III SA/Łd 950/15

PostanowienieWSA w Łodzi2015-10-16

Skład orzekający: Robert Adamczewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba przebywająca w areszcie śledczym, niepracująca i nieposiadająca środków pieniężnych, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Osoba przebywająca w areszcie śledczym, niepracująca i nieposiadająca środków pieniężnych, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stan faktyczny
K.P. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. dotyczącą wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach. W skardze wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżący oświadczył, że przebywa w areszcie śledczym, nie pracuje i nie posiada środków pieniężnych. Prowadzi gospodarstwo domowe z rodzicami i nie posiada nieruchomości ani zasobów pieniężnych o znacznej wartości.
Rozstrzygnięcie
Przyznano K.P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia przyznać K.P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych U.K. III SA/Łd 950/15 Uzasadnienie K.P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na urzędowym formularzu "PPF". Uzasadniając wniosek oświadczył, że obecnie przebywa w areszcie śledczym, nie pracuje i nie posiada w związku z tym żądnych środków pieniężnych. Z przedłożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z rodzicami. Nie posiada domu ani mieszkania, czy innej nieruchomości. Nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym, nie pracuje i nie osiąga w związku z tym żądnych dochodów. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. U.K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło