III SAB/Łd 25/07

Dnia 13 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Asesor WSA Ewa Alberciak (spr.), Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2007 r. r. przy udziale - sprawy ze skargi W. A. na bezczynność Burmistrza Miasta - Gminy S. w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. przyznać adwokat H. M. prowadzącej Kancelarię Adwokacka w Ł. przy ul. A 3 kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiat dwa i 80/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącej W. A. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokat H. M. z funduszów Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Sygn. akt III SAB/Łd 25 /07 U z a s a d n i e n i e W dniu 26 marca 2007 roku W. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "prośba". Do pisma skarżąca załączyła m. in. wniosek z dnia 27 grudnia 2006 roku o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego rozgraniczenia działek położonych w miejscowości A., odpowiedź Burmistrza Miasta - Gminy S. z dnia 15 stycznia 2007 roku, wezwanie z dnia 22 stycznia 2007 roku do wydania decyzji w sprawie wniosku z dnia 27 grudnia 2006 roku i odpowiedź Burmistrza Miasta - Gminy S. z dnia 2 lutego 2007 roku. Zarządzeniem z dnia 27 marca 2007 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącą do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy jej pismo z dnia 26 marca 2007 r. stanowi skargę na decyzję Burmistrza Miasta - Gminy S. z dnia [...] Nr [...], czy też jest to skarga na bezczynność organu (brak decyzji po złożeniu przez skarżącą wniosku o wznowienie postępowania z dnia 27 grudnia 2006 r.). Pismem z dnia 2 kwietnia 2007 roku skarżąca wyjaśniła, że jej pismo dotyczy bezczynności Burmistrza Miasta - Gminy S. w związku z brakiem wydania decyzji po złożeniu wniosku z dnia 27 grudnia 2006 roku o wznowienie postępowania w przedmiocie rozgraniczenia działek. Na podstawie zarządzenia z dnia 5 kwietnia 2007 roku skarga została przekazana według właściwości do organu administracji - Burmistrza Miasta - Gminy S. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta - Gminy S. stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna. Ponadto organ administracji wskazał, że postanowieniem z dnia 19 lipca 206 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 303/06 odrzucił skargę W. A. z dnia 30 maja 2006 roku, w której wniosła o skierowanie decyzji o rozgraniczeniu na drogę sądową. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 maja 2007 r. skarżąca wezwana została do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi na bezczynność Burmistrza Miasta - Gminy S. przez wskazanie, iż wyczerpała tryb z art. 37 § 1 k.p.a. tj. czy składała zażalenie do organu administracji wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący otrzymał w dniu 16 maja 2007 roku. W wyznaczonym terminie skarżąca poinformowała Sąd, że pismem z dnia 17 maja 2007 roku zwróciła się do Wojewódzkiej Inspekcji Geodezyjnej i oczekuje na odpowiedź. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Merytoryczne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny poprzedza zawsze kontrola dopuszczalności wniesionej skargi. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia jest związane z zakresem działania sądów administracyjnych, które zostały powołane do kontroli legalności administracji publicznej. W tym kontekście wskazać należy, iż w myśl art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta - Gminy S., który w ocenie W. A. winien rozpoznać jej wniosek z dnia 27 grudnia 2006 r. o wznowienie postępowania w sprawie rozgraniczenia działek i wydać decyzję. Bezczynność organu administracji jest w określonych przypadkach objęta kontrolą sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 cyt. ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Zatem kontrolą sądu administracyjnego objęta jest bezczynność organów w sprawach, w których organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej, postanowienia (pkt 1 - 3 powołanego przepisu), jak również w sprawach, w których jest zobowiązany do podjęcia innego (niż określone w pkt 1 - 3) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przypadku bezczynności organu w sprawie, w której organ administracji pomimo obowiązku nie wydał w określonym terminie decyzji administracyjnej stronie służy, zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy bezczynność organu ma miejsce w sprawach, w których organ winien wydać inny akt bądź dopełnić określonej czynności skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna pod warunkiem wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżąca, w myśl powołanego powyżej art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, winna przed skierowaniem sprawy do sądu administracyjnego wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Zgodnie bowiem z art. 17 pkt 1 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej. Skarżąca nie wykazała, iż złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 cyt. ustawy. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 250 tej ustawy.