III SAB/Łd 36/11

Dnia 8 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Protokolant sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2012 roku sprawy ze skargi Z. P. na przewlekłość postępowania Starosty Powiatowego w Z. w przedmiocie umieszczenia dokumentów w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym 1. zobowiązuje Starostę Powiatowego w Z. do rozpoznania wniosku z 22 kwietnia 2011r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie umieszczenia dokumentów w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym; 2. stwierdza, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym z wniosku skarżącego opisanego w punkcie 1 wyroku nie doszło do rażącego naruszenia prawa; 3. przyznaje adwokatowi A. Ś. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul.[...], kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć, 20/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokatowi A. Ś. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wnioskiem z dnia 14 marca 2011 r. Z. P. wystąpił do Starostwa Powiatowego w Z. o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu włączenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego załączonych przez niego dokumentów, a także umieszczenia ich w zborze danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej. W uzasadnieniu wniosku Z. P. podał, że brak ww. dokumentów w obrocie administracyjnymi uniemożliwia zrobienie prawidłowego wyrysu i wypisu z operatu ewidencyjnego. W odpowiedzi na powyższe pismo Naczelnik Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w Z. poinformował Z.P., że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów przechowywania kopii zabezpieczających baz danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U Nr 78 z 2001r., poz. 837) do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego włączana jest dokumentacja geodezyjna powstała w wyniku wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, a także inne jednostki organizacyjne utworzone zgodnie z przepisami prawa, jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac (art. 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287) po spełnieniu warunków, o których mowa w § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Wobec powyższego stwierdzono, że załączone przez wnioskodawcę dokumenty nie spełniają ww. wymogów. Wnioskiem z dnia [...] r. Z.P. i M. P. wystąpili do Starostwa Powiatowego w Z. o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącego umieszczenia mapy (planu) źródłowego w zbiorze danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej. W piśmie wnioskodawcy wskazali załączone dokumenty. Ponadto wyjaśnili, że celem wniosku jest zmiana przeznaczenia gruntów (obecne osiedle stoi na gruntach rolnych). Pismem z dnia [...] Starosta Z. poinformował M. P. i Z.P., że przyjęcie dokumentu geodezyjnego do zasobu jest czynnością techniczną, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 roku i nie odbywa się w trybie postępowania administracyjnego. Załączony przez wnioskodawców realizacyjny szczegółowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu działki nr [...] w B. powstał w oparciu o nieobowiązujące już przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229) oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie rodzajów i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych i czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 8 z 1975r., poz. 47). Był to dokument sporządzony przez architekta, obrazujący rozmieszczenie inwestycji i stanowiący załącznik w postępowaniu o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a także służący do wytyczenia tejże inwestycji w terenie - jako taki nie podlega włączeniu do zasobu. Natomiast miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Aleksandrów Łódzki zatwierdzony uchwałą nr VIII/24/79 r. stracił ważność z dniem 31 grudnia 2003 r. w oparciu o art. 87 ust 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 z 2003 r., poz. 717). Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454). Podstawą ujawnienia w ewidencji gruntów podziału działki [...]była mapa sporządzona przez geodetę G. W. zaewidencjonowana w powiatowym ośrodku dokumentacji pod nr [...], na podstawie której urządzono dla nowopowstałych działek księgi wieczyste. Ponadto Starosta Z.wezwał Z. P. w trybie art. 64 § 2 k.p.a. o sprecyzowanie, czy zawarte w piśmie z dnia [...] r. żądania dotyczą: 1) zmiany przeznaczenia gruntów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (wniosek należy skierować do Burmistrza A. jako organu właściwego do rozpatrzenia sprawy), 2) zmiany oznaczenia użytków wykazanych w operacie ewidencji gruntów dla działki [...] stanowiącej własność wnioskodawcy, przyjęcia dokumentu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego zmiany innych danych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia [...] r. Z.P. wyjaśnił, że jego wniosek z dnia [....] r. dotyczy przyjęcia dokumentów pierwotnych, a załączonych do tego wniosku. Pismem z dnia [...] r. Z. P. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.skarżący podał, że skarga jego dotyczy przewlekłości postępowania, które prowadzi Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w Z. Podniósł, iż doszło do rażącego naruszenia podstawowych norm Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 8, art. 35 § 1, 2, 3 i art. 37 k.p.a.. Ponadto podał, że przed Sądem Apelacyjnym w Ł.oraz Sądem Rejonowym w Z. toczą się postępowania, w których biegli sądowi geodeci korzystają z podrobionych map wprowadzonych do operatu ewidencyjnego. W odpowiedzi na skargę Starosta Z.przedstawił swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 23 lutego 2012 r. skarżący załączył do akt kserokopie odpisu księgi wieczystej nr [...], postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.z dnia [...] oraz pismo Ł. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w Z. postępowania dotyczącego załączenia do zasobu geodezyjnego i kartograficznego przedłożonych przez stronę dokumentów. Wskazać należy, że ustawa dnia 3 grudnia 2010 r. - o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18) uzupełniła treść art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przez ustanowienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Powyższa ustawa nie określa, na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Przepisy ustaw regulujących postępowanie administracyjne ustalają z reguły krótkie terminy załatwienia sprawy (terminy załatwienia sprawy przewidziane w art. 35 § 1-3 k.p.a.). W tej sytuacji przewlekłe prowadzenie postępowania wystąpi z reguły wówczas, gdy organ nie załatwi sprawy w terminie, nie pozostając równocześnie w bezczynności. Termin "przewlekłe prowadzenie postępowania", użyty w znowelizowanym art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wskazuje, że nowa skarga dotyczy tylko tych aktów lub czynności określonych w wymienionym przepisie, które są wydawane lub podejmowane w toku prowadzonego postępowania. Jedynie bowiem w tych wypadkach ustawy procesowe określają termin załatwienia sprawy stanowiący podstawę do stwierdzenia, czy stronie przysługuje skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania, czy skarga na bezczynność. W związku z powyższym należy zauważyć, że nie wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wydawane lub podejmowane są w toku postępowania. W szczególności akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. są z reguły wydawane lub podejmowane poza sformalizowanym postępowaniem. W tych więc wypadkach wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie będzie możliwe (patrz: Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka - Medek. Komentarz do art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex 2011, wydanie IV. W orzecznictwie sadów administracyjnych przyjmuje się, że "przewlekłe prowadzenie postępowania" dotyczyć będzie okresu do upływu terminu załatwienia sprawy. Stosownie bowiem do przepisów obowiązujących ustaw procesowych (np. art. 37 § 2 k.p.a.), po bezskutecznym upływie tego terminu strona może podjąć przewidziane przez ustawę czynności zmierzające do usunięcia tego stanu, a następnie wnieść skargę na bezczynność. W ocenie Sądu, o przewlekłości postępowania można mówić wówczas, gdy organ nie podejmuje żadnych działań, uwzględniając czas niezbędny do ich podjęcia, a więc, gdy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne z przyczyn leżących po stronie organu. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy). W orzecznictwie utrwalony jest już pogląd, że zarówno rozpoznanie przez organ wyższego stopnia w formie postanowienia zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 12 lutego 2002 r.; II SA/Gd 3920/01; LEX nr 76109; z dnia 27 września 2001 r.), jak i nierozpoznanie tego zażalenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W postanowieniu z dnia 17 stycznia 2006 r. (sygn. akt I OSK 306/05, publ. Lex nr 196463) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku bezczynności organu - wynikających w toku tego postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego". Skoro na postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to tym samym skarga ta nie przysługuje na bezczynność organu polegającą na nierozpoznaniu zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 k.p.a., w tym także na niewyrażeniu stanowiska przez ten organ w formie postanowienia. Wobec powyższego nierozpoznanie zażalenia w terminie wywiera skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.) i tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego na "przewlekłe prowadzenie postępowania". Skarżący wyczerpał tryb z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wniósł w dniu 10 sierpnia 2011 r. zażalenie, na podstawie art. 37 k.p.a., do organu wyższego stopnia. Z treści zażalenia wynika, że strona skierowała je do organu niewłaściwego, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. zamiast do Ł. Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł., jednak za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w Z.Skoro Starostwo Powiatowe nie przekazało zażalenia do organu właściwego, ani nie zwróciło pisma stronie, a dopiero w dniu [...] r. przekazało je do Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Ł., które z kolei w trybie art. 65 § 1 k.p.a. przekazało zażalenie do organu właściwego w dniu [...] r., to strona nie może ponosić szkody z powodu nieprawidłowych działań organu administracji. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (art. 65 § 2 k.p.a.). Wobec powyższego należało uznać, że skarżący wyczerpał przysługujący mu środek zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a skarga została skutecznie wniesiona do sądu. Jak wyżej wskazano Z. P. wniósł skargę na "przewlekłe prowadzenie postępowania" przez Starostę Zgierskiego w sprawie dotyczącej jego wniosku z dnia [...] r. w przedmiocie umieszczenia dokumentów w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W myśl art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Kodeks określa wprost jedynie datę wszczęcia postępowania na żądanie strony, uznając, że jest to dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (61 § 3 k.p.a.). Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony wniesione drogą elektroniczną jest dzień wprowadzenia żądania do systemu teleinformatycznego organu administracji publicznej (art. 61§ 3a k.p.a.). Należy zatem przyjąć, że jest to dzień wniesienia podania zawierającego żądanie w jeden ze sposobów przewidzianych w art. 63 § 1 k.p.a. Kodeks nie określa natomiast daty wszczęcia postępowania z urzędu. Za datę wszczęcia postępowania z urzędu należy uznać dzień pierwszej czynności procesowej, jaką podjął organ wobec strony, jeżeli brak było zawiadomienia o wszczęciu postępowania w myśl art. 61 § 4 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Lublinie z dnia 8 grudnia 1999 r., sygn. akt I SA/Lu 1262/98, LEX nr 40366). Z akt niniejszej sprawy wynika, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte wnioskiem Z. P. i M. P. z dnia [...] roku. Wskazać należy, że organ nie wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 61a § 1 k.p.a. (obowiązującego od dnia 11 kwietnia 2011 r.) - gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie (art. 61a § 2 k.p.a.). A zatem organ nie uznał, że podanie z dnia [...] r. zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Natomiast pismem z dnia [...] r. Starosta Z. wezwał Z.P., w trybie art. 64 § 2 k.p.a., do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy zawarte w piśmie z dnia [...] r. żądania dotyczą: 5) zmiany przeznaczenia gruntów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (wniosek należy skierować do Burmistrza A. jako organu właściwego do rozpatrzenia sprawy), 6) zmiany oznaczenia użytków wykazanych w operacie ewidencji gruntów dla działki nr [...] stanowiącej własność wnioskodawcy, przyjęcia dokumentu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego zmiany innych danych. Z akt sprawy wynika, że powyższe pismo doręczone zostało skarżącemu w dniu [...] r. Natomiast pismem z dnia[...]r. skarżący udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie organu administracji. Wobec powyższego skoro nie zostało wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, a organ wezwał w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Z. P. i M.P. do sprecyzowania żądania zawartego we wniosku z dnia [...]r. i skarżący udzielił odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym terminie, to należy przyjąć, iż postępowanie administracyjne zostało wszczęte. Organ, pomimo usunięcia braków pisma przez stronę, nie załatwił sprawy w terminach określonych w przepisach. Wskazać należy, że terminy załatwiania spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i przekroczenie tych terminów (ewentualnie terminów szczególnych lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a.) oznacza stan przewlekłego prowadzenia postępowania, zaskarżalny do sądu administracyjnego. Przepis art. 35 § 3 k.p.a. zobowiązuje organ do załatwienia sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (...). Data wszczęcia postępowania jest podstawą obliczenia terminu załatwienia sprawy (art. 35 § 3 k.p.a.). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie, wobec braku rozstrzygnięcia wniosku strony od dnia [...] r. do dnia wniesienia przez nią zażalenia do organu wyższego stopnia, tj. do 10 sierpnia 2011 r. organ administracji "przewlekle prowadził postępowanie". A zatem skarga Z.P. jest zasadna. Zauważyć należy, że wprawdzie wniosek skarżącego oraz jego wyjaśnienia nie są sformułowane precyzyjnie, należy jednak mieć na uwadze, że strona nie musi precyzyjne posługiwać się sformułowaniami ustawowymi. Obowiązkiem zaś organu administracji jest wyjaśnienie wszelkich wątpliwości. Organ powinien mieć także na uwadze, że stronie nie będącej prawnikiem zapisy ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne mogą sprawiać trudności we właściwym sprecyzowaniu żądania. W niniejszej sprawie organ potraktował wniosek skarżącego, jako wniosek o przyjęcie dokumentacji do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w sytuacji gdy bezsporne jest, że skarżący nie jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia prac geodezyjnych i kartograficznych oraz zgłaszania tych prac do zasobu (art. 11 i 12 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne). Skarżący nie twierdzi też, że wykonał prace geodezyjne i kartograficzne. Natomiast przedstawia dokumenty, które jego zdaniem są dokumentami geodezyjnymi i kartograficznymi. Organ winien zatem wyjaśnić, dlaczego skarżący domaga się załączenia przedłożonych przez niego dokumentów do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, czego dotyczą postępowania sądowe, na które powołuje się w swoich pismach, a także dlaczego powołuje się na orzeczenie NSA wydane w konkretnej sprawie oraz decyzję Naczelnika Urzędu Miasta i Gminy w A.z dnia [...] roku. Wobec wątpliwości co do treści żądania strony, obowiązkiem organu było rozważanie także, czy skarżący nie zgłasza swojego wniosku w trybie art. 22 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Stosownie do treści art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd uznał w pkt 2 sentencji wyroku, iż w prowadzonym postępowaniu nie doszło do rażącego naruszenia prawa. W ocenie Sądu przewlekłość niniejszego postępowania prowadzonego przez organ była wynikiem mylnego przekonania organu, że postępowanie administracyjne nie zostało wszczęte, mimo iż nie wydał postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Ponadto stanowisko organu oparte jest na błędnym przekonaniu, że skoro w piśmie z dnia [...] r. oraz w piśmie z dnia [...] r. udzielił wyjaśnień skarżącemu odnośnie trybu przyjmowania dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, to sprawa została załatwiona. Powyższe nie jest jednak podstawą do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa przez organ administracji. O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w pkt 3 sentencji wyroku, na podstawie art. 250 powołanej wyżej ustawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu obowiązkiem organu będzie prawidłowe wyjaśnienie żądania strony i rozstrzygnięcie sprawy w terminach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w formie przewidzianej prawem. t.p.