III SA/Łd 984/11

Dnia 5 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W dniu 23 maja 2011r. pełnomocnik A Spółki z o.o. z siedzibą w T. wniósł do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu administracji, skargę z dnia 5 maja 2011r. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Do skargi pełnomocnik skarżącej załączył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że uchybienie terminu spowodowane było popełnieniem oczywistej omyłki pisarskiej, polegającej na tym, że na kopercie zawierającej skargę wpisano poprzedni adres siedziby organu administracji. Wobec powyższego koperta zawierająca skargę z dnia 5 maja 2011r. została zwrócona na adres pełnomocnika skarżącej w dniu 18 maja 2011r. z adnotacją: "Adresat wyprowadził się". W ocenie pełnomocnika skarżącej przypadkowy i "mechanicznym" charakter oczywistej omyłki pisarskiej nie może wywołać negatywnych skutków dla skarżącej. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zatem uzasadnione tym bardziej, że osoba adresująca korespondencję prawidłowo określiła organ administracji, a także prawidłowo wskazała miejscowość, w której organ ma siedzibę. Natomiast wadliwe określenie adresu siedziby organu administracji było niezawinione i nie można w związku z tym przypisać niedbalstwa w zaadresowaniu koperty, również z uwagi na to, że dotychczasowa korespondencja pomiędzy organem administracji a pełnomocnikiem skarżącej odbywała się na stary adres, obowiązujący do 21 czerwca 2010r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi. W zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi organ administracji zaznaczył, że w korespondencji ze skarżącą posługiwał się nowym adresem siedziby, począwszy od pisma z dnia 5 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie są przedmiotem skargi – w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.). We wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i 4 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącej powołał się na okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednakże brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia przez stronę wyznaczonego przepisami prawa terminu. Zdaniem Sądu błąd popełniony przez osobę adresującą kopertę, zawierającą skargę, polegający na tym, że omyłkowo zaadresowała korespondencję na niewłaściwy adres, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Błąd tego rodzaju, skutkujący niedotrzymaniem ustawowego terminu, należy bowiem uznać za brak należytej staranności w prowadzeniu w dokonywaniu czynności procesowych, w pełni obciążający pełnomocnika skarżącej, gdyż to on ponosi ryzyko swoich działań oraz osób, którym powierzył dokonanie określonej czynności procesowej (por. postanowienia NSA z dnia 18 marca 2011r., sygn. akt II GZ 109/11 oraz z dnia 14 lipca 2010r., sygn. akt II GZ 160/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wskazać przy tym należy, że skarżąca reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem, od którego wymaga się szczególnej staranności. Po drugie zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie do wniesienia skargi, w tym o aktualnym adresie organu administracji. Nie ma znaczenia w niniejszej sprawie fakt, że siedziba organu administracji zmieniła się w toku postępowania administracyjnego. Nie jest bowiem prawdą, że dotychczasowa korespondencja między skarżącą, a organem wysyłana była na poprzedni adres organu. Świadczy o tym pismo prokurenta skarżącej z dnia 19 stycznia 2011r., stanowiące odpowiedź na doręczenie postanowienia organu z dnia 28 grudnia 2010r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Z załączonej do ww. pisma koperty wynika jednoznacznie, że została ona nadana na aktualny adres organu. Inaczej należałoby ocenić okoliczności uchybienia przez pełnomocnika skarżącej terminu do wniesienia skargi w sytuacji, kiedy zmiana siedziby organu administracji nastąpiłaby po doręczeniu zaskarżonej decyzji, a przed nadaniem skargi. Jednakże w omawianym wypadku należy stwierdzić, że błędne zaadresowanie koperty zawierającej skargę do sądu stanowi zawinione zachowanie pełnomocnika skarżącej, będące jednocześnie przejawem nienależytej staranności przy wykonywaniu swoich obowiązków. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. j.m. ----------------------- 3