III SA/Łd 997/12

Dnia 31 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013 roku sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. III SA/Łd 997/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] , znak [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] orzekającą o stwierdzeniu u P. P. choroby zawodowej pod postacią alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny: P. P. od roku 1999 jest zatrudniony w Zakładzie Produkcyjnym A Sp. z o.o. w W. (dawniej B Sp. z o.o. w W.) na stanowisku pracownika produkcji – operator maszyn obróbczych. Pozostaje w kontakcie zawodowym z preparatami do zastosowań przemysłowych tj. olejami, emulsjami i smarami o różnym przeznaczeniu oraz z wyrobami gumowymi. Pracownik jest wyposażony w odzież ochronną . W 2000 r. u P. P. wystąpiły pierwsze zmiany skórne umiejscowione na skórze palców rąk. Zmiany te ustąpiły po przeniesieniu pracownika na inne stanowisko pracy i kilkumiesięcznym leczeniu dermatologicznym. W roku 2010 P. P. na wniosek Kliniki Dermatologii i Wenerologii Centralnego Szpitala Klinicznego UM w Ł. został skierowany na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej skóry. W wyniku postępowania diagnostyczno- orzeczniczego Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Ł. orzeczeniem z dnia [...]., nr [...] rozpoznał u P. P. chorobę zawodową pod postacią alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, określonego w poz. 18.1 wykazu chorób zawodowych. Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że jest on uczulony na merkaptobenzotiazol, dodawany do olejów przemysłowych, chłodziw , jak również występujący w produktach gumowych tj. wężach, goglach, obuwiu gumowym. Decyzją z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdził u P.P. chorobę zawodową pod postacią alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, wymienioną w poz. 18.1 wykazu chorób zawodowych. W odwołaniu od powyższej decyzji pracodawca skarżącego – A Sp. z o.o. w W. zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 2351 Kodeksu Pracy oraz naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. W ocenie spółki prowadzone w sprawie postępowanie pozbawione było wnikliwej oceny ryzyka zawodowego oraz oparte zostało na niewyczerpująco zebranym i rozpatrzonym materiale dowodowym. Nie zostało udowodnione, że w środowisku pracy P. P. był obecny czynnik alergizujący – merkaptobenzotiazol. Pełnomocnik spółki podniósł, iż pismem z dnia 2 sierpnia 2011 r., wyjaśnił, że pracownik w kwietniu 2011 r. został przeniesiony do działu pod montażu elementów zaworowych, bez kontaktu z substancjami chemicznymi. Ponadto w kartach charakterystyk produktów chemicznych brak jest informacji o obecności w ich składzie merkaptobenzotiazolu. Stąd niewykluczone jest, że dolegliwości P. P. mają związek z narażeniem pozazawodowym. Do treści powyższego organ się nie odniósł. Wnioski organu opierają się jedynie na domniemaniu, co nie może być podstawą do twierdzenia związku przyczynowego pomiędzy zachorowaniem na chorobę zawodową, a istniejącymi w zakładzie pracy warunkami narażającymi na powstanie tej choroby. Z powyższych względów spółka wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji oraz o nieuznanie choroby P. P. za chorobę zawodową . Ewentualnie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzją z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...]. Rozpoznając sprawę organ odwoławczy wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. uzupełnienie materiału dowodowego w zakresie narażenia P.P. na merkaptobenzotiazol. W odpowiedzi na powyższe organ I instancji załączył do akt sprawy pismo Dyrektora Departamentu do spraw Substancji i Mieszanin Niebezpiecznych z dnia [...], z którego wynika, że istnieją jednoznaczne odpowiedzi o braku tej substancji otrzymano od dwóch dostawców: C Sp. z o.o. oraz D Sp. zo.o. W przypadku oleju maszynowego L-AN22 producent poinformował , że od roku 2006 nie produkuje ani nie wprowadza do obrotu tego produktu. Od pozostałych firm nie uzyskano odpowiedzi. Niemniej jednak z wyjaśnień wynika, że brak substancji w składzie podanym w karcie charakterystyki nie oznacza, że jej tam nie ma. Dostawca nie ma bowiem obowiązku podania w sekcji 3 karty charakterystyki pełnego składu mieszaniny. Merkaptobenzotiazol jest zaklasyfikowany jako uczulający w kontakcie ze skórą i bardzo toksyczny dla organizmów wodnych. Produkt ten powinien być wymieniany w sekcji 3 karty charakterystyki od zawartości 1% w mieszaninie. Ponadto wskazano, że w/w substancja może być obecna w środowisku pracy także ze względu na jego obecność w produktach gumowych. W ocenie organu odwoławczego zebrany w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności orzeczenie lekarskie Wojewódzkiego Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...]. oraz wyjaśnienia Dyrektora Departamentu do spraw Substancji i Mieszanin Niebezpiecznych z dnia [...], jednoznacznie wskazują na zasadność stwierdzenia u P. P. choroby zawodowej pod postacią alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, wymienioną w poz. 18.1 wykazu chorób zawodowych. Z ustaleń WOMP w Ł. wynika, że w przypadku P. P. zmiany zapalne skóry mają związek przyczynowy z wykonywaną pracą zawodową. Czynnikiem zapalnym jest merkaptobenzotiazol (rozpoznany na podstawie dodatnich wyników testów naskórkowych), obecny w olejach przemysłowych, chłodziwach oraz w produktach gumowych, z którymi P. P. miał kontakt zawodowy. WOMP podkreślił, że przy ocenie ekspozycji na czynniki o działaniu alergicznym wskazane jest udokumentowanie, że czynnik taki występował w procesie produkcyjnym, w surowcach, półproduktach i wyrobach gotowych, z którymi stykał się bezpośredni pracownik. Wątpliwości co do udokumentowania merkaptobenzotiazolu wyjaśnia pismo Dyrektora Departamentu do spraw Substancji i Mieszanin Niebezpiecznych z dnia [...]. Przeprowadzona ocena warunków pracy P. P. potwierdza, że miał on kontakt z szeroko stosowanymi w przemyśle olejami, smarami, chłodziwami. Większość stosowanych w przemyśle chłodziw zawiera dodatki uszlachetniające . W skład tych dodatków wchodzą związki bakteriobójcze, emulgatory, inhibitory korozji, przeciwutleniacze i inne , które mogą działać uczulająco nawet w śladowych ilościach. Narażenie P. P. na substancje chemiczne o działaniu uczulającym potwierdza karta oceny ryzyka zawodowego zatwierdzona przez pracodawcę w 2007 r. Można zatem stwierdzić, z wysokim prawdopodobieństwem, że zmiany skórne u P. P. są skutkiem ekspozycji zawodowej na silnie uczulający merkaptobenzotiazol. Elementem istotnym jest również fakt ustępowania zmian chorobowych w trakcie zwolnień lekarskich i nawroty choroby o każdorazowym podjęciu pracy. To w ocenie organu przemawia za jej etiologią zawodową. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A Sp. z o.o. w W. zarzuciła naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 kpa. poprzez zaniechanie wnikliwego i wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do ustaleń nieznajdujących oparcia w dowodach zgromadzonych w sprawie. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko spółka podtrzymała argumentację przedstawioną w odwołaniu od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...]. Wskazała, że merkaptobenzotiazol używany jest powszechnie jako akcelerator, utwardzacz i peptyzator ogromnej ilości produktów codziennego użytku wyprodukowanych z gum naturalnych oraz innych gum. Występuje powszechnie w rękawiczkach, fragmentach bielizny, ubrań, zabawkach, dętkach i oponach. Powyższe wskazuje, że choroba P. P. mogła zostać spowodowana czynnikami niezwiązanymi z pracą zawodową. Tym bardziej, że pismo Dyrektora Departamentu do spraw Substancji i Mieszanin Niebezpiecznych z dnia [...], na które powołuje się organ odwoławczy podtrzymuje stan niepewności co do obecności merkaptobenzotiazolu w środowisku pracy P. P.. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia [...] zatytułowanym "uzupełnienie skargi" spółka zarzuciła nieważność postępowania poprzez wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 2351 Kodeksu pracy, polegającym na przyjęciu, że w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba zawodowa P. P. została spowodowana działaniem czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy albo ze sposobem wykonywania pracy. Zarzuciła ponadto naruszenie przepisów postępowania a w szczególności: - § 8 ust. 1, § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych poprzez oparcie decyzji o orzeczenie lekarskie pochodzącego od lekarza niezatrudnionego w żadnej z jednostek orzeczniczych wskazanych przez ustawę; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 , art. 84 kpa. oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia poprzez zaniechanie czynności mających na celu wyjaśnienie możliwości poza zawodowego charakteru choroby; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 , art. 84 kpa. poprzez niepowołanie biegłego w celu ustalenia obecności merkaptobenzotiazolu w środowisku pracy P. P.; - art. 11 w zw. z art. 107 § 3 kpa. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji i naruszenie zasady przekonywania; - art. 138 § 1pkt 2, ewentualnie art. 138 § 2 kpa. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Obecni na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013 r. pełnomocnicy spółki oświadczyli, że skargę popierają. Wyjaśnili, że w grudniu 2011 r. została zmieniona nazwa firmy z B na A. Natomiast uczestnik postępowania P. P. wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że w grudniu 2010 r. był hospitalizowany i po hospitalizacji zaczął się leczyć w Przychodni [...] w Ł. W trakcie hospitalizacji leczenie przyniosło efekty. Po powrocie do pracy, po dwóch dniach uczulenie wracało. Po przeniesieniu na inne stanowisko pracy w kwietniu 2011 r. miał kontakt z wyrobami gumowymi, olejami smarami. Kontakt ten był w mniejszym zakresie niż przed przeniesieniem. Z wyrobów gumowych miał kontakt z wężem, rękawicami gumowymi, butami oraz okularami, które miały gumowe nakładki na nos i nauszniki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009r w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 105 poz.869). Zgodnie z treścią art. 2351 Kodeksu pracy, za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". W myśl punktu 18 podpunkt 1.) załącznika do rozporządzenia z 30 czerwca 2009r. chorobą zawodową jest alergiczne, kontaktowe zapalenie skóry. Na wstępie rozważań podnieść należy, iż z brzmienia cytowanego przepisu art. 2351 Kodeksu pracy wynika, iż o tym, czy dane schorzenie jest chorobą zawodową decyduje spełnienie dwóch następujących przesłanek: po pierwsze schorzenie musi być wymienione w wykazie chorób zawodowych oraz po drugie jest bezsporne lub wysoce prawdopodobne, że schorzenie zostało spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż u P. P. rozpoznano schorzenie w postaci kontaktowego, alergicznego zapalenia skóry. Zmiany chorobowe skóry stwierdzono u niego na twarzy, rękach, przedramionach, karku i całym tułowiu. W czasie badań w Instytucie Medycyny Pracy w Ł. w maju 2010r. rozpoznano u niego uczulenie na merkaptobenzotiazol. Schorzenie stwierdzone u uczestnika postępowania znajduje się w wykazie chorób zawodowych. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż P. P. w czasie zatrudnienia u strony skarżącej wykonywał prace w narażeniu na kontakt z czynnikiem szkodliwym jakim jest merkaptobenzotiazol. Należy zaznaczyć, iż merkaptobenzotiazol występuje w olejach przemysłowych, smarach, chłodziwach i wyrobach gumowych przy czym nawet śladowe ilości tej substancji mogą wywołać reakcje uczuleniowe skóry. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego P. P. przez okres przeszło 10 lat zatrudnienia na stanowisku operatora maszyn skrawających miał kontakt z następującymi olejami, smarami i chłodziwami: - olej hydrauliczny L-HL 100 - olej maszynowy L-AN 22,- koncentrat chłodziwa Hocut 2380 - smar Isoflex NB-15 - preparat czyszczący do rąk art.47458 - środek do mycia detali Mobil Clean Industrial. Odnośnie obecności merkaptobenzotiazolu w wymienionych substancjach to w tym zakresie zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające przez Inspektora do spraw Substancji Chemicznych zaś jego wyniki zostały zawarte w piśmie Dyrektora ds. Substancji i Mieszanin Niebezpiecznych z [...] (w aktach administracyjnych). Z pisma tego wynika, że producenci preparatu czyszczącego do rąk art.47458 oraz środka Mobil Clean Industrial wykluczyli obecność merkaptobenzotiazolu w produkowanych przez nich wyrobach zaś producent oleju maszynowego L-AN 22 wyjaśnił, że od 2006r. nie produkuje ani nie wprowadza do obrotu tego oleju. Producenci pozostałych substancji (oleju hydraulicznego L-HL 100, chłodziwa Hocut 2380 i smaru Isoflex NB-15) nie udzielili wyjaśnień zaś w kartach charakterystyk tych substancji nie podano obecności merkaptobenzotiazolu co nie oznacza, że go nie ma w tych produktach. Jak wynika z treści pisma z [...] w karcie charakterystyki substancji podaje się merkaptobenzotiazol do zawartości 1% w mieszaninie zaś poniżej tej zawartości powinien być wymieniony na oznakowaniu gdyby jego stężenie wynosiło co najmniej 0,1% Ujawnienie pełnego składu produkowanej substancji jest możliwe w przypadku określonym w art.15 ust.5 ustawy z dnia 25 lutego 2011r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach (Dz.U. nr 63 poz.322). Zgodnie z treścią tego przepisu jeżeli Inspektor uzna, że istnieją uzasadnione podstawy pozwalające przypuszczać, że mieszanina stwarza niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia człowieka lub środowiska, może zażądać, w drodze decyzji, ujawnienia szczegółowego składu chemicznego mieszaniny. Informacja taka stanowi tajemnicę prawnie chronioną i może zostać wykorzystana wyłącznie w celach medycznych do zapobiegania i postępowania leczniczego. Z wymienionego przepisu wynika, że w sytuacji określonej w tym przepisie Inspektor d/s Substancji Chemicznych może w drodze decyzji zażądać szczegółowego składu mieszaniny. Jest to decyzja fakultatywna uzależniona od uznania Inspektora. W piśmie z [...] Inspektor zaznaczył jednak, że nie widzi podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art.15 ust.5 ustawy z 25 lutego 2011r. W sytuacji gdy, w ocenie Inspektora, nie ma podstaw do wydania decyzji określonej w art.15 ust.5 ustawy z 25 lutego 2011r. to nie można ustalić czy w tych substancjach (w oleju hydraulicznym L-HL 100, chłodziwie Hocut 2380 i smarze Isoflex NB-15) występuje merkaptobenzotiazol o zawartości poniżej 1% i stężeniu niższym niż 0,1%. Skoro okoliczności tej nie można było ustalić to, w przekonaniu Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia tezy, iż w wymienionych substancjach występował merkaptobenzotiazol. Brak jest bowiem dowodu na to, że merkaptobenzotiazol znajdował się w tych mieszaninach. W związku z czym Sąd stanął na stanowisku, iż przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało aby P. P. mając kontakt z trzema wymienionymi substancjami był narażony na zawarty w nich merkaptobenzotiazol Należy zaznaczyć, iż merkaptobenzotiazol występuje w wyrobach gumowych i wówczas nie jest wykazywany przez ich dostawców. Jak podniesiono w zaskarżonej decyzji " w świetle literatury przedmiotu (Profilaktyka Chorób Skóry pod red. Beaty Kręcisz) we wszystkich rodzajach gumy używa się takich samych przyśpieszaczy wulkanizacji (tiuramy, tiokarbaminiany, 2- merkaptobenzotiazol). 2- merkaptobenzotiazol (oznaczony skrótem MBT) jest podstawowym przyśpieszaczem wulkanizacji z grupy tiazoli o silnych właściwościach uczulających. Stanowi składową wielu wyrobów gumowych (obuwia, węży technicznych, sprzętu ochrony osobistej, uszczelek, opon, dętek itp.) triazole znalazły też zastosowanie jako inhibitory korozji (chłodziwa), dodatki płynów przeciw zamarzaniu, smarów, olejów przemysłowych". Z wymienionego opisu wynika, iż merkaptobenzotiazol jest podstawowym przyśpieszaczem wulkanizacji zaś przyśpieszacze są składnikami wyrobów gumowych. P. P. w czasie zatrudnienia miał kontakt z wieloma wyrobami gumowymi. Jego stanowisko wyposażone było w wąż gumowy przeznaczony do przesyłu sprężonego powietrza do czyszczenia elementów obrabianych a do jego obowiązków należało między innymi czyszczenie maszyn z wiórów i zanieczyszczeń. Uczestnik postępowania używał również rękawic gumowych, butów gumowych i okularów zawierających nasadki z gumy i zauszniki z gumy. Również z protokołu z postępowania wyjaśniającego, w części dotyczącej charakterystyki pracy, wynika, że w środowisku pracy P. P. występuje szereg produktów z gumy naturalnej takich jak buty, rękawice, gogle, węże techniczne. W sytuacji zatem gdy merkaptobenzotiazol jako przyśpieszacz wulkanizacji jest składnikiem wyrobów gumowych a P. P. miał z nimi szeroki kontakt przy wykonywaniu swoich obowiązków to organy administracji słusznie uznały, iż uczestnik postępowania w czasie pracy był narażony na czynnik szkodliwy jakim jest merkaptobenzotiazol. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że występuje wysokie prawdopodobieństwo, iż schorzenie rozpoznane u P. P. zostało spowodowane działaniem merkaptobenzotiazolu występującego w środowisku pracy. Wskazuje na to treść orzeczenia Przychodni [...] z [...] z którego wynika, że stwierdzono ustępowanie zmian chorobowych w trakcie zwolnień lekarskich P. P. i nawroty choroby po każdorazowym podjęciu przez niego pracy. Należy zaznaczyć, iż uczestnik postępowania w grudniu 2010r. był hospitalizowany w Klinice Dermatologicznej a po hospitalizacji rozpoczął leczenie w Przychodni [...]. Orzeczenie nr [...] zostało wydane nie tylko na podstawie dokumentacji lekarskiej przedstawionej przez uczestnika postępowania ale także w oparciu o kilkumiesięczną jego obserwację w czasie leczenia w tej poradni. Orzeczenie nie zostało zatem wydane jedynie na podstawie jednorazowego badania w dniu 20 czerwca 2011r. lecz stanowiło ocenę wynikającą z kilkumiesięcznej wcześniejszej obserwacji. Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, iż lekarz orzecznik nie wyjaśnił dlaczego wyprowadził wniosek o zawodowym podłożu choroby. Należy zaznaczyć, iż lekarz orzecznik przed wydaniem opinii uwzględnił informacje o zagrożeniach zawodowych w środowisku pracy, wyniki dochodzenia epidemiologicznego i środowiska pracy P. P., dokumentację dotyczącą przebiegu zatrudnienia jak również dokumentację lekarską z kilkumiesięcznego okresu leczenia w przychodni. W wydanym orzeczeniu wyjaśniono także dlaczego uznano zawodową przyczynę choroby uczestnika postępowania. Wskazuje na to obraz kliniczny schorzenia, przebieg choroby, wyniki badań alergologicznych oraz ocena narażenia zawodowego. Orzeczenie wyjaśnia okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Jest ono logiczne i przekonujące. Dodać należy, iż strona skarżąca w postępowaniu administracyjnym nie wnosiła o wydanie orzeczenia przez jednostkę orzeczniczą II stopnia. Zarzut strony skarżącej w tym zakresie nie jest zasadny. Niezasadny jest zarzut skarżącego, iż orzeczenie lekarskie nie jest wiarygodnym dowodem w sprawie gdyż zostało wydane przez lekarza orzecznika, który nie jest zatrudniony w jednostce orzeczniczej, o której mowa w § 5 ust.2 pkt.1 rozporządzenia z 30 czerwca 2009r. Podkreślić należy, iż na pierwszej stronie orzeczenia znajduje się pieczęć Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Przychodni [...] w Ł. zaś pod orzeczeniem podpisał się lekarz wydający orzeczenie – J.J. lekarz chorób wewnętrznych, specjalista medycyny pracy. Jest rzeczą notoryjnie znaną, iż w innych sprawach sądowych dotyczących chorób zawodowych lekarz J. J.wydawał orzeczenia jako lekarz jednostki orzeczniczej I stopnia. Brak jest podstaw do uznania, że lekarz ten nie jest zatrudniony przez tę jednostkę. Strona skarżąca w piśmie procesowym z 28 stycznia 2013r,. nie wyjaśniła dlaczego jej zdaniem lekarz ten nie jest zatrudniony w jednostce orzeczniczej I stopnia i w oparciu o co wywodzi taki wniosek. Również na rozprawie pełnomocnik skarżącego nie potrafił logicznie uzasadnić swojej tezy w tej kwestii. W związku z czym Sad uznał, że zarzut w tym zakresie nie jest zasadny. Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, iż organy administracji zaniedbały wyjaśnienia możliwości pozazawodowej etiologii choroby P. P. Należy zaznaczyć, iż obowiązkiem organów administracji jest ustalenie czy spełnione zostały przesłanki uznania schorzenia za chorobę zawodową, wymienione w art.2351 kodeksu pracy. W niniejszej sprawie organy administracji takich ustaleń dokonały. Stwierdzono, że P. P. był narażony w środowisku pracy na działanie merkaptobenzotiazolu jak również zostało wykazane wysokie prawdopodobieństwo, że rozpoznane schorzenie zostało spowodowane kontaktem z tą substancją. Skoro okoliczności te zostały wykazane w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym to nie zachodziła konieczność prowadzenia postępowania wyjaśniającego możliwość pozazawodowej etiologii choroby. Zarzut strony skarżącej w tym zakresie nie jest zasadny. Nieuzasadniony jest zarzut skarżącego zaniechania przez organy powołania w niniejszej sprawie dowodu z opinii biegłego. Procedura stwierdzenia choroby zawodowej została uregulowana w rozporządzeniu z dnia 30 czerwca 2009r. i przewidziano w niej wydanie orzeczeń przez specjalistyczne jednostki orzecznicze. Orzeczenia takie wydają lekarze posiadający specjalizację z zakresu medycyny pracy. W postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej organy administracji opierają się na orzeczeniach jednostek orzeczniczych i nie przeprowadzają dowodów z opinii biegłych lekarzy. W związku z czym zarzut strony skarżącej w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Reasumując Sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że P. P. w okresie zatrudnienia u strony skarżącej świadczył pracę w narażeniu na kontakt z substancją merkaptobenzotiazol na którą był uczulony. Z zebranego materiału dowodowego wynika również wysokie prawdopodobieństwo, że rozpoznane schorzenie zostało spowodowane działaniem wymienionej substancji występującej w środowisku pracy. Organy administracji trafnie zatem stwierdziły chorobę zawodową u uczestnika postępowania. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.