III SAB/Łd 19/21

Dnia 30 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak, , po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie przekazania przesyłki do właściwego organu postanawia: odrzucić skargę. a.l. W dniu [...] r. M.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie przekazania przesyłki do właściwego organu. Wskazał, że bezczynność organu polegała na niepodjęciu żadnych czynności po otrzymaniu omyłkowo, błędnie nadanej na adres organu przesyłki, a także nieprzekazanie skargi do organu właściwego stosownie do przepisów m.in. art. 54 § 1 p.p.s.a. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 5 maja 2021 r. do kancelarii przyszedł zwrot – koperta wraz ze skargą zaadresowana do organu właściwego, tj. ZUS Inspektorat w Ł. II Oddział w Ł., jednakże pod błędny adres – A. 83, [...] Ł., tj. pod adres Izby Administracji Skarbowej w Ł. O zwrocie tym dowiedział się bezzwłocznie, jeszcze w dniu 5 maja 2021 r. Ponadto skarżący wyjaśnił, że w dniu 18 lutego 2021 r. otrzymał decyzję administracyjną z dnia 29 stycznia 2021 r. od ZUS Oddział w R. dotyczącą odmowy umorzenia należnych składek. Decyzja ta została wydana już po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uprzedniej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez organ (wyrok z dnia 10 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 1040/19. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 20 marca 2021 r. Dzień ten przypada na sobotę, więc termin do wniesienia skargi upływał de facto w poniedziałek 22 marca 2021 r. (art. 83 p.p.s.a.). Skarżący wskazał, że skargę sporządził i opatrzył datą – 15 marca 2021 r. Wobec ilości postępowań prowadzonych w stosunku do niego przez ZUS, korzystał od czasu do czasu z pomocy prawnika, a ponadto sam nie do końca radzi sobie ze wszystkimi przepisami. Następnego dnia, tj. 16 marca 2021 r. przekazał przesyłkę do kancelarii jedynie do wysłania. Z przyczyn bliżej nieokreślonych, nadawcą skargi była kancelaria, a nie on. Skarżący natomiast skargę sporządził i podpisał. Na kopercie wskazano również błędny adres ZUS. Na skardze znajdował się prawidłowy adres organu - w środku w sposób właściwy wskazał strony oraz ich adresy. Skarżący powołał się na postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2014 r., II GZ 295/14, w którym Sąd wskazał, że narusza zasady dobrej administracji zwrot skargi do nadawcy, jeżeli okoliczności zawarte w korespondencji w sposób oczywisty pozwalają ustalić organ właściwy, do którego była ona adresowana. Zdaniem skarżącego, organ powinien podjąć jakąkolwiek czynność, a nie jedynie zwrócić przesyłkę do nadawcy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej, ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniu 22 marca 2021 r. do Izby Administracji Skarbowej w Ł. wpłynęła przesyłka polecona, której nadawcą była Kancelaria Adwokacka M.P. – B. [...] Ł., ul. C. 17/2, a adresatem Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. II Oddział w Ł., A. 83 [...] Ł. Pracownik kancelarii po naniesieniu na kopercie pieczęci wpływu z datą 22 marca 2021 r., przygotowując korespondencje do rejestracji w Systemie Zarządzania Dokumentacją zgodnie z Instrukcją kancelaryjną izb administracji skarbowej, urzędów skarbowych i urzędów celno-skarbowych stanowiącą Załącznik nr 1 do Zarządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie wprowadzenia instrukcji kancelaryjnej izb administracji skarbowej, urzędów skarbowych i urzędów celno-skarbowych oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwum zakładowego izb administracji skarbowej (Dz. Urz. Min. Roz. i Fin., poz 43) dalej: Instrukcja kancelaryjna, zwrócił uwagę na fakt, że adresatem oznaczonym na kopercie nie jest Izba Administracji Skarbowej w Ł., a Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. II Oddział w Ł. W związku z powyższym przesyłkę zwrócił niezwłocznie, tj. w tym samym dniu - 22 marca 2021 r., pracownikowi poczty. W dniu 14 maja 2021r. do organu wpłynęła skarga M.D. na bezczynność organu "polegającą w szczególności na nie podjęciu żadnych czynności po otrzymaniu omyłkowo błędnie nadanej na adres organu przesyłki, a także nieprzekazanie skargi do organu właściwego stosownie do przepisów m.in. art. 54 § 1 p.p.s.a." Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie został wyczerpany tryb, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a, stąd wnosi o odrzucenie skargi. Ponadto odnosząc się do zarzutów podniesionych w treści skargi organ stwierdził, że są bezzasadne, gdyż pracownik kancelarii Izby Administracji Skarbowej w Ł., zgodnie z § 12 ust. 4 Instrukcji kancelaryjnej, zwrócił niezwłoczne zamkniętą korespondencję dostawcy usługi pocztowej po powzięciu informacji, że Izba Administracji Skarbowej w Ł. nie jest adresatem oznaczonym na kopercie, gdzie dodatkowo nazwa adresata została opisana w sposób nieprawidłowy, utrudniający jego identyfikację. Wbrew twierdzeniu skarżącego, koperta w chwili oddania nie była otwarta, gdyż jak wskazuje praktyka, fakt przyjęcia zwrotu otwartej korespondencji byłby odnotowany przez listonosza razem z informacją o odmowie jej przyjęcia, tymczasem na oddanej skarżącemu kopercie widnieje jedynie notatka listonosza o treści: "odmowa przyjęcia 22 maja 2021". W treści skargi skarżący przyznał, że korespondencja została błędnie zaadresowana przez pracownika Kancelarii Prawnej. Zdaniem organu, nie można obciążać organów działaniami lub zaniechaniami pracowników Kancelarii Adwokackiej, przy pomocy których działa skarżący. Jednocześnie organ wyjaśnił, że nie miał wpływu na to jakie zwrotne potwierdzenie odbioru zostało dołączone przez operatora pocztowego do zwróconej skarżącemu przesyłki, a w związku z tym nie może wypowiadać się na temat poprawności załączonej do skargi kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpał służących mu środków zaskarżenia, gdyż nie wniósł do właściwego organu (Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). W tym stanie rzeczy, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i § 3 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. d.cz.