III SA/Łd 997/13

Dnia 2 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013 roku sprawy ze skargi K. F. na decyzję Dowódcy [...] Brygady [...] w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. W dniu 15 kwietnia 2013r. [...] K.F. wystąpił do Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w N. z wnioskiem o przyznanie dodatku specjalnego o charakterze stałym z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. W motywach wniosku wskazał, że w dniu 22 października 2012r. objął obowiązki na wyznaczonym stanowisku. Zaplanowany nalot w "Indywidualnym rocznym planie szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach na rok 2013 pilotów JW. [...]" wynosi 41 godzin i 58 minut. W dniu 27 listopada 2012r. K.F. uzyskał pozytywne orzeczenie Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej nr [...] i w roku 2011 roku wykonał loty w łącznym wymiarze 48 godzin i 5 minut, zaś w 2012 roku w wymiarze 26 godzin i 34 minut. Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 104 k.p.a., art. 80 ust. 1 pkt 1 i art. 104 w zw. z art. 80 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2010r., nr 90, poz. 592 ze zm.) w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. nr 141, poz. 1497 ze zm.), Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w N. odmówił przyznania [...] K.F. dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, że zgodnie z § 9 ust. 2 cyt. rozporządzenia, dodatek specjalny przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż –w przypadku wykonywania lotów innym statkiem powietrznym niż samolot naddźwiękowy – 40 godzin. Zdaniem organu analiza powołanego przepisu wskazuje, że warunkiem przyznania dodatku specjalnego jest wykonanie 40 godzin lotów "w ciągu roku kalendarzowego". Strona w 2012 roku nie wykonała normy 40 godzin lotów, natomiast od dnia objęcia obowiązków na pierwszym stanowisku służbowym, tj. od dnia 22 października 2012r. nadal lotów nie wykonuje, co powoduje, że nie spełnia przesłanek warunkujących przyznanie dodatku, określonych w § 9 ust. 2 rozporządzenia. Od powyższej decyzji K.F. złożył odwołanie. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że żołnierze zawodowi pełniący służbę w innych jednostkach wojskowych na tym samym stanowisku otrzymują z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, wnioskowany dodatek specjalny. Do odwołania strona załączyła pismo Dyrektora Departamentu Kadr w Ministerstwie Obrony Narodowej z dnia 28 marca 2013r. skierowane do Dowódcy Wojsk Lądowych, przedstawiające stanowisko MON w sprawie dodatków do uposażenia. Decyzją z dnia 17 lipca 2013r., nr 93, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz § 9 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 2a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 roku w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, Dowódca [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w T. uchylił w całości decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w N. z dnia [...], nr [...] i przyznał [...] K.F. dodatek specjalny z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych od dnia 15 maja 2013r. na czas zajmowania stanowiska służbowego pilot /BC 1390 0690 0080/ w wysokości 0,5 kwoty bazowej, tj. w kwocie 750 zł miesięcznie. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja organu I instancji była prawidłowa, jednakże pomiędzy jej wydaniem, a rozpoznaniem odwołania nastąpiła istotna zmiana stanu faktycznego sprawy. Ze zgromadzonej w toku postępowania dokumentacji wynika, że w dniu 15 maja 2013r. [...] K.F. wykonał lot w składzie załogi wojskowego statku powietrznego. Na dzień wydawania niniejszej decyzji strona wykonała od momentu powołania do zawodowej służby wojskowej loty w wymiarze 6 godzin 16 minut. Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, dodatek przysługuje żołnierzowi zawodowemu, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Z kolei w myśl § 9 ust. 2 dodatek przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ciągu roku kalendarzowego wykonał loty (na innych wojskowych statkach powietrznych niż samoloty naddźwiękowe), w wymiarze nie niższym niż 40 godzin. Zgodnie treścią § 9 ust. 2a rozporządzenia, do liczby godzin lotów, o których mowa w § 9 ust. 1 i 2, wlicza się czas lotów wykonanych w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że dodatek specjalny może być przyznany jedynie żołnierzowi zawodowemu, który "w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty". Z powołanego sformułowania wynika jednoznacznie, że wymogi stawiane przez § 9 ust. 1 są zrealizowane w razie łącznego spełnienia dwóch warunków, tj. faktycznego wykonywania przez osobę będącą żołnierzem zawodowym lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz stwierdzenia, że loty te zostały wykonane zgodnie z opisem zajmowanego przez żołnierza stanowiska służbowego. A contrario zatem nie będzie uprawniony do dodatku specjalnego żołnierz, który wykonał loty, gdy czynność ta nie wynika z opisu zajmowanego przez niego stanowiska służbowego. Nie będzie uprawniony do dodatku również żołnierz, do którego obowiązków na zajmowanym stanowisku należy wykonywanie lotów, jeżeli od chwili powołania do zawodowej służby wojskowej nie rozpoczął faktycznego wykonywania lotów. Ta ostatnia sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, w okresie od dnia 22 października 2012r. do dnia 14 maja 2013r. [...] K.F. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku pilot /BC 1390 0690 0080/, z zajmowanym stanowiskiem wiązał się obowiązek wykonywania lotów, jednakże w okresie tym faktycznie lotów nie wykonywał. Skoro zatem do dnia 14 maja 2013r. strona nie wykonywała lotów jako żołnierz zawodowy, to oznacza, że w wymienionym okresie [...] K.F. nie był "żołnierzem zawodowym, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty". Nie spełnił więc jednego z dwóch warunków koniecznych do przyznania dodatku, wymienionych w § 9 ust. 1 rozporządzenia. Powyższa okoliczność, zdaniem organu, wyklucza przyznanie dodatku za okres od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013r. Bez wpływu na sytuację prawną strony w tym okresie pozostaje przepis § 9 ust. 2a rozporządzenia. W ocenie organu, sam przepis § 9 ust. 1 wyklucza przyznanie dodatku osobie nie będącej "żołnierzem zawodowym, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty". Powołany przez stronę § 9 ust. 2a rozporządzenia ustanawia co prawda obowiązek wliczenia do liczby godzin lotów, o których mowa w § 9 ust. 1, czasu lotów wykonanych przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej, jednakże wykładnia językowa przepisu przesądza, że nie zmieni on sytuacji prawnej [...] K.F. w zakresie prawa do dodatku za okres od dnia 22 października 2013r. do dnia 14 maja 2013 r. Przepis ten stanowi bowiem o wliczeniu wymienionych w nim lotów do liczby godzin lotów, o jakiej mowa w § 9 ust. 1. Tymczasem w § 9 ust. 1 "liczba godzin lotów" pojawia się dopiero w tej części przepisu, która określa wysokość dodatku przysługującego żołnierzowi uprawnionemu do dodatku, nie zaś w tej części, która określa przesłanki konieczne dla otrzymania dodatku. Natomiast w części przepisu, która określa warunki konieczne dla przyznania dodatku żadna liczba nie występuje. W związku z powyższym żołnierz, który od chwili powołania do zawodowej służby wojskowej nie wykonał faktycznie lotu (wojskowym statkiem powietrznym w ramach obowiązków wynikających z opisu stanowiska służbowego), nie spełnia wymogów z § 9 ust.1, ponieważ nie jest "żołnierzem zawodowym, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty". W ocenie organu, dopiero wobec żołnierza, który spełnił przesłanki otrzymania dodatku z § 9 ust. 1, może znaleźć zastosowanie "wliczenie" zawarte w § 9 ust. 2a, które może mieć wpływ na wysokość przyznanego dodatku. Skoro zatem [...] K.F. w okresie od 22 października 2012r. do 14 maja 2013r. nie był "żołnierzem zawodowym, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty", to nie może otrzymać dodatku za wskazany okres. Ponadto organ II instancji wskazał, że z dniem 15 maja 2013r. strona rozpoczęła, jako żołnierz zawodowy, wykonywanie lotów w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego. Tym samym, zdaniem organu spełniona została przesłanka określona w § 9 ust. 1 rozporządzenia i przyznanie dodatku specjalnego będzie dopuszczalne pod warunkiem spełnienia wymogu z § 9 ust. 2, tj. wykonania w ciągu roku kalendarzowego lotów w wymiarze nie niższym niż 40 godzin. Strona ani jednak w roku 2013 ani w 2012 wskazanej liczby lotów nie wykonała. Jak wynika z posiadanej przez organ dokumentacji, oficer w okresie poprzedzającym powołanie do zawodowej służby wojskowej wykonał loty (tzw. nalot ogólny) w wymiarze 74 godziny i 39 minut, z czego 54 godziny i 39 minut było lotami w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Zgodnie z § 9 ust. 2a rozporządzenia, powyższa liczba (54 godziny i 39 minut), jako czas lotów wykonanych w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej, przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej, podlega wliczeniu do liczby godzin o której mowa w § 9 ust. 2. Po dokonaniu wliczenia stosownie do treści § 9 ust. 2 w zw. z § 9 ust. 2a rozporządzenia stwierdzono, że na dzień 15 maja 2013r. [...] K.F. wykonał ponad 40 godzin lotów w roku kalendarzowym 2013. W związku z powyższym, spełnił przesłanki do przyznania dodatku od dnia 15 maja 2013 r. Odnosząc się do kwestii wysokości dodatku organ wskazał, że na dzień wydania decyzji, strona wykonała nalot ogólny w wymiarze 80 godzin 55 minut. Powyższy nalot, biorąc pod uwagę wytyczne zawarte w § 9 ust. 4 rozporządzenia, oznacza 93 godzin 6 minut tzw. nalotu przeliczeniowego. Przedstawiona ilość godzin nalotu przeliczeniowego, zgodnie z § 9 ust. 4 w zw. z § 9 ust. 1 rozporządzenia powoduje przyznanie prawa do dodatku w wymiarze 0,5 kwoty bazowej, tj. 750 zł miesięcznie. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w wysokości 0,5 kwoty bazowej, tj. w wysokości 750 zł od dnia 22 października 2012r. do dnia 31 grudnia 2013r. i przyznanie dodatku specjalnego w wysokości 1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej w § 9 ust. 1 rozporządzenia, za każdą godzinę lotu wykonywanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego od dnia 1 stycznia 2013r. do czasu wykonania pełnego, przewidzianego w treści rozporządzenia z dnia 8 czerwca 2004r. limitu godzin w roku kalendarzowym 2013. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że obejmując w dniu 22 października 2013r. obowiązki służbowe otrzymał "Kartę opisu stanowiska służbowego", w której w pkt 4 części V zatytułowanej "Podstawowe obowiązki" do zakresu obowiązków służbowych zaliczono "wykonywanie lotów zgodnie z indywidualnym rocznym planem szkolenia, treningu i doskonalenia". W ocenie skarżącego jedyną przesłanką warunkującą przyznanie dodatku specjalnego jest zajmowanie stanowiska służbowego, z którego opisu wynika, że żołnierz zobowiązany jest wykonywać loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Odnosząc się do kwestii wysokości dodatku skarżący wskazał, że zgodnie z treścią § 9 ust. 2 rozporządzenia wysokość dodatku uzależniona jest od ilości godzin wykonanych lotów w ciągu roku kalendarzowego. Do chwili powołania do zawodowej służby wojskowej, tj. w roku 2012 skarżący wykonał 26 godzin i 34 minuty lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Z uwagi natomiast na fakt, że od chwili objęcia obowiązków służbowych na stanowisku pilota do końca roku kalendarzowego 2012 loty nie zostały wykonane w wymaganej ilości, począwszy od roku 2013 do czasu wykonania pełnej wymaganej liczby lotów dodatek specjalny przyznaje się w wysokości 1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego. Przedstawione stanowisko zostało potwierdzone w piśmie Dyrektora Departamentu Kadr MON z dnia 28 marca 2013r. W odpowiedzi na skargę organ administracji, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w T. z dnia 17 lipca 2013 r. uchylająca w całości decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w N. z dnia [...], nr [...] o odmowie przyznania skarżącemu dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych i przyznaniu [...] K.F. dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych od dnia 15 maja 2013r. na czas zajmowania stanowiska służbowego - pilota /BC 1390 0690 0080/ w wysokości 0,5 kwoty bazowej, tj. w kwocie 750 zł miesięcznie. Przeprowadzona przez sąd kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie dodatku specjalnego o charakterze stałym za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych od dnia objęcia obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym, tj. od dnia 22 października 2012 r. Z powyższym bowiem dniem rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia 19 września 2012 r. skarżący został powołany do kontraktowej zawodowej służby wojskowej w korpusie oficerów zawodowych i zaliczony z dniem powołania do korpusu osobowego sił powietrznych (22), grupy osobowej pilotów (B), specjalności wojskowej pilot śmigłowca (07). Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy daty od jakiej został przyznany skarżącemu dodatek specjalny o charakterze stałym. W ocenie skarżącego dodatek powinien być przyznany od dnia 22 października 2012 r., tj. od dnia objęcia obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym. Natomiast organ I instancji odmówił przyznania skarżącemu przedmiotowego dodatku, zaś organ II instancji przyznał ten dodatek od dnia 15 maja 2013 r., tj. od dnia, w którym skarżący wykonał lot w składzie załogi wojskowego statku powietrznego. Z akt sprawy wynika zatem jednoznacznie, że skarżący zgłosił żądanie przyznania dodatku specjalnego od dnia 22 października 2012 r. Tymczasem organ II instancji w uzasadnieniu decyzji odniósł się do kwestii podstaw do przyznania skarżącemu dodatku specjalnego od dnia 15 maja 2013 r. oraz omówił przyczyny, z powodu których w jego ocenie skarżący nie mógł otrzymać przedmiotowego dodatku specjalnego od dnia 22 października 2012 r. Jednak organ nie zamieścił w osnowie decyzji rozstrzygnięcia co do pozostałego okresu objętego wnioskiem skarżącego z dnia 15 kwietnia 2013 r., a które powinien zamieścić, skoro nie przyznał dodatku za cały okres objęty żądaniem. Stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu decyzji, z powodu których skarżący nie mógł otrzymać przedmiotowego dodatku za okres od dnia 22 października 2012 r. do dnia 14 maja 2013 r. nie może być traktowane jak decyzja, gdyż nie zawiera rozstrzygnięcia. W świetle przepisów art. 104 K.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, zaś decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty. Jest władczym, jednostronnym oświadczeniem woli tego organu, opartym na przepisach prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata (strony) w indywidualnie oznaczonej sprawie. Treść decyzji, czyli jej elementy składowe, są przedmiotem unormowania art. 107 K.p.a. Stosownie do § 1 tego przepisu decyzja powinna zawierać m.in. "oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne (...)". Wymogi uzasadnienia decyzji określone zostały natomiast w § 3 ww. przepisu. W świetle powyższego rozstrzygnięcie i uzasadnienie to dwa istotne elementy składowe decyzji. Treść rozstrzygnięcia jest równoznaczna z udzielonym stronie uprawnieniem albo nałożonym na nią obowiązkiem. Osnowa (rozstrzygnięcie decyzji) jest jej kwintesencją, wyraża bowiem rezultat stosowania normy prawa materialnego do konkretnego wypadku, w kontekście konkretnych okoliczności faktycznych i materiału dowodowego. Brak rozstrzygnięcia w treści decyzji pozbawia dane pismo charakteru decyzji. Bez osnowy nie ma decyzji. Uzasadnienie natomiast służy wyjaśnieniu rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Samo w sobie, bez rozstrzygnięcia (osnowy), nie jest decyzją (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2001 r., sygn. akt II SA 924/01, LEX nr 81816; z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt II GSK 262/12). Wobec powyższego stwierdzić należy, że organ II instancji wydając decyzję z dnia 17 lipca 2013 r. w sposób niewłaściwy ustalił i wyjaśnił podstawę prawną i faktyczną w sposób zrozumiały dla strony, co w konsekwencji stanowiło naruszenia art. 107 § 1 w zw. z art. 11 K.p.a. Skoro zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów art. 107 § 1 i 3 K.p.a. przez to, że nie zawiera rozstrzygnięcia w sprawie całości żądania skarżącego, podlega uchyleniu. Organy orzekające w tej sytuacji winny na nowo rozpatrzyć sprawę w całości, to jest wydać decyzje rozstrzygając kwestię przyznania skarżącemu prawa do stałego dodatku specjalnego zgodnie z jego żądaniem, zawartym we wniosku. Ponadto wskazać należy, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. nr 90, poz. 593 ze zm.). Stosownie do treści art. 80 ust. 1 pkt 1 tej ustawy żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny - za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej. Szczegółowe warunki otrzymywania dodatków, w tym dodatku specjalnego, do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych oraz ich wysokość określają przepisy - wydanego na podstawie art. 80 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (j.t. Dz. U. z 2013 roku poz. 1151). W myśl § 9 ust. 1 tego rozporządzenia, żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej [...]. Zgodnie z ust. 2 § 9 tego rozporządzenia, dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż: 1) 30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo 2) 40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym. Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1 i 2, wlicza się czas lotów wykonanych w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej oraz czas lotów wykonanych przez żołnierza zawodowego w trakcie szkolenia wojskowego na innych niż wojskowe statkach powietrznych (§ 9 ust. 2a rozporządzenia). Natomiast w myśl § 9 ust. 5 rozporządzenia, żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust. 2, począwszy od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny przyznaje się w wysokości: 1) 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym; 2) 1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w innym niż określony w pkt 1 przypadku. Analiza cytowanego art. 80 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych pozwala na uznanie, że przepisy te mają zastosowanie wyłącznie do żołnierza zawodowego pełniącego służbę łączącą się ze szczególnymi właściwościami lub warunkami jej pełnienia. Szczególne właściwości i warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej zgodnie z dyspozycją art. 80 ust. 6 ustawy zostały określone w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. Zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia, do szczególnych właściwości lub warunków pełnienia służby, uprawniających żołnierza zawodowego do otrzymywania dodatku specjalnego, zalicza się wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Oznacza to, że pierwszym kryterium uprawniającym żołnierza zawodowego do otrzymania dodatku specjalnego jest faktyczne wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Przy czym wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych musi wynikać z opisu zajmowanego stanowiska służbowego (§ 9 ust. 1 rozporządzenia). Jest to więc druga przesłanka, od spełnienia której uzależnione jest uprawnienie żołnierza zawodowego do otrzymania dodatku specjalnego. Mając natomiast na względzie treść art. 80 ust. 5 ustawy o służbie żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym organ, który przyznał dodatek do uposażenia, w przypadku niewykonywania zadań uzasadniających wypłacanie dodatku, może zawiesić, obniżyć albo wstrzymać jego wypłacanie, w formie decyzji, zauważyć należy, że ustawodawca powiązał prawo do dodatku specjalnego z faktycznym wykonywaniem zadań uzasadniających jego wypłacanie. Powyższe prowadzi więc do wniosku, że także w sytuacji, gdy żołnierz zawodowy w danym roku kalendarzowym nie wykonuje lotów, nie jest objęty planem lotów, mimo iż z opisu zajmowanego przez niego stanowiska wynika, że ich wykonywanie należy do jego obowiązków, to w takiej sytuacji nie można przyznać mu dodatku specjalnego, gdyż faktycznie nie wykonuje zadań uzasadniających jego wypłacanie. Uprawnienie bowiem do otrzymania dodatku specjalnego nabywa żołnierz w roku kalendarzowym, w którym faktycznie jako żołnierz zawodowy wykonuje loty w określonym wymiarze. Na powyższe dodatkowo wskazuje treść § 9 ust. 1 rozporządzenia, z którego wynika, że dodatek specjalny otrzymuje żołnierz, który "wykonuje loty w składzie wojskowych statków powietrznych. Zauważyć także należy, że z rozporządzenia z dnia 8 czerwca 2004 r., określającego szczegółowe warunki i tryb przyznawania dodatku specjalnego, wynika, że normy godzin lotów wojskowymi statkami powietrznymi zostały określone w wymiarze rocznym, a nie miesięcznym. Powyższe oznacza, że żołnierz musi wykonać określoną liczbę lotów wojskowym statkiem powietrznym w okresie roku kalendarzowego, a nie w okresie miesiąca, w którym otrzymał dodatek specjalny. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący zajmuje stanowisko z opisu, którego wynika, że wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. W roku 2012 nie był objęty planem szkolenia i nie wykonywał lotów jako żołnierz zawodowy. Natomiast w roku kalendarzowym 2013 skarżący został objęty planem szkolenia lotniczego w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, w wymiarze przekraczającym 40 godzin (rozkaz dzienny Dowódcy JW [...] nr Z – 79 z dnia 23 kwietnia 2013 r.). Wobec powyższego, w ocenie sądu, skarżącemu jako żołnierzowi zawodowemu, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska i wykonującemu loty w roku kalendarzowym 2013 powinien być przyznany dodatek specjalny, o którym mowa w art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych od dnia 1 stycznia 2013 r., gdyż w tej dacie spełnił kryteria do jego przyznania w wysokości określonej w ust. 1 § 9 powołanego rozporządzenia. Na powyższe nie ma wpływu to, że w ww. dacie żołnierz nie wykonał jeszcze lotu, a także to, że rozkaz o objęciu szkoleniem został wydany dopiero w dniu 23 kwietnia 2013 r. Powyższy rozkaz ustala bowiem normę godzin lotów w wymiarze przekraczającym 40 godzin w roku kalendarzowym 2013. Natomiast zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia z dnia 8 czerwca 2004 r. dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 pkt 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż 40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym. Wobec powyższego przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny uwzględnić powyższej wskazane przez sąd uwagi oraz ustosunkować się w tym zakresie do całości materiału dowodowego pod kątem mających zastosowanie przepisów prawa materialnego. Natomiast w postępowaniu organy administracji winny kierować się zasadami wynikającymi z przepisów prawa procesowego, w szczególności z przepisów art. 7, 10, 77 § 1 i 80 K.p.a. oraz uzasadnić rozstrzygnięcie stosownie do wymogów art. 107 § 3 K.p.a. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. Uwzględniając treść art. 152 tej ustawy, zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. D.Cz.