III SA/Łd 908/24

Dnia 9 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 30 października 2024 roku Nr SO-II.621.94.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od zawiadomienia o pozostawieniu bez rozpoznania sprawy o wymeldowanie postanawia: odrzucić skargę. ak III SA/Łd 908/24 Uzasadnienie S. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody Łódzkiego z 30 października 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania B. N. od zawiadomienia o pozostawieniu bez rozpoznania sprawy o wymeldowanie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wskazał, że S. N. w postępowaniu przed organem I oraz II instancji pojawił się jedynie w treści wniosku o wymeldowanie, ale nie złożył swojego podpisu ani pod wnioskiem ani pod wniesionym odwołaniem. W związku z tym nie był stroną postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga S. N. nie mogła zostać rozpatrzona i podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny w pierwszej kolejności, przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, bada z urzędu jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (H. Knysiak-Sudyka [w:] Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz. Orzecznictwo, wyd. V, Warszawa 2021, art. 50). Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a, jest niedopuszczalne. W świetle wskazanych regulacji prawnych o możliwości żądania wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym decyduje ustalenie istnienia związku o charakterze materialnym pomiędzy sytuacją faktyczną danego podmiotu, a normą lub normami prawa materialnego kształtującymi sprawę administracyjną. Istotą legitymacji skargowej jest bowiem uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu organu administracji publicznej przez sąd administracyjny. W przypadku skarżącego taki związek nie istnieje. Zaskarżone postanowienie wydane zostało wobec B. N. (która również złożyła skargę – sprawa o sygn. akt III SA/Łd 907/24), w związku z zakwestionowaniem przez nią w drodze odwołania zawiadomienia Burmistrza [...] z 20 września 2024 r. (znak RO.5343.7.2024) o pozostawieniu bez rozpoznania sprawy o wymeldowanie z pobytu stałego S. K. i S. K. W rezultacie stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewody Łódzkiego z 30 października 2024 r. nie dotyczy S. N., który nie był stroną tego postępowania. Tym samym nie jest uprawniony do zaskarżenia rozstrzygnięcia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania B. N. od zawiadomienia o pozostawieniu bez rozpoznania sprawy o wymeldowanie. Wobec powyższego skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić z powodu braku legitymacji do jej wniesienia do sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a. ak