III SO/Łd 2/14

Dnia 5 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. G. o wymierzenie grzywny [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego za nieprzekazanie skargi postanawia: sprostować z urzędu niedokładność w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lutego 2014 roku sygn. III SO/Łd 2/14 w ten sposób, że na stronie 4 drugi akapit wiersz 11 po słowach: "Z załączonych wyciągów z rachunku bankowego wnioskodawcy wynika, że" wpisać słowo: "nie". k.p. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał T. G. prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 50 złotych i oddalił wniosek w pozostałej części. W uzasadnieniu postanowienia omyłkowo nie wpisano słowa "nie", w zdaniu opisującym stan rachunku bankowego wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Przez pojęcie "oczywistej omyłki" należy rozumieć takie nieprawidłowości, jak błędne określenie organu, jak też błędne wskazanie nazwiska pełnomocnika skarżącej. Z kolei "niedokładność" polega na niezachowaniu precyzji, np. dodaniu bądź odjęciu oznaczenia, cyfry bądź sformułowania w sytuacji, gdy prawidłowe znaczenie jest oczywiste. W rozpoznawanej sprawie przy sporządzeniu uzasadnienia postanowienia - drugi akapit strona 4 wiersz 11 - po słowach "Z załączonych wyciągów z rachunku bankowego wnioskodawcy wynika, że" pojawiła się oczywista niedokładność polegająca na niewstawieniu partykuły "nie". Z kontekstu zdania wynika, że skarżący nie posiada oszczędności na rachunku bankowym. W tej sytuacji zasadne było sprostowanie treści uzasadnienia postanowienia. Mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. k.p.