III SA/Łd 901/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. k.p. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 sierpnia 2013 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 320 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2013 r. (k. 14 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uiścił należnego wpisu od wniesionej skargi. W dniu 12 września 2013 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Uzasadniając oświadczył, iż dnia następnego po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego był zmuszony wyjechać na kilkanaście dni poza miejsce zamieszkania w bardzo ważnych sprawach rodzinnych, które zaprzątnęły całą jego uwagę. Do Dz. wrócił w dniu 10 września 2013 r. w późnych godzinach wieczornych. Bezpośrednio po ustaniu przyczyny uzasadniającej zwłokę, dokonał wpłaty należnego wpisu. W dniu 13 września 2013 r. Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaksięgował pod pozycją 3449 wpłatę kwoty 320 zł, dokonaną przez skarżącego tytułem wpisu sądowego od skargi (k. 15 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270.) - dalej - p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżący zachował 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z treści uzasadnienia wniosku, ustanie przyczyny uchybienia terminu nastąpiło w dniu 10 września 2013 r., a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 12 września 2013 r. (data nadania wniosku w UP). Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności, tj. uiścił kwotę 320 zł tytułem wpisu od wniesionej skargi. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniosek powołał się na konieczność kilkudniowego wyjazdu, w dniu następującym po otrzymaniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w bardzo ważnych sprawach rodzinnych, które zaprzątnęły cała jego uwagę. W ocenie Sądu powyższa argumentacja nie wskazuje na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Wskazać należy ponownie, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia w ocenie Sądu, konieczność kilkudniowego wyjazdu w sprawach rodzinnych poza miejsce zamieszkania. Okoliczność ta nie stanowi bowiem okoliczności faktycznej uprawdopodobniającej przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Skoro skarżący miał świadomość konieczności uiszczenia w wyznaczonym przez Sąd terminie należnego wpisu od skargi, co przyznaje w złożonym wniosku, winien dochować należytej staranności w dbałości o swoje interesy. Natomiast z uzasadnienia złożonego wniosku wynika, iż skarżący z powodu bardzo ważnych spraw rodzinnych w rzeczywistości zapomniał o nałożonym na niego przez Sąd obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarżący nie wykazał także, iż w miejscu, w którym przebywał nie miał możliwości uiszczenia należnej kwoty, w formie przelewu bankowego, czy też w formie przekazu pocztowego, co nie wymaga konieczności przebywania w miejscowości zamieszkania. Ponadto ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odpisu zarządzenia z dnia 20 sierpnia 2013 r. wynika, iż skarżący zatrudnia pracownika. Wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu strona nie wykazała, że w czasie swojej nieobecności w siedzibie firmy, zarządzenie nie mogło być wykonane przez zatrudnionego pracownika. Nie ulega wątpliwości, iż wnosząc skargę do sądu skarżący winien się liczyć z tym, że czynność ta spowoduje z kolei podjęcie czynności przez sąd. Przewidywanie takiej sekwencji zdarzeń nie wymaga szczególnej znajomości prawa, gdyż wynika z charakteryzującego przeciętnego obywatela doświadczenia życiowego, nie odbiega też co do zasady od trybu procedowania innych organów. Wobec tego skarżący znając treść nałożonego na niego obowiązku, jak również termin jego wykonania, mając na uwadze konieczność wyjazdu w ważnych sprawach rodzinnych, winien był dochować należytej staranności w dbałości o swoje interesy i wykonać zarządzenie z dnia 20 sierpnia 2013 r. osobiście, bądź zlecić jego wykonanie zatrudnionemu pracownikowi. Wobec powyższego, skoro okoliczności i argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. k.p.