III SA/Łd 966/17

Dnia 20 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant sekretarz sądowy Ewa Cieślik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018 roku sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego od 1 kwietnia 2017 roku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...], nr [...]; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat A. O.-P. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł., al. A133d lok. 423 kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej B. S. z urzędu. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: k.p.a.) oraz art. 1 ust 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 966 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania B.S. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego od dnia 1 kwietnia 2017 r., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawiając stan faktyczny i prawny wskazał, że decyzją z dnia [...] r. organ pierwszej instancji odmówił przyznania B.S. dodatku mieszkaniowego od dnia 01.04.2017 r. z uwagi na brak tytułu prawnego do zajmowanego przez stronę lokalu mieszkalnego nr 16 przy ul. A. 11 w [...]. Organ powołał się przy tym na informację uzyskaną od zarządcy nieruchomości, iż umowa najmu zawarta na ww. lokal w dniu 01.08.2001 r. uległa rozwiązaniu z dniem 31.12.2015 r. i w związku z powyższym naliczane jest odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu. Od powyższej decyzji B.S. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], podnosząc m. in.: (...) Nie zajmuję lokalu bez tytułu prawnego. Umowa nigdy nie została skuteczne wypowiedziana i nie należy się żadne bezumowne odszkodowanie a jedynie opłaty wynikające z umowy najmu (umowa w aktach sprawy). Umowa nie została skutecznie wypowiedziana ze względu na fakt, iż w dniu 28 XII 2012 roku pokwitowałam odbiór korespondencji o innej treści niż rzekome pismo zatytułowane "wypowiedzenie umowy najmu" z dnia 13 XII 2012 roku. Pismo zatytułowane "wypowiedzenie umowy najmu" nie znajdowało się w tej przesyłce. (...) ...ponieważ umowa najmu nie uległa rozwiązaniu z dniem 2015.12.31 uważam, że niesłusznie i niesprawiedliwie pozbawiono mnie dodatku mieszkaniowego nawet w przypadku gdybym zajmowała lokal mieszkalny bez tytułu prawnego i nie oczekiwała na przysługujący lokal socjalny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpatrując niniejszą sprawę, wskazało, iż podstawę jej rozstrzygnięcia stanowi treść art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych, który stanowi, iż dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych, innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem oraz osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Organ II instancji wskazał, że z materiału zawartego w aktach rozpatrywanej sprawy wynika, że w dniu 31 marca 2017 r. B.S. złożyła kolejny wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego na lokal nr 16, znajdujący się w [...], przy ul. A. 11. Do wniosku została dołączona umowa o najem lokalu mieszkalnego z dnia 1 sierpnia 2001 roku, zawarta pomiędzy stroną i osobą reprezentującą Zakład Gospodarki Mieszkaniowej W-Z, działającą w imieniu właścicieli nieruchomości. Zgodnie z § 8 tego dokumentu, umowa najmu została zawarta na czas nieoznaczony. Na wniosku strony o przyznanie dodatku administrator nieruchomości podał, że stan należności głównych w opłatach za lokal na dzień 31 marca 2017 roku wynosił 6.979 zł. Z dołączonej do wniosku Karty lokalu wynika, że B.S. płaci odszkodowanie za zajmowanie lokalu po ustaniu stosunku najmu w wysokości 20 zł za 1 m² powierzchni lokalu. W myśl natomiast postanowień załączonego wypowiedzenia umowy najmu z dnia 13 grudnia 2012 r., umowa najmu lokalu nr 16, przy ul. A. 11 w [...] została rozwiązana z dniem 31 grudnia 2015 r. Wypowiedzenie umowy najmu nastąpiło na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1610). Z dołączonego do akt sprawy ksero zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że B.S. odebrała powyższy dokument osobiście w dniu 28 grudnia 2012 r. W związku z podobnymi zarzutami strony podniesionymi w odwołaniach do spraw zakończonych wydaniem decyzji nr [...], w dniu [...] roku Kolegium wezwało, w trybie art. 50 § 1 k.p.a., dyrektora Zarządu Lokali Miejskich w [...] do przedstawienia stosownych dokumentów i informacji koniecznych dla podjęcia rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 12 maja 2017 r. wpłynęło do organu pismo, w którym wyjaśniono, że: 1/ z dniem 4 września 2013 roku protokołem zdawczo-odbiorczym nieruchomość położona w [...], przy ul. A. 11, została przekazana przez Administrację Zasobów Komunalnych Ł-W na rzecz A.T. zam. w [...], przy ul. A. 11 m. 17 oraz N.K. zam. w B., przy ul. B. 34; 2/ zgodnie z treścią protokołu zdawczo-odbiorczego teczki lokali z umowami oraz dokumentacją eksploatacyjną i windykacyjną zostały przekazane właścicielkom nieruchomości; 3/ dla nieruchomości do chwili obecnej nie została założona nowa księga wieczysta; 4/ zarządzeniem Prezydenta Miasta [...] z dnia 30 marca 2011 r. Nr 406/VI/11 dyrektorowi Administracji Nieruchomościami Ł-W "Z" zostało udzielone pełnomocnictwo z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, także procesowych, w zakresie zwykłego zarządu mieniem znajdującym się w posiadaniu Administracji Nieruchomościami Ł-W "Z". Odnosząc się do zarzutu B.S., że przesyłka listowa, której odbiór strona pokwitowała osobiście w dniu 28 grudnia 2012 r., nie zawierała wypowiedzenia umowy najmu lokalu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że organ administracji nie jest uprawniony do zastępowania strony umowy najmu w zakresie jej uprawnień do kontroli skuteczności rozwiązania umowy najmu, a postępowanie takie toczyć się powinno na drodze cywilnej. Jedynie strona umowy najmu posiada takie uprawnienia, a w przypadku zakwestionowania przez nią słuszności pozbawienia jej tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego postępowanie w sprawie o dodatek mieszkaniowy mogłoby zostać zawieszone przed organem administracji, do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego. Tym samym organ uznał, że w aktualnym stanie faktycznym i prawnym organy administracji publicznej orzekające w tej sprawie uprawnione są do twierdzenia, że B.S. nie posiada tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego nr 16, znajdującego się w [...], przy ul. A. 11, co oznacza, że nie przysługuje jej również prawo do dodatku mieszkaniowego. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi B.S. wyjaśniła, że posiada tytułu prawny do lokalu mieszkalnego nr 16 przy ul A. 11 w [...]. Podała, że w dniu 28 grudnia 2012 roku pokwitowała odbiór przesyłki poleconej nadanej w dniu 11 grudnia 2012 roku, która zawierała inne pismo, o innej treści, niż rzekome pismo zatytułowane: "wypowiedzenie umowy najmu" z dnia 13 grudnia 2012 roku. Pismo zatytułowane "wypowiedzenie umowy najmu" z 13 grudnia 2012 roku nie znajdowało się w przesyłce nadanej 11 grudnia 2012 roku. Nie otrzymała więc wypowiedzenia umowy najmu. Skarżąca podniosła dalej, że treść rzekomego wypowiedzenia umowy najmu budzi poważne wątpliwości, których SKO nie wyjaśniło. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w decyzji i podkreśliło, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego istniały podstawy do twierdzenia, że skarżąca nie posiada tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego nr 16 znajdującego się w [...] przy ul. A. 11. Jednocześnie, jest niesporne, że skarżąca nie oczekuje na przyznanie lokalu zamiennego lub socjalnego oraz nie toczy się postępowanie sądowe w związku z zakwestionowaniem przez stronę słuszności pozbawienia jej tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2018 roku zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej przez B.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie III SA/Łd 942/16. W wyroku z dnia 11 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi dokonał oceny zasadności odmowy przyznania B.S. dodatku mieszkaniowego za okres od dnia 1 maja 2016 r. w związku ustaleniami poczynionymi przez organ, że skarżąca nie legitymuje się tytułem prawnym do zajmowanego lokalu przy ul. A. 11 m. 16 w [...]. Omawianym wyrokiem Sąd oddalił skargę, wskazując w uzasadnieniu, że organy prawidłowo przyjęły za podstawę ustaleń, że umowa najmu lokalu mieszkalnego przy ul. A. 11 m. 16 w [...] została wypowiedziana skarżącej w grudniu 2012 r. – ze skutkiem prawnym na dzień 31 grudnia 2015 r., gdyż taki stan wynikał z przedstawionych organowi dokumentów. Sąd wskazał ponadto, że wbrew stanowisku zawartemu w uzasadnieniu skargi, organ administracji publicznej w sprawie, której przedmiotem jest wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, nie jest władny do oceny stosunków cywilnoprawnych łączących strony, w tym wypadku skuteczności rozwiązania umowy najmu lokalu. Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018 r. w sprawie I OSK 2519/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie III SA/Łd 942/16 i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. Kolejnym postanowieniem z dnia 21 czerwca 2018 r. podjęto zawieszone w niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne. W piśmie procesowym z dnia 22 sierpnia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi. Organ wskazał jednocześnie, że obecnie toczy się sprawa w Sądzie Rejonowym w Łodzi o eksmisję skarżącej z przedmiotowego lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania, a mianowicie art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2017 r. poz.180 ze zm.), dalej u.d.m. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 wymienionej ustawy, dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych; 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego; 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych; 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem; 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Z wymienionego przepisu wynika, że jedną z przesłanek otrzymywania dodatku mieszkaniowego jest posiadanie jednego z tytułów prawnych do lokalu mieszkalnego określonych w art. 2 ust. 1 u.d.m. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] o odmowie przyznania B.S. prawa do dodatku mieszkaniowego od dnia 1 kwietnia 2017 r. z uwagi na brak tytułu prawnego do zajmowanego lokalu nr 16 przy ul. A. 11 w [...]. W ocenie organów, w dniu 28 grudnia 2012 r. B.S. skutecznie wypowiedziano umowę najmu lokalu z dniem 31 grudnia 2015 r., a w związku z tym od dnia 1 stycznia 2016 r. skarżąca zajmuje lokal nr 16 przy ul. A. 11 w [...] bez tytułu prawnego i nie przysługuje jej prawo do dodatku mieszkaniowego. Należy zaznaczyć, że kwestia czy B.S. począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r. zajmuje lokal nr 16 przy ul. A. 11 w [...] bez tytułu prawnego była już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I OSK 2519/17. W sprawie tej skarżącej odmówiono przyznania dodatku mieszkaniowego od dnia 1 maja 2016 r. gdyż z dniem 31 grudnia 2015 r. rozwiązano z nią umowę najmu. B.S. złożyła skargę do sądu administracyjnego i wyrokiem z dnia 11 maja 2017 r. w spr. III SA/Łd 942/16 WSA w Łodzi oddalił skargę. Od wyroku tego wniesiona została skarga kasacyjna i wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018 r. w spr. I OSK 2519/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku w spr. I OSK 2519/17 NSA podniósł, że skoro przesłanką skuteczności wygaśnięcia stosunku najmu lokalu mieszkalnego zajmowanego przez skarżącą jest skuteczne doręczenie jej oświadczenia o wypowiedzeniu umowy najmu to okoliczność ta winna być dokładnie wyjaśniona. NSA stwierdził, że " w sytuacji gdy skarżącej umowa najmu lokalu została wypowiedziana, zarówno organy, jak i Sąd Wojewódzki powinny zbadać wnikliwie tę okoliczność. W rozpoznawanej sprawie kwestia wypowiedzenia umowy najmu nie została jednakże wystarczająco zbadana. Na kopii dokumentu, zawierającego oświadczenie woli wynajmującego o wypowiedzeniu skarżącej kasacyjnie umowy najmu lokalu mieszkalnego ze skutkiem prawnym na dzień 31 grudnia 2012 r. znajdowało się pokwitowanie odbioru tego dokumentu przez skarżącą, a konkretnie jedna strona zwrotnego potwierdzenia odbioru. Po pierwsze - na podstawie jednej strony zwrotnego potwierdzenia odbioru nie można ustalić jakiego pisma ta przesyłka dotyczyła (brak wskazania numeru przesyłanego pisma), a po drugie – tak jak wskazała skarżąca kasacyjnie – na pieczęci – datowniku placówki pocztowej uwidoczniona jest data 11 grudnia 2012 r. ("11121224"), natomiast pismo zawierające oświadczenie o wypowiedzeniu umowy najmu nosi datę 13 grudnia 2012 r. Co sugerowałoby, że wskazane przez organy zwrotne potwierdzenie odbioru nie może dotyczyć pisma z 13 grudnia 2012 r. nr AN/3609/2012, gdyż data na potwierdzeniu odbioru jest wcześniejsza. Niewyjaśnienie tej okoliczności i niewłaściwa ocena tego dowodu w sprawie wskazuje, że nieuzasadniony pozostaje wniosek, że wypowiedzenie to było prawnie skuteczne. Taki wniosek wysnuły organy administracyjne i zaaprobował go Sąd Wojewódzki". Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w powołanym wyżej orzeczeniu. W niniejszej sprawie stan faktyczny jest identyczny jak w sprawie I OSK 2519/17 tyle, że dotyczy odmiennego okresu, na który B.S. ubiega się o dodatek mieszkaniowy. W rozpoznawanej sprawie także odmówiono skarżącej prawa do tego świadczenia z uwagi na uznanie, iż doszło do skutecznego doręczenia jej wypowiedzenia umowy najmu i rozwiązania tej umowy z dniem 31 grudnia 2015 r. W aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się kserokopia pisma wynajmującego o wypowiedzeniu skarżącej umowy najmu z dnia 13 grudnia 2012 r. oraz kserokopia potwierdzenia odbioru tego pisma przez B.S. Należy zaznaczyć, że załączono tylko drugą stronę tego potwierdzenia. Brak jest natomiast pierwszej jego strony i nie wiadomo jakiego pisma dotyczyło to potwierdzenie. Nadto na potwierdzeniu znajduje się pieczęć urzędu pocztowego z datą 11 grudnia 2012 r. zaś pismo o wypowiedzeniu posiada datę 13 grudnia 2012 r. W związku z czym powstaje wątpliwość czy potwierdzenie to dotyczy przesyłki zawierającej wypowiedzenie umowy najmu. Dodać należy, że B.S. cały czas kwestionuje fakt doręczenia jej wypowiedzenia umowy najmu lokalu. W skardze do Sądu skarżąca podniosła, że przesyłka, którą jej doręczono 28 grudnia 2012 r. nie zawierała wypowiedzenia umowy najmu lecz pismo zarządcy nieruchomości z 11 grudnia 2012 r. o udostępnienie lokalu w celu usunięcia pionu kanalizacyjnego sąsiedniego mieszkania. Na pismo to skarżąca udzieliła odpowiedzi pismem z 3 stycznia 2018 r. Obowiązkiem organów administracji było zatem dokładne wyjaśnienie okoliczności czy doszło do skutecznego doręczenia skarżącej wypowiedzenia umowy najmu. Należało przede wszystkim załączyć do akt pierwszą stronę potwierdzenia odbioru przesyłki celem ustalenia, co ona obejmowała oraz wyjaśnić rozbieżność pomiędzy datą na pieczęci urzędu pocztowego (11 grudnia 2012 r.) a datę pisma o wypowiedzeniu (13 grudnia 2012 r.). Organy administracji jednak tego nie uczyniły. Nie wiadomo zatem czy faktycznie doszło do skutecznego doręczenia B.S. wypowiedzenia umowy najmu i czy rzeczywiście od dnia 1 stycznia 2016 r. zajmuje ona lokal bez tytułu prawnego. Organy administracji naruszyły zatem przepisy art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. W oparciu o art. 250 p.p.s.a., Sąd przyznał ustanowionemu z urzędu adwokatowi kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu oraz w uzasadnieniu wyroku NSA w spr. I OSK 2519/17. Należy załączyć pierwszą stronę potwierdzenia odbioru przesyłki, która, w ocenie organów, jest dowodem doręczenia skarżącej wypowiedzenia umowy najmu oraz wyjaśnić rozbieżność dat na pieczęci urzędu pocztowego na potwierdzeniu odbioru (11 grudnia 2012 r.) oraz na piśmie o wypowiedzeniu umowy najmu (13 grudnia 2012 r.). W razie konieczności należy przeprowadzić dalsze czynności procesowe. Należy również odnieść się do twierdzeń skarżącej, że przesyłka doręczona jej w dniu 28 grudnia 2012 r. nie zawierała wypowiedzenia umowy najmu lecz pismo zarządcy nieruchomości z 11 grudnia 2012 r. o udostępnienie lokalu mieszkalnego celem usunięcia pionu kanalizacyjnego. Po zebraniu całego materiału dowodowego należy dokonać jego wnikliwej analizy, a następnie wydać rozstrzygnięcie w sprawie. D.Cz.