III SAB/Łd 16/14

Dnia 22 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Starosty [...] Wschodniego w przedmiocie załatwienia w terminie wniosku z dnia 25 marca 2014 roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie opatrzonym datą "27 kwietnia 2014 roku" T. G. zawarł skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Starosty [...] Wschodniego w przedmiocie załatwienia w terminie wniosku z dnia 25 marca 2014r. "o ujawnienie punktu osnowy geodezyjnej 1402 w zarysie pomiarowym dla działki o nr 155/2 oraz przywrócenia punktu 803 w aktualnym zarysie pomiarowym dla działki nr 71 według zarysu pomiarowego z 1986 roku." W odpowiedzi na skargę Starosta [...] Wschodni wniósł o oddalenie skargi wskazując, że pismem opatrzonym tą samą datą, tj. "27 kwietnia 2014 roku" skarżący wniósł zażalenie na bezczynność Starosty [...] Wschodniego w przedmiocie załatwienia w terminie wniosku z dnia 25 marca 2014r. o ujawnienie punktu osnowy geodezyjnej 1402 w zarysie pomiarowym dla działki o nr 155/2 oraz przywrócenia punktu 803 w aktualnym zarysie pomiarowym dla działki nr 71 według zarysu pomiarowego z 1986 roku, które wraz z odpowiedzią i aktami sprawy zostało przekazane do organu wyższego stopnia, tj. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2014 roku sędzia sprawozdawca wezwał pełnomocnika organu do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy zażalenie datowane "W. 27.04.2014r." na niezałatwienie w terminie wniosku z dnia 25 marca 2014 roku zostało złożone przez skarżącego osobiście w siedzibie organu administracji, czy też za pośrednictwem poczty. Jednocześnie sąd wezwał również skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy wskazane powyżej zażalenie, tj. datowane "W. 27.04.204r." zostało złożone przez niego osobiście w siedzibie organu administracji, czy za pośrednictwem poczty. W dniu 9 lipca 2014 roku do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego z dnia 4 lipca 2014 roku, do którego skarżący załączył kopię zażalenia z dnia 27 kwietnia 2014r. wraz z kopią potwierdzenia nadania. Z przedstawionego dowodu nadania wynika, że w jednej przesyłce skierowanej do Starosty [...] Wschodniego nadanej w dniu 25 kwietnia 2014 roku skarżący wniósł zażalenie na podstawie art. 35 K.p.a. oraz skargę. W piśmie procesowym z dnia 8 lipca 2014 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie sądu pełnomocnik organu administracji wyjaśnił, że zażalenie datowane "W. 27.04.2014r." na niezałatwienie w terminie wniosku z dnia 25 marca 2014 roku zostało wniesione przez skarżącego za pośrednictwem poczty. W załączeniu pełnomocnik organu administracji przedstawił kopię koperty poświadczoną za zgodność z oryginałem, z której wynika, że przesyłka zawierająca zażalenie została nadana przez skarżącego w dniu 25 kwietnia 2014 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Starosty [...] Wschodniego jest uprzednie wniesienie przez stronę skarżącą do organu wyższego stopnia zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje natomiast jednoznacznie, że skarżący wniósł zażalenie datowane "W. 27.04.2014r." na bezczynność Starosty [...] Wschodniego w przedmiocie załatwienia w terminie wniosku z dnia 25 marca 2014r. - w dniu 25 kwietnia 2014 roku i w tej samej dacie wniósł również do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Starosty [...] Wschodniego. Należy wskazać, iż Kodeks postępowania administracyjnego umożliwia stronom postępowania administracyjnego zaskarżenie do organu wyższego stopnia bezczynności organu administracji publicznej (art. 37 K.p.a.). Organ wyższego stopnia może wyznaczyć dodatkowy termin na załatwienie sprawy, zarządzić wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 37 § 2 K.p.a). Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę zarówno na bezczynność danego organu, jak i na przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania. Skarga jest dopuszczalna niezależnie od pozytywnego, czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia. Uwzględniając konieczność wyczerpania wszelkich środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji, przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego, należy ustalić, czy strona skutecznie skierowała zażalenie na bezczynność organu do organu wyższego stopnia. W tym kontekście istotny jest więc czas, jaki upłynął od dnia wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia, do dnia wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przesyłkę zawierającą pismo opatrzone datą "27 kwietnia 2014 roku" zatytułowane "zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za wnioskiem z 25 marca 2014 roku (...)" skierowane do Starosty [...] Wschodniego oraz skargę na bezczynność Starosty [...] Wschodniego opatrzoną tą samą datą, tj. "27 kwietnia 2014 roku" wpłynęły do organu w tym samym dniu, tj. 28 kwietnia 2014 roku. Organ, którego bezczynności skarga dotyczy, nie miał zatem nawet możliwości przekazać zażalenia do organu nadrzędnego, tj. do organu właściwego do jego załatwienia. Organ nadrzędny nie miał natomiast okazji, chociażby powziąć wiadomości o nieprawidłowościach, jakich dopuścić się miał – w ocenie skarżącego – Starosta [...] Wschodni. W ocenie sądu, skierowanie zażalenia na bezczynność organu w dniu skierowania skargi, nie może być uznane za wykorzystanie przez stronę skarżącą wszystkich środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Dopuszczenie takiej możliwości czyniłoby przepis art. 37 k.p.a. zupełnie niecelowym, postępowanie zaś prowadzone przez organ odwoławczy – mające na celu dokonanie stosownych ustaleń zmierzających do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, czy też podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości – iluzorycznym i pozbawionym sensu. Katalog uprawnień organu wyższego stopnia przewidziany w art. 37 § 2 K.p.a. wymaga, aby organ ten mógł choćby zapoznać się z treścią zażalenia, co pozwoliłoby organowi – w razie zasadności zażalenia – na wdrożenie procedur dyscyplinujących i eliminujących stwierdzone nieprawidłowości. Tymczasem wniesienie zażalenia w dniu złożenia skargi uniemożliwia podjęcie tych działań przez organ wyższego stopnia (por. postanowienie NSA z dnia 17 maja 2012r., sygn. akt I OSK 914/12, Lex nr 133624). Skoro więc do dnia wniesienia niniejszej skargi nie upłynął miesięczny termin, o którym mowa w art. 35 § 3 K.p.a., do rozpatrzenia zażalenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł., to skargę na bezczynność Starosty [...] Wschodniego należy uznać za niedopuszczalną wobec niewyczerpania środka zaskarżenia zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 2 p.p.s.a, sąd skargę odrzucił. a.ł.