III SAB/Łd 35/24
PostanowienieWSA w Łodzi2024-10-02
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w sprawie wniosku o aneks do umowy najmu lokalu mieszkalnego, będącej umową cywilnoprawną, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie wniosku o sporządzenie aneksu do umowy najmu lokalu mieszkalnego, która jest umową cywilnoprawną, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Spory wynikające z umów cywilnoprawnych rozstrzygają sądy powszechne. W związku z tym, skarga wniesiona do sądu administracyjnego w takiej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Miasta Łodzi – Zarządu Lokali Miejskich w sprawie wniosku o sporządzenie aneksu do umowy najmu gminnego lokalu mieszkalnego. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego ze względu na cywilnoprawny charakter umowy najmu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 2 października 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na bezczynność Miasta Łodzi – Zarządu Lokali Miejskich w sprawie wniosku o aneks do umowy najmu lokalu mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. EC
D. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Miasta Łodzi – Zarządu Lokali Miejskich w sprawie braku reakcji na wnioskek skarżącej o sporządzenie aneksu do umowy najmu gminnego lokalu mieszkaniowego.
W odpowiedzi na skargę Miasto Łódź – Zarząd Lokali Miejskich wniosło o odrzucenie skargi (ewentualnie o oddalenie skargi) podnosząc, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Na wstępie należy zaznaczyć, że przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona
w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ) - dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie
z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi, bowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a.
Zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy są uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 725). Z treści tego aktu prawnego wynika, że zarówno odpłatne używanie lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy (art. 5) jak i najem lokali, regulowane są umowami cywilnoprawnymi i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać będą sądy powszechne. Kwestie zapewnienia lokali mieszkalnych i socjalnych należy co prawda zgodnie z ww. ustawą do zadań własnych gminy (art. 4 ust. 1 i 2) i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, iż musi to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszym przypadku tak jak to wyżej zaznaczono kwestie te są bowiem załatwiane w formie cywilnoprawnej.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 20 maja 2024 r. o sporządzenie aneksu do umowy najmu gminnego lokalu mieszkalnego. Sprawa niniejsza nie należy zatem do kognicji sądu administracyjnego. Sprawa gospodarowania zasobem mieszkaniowym gminy nie jest bowiem sprawą sądowoadministracyjną.
Skoro zatem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w sprawie, która nie jest sprawą należącą do kognicji sądu administracyjnego lecz sprawą cywilną, skargę tą należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Mając na uwadze powołane okoliczności, sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
EC
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło