III SA/Łd 929/04

Dnia 21 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi R. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku w sprawie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi K. G. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu R. G. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokatowi K. G. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Postanowieniem NR [...] z dnia [...] Prezydent Miasta T. na podstawie art.65 § 1 kpa przekazał według właściwości wniosek R. G. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. nr [...] z dnia [...] o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego i przekazaniu sprawy do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w T. wraz z kserokopią pisma z dnia [...]. W uzasadnieniu stwierdzono, iż decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta T. umorzył postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działką nr [...] położoną w T. przy ul. A stanowiącą własność B. i B. D. oraz działką nr [...] położoną przy ul. A stanowiącą własność R. G. i przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w T. W dniu [...] R. G. złożył do Urzędu Miasta w T. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] podnosząc, iż brak było podpisu w protokole granicznym a granica nie mogła być wyznaczona na podstawie ewidencji gruntu. Zgodnie z treścią art.157 § 1 kpa właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia. Organem tym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji postanowienia. Na wymienione postanowienie zażalenie wniósł R. G. podnosząc, iż jego wniosek winien zostać przekazany do Wojewody [...] a nie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art.138 § 1 pkt.1 i art.144 kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z treścią art.29 ust.3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne(Dz.U. nr 100 z 2000r. poz.1086 z późn. zm.) rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast. W myśl zaś art.17 pkt.1 kpa organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art.157 § 1 kpa właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia. Organem tym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. a nie Wojewoda [...] i mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na wymienione postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył R. G. podnosząc, iż organem wyższego stopnia w stosunku do Prezydenta T. jest Wojewoda [...] a nie SKO w P. Wynika to z porozumienia ze Starostą T. W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga R. G. nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art.145 kpa właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art.156 jest organ wyższego stopnia a gdy decyzja została wydana przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. W myśl art.17 pkt.1 kpa organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art.5 § 2 pkt.6 kpa ilekroć w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o organach jednostek samorządu terytorialnego rozumie się przez to organy gminy, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmistrza(prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kierowników służb, inspekcji i straży działających w imieniu wójta, burmistrza(prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa a ponadto kolegia odwoławcze. W myśl art.30 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne(Dz.U. nr 100 z 2000r. poz.1086 z późn. zm.) wójtowie(burmistrzowie, prezydenci miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości. Zgodnie z treścią art.34 ust.1 wymienionej ustawy jeżeli w razie sporu co do przebiegu linii granicznych nie dojdzie do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art.33 ust.1, upoważniony geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego stanu spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentacji przekazuje właściwemu wójtowi(burmistrzowi, prezydentowi miasta). W myśl art.34 ust.2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. organ, o którym mowa w ust.1, umarza postępowanie administracyjne i przekazuje sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji był wniosek R. G. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta T. z dnia [...] o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego i przekazaniu sprawy do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w T. Do rozpoznania tego wniosku właściwy jest organ wyższego stopnia w stosunku do Prezydenta T. co wynika z treści art.157 § 1 kpa. Rozważenia zatem wymaga kwestia jaki jest to organ a mianowicie czy jest to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. czy też Wojewoda [...] jak podnosi to R. G. w skardze. Należy zaznaczyć, iż prezydent miasta jest organem gminy co wynika z treści art.11a ust.1 pkt.2 i artr.26 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym(Dz.U. nr 142 z 2001r. poz.1591 z późn. zm.). Jest on zatem organem jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art.5 § 2 pkt.6 kpa. W stosunku do takich organów, zgodnie z treścią art.17 pkt.1 kpa, organem wyższego stopnia są samorządowe kolegia odwoławcze chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej. Obowiązujące przepisy nie przewidują aby w sprawach umorzenia postępowania rozgraniczeniowego organem wyższego stopnia był jakiś inny organ niż samorządowe kolegium odwoławcze. Nie wynika to z przepisów ustawy – prawo geodezyjne i kartograficzne ani żadnej innej ustawy. Prowadzi to do wniosku, iż w sprawie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego organem wyższego stopnia jest samorządowe kolegium odwoławcze. Prezydent T. słusznie zatem przekazał wniosek skarżącego do rozpatrzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. Podkreślić należy, iż każdy organ administracji publicznej jest obowiązany z urzędu przestrzegać swojej właściwości miejscowej i rzeczowej zaś w razie stwierdzenia swojej niewłaściwości ma obowiązek przekazania sprawy organowi właściwemu. Wynika to z treści art.19 i 65 § 1 kpa. Prezydent T. był zatem zobowiązany przekazać wniosek skarżącego do SKO w P. jako do organu właściwego rzeczowo i miejscowo. Zarzuty R. G. podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący podnosi, iż organem wyższego stopnia w stosunku do prezydenta jest wojewoda a nie samorządowe kolegium odwoławcze. R. G. powołał się przy tym na, bliżej nie określone, porozumienie zawarte pomiędzy prezydentem a starostą powiatowym. Zaznaczyć należy, iż o tym jaki organ jest organem wyższego stopnia w rozpoznawanej sprawie decydują przepisy ustaw: kodeksu postępowania administracyjnego i prawo geodezyjne i kartograficzne. Analiza wymienionych ustaw wskazuje natomiast, iż organem właściwym do rozpoznania wniosku skarżącego jest samorządowe kolegium odwoławcze a nie wojewoda. Porozumienie na które powołuje się skarżący nie może zmieniać właściwości określonej przepisami rangi ustawowej. Wspomnieć tylko należy, iż R. G. nie określił dokładnie o jakie porozumienie mu chodzi. Nie podał daty jego zawarcia ani tego czego ono dotyczy. Przyjmując nawet, iż takie porozumienie istnieje to i tak nie może ono regulować odmiennie kwestii właściwości organów administracji niż wynika to z przepisów rangi ustawowej. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd oddalił skargę R. G. Na podstawie art.250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. w związku z § 19 pkt.1 i § 18 ust.1 pkt.1c.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. nr 163 poz.1348 z późn. zm.) sąd przyznał adwokatowi K. G. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 240 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.