowadzonego postępowania powierzchnia działek rolnych deklarowanych do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 4,87ha, to jest ona podstawą do wyliczenia płatności za zazielenienie. W związku z powyższym, przysługująca stronie płatność wynosiła 1 510,19 zł (tj. 4,87 ha x 310,10 zł =1 510,19 zł). Stawka płatności za zazielenienie do 1 ha w 2016r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2016 r. w sprawie stawki płatności za zazielenienie za 2016r. (Dz. U. poz. 1707) i wynosi 310,10 zł. Płatność dla młodych rolników przysługuje rolnikowi, który spełnia minimalne wymagania dla przyznania płatności bezpośrednich, o których mowa w art. 7 i 8 ustawy. Płatność ta, zgodnie z art. 13 ustawy, przysługuje do powierzchni objętych zatwierdzonym obszarem do jednolitej płatności obszarowej jednak nie większej niż 50 ha. Jak wynika z art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, płatność przysługuje rolnikom, którzy rozpoczynają działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem lub rozpoczęli już działalność w gospodarstwie rolnym w ciągu pięciu lat przed pierwszym złożeniem wniosku w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej w ramach systemu na lata 2015-2020 oraz ich wiek w roku składania tego wniosku nie przekracza 40 lat. Jak stanowi art. 49 ust. l rozporządzenia (UE) nr 639/2014, płatność dla młodych rolników przysługuje rolnikom, którzy w pierwszym roku składania przez osobę prawną wniosku o płatność w ramach systemu dla młodych rolników sprawują faktyczną i trwałą kontrolę nad daną osobą prawną w zakresie decyzji dotyczących zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego, lub przypadku gdy kilka osób fizycznych, łącznie z osobami, które nie są młodymi rolnikami, uczestniczy w kapitale osoby prawnej lub zarządzaniu nią, młody rolnik jest zdolny do sprawowania takiej faktycznej i trwałej kontroli samodzielnie albo wspólnie z innymi rolnikami oraz ich wiek w roku składania tego wniosku nie przekracza 40 lat. Zgodnie z art. 13 ustawy płatność dla młodych rolników przysługuje do powierzchni objętych zatwierdzonym obszarem do jednolitej płatności obszarowej jednak nie większej niż 50 ha. Ponieważ w analizowanym przypadku procentowa różnica wynosiła 4,31%, podstawą do obliczenia płatności była powierzchnia stwierdzona w toku postępowania czyli 4,87ha, która następnie zgodnie z brzmieniem art. 19a ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014 została odpowiednio pomniejszona. W związku z tym, przysługująca płatność wynosiła 1 093,16 zł (tj. 4,125 ha x 231,97 zł stawka płatności =1 093,16 zł). Stawka płatności dla młodych rolników do 1 ha uprawy w 2016r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2016 r. w sprawie stawki płatności dla młodego rolnika za 2016 r. (Dz.U. poz. 1701) i wynosi 231,97 zł. Należy także zauważyć ,że organ trafnie ocenił, że nie zachodziła w sprawie żadna z okoliczności wymienionych w art. 64 ust. 2 rozporządzenia 1306/2013 , która uniemożliwiałaby nałożenie kary administracyjnej . a. niezgodność jest wynikiem działania siły wyższej;. b. niezgodność jest wynikiem oczywistych błędów, o których mowa w art. 59 ust. 6; c. niezgodność jest wynikiem błędu właściwego organu lub innego organu oraz w przypadku gdy błąd ten nie mógł zostać w rozsądny sposób odkryty przez osobę, której dotyczy kara administracyjna; d. dana osoba może dowieść w sposób zadowalający właściwemu organowi, że nie jest winna niewypełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 1, lub właściwy organ w inny sposób przekona się, że nie nastąpiło to z winy danej osoby; e. niezgodność jest nieznaczna, w tym w przypadku gdy wyrażona jest w formie progu, który ma zostać ustalony przez Komisję na podstawie ust. 7 lit. b); Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych w głosie do protokołu wskazać należy, że obowiązkiem organu jest udzielanie stronie w postępowaniu pouczeń i wyjaśnień ale na jej wyraźne żądanie ( art. 27 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). Składając wniosek o płatność skarżący własnoręcznym podpisem potwierdził, że zapoznał się z zasadami dotyczącymi przyznawania płatności. Nic nie stało na przeszkodzie aby strona zapoznała się w biurze Agencji z przepisami precyzującymi zasady wykonywania czynności terenowych i współrzędnymi dokonanych pomiarów. Należy jednak zauważyć, że zastrzeżenia strony dotyczące zachowania się kontrolujących, nawet jeżeli były uzasadnione, nie dają jeszcze podstaw do zakwestionowania wyników przeprowadzonej kontroli powierzchni zgłoszonych do płatności działek rolnych i treści urzędowego dokumentu – jakim jest sporządzony raport z kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. Na podstawie art. 250 §1 p.p.s.a. Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie tytułem pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w wysokości wynikającej z § 21 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz. U. z 2016 r poz. 1714) t j w kwocie 240 zł powiększonej, zgodnie z § 4 ust. 3 o podatek od towarów i usług tj. w wysokości 295,20 zł. EC