III SAB/Łd 25/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. w przedmiocie wydania decyzji w związku z wniesionym odwołaniem od decyzji zezwalającej na lokalizację w pasie drogowym przyłącza kanalizacji sanitarnej postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 31 lipca 2012 roku K. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. w przedmiocie wydania decyzji w związku z wniesionym odwołaniem od decyzji zezwalającej na lokalizację w pasie drogowym przyłącza kanalizacji sanitarnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. wniosło o jej odrzucenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 sierpnia 2012 roku K. W. został wezwany do wykazania, iż wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność przez wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2012 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Powyższy termin upłynął bezskutecznie w dniu 7 września 2012 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu albowiem przed jej wniesieniem nie wezwano organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., wobec czego bezprzedmiotowe jest merytoryczne rozpatrywanie skargi. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przed rozpoznaniem skargi sąd ustala zatem w pierwszej kolejności, czy skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Uznając zażalenie za uzasadnione, ww. organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 k.p.a.). Sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 - 5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że wyczerpał dostępne środki prawne w administracyjnym toku instancji, tj. trybu z art. 37 § 1 k.p.a., tym samym, że dopełnił wskazany w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunek dopuszczalności skargi. Zgodnie z wezwaniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 sierpnia 2012 r., udzielony skarżącemu termin na wykazanie powyższego upłynął bezskutecznie w dniu 7 września 2012 r. Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. A.B.