III SA/Łd 958/15

Dnia 26 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2015 roku sprawy ze skargi P. P. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obniżenia nagrody rocznej za 2013 roku oddala skargę. Rozkazem Personalnym z dnia [...] roku nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 roku poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. P. od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] roku w sprawie nagrody rocznej za 2013 rok, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że w następstwie uchylenia, rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] r., decyzji organu l instancji z dnia [...] r., odmawiającej przyznania nagrody rocznej za 2013 r., Komendant Powiatowy Policji w S. był zobowiązany z urzędu do ponownego rozpatrzenia sprawy nagrody rocznej za 2013 r. dla P. P. W dniu 30 listopada 2012 r. zastępca naczelnika Wydziału Dochodzeniowo - Śledczego KPP w S. sporządził opinię służbową za okres służby stałej asp. P. P. obejmującą okres od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia 30 listopada 2012 r. W opinii tej stwierdzono, iż ww. policjant nie wywiązuje się z obowiązków służbowych. Była to pierwsza opinia służbowa o niewywiązywaniu się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej. W myśli art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku, o Policji (j.t. Dz.U. z 2015 r. poz. 355 ze zm.) policjant zapoznaje się z opinia służbową w ciągu 14 dni od jej sporządzenia. W terminie 14 dni od zapoznania się z opinią może on wnieść odwołanie do wyższego przełożonego. Oznacza to, iż opinia staje się ostateczna i wywołuje określone skutki prawne po 14 dniach od jej sporządzenia w sytuacji, gdy policjant nie odwołuje się od niej albo po rozpatrzeniu odwołania przez wyższego przełożonego gdy takowe zostało wniesione. P. P. złożył odwołanie do Komendanta Powiatowego Policji w S., który rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną opinię. Dopiero z tym dniem, opinia policjanta, jako ostateczna mogła zostać włączona do jego akt osobowych zgodnie z § 8 ust. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 sierpnia 2010 roku w sprawie opiniowania służbowego policjantów (Dz. U z 2013 r. póz. 883 ze zm.). Zatem P. P. otrzymał, jako ostateczną, pierwszą opinię służbową o nie wywiązywaniu się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej w 2013 roku. W związku z powyższym Komendant Powiatowy Policji w S., jako przełożony właściwy w sprawach osobowych, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy, a w szczególności dotychczasowy przebieg służby policjanta, uznał iż nagroda roczna za 2013 rok zostanie obniżona o 20% procent. W dniu 25 maja 2015r, rozkazem personalnym nr [...] przyznał P. P. nagrodę roczną za 2013 rok w wysokości 80% jednomiesięcznego uposażenia. Rozkaz personalny [...] został doręczony stronie w dniu 29 maja 2015 roku. W ustawowym terminie P. P. wniósł od niego odwołanie. W złożonym odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego rozkazu w całości, gdyż jej zdaniem przyjęta podstawa prawna nie znajduje potwierdzenia w decyzji, jest też niezgodna ze stanem faktycznym. Komendant Powiatowy Policji w S. nie znalazł podstaw do zmiany przedmiotowego rozstrzygnięcia w trybie samokontroli i sprawę przekazał Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Ł. z wnioskiem o utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Po zapoznaniu się z aktami postępowania administracyjnego organ II instancji zważył, co następuje: Ustawa z dnia 24 stycznia 2014 roku o zmianie ustawy o Policji (...) oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 roku, pozycja 502), wprowadziła zmiany dotyczące m.in. nagrody rocznej. Powyższa ustawa weszła w życie z dniem 01 czerwca 2014 roku. Obowiązujące wcześniej przy ustaleniu prawa do nagrody rocznej przepisy art. 110 ustawy o Policji oraz Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 roku w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz.U. Nr 251, póz. 1859) uległy zmianie lub straciły moc. Został zmieniony art. 110 ust. 1 ustawy o Policji brzmiący poprzednio: "policjantowi za służbę pełniona w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia", który otrzymał brzmienie: "Policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje". Dodatkowo uchylono ust. 2 który brzmiał: "wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1". Nie uległ natomiast zmianie art. 110 ust. 5; 6 i 8. Funkcjonariuszom, którzy rozpoczęli służbę przed wejściem w życie opisanych zmian nagrodę roczną za 2014 rok wylicza się według zasad dotychczasowych, z tym że do okresu od którego uzależnione jest przyznanie nagrody rocznej, zalicza się okresy niewykonywania zadań służbowych z powodu: korzystania z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego. Nowe przepisy dotyczące nagrody rocznej obowiązują policjantów którzy rozpoczęli służbę po dniu 1 czerwca 2014 roku, a tym samych dotyczą służby w tym okresie Do wcześniejszego okresu, a tym samym ustalenia prawa do nagrody za 2013 rok stosuje się przepisy wcześniejsze. Dlatego przy ustalaniu prawa do nagrody rocznej P. P. zastosowanie znajdują przepisy obowiązujące przed zmianami i przyznano nagrodę roczną za 2013 rok w wysokości 80% jednomiesięcznego uposażenia. W treści swojego odwołania, strona zarzuca, iż przedmiotowa decyzja nie wskazuje "na jakiej podstawie kwota ta została wyliczona", "nie wzięto pod uwagę, że w roku 2013 od 1.09.2013r. miałem bezprawnie (...) obniżony o 20% dodatek służbowy". W związku z powyższym należy wskazać, że zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w S. nr [...] z dnia [...]. określa procentową wysokość nagrody rocznej za 2013r., nie podając konkretnej kwoty tego świadczenia Przedmiotowym rozkazem personalnym ustalono bowiem prawo strony do nagrody rocznej. W tym zakresie, decyzja odpowiada cytowanym przepisom ustawy i rozporządzenia, w myśl których policjantom co do zasady przysługuje nagroda roczna w wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Podstawę obliczania kwotowej wysokości nagrody rocznej określa z kolei § 4 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 roku, który stanowi, iż - podstawę ustalenia nagrody rocznej stanowi miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne policjantowi w ostatnim dniu służby wliczanym do okresu, za który przysługuje nagroda. Zgodnie z art. 110 ust. 5 pkt 4 ustawy o Policji, nagrodę roczną obniża się policjantowi (...) w przypadku otrzymania pierwszej lub kolejnej opinii służbowej, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt. 3 czyli opinii stwierdzającej niewywiązywanie się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku. Natomiast, zgodnie z art 110 ust. 8 ustawy obniżenie lub pozbawienia prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo lub czyn, o którym mowa w art. 5 pkt 1 i 2, w art. 41 ust.1 pkt 4 i 4a oraz ust. 2 pkt 2 i 8, a także w art. 134 pkt 3-6, lub otrzymał opinię, o której mowa w art. 38 ust. 2pkt 2 i 3, albo został zwolniony ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2i ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji. A jeżeli nagroda została już wypłacona - za rok, w którym postępowanie karne lub dyscyplinarne w tej sprawie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub policjant został zwolniony ze służby. Zgodnie z art. 110 ust. 6 przedmiotowe obniżenie może nastąpić w granicach od 20% do 50%. W sprawie pozostaje niesporne, że policjant w dniu 4 grudnia 2012 roku otrzymał opinię służbową, za okres służby od dnia 1 grudnia 2010 roku do dnia 30 listopada 2012 roku, stwierdzającą niewywiązywanie się z obowiązków służbowych opiniowanego; była to pierwsza opinia służbowa o niewywiązywaniu się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej. Od powyższej .opinii służbowej P. P. wniósł odwołanie do Komendanta Powiatowego Policji w S.. Rozkazem nr [...] z dnia [...] roku, Komendant Powiatowy Policji w S. utrzymał w mocy zaskarżoną opinię służbową, którą jako ostateczną włączono do akt osobowych policjanta. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż organ l instancji wydał przedmiotową decyzję - rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] roku, w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy. Należy zauważyć, że art. 110 ust. 5 pkt 4 ustawy o Policji ma charakter obligatoryjny i nie daje właściwym przełożonym możliwości wyboru jakiegokolwiek innego rozwiązania, poza obniżeniem wysokości nagrody rocznej policjanta, który otrzymał opinię służbową o nie wywiązywaniu się z obowiązków służbowych. Wskazać należy, iż użyte w przepisie sformułowanie "dodatek /.../" obniża się /.../" ma charakter kategoryczny. Tym samym, w przypadku otrzymania opinii służbowej o nie wywiązywaniu się z obowiązków służbowych, właściwy przełożony w sprawach osobowych jest zobligowany do obniżenia nagrody rocznej, którą obniża się w granicach od 20 do 50 %. Organ mając na uwadze słuszny interes strony uwzględniając dotychczasowe wyniki policjanta w służbie, obniżył nagrodę roczną o 20 % czyli o niezbędne minimum - przy maksymalnym progu 50%. W myśl przepisu § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 roku w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz.U. Nr 251, póz. 1859), a po zmianach art. 110 ust. 8a i 8b ustawy o Policji, okoliczności uzasadniające pozbawienie lub ograniczenie prawa do nagrody rocznej ustala się na podstawie orzeczeń i decyzji organów właściwych w sprawach karnych o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, dyscyplinarnych oraz dotyczących opiniowania policjantów, a także na podstawie dokumentacji prowadzonej w sprawach osobowych policjantów. Natomiast ust. 2 stanowił, że przy obniżaniu nagrody rocznej uwzględnia się całokształt okoliczności sprawy, w szczególności charakter popełnionego przestępstwa, przestępstwa skarbowego lub przewinienia, jego skutki, rodzaj i wymiar orzeczonej kary oraz dotychczasowe wyniki policjanta w służbie. Na powyższy rozkaz personalny P. P. wniósł skargę do WSA w Łodzi wskazując, iż został on wydany z naruszeniem art. 110 ust. 1, 5 i 8 ustawy o Policji z uwagi na bezpodstawne obniżenie nagrody rocznej o 20%. Powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 marca 2014 r. sygn.. akt III SA/Łd 183/14, którym uchylono orzeczenie nr [...]. Wskazał, iż zgodnie z pkt 2 ww. wyroku rozkaz nr [...] w ogóle nie powinien zostać wydany, co zyskało potwierdzenie w kolejnym wyroku WSA w Łodzi – z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt III SA/Łd 482/14. Wyrokiem tym Sąd uchylił rozkaz nr 438 w przedmiocie odmowy przyznania mu nagrody rocznej za 2013 r. W konsekwencji Komendant Wojewódzki Policji w Ł. rozkazem personalnym z dnia [...]r. uchylił rozkaz nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Tak więc nagroda roczna, która powinna być wypłacona do 31 marca 2014 r. nie została wypłacona przez ponad rok po tym terminie. Nadmienił że prowadzone wobec niego dwa postępowania dyscyplinarne, po uchyleniu orzeczeń o ukaraniu go zostały po ponad dwóch i pół roku umorzone, choć zgodnie z ustawą o Policji powinny zostać umorzone już po roku od wszczęcia. Ponieważ nie był karany dyscyplinarnie, a decyzja w sprawie nagrody rocznej za rok 2013 nie zapadła, wnioskiem z dnia 4 maja 2015 r. wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w S. o wypłatę nagrody rocznej za rok 2013 w całości wraz z odsetkami. Komendant Powiatowy Policji w S. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] r. postanowił przyznać nagrodę roczną za rok 2013 jednakże w wysokości 80% i bez odsetek. Od rozkazu tego P. P. odwołał się, jednak Komendant Wojewódzki Policji w Ł., rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] r. postanowił zaskarżony rozkaz utrzymać w mocy, twierdząc, że obniżenie mi nagrody rocznej o 20 % było zasadne. W dniu 4 grudnia 2012r. przełożony skarżącego zapoznał go ze sporządzoną opinią dotyczącą wykonywanych obowiązków służbowych, opinia ta była negatywna, wynikało z niej że nie wywiązuje się z obowiązków służbowych. Opinia ta była tak samo bezpodstawna jak i wszczęte dwa postępowania dyscyplinarne. Od opinii tej przysługiwało jedynie odwołanie do wyższego przełożonego, który utrzymał opinię w mocy. Fakt, że opinię tą skarżący otrzymał w dniu 4 grudnia 2012 r, jest niepodważalny. Konsekwencją otrzymania tej opinii było obniżenie dodatku służbowego o 20%, a nadto mogło by być obniżenie nagrody rocznej o 20-50% za rok w którym skarżący otrzymał opinię, jednak do 25 maja 2015 r. nikt nie podjął decyzji o obniżeniu nagrody rocznej i za rok 2012 wypłacono nagrodę roczną w dniu 21 lutego 2013r. Po odwołaniu od opinii służbowej Komendant Powiatowy Policji w S. powołał komisję w skład której wchodziły podległe mu osoby, co nie pozostaje bez znaczenia dla sprawozdania podpisanego przez członków tej komisji, a następnie w dniu 14 lutego 2013 r. wydał rozkaz personalny nr [...] o utrzymaniu opinii służbowej w mocy. Na rozkaz ten zażalenie nie przysługiwało, więc był on prawomocny w dniu wydania, tj. 14 lutego 2013 r. Zgodnie z art. 110 ust. 5 pkt 4 ustawy o Policji nagrodę roczną obniża się w przypadku otrzymania negatywnej opinii, jednakże w ust. 8 tegoż art. jednoznacznie wskazano, że obniżenie nagrody, rocznej następuje za rok kalendarzowy w którym policjant otrzymał opinię. Ustawodawca wskazał jednoznacznie, że chodzi o rok kalendarzowy w którym policjant otrzymał opinię. W ust. 8 brak jest jakiegokolwiek zapisu odnośnie odwołania od opinii jak i jej prawomocności, w przeciwieństwie do postępowania dyscyplinarnego lub karnego, gdzie ustawodawca wyraźnie to rozgraniczył. Sformułowanie "otrzymał opinię" zawarte w ustawie jest jednoznaczne. Otrzymać oznacza dostać, pozyskać, odebrać, wziąć, objąć posiadaniem, a wiec w tym przypadku niewątpliwie należy stwierdzić, że negatywną opinie służbową skarżący otrzymał w dniu 4 grudnia 2012 r. Była więc możliwość obniżenia nagrody rocznej za rok 2012 tym bardziej, że nawet rozkaz o utrzymaniu w mocy opinii służbowej został wydany przed wypłatą nagrody za rok 2012 i wówczas Komendant mógł tę nagrodę obniżyć, czego jednak nie zrobił. Obecnie, po ponad dwóch i pół roku od otrzymania negatywnej opinii służbowej bezprawnie postanowiono obniżyć nagrodę roczną za rok 2013, powołując się na art. 110 ust. 5 ustawy o Policji i twierdząc, że opinia prawomocna była w 2013 r. Nielogicznym jest rozpatrywanie zagadnienia obniżenia nagrody rocznej w oparciu o datę wydania rozkazu utrzymującego opinię w mocy, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, że chodzi o czas otrzymania opinii, nie wspominając nic o rozkazie, choć w ustawie jest zapis o możliwości odwołania się od opinii. Oceniając w ten sposób, organ I i II instancji obarcza skarżącego konsekwencjami z tytułu opieszałości komisji i organu odwoławczego, ponieważ odwołanie mogło przecież zostać również rozpatrzone w grudniu 2012r. Zapis w ustawie "otrzymał" jest jednoznaczny i nie podlega dyskusji. Opinię skarżący otrzymał w 2012r, nagroda za rok 2012 powinna zostać wypłacona do 31 marca 2013r, a więc do tego czasu można było obniżyć nagrodę za rok 2012r, czego jednak nie uczyniono i nagrodę za rok 2012 wypłacono w całości. Za rok 2013 nie można obniżyć nagrody rocznej gdyż w tym roku skarżący nie otrzymał opinii negatywnej, nie był też karany dyscyplinarnie, a tym bardziej karnie, więc zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy o Policji nagroda za rok 2013 przysługuje w całości. Nadmienić należy, że mimo złej podstawy prawnej zawartej w rozkazie personalnym nr [...]z dnia [...], gdzie wskazano aktualną ustawę o Policji (Dz.U. z 2015r. póz. 355 ze zm.) rozkaz ten utrzymano w mocy, a przecież to nie to samo otrzymać nagrodę w wysokości jednomiesięcznego uposażenia co wynika z ustawy przed zmianami, a nagrodę w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym za który nagroda przysługuje wg znowelizowanej ustawy. Organ II instancji choć poruszył w uzasadnieniu tą kwestię, to nie podjął żadnej decyzji aby to naprawić. W utrzymanym w mocy rozkazie 81/15 pozostają nadal wykluczające się zapisy gdyż znowelizowana ustawa stanowiąca podstawę wydania rozkazu nie przewiduje nagrody rocznej w wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Taki zapis powinien zostać wyeliminowany jeśli nie przez organ I instancji w wyniku samokontroli to w wyniku rozpatrywania odwołania przez organ II instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozkazie personalnym. Nadto wskazał, że obniżenie nagrody rocznej skarżącemu musiało nastąpić obligatoryjnie za 2013 r. bowiem to w tym roku policjant otrzymał opinię o niewywiązywaniu się z obowiązków służbowych. Chybiony jest zarzut skarżącego, że obniżyć mu nagrodę roczną można było za rok 2012,. Opinia służbowa z dnia 30 listopada 2012 r. była pierwszą opinią wydaną w sprawie, i na podstawie daty jej doręczenia można by pozbawić policjanta nagrody rocznej za 2012 rok, gdyby skarżący nie złożył od niej odwołania. W zaistniałym stanie faktycznym organ nie mógł obniżyć nagrody rocznej za 2012 rok, ponieważ na skutek odwołania opinia ta stała się ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2015r. poz.355 z późn. zm.). Przede wszystkim należy podnieść, że w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy wymienionej ustawy z brzmieniu obowiązującym przez dniem 1 stycznia 2014r. Z dniem 1 czerwca 2014r. weszła w życie ustawa z 24 stycznia 2014r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw. (Dz.U. z 2014r. poz.502). Ustawą tą zmieniono treść przepisu art.110 ustawy z 6 kwietnia 1990r. W myśl art.15 ustawy z 24 stycznia 2014r. funkcjonariuszom, którzy rozpoczęli służbę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nagrodę roczną za 2014r. wylicza się według dotychczasowych zasad z wyjątkami określonymi w dalszej części tego artykułu. Nowe przepisy dotyczące nagrody obowiązują policjantów, którzy rozpoczęli służbę po dniu 1 czerwca 2014r. Natomiast do ustalenia prawa do nagrody za wcześniejszej okresy, w tym za 2013r., stosuje się dotychczas obowiązujące przepisy. Do przyznania prawa do nagrody rocznej za 2013r. mają zatem zastosowanie przepisy obowiązujące przed 1 stycznia 2014r. Zgodnie z treścią art. 110 ust.1 ustawy z 6 kwietnia 1990r. Policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. W myśl art.110 ust.5 wymienionej ustawy nagrodę roczną obniża się policjantowi, z zastrzeżeniem ust. 7, w przypadku: 1) popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu; 2) naruszenia dyscypliny służbowej, stwierdzonego w prawomocnie zakończonym postępowaniu dyscyplinarnym; 3) otrzymania opinii służbowej, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2; 4) otrzymania pierwszej lub kolejnej opinii służbowej, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 3. Zgodnie z treścią art.110 ust.6 cytowanej ustawy obniżenie, o którym mowa w ust. 5, może nastąpić w granicach od 20% do 50%. W myśl art.110 ust.8 ustawy z 6 kwietnia 1990r. obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo lub czyn, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, w art. 41 ust. 1 pkt 4 i 4a oraz ust. 2 pkt 2 i 8, a także w art. 134 pkt 3-6, lub otrzymał opinię, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 i 3, albo został zwolniony ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1, a jeżeli nagroda została już wypłacona - za rok, w którym: 1) postępowanie karne lub dyscyplinarne w tej sprawie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub 2) policjant został zwolniony ze służby. Zgodnie z treścią art.110 ust.9 wymienionej ustawy nagrodę roczną wypłaca się do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje nagroda. informacje o jednostce W myśl art.38 ust.2 pkt.3 ustawy policjanta można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadkach niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku, stwierdzonego w okresie służby stałej w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy; W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest obniżenie nagrody rocznej za 2013r.. Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie nie jest sporny. W dniu 4 grudnia 2012r. P. P. otrzymał opinię służbową za okres od 1 grudnia 2010r. do 30 listopada 2012r. w której stwierdzono, że nie wywiązuje się on z obowiązków służbowych. Była to pierwsza opinia o niewywiązywaniu się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej. Od tej opinii P. P. złożył odwołanie. Rozkazem personalnym nr [...] z [...] Komendant Powiatowy Policji w S. utrzymał w mocy zaskarżoną opinię służbową. Rozkaz ten został doręczony skarżącemu w dniu 25 lutego 2013r. Z przepisu art.110 ust.8 w związku z art.38 ust.2 pkt.3 ustawy o Policji wynika, że obniżenie nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy w którym policjant otrzymał opinię służbową o niewywiązywaniu się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku. Otrzymanie opinii, o której mowa w art.110 ust.8 musi mieć charakter ostateczny. Tylko w razie ostateczności opinii może ona stanowić podstawę do obniżenia nagrody rocznej. W rozpoznawanej sprawie w dniu 4 grudnia 2012r. skarżący otrzymał opinię za okres od 1 grudnia 2010r. do 30 listopada 2012r. i się od niej odwołał zaś utrzymano ją w mocy rozkazem personalnym organu z 14 lutego 2013r., który został doręczony stronie w dniu 25 lutego 2013r. Dopiero zatem w dniu 25 lutego 2013r. rozkaz personalny wszedł do obrotu prawnego i zaczął wywoływać skutki prawne. Każdy bowiem akt organu administracji wchodzi do obrotu prawnego i powoduje określone w nim skutki prawne dopiero z chwilą doręczenia go stronie. W sytuacji gdy dopiero w dniu 25 lutego 2013r. opinia służbowa stała się ostateczna to dopiero w tym dniu można uznać, że skarżący otrzymał opinię służbową za okres od 1 grudnia 2010r. do 30 listopada 2012r. Uzasadniało to obniżenie nagrody rocznej za 2013r. gdyż w tym roku P. P. otrzymał ostateczną opinię służbową. Obniżenie nagrody nastąpiło w minimalnej wysokości przewidzianej w art.110 ust.6 ustawy o Policji a mianowicie o 20%. Sąd nie podzielił poglądu podniesionego w skardze, że obniżenie nagrody winno nastąpić za 2012r. Otrzymanie przez skarżącego ostatecznej opinii za ten rok nastąpiło bowiem w dniu 25 lutego 2013r. zaś wypłata nagrody za 2012r. miała miejsce w dniu 21 lutego 2013r. czyli przed otrzymaniem opinii. Nie było zatem możliwości obniżenia nagrody, która już została wcześniej wypłacona. Przyjęcie poglądu wyrażonego przez skarżącego oznaczałoby, że w pewnych sytuacjach nie można by obniżyć policjantowi nagrody mimo otrzymania przez niego opinii służbowej o której mowa w art.38 ust.2 pkt.3 ustawy z 6 kwietnia 1990r. Dotyczyłoby to sytuacji gdy przykładowo opinia dotyczyłaby okresu od 1 lipca do 31 grudnia danego roku. Policjant otrzymałby taką opinię w styczniu lub w lutym następnego roku i mógłby się od niej odwołać zaś rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy nastąpiłoby po 31 marca. Oznaczałoby to, że opinia służbowa stałaby się ostateczna po 31 marca czyli już po wypłacie nagrody gdyż ustawowy termin do wypłaty nagrody to 31 marzec następnego roku (art..110 ust.9 ustawy o Policji). Mimo zatem otrzymania przez policjanta opinii służbowej, o której mowa w art.38 ust.2 pkt.3 ustawy, nie można by już było obniżyć mu nagrody rocznej. Sąd nie podzielił poglądu skarżącego w tym zakresie i uznał, że obniżenie nagrody winno nastąpić za ten rok, w którym policjant otrzymał ostateczną opinię służbową, określoną w art.38 ust.2 pkt.3 ustawy, co w niniejszej sprawie miało miejsce w dniu 25 lutego 2013r. Skoro zatem dopiero w dniu 25 lutego 2013r. opinia służbowa stała się ostateczna to uzasadnione było obniżenie nagrody za 2013r. Przyjęcie odmiennego poglądu oznaczałoby, że mimo otrzymania przez skarżącego opinii służbowej o niewywiązywaniu się z obowiązków służbowych nie można byłoby mu obniżyć nagrody. W ocenie sądu organy administracji słusznie obniżyły nagrodę za 2013r. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę P. P.. e.o.