III SA/Łd 969/17

Dnia 16 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2018 roku sprawy ze skargi K.K. na niewykonanie przez Rektora A. w Ł. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2016 roku sygn. III SAB/Łd 23/16 postanawia: odrzucić skargę. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na niewykonanie przez Rektora A. w Ł. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2016 r. sygn. III SAB/Łd 23/16. Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2017 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb określony w art. 154 § 1 p.p.s.a., to jest wezwał organ administracji do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2016 r. sygn. III SAB/Łd 23/16. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 19 grudnia 2017 r. Wobec braku rygoru w powyższym zarządzeniu ponownie wezwano skarżącego w dniu 18 stycznia 2018 r. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, że przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb określony w art. 154 § 1 p.p.s.a., to jest wezwał Rektora A. w Ł. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2016 r. sygn. III SAB/Łd 23/16. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 24 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby Sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze - organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę; po drugie - strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 470/12, publ. CBOIS). Zatem warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi o ukaranie organu grzywną jest uprzednie pisemne wezwanie przez stronę skarżącą właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W rozpatrywanej sprawie wobec doręczenia stronie skarżącej w dniu 24 stycznia 2018 r. odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi poprzez wykazanie wyczerpania, przed wniesieniem skargi, trybu określonego w art. 154 § 2 p.p.s.a., termin do usunięcia wskazanego braku rozpoczął swój bieg w dniu 25 stycznia 2018 r. i upłynął w dniu 31 stycznia 2018 r. Pomimo pouczenia skarżącego o skutkach niewykonania zarządzenia w zakreślonym terminie strona nie usunęła braku skargi. Natomiast z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie wezwał Rektora A. w Ł. do wykonania wyroku Sądu z dnia 23 września 2016 r. sygn. III SAB/Łd 23/16. Powoduje to, że skarga do sądu administracyjnego na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącym drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Zauważyć także trzeba, że skarżący składał już skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. III SAB/Łd 23/16, która zakończyła się w dniu 24 maja 2017 r, wydaniem wyroku oddalającego skargę (sygn. III SA/Łd 278/17). Wyrok nie jest prawomocny, ale stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku podlega odrzuceniu. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i 6 i § 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji Sąd nie ocenia merytorycznie skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi. e.o.