III SA/Łd 902/24

Dnia 19 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2025 roku sprawy ze skargi J. C. i A. C. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi z dnia 28 października 2024 r. nr GiK-II.7221.21.2023 w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych zawartych w operacie opisowo - kartograficznym. oddala skargę. Decyzją z 28 października 2024 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty Poddębickiego z 24 lipca 2024 r. w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych zawartych w operacie opisowo-kartograficznym wynikających z przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków w obrębach: R. dla działek o nr [...], [...] i R1 dla działki o nr [...] w Gminie U. W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne: W 2022 roku na obszarze obrębów R. i R1 została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków w trybie art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, stały się z dniem 14 czerwca 2022 r. danymi ewidencji grantów i budynków i podlegały ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informacja o tym została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego w dniu 15 czerwca 2022 r., pod pozycją 3585. Jak wynika z akt sprawy małżeństwo A. C. i J. C. (dalej również: skarżący lub strona skarżąca) są współwłaścicielami działek nr [...], [...] - dla których prowadzona jest księga wieczysta - położonych w obrębie R. i działki nr [...] – dla której prowadzona jest księga wieczysta - położonej w obrębie R1 w Gminie U. 10 lutego 2022 r. zostało przesłane stronie skarżącej zawiadomienie o czynnościach ustalenia granic działek nr [...], [...] i [...] z działkami sąsiednimi. 2 marca 2022 r. odbyły się na gruncie czynności geodezyjne związane z ustaleniem przebiegu granic między innymi pomiędzy dz. nr [...] i [...] z udziałem skarżącego, który nie zgodził się z okazanymi granicami i nie złożył podpisu w protokole. Jak wynika z protokołu, ustalenia przebiegu granic dokonano na podstawie analizy wszystkich dostępnych dokumentów. 3 marca 2022 r. odbyły się na gruncie czynności geodezyjne związane z ustaleniem przebiegu granic m.in. pomiędzy dz. [...] i [...] z udziałem skarżącego, który podpisał protokół z tego ustalenia. Jak wynika z protokołu ustalenia przebiegu granic dokonano na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania. 8 marca 2022 r. odbyły się na gruncie czynności geodezyjne związane z ustaleniem przebiegu granic pomiędzy dz. [...] z sąsiednimi działkami z udziałem skarżącego, który podpisał protokół, a ustalenia przebiegu granic dokonano na podstawie analizy wszystkich dostępnych dokumentów. Od 2 maja 2022 r. do 23 maja 2022 r. został wyłożony do wglądu projekt operatu opisowo - kartograficznego. Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa i zgłosił swoje uwagi do danych ewidencyjnych wynikających z tego operatu, tj.: - nie zgodził się z przebiegiem granicy pomiędzy dz. [...] a dz. [...] (droga); - nie zgodził się z przebiegiem granicy pomiędzy dz. [...] i [...]; oraz - nie zgodził się z powierzchnią dz. [...]. Pismem z 13 czerwca 2022 r. Starosta Poddębicki przesłał do skarżącego - w związku ze złożonymi uwagami do projektu operatu opisowo-kartograficznego sporządzonego w trakcie wyłożenia operatu do publicznego wglądu w ramach prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków obrębów R. i R1 w Gminie U. odnośnie dz. o nr [...], [...] i [...] - informację o odrzuceniu zgłoszonych uwag wraz z wyjaśnieniami. Ze wskazanego pisma wynika, że: - granica pomiędzy dz. [...] i [...] została ustalona na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania na gruncie i biegnie po zachodniej ścianie budynku gospodarczego, a następnie załamuje się i dalej biegnie w kierunku południowym. Geodeta przyjął granice na wysokości posesji według spokojnego stanu posiadania i zwęził drogę gminną na tym odcinku na rzecz działek przyległych, a w dalszej części zachował szerokość tej drogi wynoszącą 10 m zgodnie z zarysem pomiarowym; - granice pomiędzy dz. [...] i [...] ustalono zgodnie z § 33 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2021 r., poz. 1390 ze zm.) – dalej: rozporz. w spr. ewid., gdyż skarżący nie zgodził się z okazanymi przez geodetę granicami i nie złożył podpisu w protokole, a w zasobie geodezyjnym brak jest dokumentów określonych w § 30 ust. 1 rozporz. w spr. ewid. pozwalających na odtworzenie położenia tej granicy z odpowiednią dokładnością; - powierzchnia działki nr [...] obręb R1 wynika z faktu przyjęcia granic ustalonych w 1996 r. w trakcie czynności związanych z wyznaczeniem pasa autostrady A2 (operat nr 45.19-463/1999), gdyż dokumentacja ta spełnia wymogi określone w § 30 ust. 1 rozporz. w spr. ewid. Nadto wskazano, iż jak wynika z protokołu granicznego sporządzonego 17.10.1996 r. i listy osób biorących udział w rozprawie granicznej, ówczesny właściciel przedmiotowej działki brał udział w czynnościach i opisane w protokole granicznym granice uznał za prawnie obowiązujące w stosunku do sąsiadów oraz zgodził się na wkopanie ograniczników na tych granicach – wszystkie punkty graniczne zostały przyjęte i nadano im współrzędne geodezyjne w obowiązującym układzie odniesienia. Zaznaczono przy tym, że obliczenie powierzchni dz. [...] nastąpiło przez różnicę powierzchni ewidencyjnej dz. [...] i powierzchni dz. [...] (przeznaczonej pod autostradę), nie zaś ze współrzędnych. Przy czym z uwagi na to, że obecnie – zgodnie z § 16 ust. 2 rozporządzenia – pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się na podstawie współrzędnych punktów granicznych, uwzględniając wartości poprawki odwzorowawczej i wykazuje obecnie z precyzją zapisu do 0,0001 ha, przy modernizacji dokonano nowego wyliczenia powierzchni stosując w/w zasadę. 15 czerwca 2022 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego pod pozycją 3585 została ogłoszona informacja Starosty Poddębickiego w sprawie danych ujawnionych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego opracowanego w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębów R. i R1, Gmina U., powiat p., woj. Ł., że dane objęte modernizacją zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stały się z dniem 14 czerwca 2022 r. danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Pismem z 30 czerwca 2022 r. skarżący zwrócili się do Starosty Poddębickiego z prośbą o ponowne przeanalizowanie czynności ustalenia granic dz. [...], [...] i [...] wyjaśniając, że podczas ustalenia przebiegu granicy pomiędzy dz. [...] i [...] (droga) wykonawca nie odszukał żadnych znaków granicznych tych działek, wskazując iż jedynie mapa ewidencyjna była dokumentem, z którego można było wywieść średnią szerokości drogi wynikającej z mapy ewidencyjnej. Pismem z 28 lipca 2022 r. Starosta Poddębicki wystąpił do wykonawcy modernizacji o zajęcie stanowiska odnośnie zarzutów złożonych przez skarżących. W odpowiedzi na powyższe - pismo z 22 sierpnia 2022 r. - wykonawca wskazał, że ewidencja na tym terenie została założona na początku lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku (operat 661.18-17/99 wraz z zarysem pomiarowym). Pomiar granic został wykonany w oparciu linie pomiarowe, gdzie punktami końcowymi były tzw. fotopunkty. W trakcie modernizacji nie odnaleziono żadnej stabilizacji punktów z okresu założenia ewidencji, dlatego pomierzono aktualny stan użytkowania działek. Na tej podstawie oraz na podstawie opracowań jednostkowych wznowiono linie pomiarowe oraz granice wykazane na zarysie pomiarowym. Wykonawca wyjaśnił nadto, iż: - gdy chodzi o ustalenie granic dz. [...] obręb R1 to ustalono jedynie granicę pomiędzy dz. [...] i rowem – dz. [...], przyjmując stan spokojnego użytkowania, czyli brzeg rowu. Pozostałe granice nie zostały ustalone, przebieg tych granic przyjęto na podstawie operatu 661.19-463/99 (podziały działek pod autostradę A-2). Na podstawie tych danych dokonano obliczenia powierzchni działki; - gdy chodzi o ustalenie granic dz. [...] obręb R. – to zostały one okazane na podstawie zarysu pomiarowego (zachowano szerokość działek). Skarżący nie zgodził się na wskazane granice wobec czego należy uznać, że granice dz. [...] są sporne; - gdy zaś chodzi o ustalenie granic dz. [...] z drogę (tj. dz. [...]) obręb R1, to szerokość pasa drogowego dz. [...] zgodnie z zarysem i obliczeniami powierzchni wynosi 10 m. Szerokość ta zgadza się z szerokością pasa drogowego na gruncie z wyjątkiem odcinka przy zabudowaniach na dz. [...]. W trakcie ustaleń granice dz. [...] i [...] przyjęto zgodnie ze stanem użytkowania. W obrębie zabudowy z uwagi na trwałe zagospodarowanie (budynek gospodarczy) mimo, że pas drogowy został zwężony o około 1,3 m również przyjęto stan spokojnego użytkowania. W ocenie geodety należy uznać tę granicę jako sporną. Ostatecznie wykonawca stwierdził, że prace modernizacyjne zostały wykonane prawidłowo, a ponowne ustalenia granic powinny nastąpić w postępowaniu rozgraniczeniowym. Pismem z 9 listopada 2022 r. skarżący kolejny raz wystąpili do Starosty podnosząc, że granica pomiędzy dz. [...] i [...] została ustalona na podstawie szerokości drogi z zarysu pomiarowego z lat sześćdziesiątych i z tego powodu zmniejszono szerokość działki o około 1,2 m. Zauważono przy tym, że część dz. [...] przylegającą do drogi cały czas użytkowali skarżący, a drzewa tam rosnące znajdowały się na ich działce co uwidacznia mapa, z którą wystąpili do Burmistrza w sprawie ich usunięcia. W piśmie z 5 grudnia 2022 r. wykonawca wyjaśnił przebieg czynności związanych z ustaleniem przebiegu granicy pomiędzy dz. [...] i [...] wskazując, że w trakcie tych czynności (ustalenia przebiegu granicy pomiędzy dz. [...] i [...]) na gruncie nie stawił się przedstawiciel Urzędu Gminy U., więc nie można było ustalić granicy zgodnie z § 33 ust. 1 rozporz. w spr. ewid. Dlatego granice ustalono zgodnie ze stanem spokojnego użytkowania. Wyjaśniono przy tym, że różnica powierzchni dz. [...], tzn. 111 m2 (pow. dz. [...] przed modernizacją wynosiła 4,85 ha) wynika z różnicy technologii pomiarowych i obliczeniowych jakie obecnie są stosowane a jakie były stosowane w czasie zakładania ewidencji gruntów (powierzchnie obliczano graficznie). Decyzją z 27 stycznia 2023 r. Starosta Poddębicki orzekł o odrzuceniu zgłoszonych przez skarżących zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków wynikających z przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów w obrębach: R. i R1, Gmina U., dla dz. [...], [...] i [...]. W uzasadnieniu decyzji Starosta szczegółowo opisał stan faktyczny i prawny sprawy. Pismem z 15 lutego 2023 r. skarżący złożyli odwołanie od wskazanej powyżej decyzji Starosty Poddębickiego z 27 stycznia 2023 r., podtrzymując swoje zarzuty wskazane w piśmie z 9 listopada 2022 r. 4 kwietnia 2023 r. skarżący podczas zapoznawania się z aktami sprawy w siedzibie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego – dalej również: organ II instancji lub organ odwoławczy, stwierdził m.in., że nie zgadza się z przebiegiem granicy pomiędzy dz. [...] i [...] ujawnionym w trakcie modernizacji, gdyż według niego powinna ona przebiegać około 1,2 m w kierunku drogi, a obecnie nie jest ona zgodna ze stanem fatycznym na gruncie. Sporny pas grantu należy do dz. [...] i jest przez skarżącego użytkowany. Taką granicę wykazano między innymi podczas inwentaryzacji budynku gospodarczego i nikt wtedy nie podniósł, że granica przebiega w innym miejscu. Decyzją z 28 kwietnia 2023 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił zaskarżoną decyzję Starosty Poddębickiego z 27 stycznia 2022 r. ze względu na nieustalony stan faktyczny sprawy - zdaniem organu odwoławczego organ I instancji powinien bowiem jeszcze raz szczegółowo zbadać dokumenty dotyczące dz. [...], a w szczególności przebiegu jej granicy z dz. [...], mając na uwadze zarzuty skarżących, że granica ich działki zawsze przebiegała bliżej drogi, a także przeanalizować dokonane w trakcie modernizacji ustalenie przebiegu tej granicy w trybie § 33 ust. 2 rozporządzenia oraz brak ustalenia wszystkich stron postępowania. Ponownie rozpoznając sprawę pismem z 22 sierpnia 2023 r. Starosta Poddębicki przeprowadził 15 września 2023 r. wizję lokalną na przedmiotowej nieruchomości - dołączając do akt sprawy zdjęcia obrazujące przebieg granicy pomiędzy dz. nr [...] i [...]. Nadto, pismem z 15 listopada 2023 r. Starosta Poddębicki zwrócił się do skarżących o dostarczenie, zgodnie z uzgodnieniami poczynionymi 15 września 2023 r. na gruncie, dodatkowych dokumentów, tj. decyzji o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego, mapy do celów projektowych wraz z zagospodarowaniem dz. [...] stanowiącej załącznik do dokumentacji o pozwolenie na budowę. Strona uczyniła zadość temu wezwaniu składając 28 listopada 2023 r. wnioskowane przez organ dokumenty. Decyzją z 24 lipca 2024 r. Starosta Poddębicki orzekł o odrzuceniu zarzutów skarżących zgłoszonych do danych zawartych w operacie opisowo-kartograficznym wynikających z przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków w obrębach: R. dla dz. [...] i [...] i R1 dla dz. [...]. W uzasadnieniu tej decyzji Starosta Poddębicki podał podstawy faktyczne i prawne swojego rozstrzygnięcia. Pismem z 7 sierpnia 2024 r. skarżący wnieśli odwołanie od powyższej wskazanej decyzji Starosty Poddębickiego z 24 lipca 2024 r., w której ponownie stwierdzili, że nie zgadzają się przebiegiem granicy pomiędzy dz. [...] i [...]. Kolejnymi pismami, z 5 września 2024 r., skarżący uzupełnili swoje zastrzeżenia wyrażone w odwołaniu. W aktach sprawy znajduje się również pismo Burmistrza U. z 21 sierpnia 2024 r., w którym wskazano m.in., iż w obrębie geodezyjnym R. doszło do zajęcia bez wiedzy i zgody gminy fragmentu drogi nr [...] (dz.[...], obręb geodezyjny R.) poprzez budowę przez właścicieli dz.[...] budynków gospodarczych i garaży w pasie drogowym drogi gminnej. Po zrealizowaniu w toku postępowania odwoławczego zasady zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu (w aktach sprawy zawiadomienie z 28 sierpnia 2024 r. o możliwość zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w sprawie przed jej ostatecznym rozstrzygnięciem) Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego - powołaną na wstępie decyzją z 28 października 2024 r. - utrzymał w mocy decyzję Starosty Poddębickiego z 24 lipca 2024 r. W uzasadnieniu tej decyzji wyjaśniono podstawy prawne (wskazując na przepisy: ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, Dz.U. z 2024 r., poz. 1151 ze zm. – dalej: "u.P.g.k." oraz rozporządzenia z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, Dz.U. z 2024 r., poz. 219) – dalej: "rozporz. w spr. ewid." oraz faktyczne podjętego rozstrzygnięcia. Następnie, organ odwoławczy - powołując art. 2 pkt 8 i art. 24a u.P.g.k., a także § 30 ust. 1 § 31 i § 33 rozporz. w spr. ewid. oraz § 6 pkt 1 lit. a i § 16 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 1670) – dalej: rozporz. w spr. standardów. - wyjaśnił przebieg procedowania w niniejszej sprawie, zaznaczając iż o w pierwszej kolejności wykonawca modernizacji, przystąpił do analizy dokumentów znajdujących się w zasobie geodezyjnym i stwierdził, że jedynym dokumentem dotyczącym przebiegu granic przedmiotowych działek jest operatu z założenia ewidencji gruntów wsi R. z lat 60-tych (tj. operat nr 661.18-17/99) wykonany na podstawie zdjęć lotniczych - pomiar granic podczas zakładania ewidencji gruntów został wykonany w oparciu o linie pomiarowe, gdzie punktami końcowymi były tzw. fotopunkty przy czym linie te niebyły ze sobą powiązane, a podczas wywiadu terenowego nie odnaleziono żadnej stabilizacji tych punktów. Operat ten zawiera zarys pomiarowy, na którym widoczne są czołówki działek oraz ogólny przebieg ich granic, które jednak są niewystarczające do jednoznacznego, z wymaganą dokładnością wyznaczenia granic przedmiotowych działek. To z kolei oznacza – jak dalej wywodzi organ odwoławczy - że w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym materiały z operatu podstawowego dotyczące przebiegu granic przedmiotowych działek nie zawierały danych pozwalających na odtworzenie położenia granic z dokładnością właściwą dla szczegółów I grupy (tj. zgodnie z § 30 ust. 1 rozporz. w spr. ewid.). Wobec czego w ramach prowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków koniecznym było pozyskanie danych w wyniku pomiarów geodezyjnych, poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic w terenie. Dalej organ II instancji wskazał, że sposoby i kolejność ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych określa § 33 rozporz. w spr. ewid. w zależności od spełnienia, bądź niespełnienia wymogów określonych w kolejnych częściach tego przepisu. W świetle powyższego organ odwoławczy wskazał, że wykonawca prawidłowo, po zawiadomieniu stron, przeprowadził czynności związane z ustaleniem w terenie przebiegu granic dz. [...], [...] i [...] z działkami sąsiednimi. Przy czym, gdy chodzi o granicę pomiędzy dz. [...], a dz. [...] (tj. dz. drogowa), której przebieg kwestionują skarżący w swoim odwołaniu, to jak wynika z akt sprawy (tj. z protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych z 3 marca 2022 r.) granica pomiędzy dz. [...] i [...] została ustalona według ostatniego spokojnego stanu posiadania – tj. zgodnie z § 33 ust. 2 rozporz. w spr. ewid., a skarżący złożył swój podpis w protokole. Ustalona tak granica biegnie po zachodniej ścianie budynku gospodarczego, a następnie załamuje się i dalej biegnie w kierunku południowym po wschodniej krawędzi rowu. Organ II instancji zaaprobował stanowisko organu I instancji oparte na czynnościach geodety z uwagi na to, że dla przedmiotowych działek brak jest w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentacji geodezyjnej, na podstawie której można byłoby odtworzyć z wymaganą dokładnością przebieg ich granic (tj. zgodnie z § 30 rozporz. w spr. ewid.). Jedynym istniejącym dokumentem jest operat z założenia ewidencji gruntów zawierający zarys pomiarowy, na którym widoczne są czołówki działek oraz ogólny przebieg ich granic. Organ wskazał, iż z uwagi na niską jakość wykonywanych wtedy pomiarów oraz brak w terenie fotopunktów, dane te należy traktować jako dane przybliżone, które nie spełniają obecnych wymagań dokładnościowych, zarówno jeżeli chodzi o powierzchnie działek jak i możliwość odtworzenia granic tych działek w terenie. Dlatego przeprowadzając modernizację ewidencji gruntów i budynków należało stwierdzić, że jedynym sposobem ujawnienia granic działek było ich ustalenie w odpowiedniej procedurze. Odnosząc się do zarzutów skarżących organ wyjaśnił, że przebieg granic ich działek został ustalony w odpowiedniej procedurze, a w zasobie brak jest innych dokumentów, które wskazywałyby na inny ich przebieg. Organ odwoławczy podkreślił, że ustalając przebieg granicy według ostatniego spokojnego stanu posiadania, geodeta przyjął przebieg granicy wzdłuż linii rozdzielającej grunt orny i brzeg rowu, posiłkując się przy tym danymi z zarysu pomiarowego odnośnie szerokości drogi (10 m). Jak wynika z zarysu pomiarowego przedmiotowa granica od założenia ewidencji gruntów nie była linią prostą, jak twierdzą skarżący, lecz załamywała się w okolicy rogu dzisiejszego budynku gospodarczego. Prawidłowe ustalenie granicy potwierdza również powierzchnia dz. [...], która po modernizacji wynosi 4,8389 ha a od założenia ewidencji miała powierzchnię 4,85 ha - czyli różnica powierzchni wynosi 0,0111 ha. Co więcej organ wskazał, że jeżeli by przyjąć, tak ja chcą skarżący, czyli powiększyć działkę o rów czyli o ok. 1,2 m - to przy długości działki wynoszącej ok. 385 m przyrost powierzchni działki wyniósłby 0,0462 ha. Również szerokość dz. [...] od strony południowej w trakcie zakładania ewidencji pomierzono na 69,30 m, a obecnie po modernizacji wynosi ona również 69,30 m. Organ wskazał nadto, że przywołana przez skarżących mapa inwentaryzacji budynków oraz mapy do celów projektowych, na których przedmiotowa granica biegnie inaczej, nie są dokumentami wymienionymi w § 30 rozporz. w spr. ewid. na podstawie, których można wykazywać przebieg granic działek ewidencyjnych. Mapy te nie spełniały wymaganej dokładności i były oparte na danych pochodzących z wektoryzacji starych map papierowych. W konkluzji organ II instancji podkreślił, że postępowanie ewidencyjne jest postępowaniem rejestrowym co oznacza, że nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali, ani nie nadaje tych praw, a jedynie rejestruje stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. W przypadku regulacji dotyczących ewidencji gruntów chodzi o naniesienie do ewidencji prawidłowych danych o gruntach, budynkach i lokalach, co ma charakter informacyjny, a wykazanie w ewidencji gruntów i budynków przebiegu granic między działkami nie zamyka możliwości ich ustalenia w trybie rozgraniczenia nieruchomości, zgodnie z rozdziałem 6 u.P.g.k.. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi strona skarżąca podtrzymała swoje stanowisko w sprawie wskazując, iż stan rzeczy z przedstawionego materiału dowodowego nie zmienił się. Skarżący wskazali nadto, że czynności geodezyjne, które zostały przeprowadzone podczas procesu modernizacji, nie zostały starannie wykonane co do oceny, analizy materiałów źródłowych, jak również uwzględnienia stanowiska stron. Skarżący wskazali nadto, że gdyby materiał w oparciu o który ustalono przebieg granic na gruncie był jednoznaczny, to nie wnosiliby zastrzeżeń nawet gdyby rozstrzygnięcie nie było po ich myśli. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Ze wskazanych powyżej przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie były decyzje administracyjne wydane w następstwie rozpoznania zarzutów zgłoszonych przez skarżących do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym w związku z przeprowadzaną modernizacją ewidencji gruntów i budynków. Istota sporu pomiędzy skarżącymi a organami sprowadzała się do kwestii prawidłowości dokonania czynności modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze R. i R1 w Gminie U. w odniesieniu do przebiegu granicy i powierzchni działek oznaczonych nr: [...], [...] i [...], których skarżący są współwłaścicielami, z działkami sąsiednimi. Wobec tak zakreślonego zakresu postępowania w pierwszej kolejności przypomnieć należy, że podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1151 ze zm.) - dalej: "u.P.g.k." oraz rozporządzenie z dnia 27 lipca 2021 r. - w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 219) - dalej: "rozporz. w spr. ewid.". Zgodnie z art. 2 pkt 8 u.P.g.k., ewidencja gruntów i budynków, to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Pełni ona funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw (por. np. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 634/24, Lex nr 3814548; wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 2174/19, Lex nr 3078341; a także chociażby wyrok NSA z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt I OSK 3958/18, Lex nr 3022252). Tryb postępowania w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków reguluje art. 24a u.P.g.k, w myśl którego starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych (art. 24a ust. 1 u.P.g.k.). Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków (art. 24a ust. 2 u.P.g.k.). Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego (art. 24a ust. 3 u.P.g.k.). Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego (art. 24a ust. 4 u.P.g.k.). Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (art. 24a ust. 5 u.P.g.k.). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (art. 24a ust. 6 u.P.g.k.). Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo- kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (art. 24a ust. 7 u.P.g.k.). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa (art. 24a ust. 8 u.P.g.k.). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (art. 24a ust. 9 u.P.g.k.). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (art. 24a ust. 10 u.P.g.k.). Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące (art. 24a ust. 11 u.P.g.k.). Należy również zaznaczyć, że zgodnie z art. 26 ust. 2 u.P.g.k. sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowy zakres informacji objętych tą ewidencją, sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych tą ewidencją, a także rodzaje budynków i lokali, które nie będą wykazywane w ewidencji, oraz zakres informacji objętych rejestrem cen nieruchomości, zapewniając informację o gruntach, budynkach, lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych, władających tymi gruntami, budynkami i lokalami, a także szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych określił – w drodze rozporządzenia z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 219), dalej: "rozporz. w spr. ewid." – Minister Rozwoju, Pracy i Technologii. W myśl § 30 ust. 1 rozporz. w spr. ewid. - przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie modernizacji (ale również zakładania i bieżącej aktualizacji) ewidencji wykazuje się na podstawie: 1) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na potrzeby: a) postępowania rozgraniczeniowego, b) postępowania w sprawie scalenia lub wymiany gruntów, c) postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości, d) postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, e) podziału nieruchomości, f) wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych; 2) innych materiałów zasobu dotyczących przebiegu granic; 3) dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji. Przy czym, jak stanowi jednak § 31 rozporz. w spr. ewid., jeżeli brak jest dokumentacji lub materiałów, o których mowa w § 30, albo zawarte w nich dane nie pozwalają na odtworzenie położenia granic z dokładnością właściwą dla szczegółów I grupy określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 u.P.g.k., tj. w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 1670) - dalej: "rozporz. w spr. standardów", dane dotyczące położenia granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Zgodnie z § 16 pkt 1 rozporz. w spr. standardów, geodezyjny pomiar sytuacyjny (pod pojęciem tym – tj. geodezyjny pomiar sytuacyjny – należy, zgodnie z § 2 pkt 4) rozporz. w spr. standardów, rozumieć zespół czynności technicznych polegających w szczególności na określeniu położenia szczegółów terenowych w państwowym układzie współrzędnych prostokątnych płaskich oraz pozyskaniu ich podstawowych atrybutów) wykonuje się w sposób zapewniający określenie położenia szczegółu terenowego względem punktów poziomej osnowy geodezyjnej lub pomiarowej, z dokładnością nie mniejszą niż 0,10 m - w przypadku szczegółów terenowych I grupy. Przy czym do I grupy szczegółów terenowych, w myśl § 6 pkt 1 rozporz. w spr. standardów, zalicza się w szczególności: a) znaki i punkty graniczne, b) znaki geodezyjne, c) naziemne obiekty budowlane i urządzenia budowlane, w tym elementy naziemne sieci uzbrojenia terenu. Nie może przy tym ujść uwadze, że geodezyjne pomiary sytuacyjne i wysokościowe wykonuje się z wykorzystaniem metod, technik i technologii zapewniających uzyskanie dokładności położenia punktów szczegółów terenowych i spełnienie warunków wykonywania pomiarów, określonych w § 16 oraz § 20, z uwzględnieniem zasad określonych w § 18 (§ 3 ust. 1 rozporz. w spr. standardów), a wybór stosowanych metod, technik i technologii, spełnienie warunków wykonywania pomiarów oraz zapewnienie wymaganej dokładności spoczywa na kierowniku prac geodezyjnych (§ 3 ust. 2 rozporz. w spr. standardów). Przy czym pod pojęciem kierownika prac geodezyjnych rozumieć należy geodetę uprawnionego, ustanowionego przez wykonawcę zgłoszonych prac geodezyjnych do kierowania tymi pracami na podstawie art. 11 ust. 2 u.P.g.k. (§ 2 pkt 3 rozporz. w spr. standardów). W niniejszym postępowaniu, jak wynika z akt sprawy, prace modernizacyjne wykonywał uprawniony geodeta. Nadto, jak stanowi § 4 ust. 1 rozporz. w spr. standardów, wyniki pomiarów długości oraz współrzędne prostokątne płaskie przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych wyraża się w metrach z precyzją zapisu do 0,001 m, a dla pomiarów wymagających wyższej dokładności – w metrach z precyzją zapisu do 0,001 m. Niejako dla porządku należy jeszcze w tym miejscu zwrócić uwagę na § 32 rozporz. w sprawie ewid., który szczegółowo normuje problematykę zawiadomień o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, wskazując m.in. że nieusprawiedliwione niestawiennictwo podmiotów, o których mowa w ust. 1 (a więc, podmiotów, o których mowa w § 11 pkt 7 i § 12 pkt 1 rozporz. w spr. ewid., tj. właścicieli albo samoistnych posiadaczy oraz użytkowników wieczystych gruntów, jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd albo trwały zarząd nieruchomościami, państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych, organów administracji publicznej, które gospodarują nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz gminnych, powiatowych i wojewódzkich zasobów nieruchomości, a także użytkowników gruntów państwowych i samorządowych), nie wstrzymuje czynności ustalenia przebiegu granic. Sposoby i kolejność ustalania przebiegu granic działek ewidencyjnych i położenia punktów granicznych normuje § 33 rozporz. w spr. ewid. Stosownie do tego przepisu (§ 33 rozporz. w sprawie ewid.): - w pierwszej kolejności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych dokonuje geodeta posiadający uprawnienia zawodowe w zakresie, o którym mowa w art. 43 pkt 2 lub 5 u.P.g.k., zwany dalej "geodetą uprawnionym", na podstawie zgodnych wskazań podmiotów, o których mowa w § 11 pkt 7 i § 12 pkt 1, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, jeżeli wskazywany przebieg nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach dotyczących przebiegu ustalanych granic (§ 33 ust. 1 rozporz. w sprawie ewid.); - w przypadku gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, przebieg granic działek ewidencyjnych wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych ustala geodeta uprawniony według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek (§ 33 ust. 2 rozporz. w sprawie ewid.); - w przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych ustala geodeta uprawniony po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów (§ 33 ust. 3 rozporz. w sprawie ewid.). Oceniając przebieg kontrolowanego postępowania należy wskazać, że organy sprostały wymogom wyrażonym w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a związanym z obowiązkiem wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego, który może stanowić przedmiot wiarygodnych i kompletnych ustaleń faktycznych. W szczególności należy zwrócić uwagę, że w toku podejmowanych przez organ I instancji działań zlecono uprawnionemu geodecie przeprowadzenie prac geodezyjnych, udokumentowanych operatem, w celu zbadania przebiegu granic będących przedmiotem niniejszego postępowania. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, uprawniony geodeta, po zawiadomieniu stron, przeprowadził czynności związane z ustaleniem w terenie przebiegu granic działek skarżących o nr [...], [...] i [...] z działkami sąsiednimi. Przy czym w świetle wskazanych powyżej przepisów nie ulega wątpliwości, że aby móc wykazać w ewidencji gruntów i budynków przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie m.in. modernizacji ewidencji – a więc tak, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - w pierwszej kolejności należy ustalić czy istnieje dokumentacja, o której mowa w § 30 ust. 1 rozporz. w spr. ewid., a więc dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzona na potrzeby postępowań, o których mowa w § 30 ust. 1 pkt 1 wskazanego rozporządzenia; inne materiały zasobu dotyczące ustalenia przebiegu granic (§ 30 ust. 1 pkt 2 rozporz. w spr. ewid.); dokumentacja geodezyjna sporządzona przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią do ewidencji (§ 30 ust. 1 pkt 3 rozporz. w spr. ewid.). Przy czym dokumentacja ta powinna zawierać dane pozwalające na odtworzenie położenia granic z dokładnością nie mniejszą niż 0,10 m względem punktów poziomej osnowy geodezyjnej lub pomiarowej (§ 16 pkt 1 rozporz. w spr. standardów). Jak wynika z akt sprawy wykonawca modernizacji – uprawniony geodeta - przystąpił do analizy dokumentów znajdujących się w zasobie geodezyjnym i stwierdził, że jedynym dokumentem dotyczącym przebiegu granic działek będących przedmiotem postępowania jest operat z założenia ewidencji gruntów wsi R. z lat 60-tych (tj. operat nr 661.18-17/99) wykonany na podstawie zdjęć lotniczych. Przy czym, jak wyjaśniły w toku postępowania orzekające w tej sprawie organy, pomiar granic podczas zakładania ewidencji gruntów został wykonany w oparciu o linie pomiarowe, gdzie punktami końcowymi były tzw. fotopunkty, przy czym linie te nie były ze sobą powiązane, a podczas wywiadu terenowego nie odnaleziono żadnej stabilizacji tych punktów. Operat ten zawiera zarys pomiarowy, na którym widoczne są czołówki działek oraz ogólny przebieg ich granic. Dane te okazały się jednak niewystarczające do jednoznacznego, z wymaganą aktualnie dokładnością, wyznaczenia granic przedmiotowych działek. Wobec powyższego, tj. z uwagi na fakt, że w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym materiały z operatu podstawowego dotyczące przebiegu granic przedmiotowych działek, nie zawierały danych pozwalających na odtworzenie położenia granic z dokładnością właściwą dla szczegółów I grupy (a więc zgodnie z § 30 ust. 1 rozporz. w spr. ewid.), organy trafnie stwierdziły, że w sprawie koniecznym było pozyskanie danych – w ramach prowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków w wyniku pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic w terenie. W myśl bowiem przywoływanego już § 31 rozporz. w spr. ewid. jeżeli brak jest dokumentacji lub materiałów, o których mowa w § 30, albo zawarte w nich dane nie pozwalają na odtworzenie położenia granic z dokładnością właściwą dla szczegółów I grupy określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy, dane dotyczące położenia granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Na wykonawcy prac geodezyjnych ciąży oczywiście obowiązek zawiadamiania o czynnościach podjętych w celu ustalania przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnie z § 32 rozporz. w spr. ewid. Przy czym zasady i tryb ustalania przebiegu granic działek i położenia punktów granicznych określa § 33 rozpoz. w spr. ewid. Z akt sprawy wynika, że wykonawca, po zawiadomieniu stron, przeprowadził czynności związane z ustaleniem w terenie przebiegu granic działek o nr [...], [...] i [...] z działkami sąsiednimi. I tak: - gdy chodzi o granicę pomiędzy działkami [...] i [...] (droga) to została ona ustalona według ostatniego spokojnego stanu posiadania, tj. zgodnie z § 33 ust. 2 rozporz. w spr. ewid. W aktach sprawy znajduje się protokół ustalenia przebiegu wskazanych granic z 3 marca 2022 r., podpisany przez skarżącego, który zgodził się z okazanymi granicami. Natomiast przedstawiciel Gminy U. (dz. [...]) nie stawił się na gruncie. Zauważyć należy, że z protokołu ustalenia wskazanych granic, z 3 marca 2022 r., wynika również, że granica pomiędzy działkami [...] i [...] (droga) biegnie po zachodniej ścianie budynku gospodarczego, a następnie załamuje się i dalej biegnie w kierunku południowym po wschodniej krawędzi rowu. Jak bowiem ustalono w toku postępowania dla przedmiotowych działek brak w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentacji geodezyjnej na podstawie której można byłoby odtworzyć z wymaganą dokładnością przebieg ich granic. Jedynym istniejącym dokumentem jest operat z założenia ewidencji zawierający zarys pomiarowy, na którym widoczne są czołówki działek oraz ogólny przebieg ich granic. Dane te, z uwagi na niską jakość wykonywanych wtedy pomiarów oraz bark w terenie fotopunktów, słusznie potraktowano jako dane przybliżone, które nie spełniają obecnych wymagań dokładnościowych (zarówno gdy chodzi o powierzchnie działek, jak i możliwość odtworzenia ich granic w terenie). Z tego powodu przeprowadzając modernizację zasadnie uznano, że jedynym sposobem ujawnienia granic działek było ich ustalenie w odpowiedniej procedurze. Równocześnie jak wynika z akt sprawy ustalając przebieg granicy działek nr [...] i [...] według ostatniego spokojnego stanu posiadania, uprawniony geodeta przyjął przebieg granicy wzdłuż linii rozdzielającej grunt orny i brzeg rowu, posiłkując się przy tym danymi z zarysu pomiarowego odnośnie szerokości drogi (10 m). Geodeta przyjął granicę na wysokości posesji według stanu spokojnego posiadania i zawęził drogę na tym odcinku, a w dalszej części zachował jej szerokość wynoszącą 10 m zgodnie z zarysem pomiarowym. Wykonawca w piśmie z 26 lipca 2023 r. wskazał przy tym, że szerokość działki [...] na zarysie pomiarowym wynosi 10 m i jest taka sama jak na gruncie w dniu pomiaru (przyjęto zewnętrzne krawędzie rowu) z wyjątkiem odcinka w obrębie zabudowy, gdzie szerokość pomiędzy budynkiem na działce nr [...] i ogrodzeniem na dz. [...] wynosi 7,50 m, wyjaśniając przy tym, że zawężenie pasa drogowego w obrębie zabudowań również jest widoczne na zarysie pomiarowym. Zaznaczono przy tym, że w obliczeniach powierzchni działki nr [...] w operacie z założenia ewidencji szerokość działki jest jednakowa na całej jej długości i wynosi 10 m. Wyjaśniono jednak, że - jak wynika z zarysu pomiarowego - przedmiotowa granica od założenia ewidencji gruntów nie była linią prostą, jak twierdzą skarżący, lecz załamywała się w okolicy rogu znajdującego się tam aktualnie budynku gospodarczego. Nadto wskazano, że prawidłowe ustalenie granicy potwierdza również powierzchnia działki [...], która po modernizacji wynosi 4,8389 ha, a od założenia ewidencji miała powierzchnię 4,85 ha, czyli różnica powierzchni wynosi 0,0111 ha. Tymczasem, gdyby przyjąć tak ja chcą skarżący i powiększyć ich działkę o rów, czyli około o 1,2 m, to przy jej długości, która wynosi około 385 m, przyrost powierzchni działki wyniósłby 0,0462 ha. Również szerokość działki nr [...] od strony południowej w trakcie zakładania ewidencji pomierzono na 69,30 m, a obecnie po modernizacji wynosi ona również 69,30 m, co przedstawia znajdujący się w aktach sprawy szkic graniczny. W kontekście podnoszonych w skardze argumentacji wyjaśnienia wymaga, iż w trakcie ustaleń poczynionych 3 marca 2022 r. zostały okazane granice będące wynikiem analizy materiałów archiwalnych i wywiadu terenowego. Jak wynika z wyjaśnień geodety wskazanych w piśmie z 5 grudnia 2022 r. przebieg granicy pomiędzy działkami [...] i [...] okazany w wyniku analizy pokrył się ze stanem spokojnego użytkowania. Tym samym w wyniku procedury ustalenia granic prawidłowo przyjęto granicę zgodną ze stanem spokojnego użytkowania. Wskazać przy tym należy, że ostatni spokojny stan posiadania oznacza zasięg faktycznego władztwa nad gruntem, istniejący przez dłuższy czas w sposób niezakłócony przez właściciela sąsiedniej nieruchomości. Zakres tego władztwa powinien być możliwy do ustalenia przez wyraźne znaki na gruncie, np. budynek, ogrodzenie, miedzę, czy drogę. Chodzi o to, aby posiadanie, w granicach przez nie wyznaczonych, było ustabilizowane i niezakłócone. Te przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Przy czym sąd zgodził się ze stanowiskiem organów. Zaznaczyć przy tym należy, że sam fakt wyrażenia przez właściciela sąsiedniej nieruchomości sprzeciwu wobec długotrwałego stanu posiadania, ustabilizowanego na gruncie, nie wyklucza wyznaczenia granicy wedle kryterium, jakie przewiduje § 33 ust. 2 rozporz. w spr. ewid. Stan posiadania może bowiem odbiegać od stanu prawnego. Granica widniejąca na gruncie może nie być zgodna z granicą prawną. Jednakże kwestie dotyczące prawidłowego zasięgu prawa własności nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu modernizacyjnym. Wskazać należy, że granica nieruchomości wyznacza zasięg przysługującego do niej prawa własności, dlatego też spór o tę granicę jest w istocie sporem o zasięg prawa własności, którego rozstrzygnięcie nie należy do postępowania ewidencyjnego, lecz do postępowania rozgraniczeniowego przed właściwym organem (por. chociażby wyrok WSA w Lublinie z dnia 18 czerwca 2024 r. sygn. akt III SA/Lu 163/24, Lex nr 3744099). - gdy chodzi o granicę pomiędzy działką nr 9 i 8 to została ona ustalona na podstawie § 33 ust. 3 rozporz. w spr. ewid. Okolicznością bezsporną jest to, że 2 marca 2022 r. odbyły się na gruncie czynności geodezyjne związane z ustaleniem przebiegu granic pomiędzy wskazanymi działkami, tj. dz. nr [...] i [...] z udziałem skarżącego, który – jak wynika z adnotacji na protokole z tych czynności - nie zgodził się z okazaną granicą i nie złożył podpisu w protokole, wskazując iż nie zgadza się na szerokość dz. nr [...]. Natomiast właściciel dz. nr [...], również obecny podczas czynności geodezyjnych związanych z ustaleniem przebiegu granicy między dz. [...] i [...] zaakceptował okazaną granicę. Jak wynika ze wskazanego protokołu, ustalenia przebiegu granic dokonano na podstawie analizy wszystkich dostępnych dokumentów archiwalnych począwszy od założenia ewidencji gruntów w latach 60-tych ubiegłego wieku, tj. jak wynika z wyjaśnień geodety operat 661.18-17/99 wraz z zarysem pomiarowym. Pomiar granic został wykonany w oparciu o linie pomiarowe, gdzie punktami końcowymi były tzw. fotopunkty, przy czym podczas wywiadu terenowego nie odnaleziono żadnej stabilizacji tych punktów. Wobec powyższego pomierzono aktualny stan użytkowania działek i na tej podstawie wznowiono linie pomiarowe oraz granice wykazane na zarysie pomiarowym zachowując szerokość działek. Wobec braku zgody skarżących na wskazane przez geodetę granice zostały one słusznie określone jako sporne. Nadto, wobec nie przedstawienia przez skarżących dokumentów na okoliczność, na którą powoływali się oni podczas czynności na gruncie okazując geodecie słupek betonowy z krzyżem na granicy dz. nr [...] i [...] oraz informując, że jest to wynik prac geodezyjnych (nie określając jednak kto i kiedy prace te wykonywał oraz nie przedstawiając żadnych materiałów źródłowych, które je dokumentują) oraz wobec braku informacji o zgłoszeniu pracy geodezyjnej (której czynności zakończyłyby się ustaleniem granic, określeniem położenia punktów granicznych oraz ich stabilizacją), jak również wobec braku w zasobie geodezyjno-kartograficznym dokumentacji geodezyjnej z prac, na które powoływali się skarżący – słusznie nie uwzględniono tych informacji podczas pomiarów. Przy czym sąd podzielił stanowisko organów. - gdy zaś chodzi o granice pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...](rów), to z powodu braku materiałów geodezyjnych, ustalono ją przyjmując stan spokojnego użytkowania, czyli brzeg rowu – a skarżący składając podpis w protokole zaaprobował ustalony przebieg tej granicy (jak bowiem wynika z akt sprawy 8 marca 2022 r. odbyły się na gruncie czynności geodezyjne związane z ustaleniem przebiegu granic pomiędzy działką [...] z sąsiednią działką [...] (rów) z udziałem skarżącego, który podpisał protokół z tych czynności). Natomiast pozostałe granice tej działki nie były ustalane - zostały one bowiem przyjęte na podstawie operatu, który został wykonany w trakcie czynności związanych z wyznaczeniem pasa autostrady A2. Dokumentacja wówczas sporządzona (w postaci operatu) spełnia wymogi określone w § 30 ust. 1 rozporz. w spr. ewid. A nadto, jak wynika z protokołu granicznego sporządzonego 17.10.1996 r. i listy osób biorących udział w rozprawie granicznej, ówczesny właściciel przedmiotowej działki brał udział w czynnościach i uznał za prawnie obowiązujące wskazane wówczas granice zgadzając się na wkopanie graniczników na tych granicach. Wszystkie punkty graniczne zostały przyjęte i nadano im współrzędne geodezyjne w obowiązującym układzie odniesienia. A następnie, w oparciu o te dane, obliczono powierzchnię tej działki. Przy czym sąd podziela stanowisko organów. Jednym słowem w ocenie sądu, w niniejszej sprawie, pomimo przeciwnych sugestii strony skarżącej, nie pojawiły się wątpliwości co do prawidłowości ustaleń geodety, jak również rzetelności w zakresie podjętych przez niego czynności, które były zgodne z obowiązującymi przepisami. Wykonawca prac modernizacyjnych – tj. uprawniony geodeta - odnosząc się w toku postępowania do wątpliwości strony wyjaśnił, że ewidencja na tym terenie została założona na początku lat sześćdziesiątych na podstawie zdjęć lotniczych. Pomiar granic został wykonany w oparciu linie pomiarowe oparte o fotopunkty. Z pomiarów został wykonany operat nr 661.18.17/99 wraz z zarysem pomiarowym. W trakcie modernizacji nie odnaleziono żadnych punktów z okresu założenia ewidencji, dlatego pomierzono aktualny stan użytkowania działek. Na tej podstawie oraz na podstawie opracowań jednostkowych wznowiono linie pomiarowe oraz granice wykazane na zarysie pomiarowym. Ostatecznie wykonawca – będący uprawnionym geodetą - stwierdził, że prace modernizacyjne zostały wykonane prawidłowo. W świetle powyższych okoliczności faktycznych oraz jednoznacznego stanowiska uprawnionego geodety, a więc podmiotu posiadającego wiadomości specjalne, brak było podstaw do kwestionowania poczynionych przez niego ustaleń, albowiem wbrew twierdzeniom skarżących zostały one dokonane zgodnie z obowiązującą procedurą. W tym stanie rzeczy w ocenie sądu nie istniała w niniejszej sprawie potrzeba przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, w tym w szczególności przeprowadzania oględzin nieruchomości co do przebiegu ich granic. Nie jest bowiem rolą organów ewidencyjnych rozstrzyganie niejasności, niejednoznaczności i kwestii spornych dotyczących granic działek ewidencyjnych. Podkreślić przy tym należy, że jak wynika z akt sprawy na gruncie nie stawił się przedstawiciel Urzędu Gminy w U. (dz. [...]) więc nie można było zastosować § 33 ust. 1 rozporz. w spr. ewid. Tym samym geodeta uprawniony prawidłowo ustalił przebieg granicy pomiędzy dz. [...] i [...] według ostatniego spokojnego stanu posiadania. Z akt sprawy wynika, że geodeta zastosował się do obowiązującej procedury ustalenia granic, która wymaga aby ustalenie granicy oprzeć najpierw na zgodnych wskazaniach właścicieli. W sytuacji, gdy te osoby nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic zgodnego oświadczenia wówczas ustalenie przebiegu granicy następuje w oparciu o ostatni stan spokojnego posiadania. Dopiero przy braku ostatniego spokojnego stanu posiadania można ustalić przebieg granicy po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzenia analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. Wobec powyższego nie może mieć w niniejszej sprawie znaczenia załączone do akt administracyjnych stanowisko Burmistrza U. wyrażone w piśmie z 21 sierpnia 2024 r. - przesłane do Wydziału Geodezji, Kartografii i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w Poddębicach - w którym wskazano m.in., iż w obrębie geodezyjnym R. doszło do zajęcia bez wiedzy i zgody gminy fragmentu drogi nr [...] (dz. 124, obręb geodezyjny R.) poprzez budowę przez właścicieli dz.[...] budynków gospodarczych i garaży w pasie drogowym drogi gminnej. Zatem z zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że: po pierwsze, gdy chodzi o granice dz. [...] i [...] to ustalono je w oparciu o ostatni stan spokojnego posiadania; po drugie, gdy chodzi o granicę pomiędzy dz. [...], a dz. [...] (rów) to z powodu braku materiałów geodezyjnych ustalono ją, przyjmując stan spokojnego użytkowania, czyli brzeg rowu, zaś pozostałe granice dz. [...] przyjęto na podstawie operatu nr 661.19- 463/99, wykonanego w trakcie czynności związanych z wyznaczeniem pasa autostrady A2 i na tej podstawie dokonano obliczenia jej powierzchni; po trzecie, gdy chodzi o granicę pomiędzy dz. [...] i [...] to z powodu braku materiałów geodezyjnych dotyczących tej granicy ustalono ją na podstawie § 33 ust. 3 rozporz. w spr. ewid., zaś ustalona granica pomiędzy działkami została wpisana jako sporna. Z przedłożonej przez wykonawcę dokumentacji wynika również, że dane z operatu założenia ewidencji oraz zarysu pomiarowego posłużyły jako materiał pomocniczy podczas czynności ustalenia przebiegu granic. W operacie istniał zarys pomiarowy, na którym widoczne są czołówki działek oraz ogólny przebieg ich granic. Geodeta wykorzystał także dane dotyczące użytkowania gruntu. Odniósł się do podniesionych zarzutów skarżących, wyjaśniając sposób oraz konieczność zastosowania alternatywnych metod ustalenia granic. Brak było również podstaw do zarzucenia wykonawcy operatu błędu metodycznego, czy braku rzetelności przy sporządzeniu operatu. Podkreślić przy tym należy, że samo niezadowolenie strony z podjętych przez uprawnionego geodetę czynności oraz poczynionych w ich wyniku ustaleń nie stanowi podstawy do przyjęcia, że nie wyjaśniono dostatecznie wszelkich okoliczności sprawy. W ocenie sądu, strona skarżąca nie podważyła w wymagany sposób danych dotyczących przebiegu granic, a więc na podstawie dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skarżący nie wyrażają zgody na proponowany przebieg granic, w szczególności dotyczący granic działki [...] oraz [...] wskazując, że ustalona tak granica "tnie" ich działkę oznaczoną nr [...] na szerokości około 1,2 m - twierdzą oni bowiem, że przydrożny rów oraz rosnące przy nim drzewa przynależą do ich działki. Powołują się na wcześniejsze mapy dotyczące m.in. inwentaryzacji budynku gospodarczego oraz wydanego pozwolenia na wycięcie drzew, na których przedmiotowa granica biegła inaczej. Tymczasem jak słusznie uznał organ II instancji wskazana przez skarżących mapa inwentaryzacji budynków oraz mapa do celów projektowych, na których przedmiotowa granica biegnie inaczej niż ustalono w toku przedmiotowego postępowania, nie stanowią dokumentów wymienionych w § 30 rozporz. w spr. ewid., tj. dokumentów na podstawie których można wykazywać przebieg granic działek ewidencyjnych. Co więcej jak słusznie zauważył organ mapy te nie spełniały wymaganej dokładności i były oparte na danych pochodzących z wektoryzacji starych map papierowych. Powyższe stanowisko organu sąd uznał za prawidłowe - brak było bowiem podstaw do jego zakwestionowania. W ocenie sądu skoro skarżący uważają, że przebieg granicy pomiędzy nieruchomościami przebiega inaczej niż to jest odzwierciedlone aktualnie w operacie ewidencji gruntów i budynków, to w zakresie tego sporu, jak już wcześniej wskazano, można rozstrzygać tylko w postępowaniu rozgraniczeniowym, które będzie stanowić podstawę do dokonania przez organy ewidencyjne aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie przebiegu granicy pomiędzy spornymi nieruchomościami. Wyjaśnienia również wymaga, iż ustalenie granicy działki wpływa na jej powierzchnię. Podkreślić bowiem należy, że powierzchnia działki jest pochodną jej granic i stanowi dane ewidencyjne tej działki. Nie kształtuje się granic działek w taki sposób, aby uzyskać konkretną powierzchnię. Co więcej powierzchnia określona w dokumencie własności, czy w księdze wieczystej nie jest chroniona wiarą publiczną ksiąg wieczystych i może ulec zmianie na skutek różnych zdarzeń prawnych lub faktycznych. Organy ewidencyjne są zaś tylko rejestratorem zmian prawnych, a ewidencja gruntów i budynków jest jedynie zbiorem informacji o gruntach i budynkach. Dlatego też nieskuteczne są zarzuty skargi wskazujące na bezpodstawne zmniejszenie powierzchni działki skarżących. Powierzchnia, jak już bowiem wskazywano, jest wypadkową położenia punktów granicznych. Zauważyć w tym miejscu należy, że powierzchnie działek przy zakładaniu ewidencji gruntów były liczone graficznie, metodą przybliżoną i wykazywane z dokładnością zapisu do 0,01 ha, dlatego występują rozbieżności. Obecnie powierzchnie działek ujawnione w ewidencji gruntów i budynków są obliczone analitycznie ze współrzędnych obliczonych na podstawie danych pomiarowych i wykazane zgodnie z § 16 ust. 2 rozporz. w spr. ewid. z dokładnością zapisu do 0,0001 ha. Podsumowując należy stwierdzić, że organ zgodnie z § 30 - 33 rozporz. w spr. ewid. ujawnił w ewidencji przebieg granic działek należących do skarżących na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i nie miał podstaw do uznania tej dokumentacji za niewiarygodną. Przy czym strona skarżąca kwestionując w toku postępowania dokumentację geodezyjno-kartograficzną nie powołała się na żadne ze źródeł danych stanowiących podstawę ustalenia granic wymienionych w § 30 rozporz. w spr. ewid., odwołując się jedynie do mapy inwentaryzacji budynków oraz mapy do celów projektowych, które nie stanowią dokumentów o których mowa we wskazanym rozporządzeniu, a tym samym zawarte w nich dane nie mogły skutecznie podważyć danych zawartych w dokumentacji geodezyjnej. Jak już bowiem wyjaśniano, aby móc skutecznie podważyć ocenę dokumentacji geodezyjno-kartograficznej dokonaną przez organy, w szczególności co do przebiegu granicy, należy odwołać się do innej dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w postępowaniach wymienionych w § 30 rozporz. w spr. ewid., której treść wskazywałaby na odmienny przebieg granicy. Nie mogły zatem odnieść zamierzonego skutku twierdzenia skarżących, że działania podjęte przez organ w tym zakresie były nieprawidłowe i niezgodne z przepisami prawa, skoro w toku postępowania nie powołali się oni na taką dokumentację mogącą stanowić podstawę wykazania przebiegu granicy, o której mowa w § 30 rozporz. w spr. ewid., która podważałaby ocenę organów. Należy także podkreślić, że modernizacja ewidencji nie może polegać na poszukiwaniu przez organ, poza zasobem, takiego opracowania, które odpowiadałoby wnioskom strony, w przeciwieństwie do opracowań znajdujących się w zasobie. Prawidłowe było w tej sytuacji stanowisko organów obu instancji, że analiza zgromadzonego materiału oraz przebieg postępowania pozwalały na uznanie zasadności stanowiska organu co do podstawy wykazania na aktualnej mapie ewidencyjnej przebiegu granic działek zgodnie z operatem. Nie doszło tym samym, w ocenie sądu, do naruszenia przez organy zasad postępowania dowodowego ujętych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Organy rozpoznały sprawę na podstawie kompletnego i wystarczającego materiału dowodowego, a motywy decyzji zawarte w jej uzasadnieniu wypełniają hipotezę normy zawartej w art. 107 § 3 k.p.a. Należy przy tym podkreślić, że dane wprowadzone w wyniku modernizacji nie są danymi niewzruszalnymi. Jak bowiem wskazuje judykatura ewidencja gruntów i budynków ma charakter techniczno-deklaratoryjny, a ujawnienie w niej określonych praw do gruntu spełnia tylko funkcję informacyjną. Wpis do ewidencji nie kreuje zatem stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza ten stan. Tym samym organ ewidencyjny rejestruje w ewidencji te stany prawne, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy i wynikają z potwierdzających je dokumentów. Przy czym starosta ma obowiązek zachowania prowadzonego rejestru w stanie aktualności, co jednak nie oznacza konieczności uwzględnienia każdego żądania wnioskodawcy, które nie jest poparte stosowną dokumentacją uzyskaną w określonym trybie. Co więcej, rejestr ewidencji gruntów i budynków ma charakter deklaratoryjny, a to oznacza, że dane w nim zawarte nie kształtują nowego stanu prawnego nieruchomości, lecz stanowią jedynie potwierdzenie stanu prawnego zaistniałego wcześniej. Tym samym ewidencja gruntów i budynków jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach i budynkach, który pełni funkcje informacyjno-techniczne. Zmiany w ewidencji nie rozstrzygają sporów o prawo, nie nadają ani nie ujmują praw. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza zatem, ze ewidencja nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan wynikający z dokumentów (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 634/24, Lex nr 3814548). Zatem ewidencja gruntów i budynków nie ma charakteru prawotwórczego, jej zadaniem jest bowiem tylko i wyłącznie odzwierciedlenie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego, choćby był zgodny z żądaniem wnioskodawcy (wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 95/24, Lex nr 3728903). Podkreślić również należy, że modernizacja ewidencji gruntów nie ma na celu ustalenia przebiegu granic działek, lecz uzupełnienie oraz modyfikację istniejących danych ewidencyjnycyh, w celu dostosowania ich do wymogów prawnych. Zatem procedura ta nie służy do rozstrzygania spornych stanów na gruncie w zakresie przebiegu granic (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1792/22, Lex nr 3517156). Zawsze można skutecznie domagać się zmiany danych ewidencyjnych, jeżeli przedstawione zostaną dowody wskazujące, że w wyniku przeprowadzonej modernizacji doszło do błędnego, tj. sprzecznego z przepisami prawa, wykazania danych ewidencyjnych (por. np. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 4/11). Organ II instancji miał zatem podstawy do utrzymania w mocy decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Rozstrzygnięcia te bowiem odpowiadają prawu, zaś sąd nie dostrzegł takich uchybień obowiązującym przepisom, które by skutkowały ich uchyleniem. Z powyższym względów skarga nie mogła więc wywrzeć zamierzonego przez skarżących skutku. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. a.kr