III SA/Łd 904/24

Dnia 6 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 1 października 2024 roku nr IX/63/2024 w sprawie stwierdzenia odwołania radnego M. K. z funkcji Przewodniczącego Rady Powiatu w T. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego M. K. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 4 listopada 2024 r., pod poz. 4156. 31 października 2024 r. M.K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 1 października 2024 roku nr IX/63/2024 w sprawie stwierdzenia odwołania radnego M.K. z funkcji Przewodniczącego Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim. 4 listopada 2024 r. na rachunek bankowy tutejszego sądu wpłynęła kwota 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 16 grudnia 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podanie własnego numeru PESEL. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 16 grudnia 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi przez uiszczenie 200 zł. Wezwania z 17 grudnia 2024 r. nie zostały odebrane przez skarżącego, pomimo zaadresowania ich na adres podany w skardze, i po dwukrotnym awizowaniu 23 grudnia 2024 r. oraz 31 grudnia 2024 r. zostały zwrócone przez placówkę pocztową 8 stycznia 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie wpłynęła do tutejszego sądu żadna korespondencja od skarżącego w przedmiocie podania własnego numeru PESEL. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a). Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Istotne w okolicznościach sprawy jest to, że 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 uchwałę, w której wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jednocześnie art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie własnego numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Został również wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Wezwania z 17 grudnia 2024 r. nie zostały odebrane przez skarżącego, mimo skierowania ich na adres podany w skardze. Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu 23 grudnia 2024 r. oraz 31 grudnia 2024 r. została zwrócona przez placówkę pocztową 8 stycznia 2025 r. Przesyłka sądowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi, została doręczona skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego, które uregulowane jest w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma, stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, stanowiące rodzaj fikcji prawnej, stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Fikcja prawna doręczenia zastępczego opiera się na przyjęciu domniemania, iż przesyłka została doręczona adresatowi, mimo że faktycznie adresat jej nie odebrał. Przesyłkę taką pozostawia się bowiem w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Taki sposób doręczenia nie uniemożliwia obalenia domniemania doręczenia pisma stronie (por. postanowienie NSA z 18 lipca 2017 r., II OZ 734/17). Skutek doręczenia nastąpił w tej sprawie 7 stycznia 2025 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwań upływał więc 14 stycznia 2025 r. Skarżący w terminie dla niego przewidzianym nie udzielił odpowiedzi na wezwania, tj. nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wpis sądowy od skargi został zwrócony w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. d.cz.