III SAB/Łd 26/24

Dnia 4 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. H. na bezczynność Burmistrza Wieruszowa w przedmiocie rozpoznania ponaglenia postanawia: odrzucić skargę. 13 maja 2024 r. E. H. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na bezczynność Burmistrza Wierusza w związku z nieudzieleniem stronie odpowiedzi na złożone przez nią ponaglenie z 20 października 2023.r wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i opisał bieg postępowań w sprawach, których dotyczyło ponaglenie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlegała odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, sąd z urzędu bada jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W niniejszej sprawie określony przez skarżącego przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do art. 37 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775) dalej "k.p.a." na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - do organu prowadzącego postępowanie. Celem wniesienia ponaglenia jest zniesienie stanu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Na stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 6 k.p.a. czyli postanowienie w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, zażalenie nie przysługuje. Postanowienie to ma charakter incydentalny (wpadkowy), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, jest wyłącznie czynnością nadzorczą. Nie jest zatem postanowieniem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 866/19, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest to również postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.), nie jest także postanowieniem podlegającym kontroli sądu na podstawie przepisów szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.) (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 4 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1465/21, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu należy zaznaczyć, że na postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie nie przysługuje zażalenie ani skarga do sądu administracyjnego (por. P.M. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, Art. 37 Ponaglenie na przewlekłość oraz na bezczynność, pkt 14, LEX/el. 2021). Tak samo skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje również na bezczynność organu wyższego stopnia, który nie rozpoznał ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 5 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, LEX nr 504035). Tym bardziej nie pozostaje w kognicji sądów administracyjnych skarga na nieprzekazanie ponaglenia przez organ niższej instancji do organu wyższej instancji czy też "nieudzielenie odpowiedzi na ponaglenia". A zatem przedmiot skargi w niniejszej sprawie nie podlega sądowej kontroli. W związku z powyższym, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną. e.o.