III SA/Łd 942/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł.; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. kwotę 777,- (siedemset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. P.Pij. Wyrokiem z 21 czerwca 2011 r., w sprawie o sygn. akt I GSK 438/10 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A. Spółki z o.o. od wyroku tutejszego sądu z 17 lutego 2010 r. (sygn. akt III SA/Łd 622/09) wydanego w sprawie ze skargi ww. spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Po przekazaniu akt sprawy do tutejszego sądu Dyrektor Izby Celnej w Ł. złożył do akt własną decyzję z [...], wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., którą uchylił w całości zaskarżoną decyzję z [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z [...] i uznał zgłoszenie celne SAD nr [...] za prawidłowe. W piśmie procesowym z 26 października 2011 r. Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Pełnomocnik strony skarżącej, wezwany do wypowiedzenia się czy podtrzymuje skargę oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższy przepis przewiduje instytucję tzw. autokontroli, w ramach której organ administracji publicznej jest uprawniony do weryfikacji własnego działania, która wyłącza konieczność dokonania kontroli zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użyte w powołanym powyżej przepisie, w pkt 3, określenie "stało się" oznacza, iż chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające stwierdzenie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że decyzją z 26 września 2011 r., Dyrektor Izby Celnej w Ł. korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji z [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, uznając zgłoszenie celne skarżącej spółki z [...] za prawidłowe. Taka sytuacja odpowiada niewątpliwe trzeciej ze wskazanych przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z 6 września 2006 r., sygn. akt I OSK 1168/05, wyrok NSA z 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05). Należy podkreślić, że sąd rozpatrując sprawę ze skargi na konkretną decyzję, bada jedynie jej zgodność z prawem, natomiast nie dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć, do których wydania doszło po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Dlatego w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja została prawomocnie uchylona, sąd został pozbawiony przedmiotu kontroli, a postępowanie sądowe, dotyczące zaskarżonej decyzji, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Z tych względów sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. P.Pij.