III SAB/Łd 60/17

Dnia 5 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 26 maja 2017 r. starszy aspirant celny D. S. otrzymała od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. propozycję z dnia 15 maja 2017 r., określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł.. Jako podstawę prawną przedłożonej propozycji organ wskazał art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.; dalej: ustawa). W skardze D. S. wniosła o uznanie przez Sąd, że w/w propozycja pracy jest w swej istocie decyzją administracyjną o zwolnieniu ze służby i wniosła o stwierdzenie bezczynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie złożonego przez nią odwołania i nakazanie organowi stosownych działań tj. przekazania odwołania do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, jako nieuprawnionej w przedstawionym stanie faktycznym. Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych wniesionych w sprawach III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17 oraz II SA/Sz 876/17. Zdaniem Sądu wyżej wymienione postępowania prowadzone przed Naczelnym Sądem Administracyjnym mają wpływ na rozpoznawaną sprawę w zakresie ustalenia charakteru przedstawianej funkcjonariuszom propozycji pracy, i co się z tym wiąże dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w zażaleniu wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił własne postanowienie z dnia 6 grudnia 2017 r. i orzekł o zwrocie na rzecz skarżącej wpisu od zażalenia. W dniu 6 lutego 2018 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w którym oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j. ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. e.o.