III SA/Łd 913/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA Janusza Furmanka po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Rektora Politechniki Łódzkiej w Ł. z [...] r. znak [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów w związku z ponownym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dziekana Wydziału [...] z [...] r. postanawia odmówić zmiany postanowienia z 2 marca 2016 roku III SA/Łd 913/15 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 3 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. R. na decyzję Rektora Politechniki [...] w Ł. z [...] roku w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W dniu 23 lutego 2016 roku do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego zawierające wniosek o cyt. "zabezpieczenie postępowania sądowego i elementarnych interesów skarżącego i wstrzymanie wykonania decyzji, tj. decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] roku oraz decyzji Rektora Politechniki [...] w Ł. z dnia [...] roku". W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wskazane powyżej decyzje oraz wszystkie inne decyzje władz Politechniki [...] mające związek z ww. decyzjami (w tym m.in. o nieuwzględnieniu prawa studenta do urlopu okolicznościowego ze względów zdrowotnych) zostały zaskarżone do sądów i będą w dalszym ciągu sukcesywnie zaskarżane do wszystkich sądów w Polsce i w UE, a postępowania sądowe są obecnie w toku. Skarżący wskazał ponadto, że obecnie toczy się postępowanie w m.in. w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 913/15, w której adwokat A. S., były pełnomocnik ustanowiony z urzędu, nie dopełnił obowiązków służbowych i nie złożył wcześniej przedmiotowego wniosku. Postanowieniem z 2 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania zaskarżonych decyzji. Strona nie skorzystała z prawa do zaskarżenia tego postanowienia. Następnie w piśmie kierowanym do tutejszego Sądu z 11 maja 2016 r. skarżący ponownie wnosił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Rektora Politechniki [...] z [...] r. oraz poprzedzającej ją decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] roku. W uzasadnieniu wniosku argumentował, że jest osobą niepełnosprawną z lekkim stopniem niepełnosprawności, jest częściowo niezdolny do pracy, uległ wypadkowi na Politechnice [...] w trakcie odbywania obowiązkowych zajęć, a ponadto w ostatnim czasie nastąpiło istotne pogorszenie się jego stanu zdrowia. Podkreślał, że chce w dalszym ciągu kontynuować studia na dotychczasowym wydziale i kierunku, a utrata statusu studenta spowoduje utratę możliwości leczenia skarżącego w przychodni studenckiej oraz – jak stwierdził – "narazi na duże niebezpieczeństwo zdrowie i życie skarżącego, wyrządzi znaczne szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki". Dalej argumentował, że w związku z zaskarżonymi decyzjami odmówiono mu stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, nie może także ubiegać się o stypendium socjalne. W jego ocenie w z tego punktu widzenia niewstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji naraża na duże niebezpieczeństwo zdrowie i życie skarżącego, wyrządza mu znaczne szkody i powoduje trudne do odwrócenia skutki. Podobna argumentacja wskazując na zaistnienie przesłanek do wstrzymania zaskarżonych decyzji, zdaniem skarżącego, wynika z ewentualnego pozbawienia go możliwości zamieszkiwania w domu studenckim, w konsekwencji niemożnością ubiegania się o pomoc społeczną (brak miejsca stałego zameldowania po ewentualnym opróżnieniu lokalu w domu studenckim), niemożność korzystania ze zniżek i rabatów przynależnych studentom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie to, na mocy art. 61 § 4 ustawy p.p.s.a. sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności sprawy. Przesłanką zmiany wydanego uprzednio postanowienia jest zatem zaistnienie w sprawie nowych okoliczności w zakresie odnoszącym się do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, na tyle ważkich aby uzasadniały one dokonanie zmiany uprzednio wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Aktualne pozostają nadal ogólne przesłanki wstrzymania wykonania decyzji z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., do których należy uprawdopodobnienie, że w sytuacji faktycznej wnioskodawcy, na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W treści uzasadniania obecnego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji skarżący podniósł, że jest osobą niepełnosprawną z lekkim stopniem niepełnosprawności, jest częściowo niezdolny do pracy, uległ wypadkowi na Politechnice [...] w trakcie odbywania obowiązkowych zajęć, a ponadto w ostatnim czasie nastąpiło istotne pogorszenie się jego stanu zdrowia. Podkreślał, że chce w dalszym ciągu kontynuować studia na dotychczasowym wydziale i kierunku, a utrata statusu studenta spowoduje utratę możliwości leczenia skarżącego w przychodni studenckiej oraz – jak stwierdził – "narazi na duże niebezpieczeństwo zdrowie i życie skarżącego, wyrządzi znaczne szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki". Dalej argumentował, że w związku z zaskarżonymi decyzjami odmówiono mu stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, nie może także ubiegać się o stypendium socjalne. W jego ocenie w z tego punktu widzenia niewstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji naraża na duże niebezpieczeństwo zdrowie i życie skarżącego, wyrządza mu znaczne szkody i powoduje trudne do odwrócenia skutki. Podobna argumentacja wskazując na zaistnienie przesłanek do wstrzymania zaskarżonych decyzji, zdaniem skarżącego, wynika z ewentualnego pozbawienia go możliwości zamieszkiwania w domu studenckim, w konsekwencji niemożnością ubiegania się o pomoc społeczną (brak miejsca stałego zameldowania po ewentualnym opróżnieniu lokalu w domu studenckim), niemożność korzystania ze zniżek i rabatów przynależnych studentom. Jak widać z powyższego, niniejsze uzasadnianie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawiera argumentację podobną do tej przedstawionej przez skarżącego w poprzednim, oddalonym przez Sąd, wniosku. Została ona jedynie rozbudowana o kolejne przykłady dość ogólnikowo sformułowanych "utraconych praw", którymi dysponować mógł skarżący jako posiadający status studenta. Brak jest zatem przesłanek do stwierdzenia zaistnienia podstaw zmiany wcześniejszego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Tym bardziej, iż z treści wniosku, poza lakonicznym wskazanymi lakonicznymi sformułowaniami nie wynikają okoliczności świadczące o możliwościach płatniczych strony, posiadanym majątku czy też orientacyjnych choćby kosztach leczenia. Nie sposób zatem ocenić czy okoliczności powołane przez stronę spełniają przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Podkreślić przy tym w tym miejscu należy, że Sąd nie może wyręczać skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową ani wzywać ich do uzupełnienia wniosku w trybie przewidzianym dla braków formalnych skargi. Zatem już tyko z tego powodu, iż wniosek skarżącego nie zawiera w praktyce żadnych nowych okoliczności, potwierdzających spełnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a które były już badane w związku z rozpoznawaniem poprzedniego wniosku strony, brak było podstaw do zmiany poprzedniego rozstrzygnięcia w tej sprawie. Dodatkowo wskazać należy, iż zaskarżona decyzja dotyczy skreślenia z listy studentów, a zatem tylko kwestionowanie zasadności tej decyzji i ewentualne jej uchylenie, może spowodować przywrócenie statusu skarżącego sprzed wydania zaskarżonej decyzji. Skutki ewentualnego wykonania decyzji mogą być zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącego orzeczenie Sądu uwzględniające jego skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. Stanowisko takie wyraził już Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 28 października 2015 r., sygn. I OZ 1377/15 w podobnym stanie faktycznym. Pamiętać bowiem należy, że swój materialnoprawny skutek ostateczna decyzja o skreśleniu z listy studentów wywiera już z momentem jej wydania i doręczenia stronie. Nie wymaga ona, poza ewentualnym wykonaniem następczej czynności materialno-technicznej polegającej na uczynieniu odpowiedniej adnotacji w ewidencji studentów, wykreślenia z listy studentów danego roku, żadnych dalszych aktów lub czynności warunkujących wykonanie decyzji. W ocenie Sądu natomiast wstrzymanie wykonania decyzji nie może być utożsamiane z czasowym wstrzymaniem czy też zawieszeniem skutków faktycznych i prawnych decyzji już wykonanej. Wykonanie decyzji ze swej istoty zawsze stoi na przeszkodzie dopuszczalności wstrzymania wykonania takiej decyzji. Dopiero wyeliminowanie przez sąd administracyjny z obrotu prawnego ostatecznej decyzji o skreśleniu z listy studentów może zniweczyć skutki takiej decyzji, powodując odzyskanie przez skarżącego statusu studenta, a zatem restytucję jego sytuacji prawnej. Reasumując powyższe, należy stwierdzić, że zaskarżoną decyzją skreślono skarżącego z listy studentów, a zatem w takiej sytuacji tylko kwestionowanie formalnej i merytorycznej zasadności tej decyzji i ewentualne jej uchylenie przez sąd administracyjny może spowodować przywrócenie statusu, jaki strona miała przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji. e.o.