III SO/Łd 11/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. U. i W. U. o wymierzenie Radzie Miejskiej w Ł.grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanowił: oddalić wniosek. III SO/Łd 11/09 UZASADNIENIE W dniu 16 października 2009 r. J. i W. U. złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o wymierzenie Radzie Miejskiej w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia, z powodu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Uzasadniając wnioskodawcy wskazali, iż Rada Miejska w Ł. nie przekazała do sądu wraz z aktami sprawy, ich skargi z [...] r. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] złożonej bezpośrednio w siedzibie organu, czym wprowadziła w błąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. W następstwie powyższego sąd odrzucił wniesioną przez nich skargę. Wraz z wnioskiem skarżący zwrócili się na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. W odpowiedzi na wniosek Rada Miejska w Ł. wniosła o jego oddalenie. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt III SO/Łd 11/09 skarżącym przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem procesowym z dnia 26 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwrócił się Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. z wnioskiem o wyznaczenie osoby adwokata dla J. i W. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 4 listopada 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. poinformowała, iż do reprezentowania skarżących delegowana została adwokat K. M. Pismem procesowym z dnia 1 grudnia 2009 r. adwokat K.M. poinformowała tutejszy sąd, iż nie może przedłożyć pełnomocnictwa procesowego do występowania przed sądami administracyjnymi, w imieniu J. i W. U., bowiem skarżący pomimo podejmowanych prób nie skontaktowali się z nią i nie udzielili jej stosownych pełnomocnictw. Do dnia 3 lutego 2010 r. do akt sprawy nie wpłynęło pełnomocnictwo procesowe dla adwokat K. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu , którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, iż grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Powołany powyżej przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wprowadza zasadę pośredniego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Konsekwencją takiego rozwiązania jest nałożenie na organ administracji publicznej obowiązku rozpoznania charakteru procesowego skargi, nadanie jej dalszego biegu, sporządzenie odpowiedzi na skargę oraz skompletowanie akt sprawy i przekazanie ich do właściwego sądu administracyjnego. Natomiast przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi swoistego rodzaju środek dyscyplinująco – restrykcyjny, który może zostać zastosowany w przypadku niedochowania przez organ administracji obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przy czym należy pamiętać, iż powołany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Powyższe oznacza, iż sąd rozpoznając wniosek bierze pod uwagę wszelkie okoliczności, takie jak charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia obowiązku, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy organ przed rozpoznaniem wniosku przez sąd obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. (podob. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 463/08, LEX 493793; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 33/08, LEX 489774). W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż w dniu [...] r. J. i W. U. złożyli w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł.z dnia [...]. W tym samym dniu skargę o tożsamej treści złożyli w Urzędzie Miasta Ł. w Biurze Rady Miejskiej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 lipca 2009 r. skargę J. I W. U. przesłano do Rady Miejskiej w Ł. Skarga została doręczona do organu przez pracownika sądu w dniu 4 sierpnia 2009 r. W dniu 27 sierpnia 2009 r. skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została złożona w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Postanowieniem z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 427/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. i W. U. z uwagi na uchybienie ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia. W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, iż wyłączną przesłanką wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niewypełnienie obowiązków , o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., to jest nie dochowanie przez organ trzydziestodniowego terminu przewidzianego do przesłania do właściwego sądu administracyjnego skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W niniejszej sprawie, z posiadanego przez Sąd materiału dowodowego wynika, iż Rada Miejska w Ł. nie uchybiła terminowi, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak już wcześniej wskazano wniesiona bezpośrednio do sądu skarga J. i W. U. została doręczona Radzie Miejskiej w Ł. w dniu 4 sierpnia 2009 r. Trzydziestodniowy termin do przekazania skargi rozpoczął zatem swój bieg w dniu 5 sierpnia 2009 r. i upłynął w dniu 3 września 2009 r. Natomiast przesyłka zawierająca skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została doręczona sądowi w dniu 27 sierpnia 2009 r., a więc przed upływem terminu zakreślonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Stąd brak jest podstaw do nałożenia na organ wnioskowanej grzywny. Odnosząc się natomiast do podniesionych przez wnioskodawców kwestii "wprowadzenia w błąd sądu" oraz "odrzucenia wniesionej skargi" wskazać należy, iż to sami skarżący stworzyli dla siebie niekorzystną sytuację procesową. Skarżący wnosząc dwutorowo, jednocześnie do sądu i do organu administracji publicznej, skargę o tożsamej treści naruszyli zasadę pośredniego trybu wnoszenia skargi, o której stanowi przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. Tym samym nie wszczęli skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego i na tym etapie nie podlegali oni ochronie przed konsekwencjami nieznajomości prawa, jak również zasadzie udzielenia pomocy stronom postępowania, zawartej w art. 6 p.p.s.a. Następstwem powyżej opisanego nieprawidłowego działania skarżących było wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na uchybienie terminu przewidzianego do jej wniesienia. W ocenie Sądu koniecznym jest również odniesienie się do pisma pełnomocnika organu z dnia 27 października 2009 r. W piśmie tym organ podnosi, iż "z uwagi na fakt, że skargi te, co do meritum były tożsame w swej treści osoba przygotowująca akta uznała za właściwe przekazanie jednej skargi – tej która wpłynęła na skutek działań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". Wskazać należy, iż następstwem zasady pośredniego wnoszenia skargi do sądu administracyjnego jest między innymi ciążący na organie administracji obowiązek skompletowania całości posiadanych akt sprawy i przekazania ich do właściwego sądu administracyjnego. Do organu ani do jego pracowników nie należy natomiast ocena przydatności, czy też powtarzalności danego dokumentu. Tym bardziej, iż z posiadanych przez Sąd dokumentów wynika, iż wniesione przez wnioskodawców skargi tożsame co do meritum, różniły się nagłówkiem pisma – w zakresie jego adresata. Niemniej jednak mając na uwadze fakt, iż organ nie uchybił trzydziestodniowemu terminowi z art. 54 § 2 p.p.s.a., jak również to, że działanie organu nie było celowym działaniem podjętym w zamiarze niedopuszczenia do szybkiego rozpoznania sprawy, Sąd nie uwzględnił wniosku o wymierzenie grzywny. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. oddalił wniosek J. i W. U. t.p.