III SAB/Łd 28/25

Dnia 9 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Burmistrza Miasta Wielunia w przedmiocie niewykonania wniosku przyjętego przez Radę Miejską w Wieluniu postanawia: odrzucić skargę. Radny Rady Miejskiej w Wieluniu K. G. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Wielunia polegającą na niewykonaniu wniosku przyjętego przez Radę Miejską w Wieluniu. Skarżący wskazał, że 12 czerwca 2025 r. podczas XVIII sesji Rada Miejska w Wieluniu, działając zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, przy 16 głosach "za" przyjęła wniosek formalny, w którym zobowiązano Burmistrza Wielunia jako organ wykonawczy do niezwłocznego przekazania interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, sporządzonej na zlecenie gminy, do Wojewody Łódzkiego oraz Starosty Wieluńskiego, w związku z podejrzeniem, że wydane przez Starostę Powiatu Wieluńskiego pozwolenie na budowę obiektu przy ul. K. w W., jest rażąco sprzeczne z planem miejscowym (przekroczenie dopuszczalnej wysokości zabudowy z 8 m do 19,35 m). Podczas kolejnej sesji Rady Miejskiej w Wieluniu, odbytej 3 lipca 2025 r., Burmistrz Wielunia oświadczył, że nie zamierza wykonać woli Rady Miejskiej w Wieluniu. Do dnia wniesienia niniejszej skargi nie podjął żadnych działań zmierzających do realizacji tego obowiązku. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza Wielunia do wykonania przyjętego przez Radę Miejską w Wieluniu 12 czerwca 2025 r. powyższego wniosku formalnego, stwierdzenie, że Burmistrz Wielunia pozostaje w bezczynności oraz wymierzenie Burmistrzowi Wielunia grzywny za nieuzasadnioną bezczynność. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Wielunia wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; zwanej w skrócie "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto art. 5 p.p.s.a. wskazuje wprost rodzaje spraw, w których sądy administracyjne nie są właściwe, wymieniając m.in. sprawy wynikające z nadrzędności i podległości organizacyjnej między organami administracji publicznej (pkt 1) oraz wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi (pkt 2). Przy tak określonej właściwości sądu administracyjnego istotne jest przede wszystkim odpowiedź na pytanie, jakiego rodzaju działania organu administracji (burmistrza) dotyczy skarga. Jak wskazuje bowiem pkt 8 cytowanego art. 3 § 2 p.p.s.a. sąd administracyjny może rozpatrzyć skargę nie na każdą bezczynność organu, ale tylko na taką bezczynność, która dotyczy tych rodzajów działania organu, które zostały ściśle określone w punktach 1–4a ww. art. 3 § 2 p.p.s.a. Ze skargi wynika, że zdaniem skarżącego burmistrz powinien podjąć czynność w postaci wykonania wniosku przyjętego przez radę, co miałoby się dokonać poprzez przekazanie interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do innych organów administracji publicznej. Przekazanie interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do organów administracji publicznej nie łączy się z wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia, interpretacji podatkowej czy innego aktu z zakresu administracji publicznej. Pozostaje zatem jedynie do rozważenia, czy przekazanie interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do organów administracji publicznej jest "inną czynnością" z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Jak wskazano w orzecznictwie (por. np. postanowienie NSA z 16 października 2008 r., sygn. akt II GSK 340/08) i literaturze podlegające właściwości sądów administracyjnych akty lub czynności, o których mowa w powołanym art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., muszą spełniać łącznie następujące przesłanki: a) nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 ww. ustawy, b) muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli, c) muszą mieć charakter zewnętrzny, czyli muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność (por. ww. art. 5 pkt 1 i 2 p.p.s.a.), d) muszą być skierowane do indywidualnych podmiotów, e) muszą dotyczyć obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa, a więc omawiany akt lub czynność powinny ustalać, stwierdzać, potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa. W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie należy zwrócić uwagę, że podmiotem wnoszącym skargę nie jest osoba fizyczna, broniąca własnych praw, ale Radny Rady Miejskiej w Wieluniu, tj. członek organu stanowiącego i kontrolnego gminy Wieluń. Skarga jest zaś skierowana przeciwko Burmistrzowi Wielunia, tj. organowi wykonawczemu tej samej gminy. W tej sytuacji nie można przyjąć, że jakakolwiek bezczynność burmistrza względem rady ma charakter zewnętrzny w wyżej wskazanym znaczeniu. Ponadto skoro burmistrz i radny działają w ramach tej samej jednostki samorządu terytorialnego, to należy uznać, że istnieje pomiędzy nimi zależność organizacyjna, o której mowa w art. 5 pkt 1 p.p.s.a., będąca wynikiem przypisania każdemu z nich różnych obowiązków w ramach tej jednostki. Dokonywanie czynności polegających na wykonaniu przez burmistrza gminy wniosku przyjętego przez radę, tj. inny podmiot działający w strukturze organizacyjnej tej samej gminy, jest wewnętrzną czynnością organizacyjną, będącą wynikiem istniejących zależności w strukturze gminy. Wobec powyższego sprawa objęta skargą znajduje się poza właściwością sądu administracyjnego, a w konsekwencji, stosownie do wskazanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. e.o.