III SAB/Łd 44/21

Dnia 22 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Asesor WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy L. w sprawie zapewnienia bezpłatnego transportu dziecka i opieki w czasie transportu ze szkoły postanawia: odrzucić skargę. e.o. 28 lipca 2021 r. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy L. w sprawie wniosku o zapewnienie bezpłatnego transportu dziecka i opieki w czasie transportu ze szkoły. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 2 września 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez wykazanie, iż wyczerpała środek zaskarżenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez złożenie ponaglenia do organu prowadzącego postępowanie, tj. SKO w Ł.. Wezwanie z dnia 2 września 2021 r. zostało doręczone skarżącej osobiście 8 września 2021 r. W odpowiedzi na powyższe skarżąca, w piśmie z 9 września 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym 13 września 2021 r.), nadesłała ponaglenie z 9 września 2021 r. złożone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. za pośrednictwem organu I instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie spraw przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - dalej "k.p.a."). Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z treścią art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a,, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że z analizy akt administracyjnych, a także oświadczenia skarżącej wynika, że przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy L., skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., a mianowicie nie wniósł ponaglenia. Uczyniła to dopiero w dniu 9 września 2021 r., a więc już po wniesieniu skargi. Z treści przytoczonego powyżej art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika jasno, że ponaglenie powinno poprzedzać wniesienie skargi, zatem wniesienie ponaglenia po wniesieniu skargi nie spełnia tego wymogu. Zatem skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie ogranicza prawa skarżącej do sądu, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można bowiem wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, aż do chwili ustania stanu bezczynności (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 25 marca 2020 r., sygn. akt II SAB/Po 139/19, CBOSA). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. e.o.