III SO/Łd 3/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z wniosku J. P. o przesłanie orzeczenia lub orzeczenia z uzasadnieniem wydanego w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 278/07 postanawia przyznać J. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata e.k. III SO/Łd 3/08 Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 3 grudnia 2007 r. J. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o doręczenie orzeczenia lub orzeczenia z uzasadnieniem zapadłego w sprawie o sygn. akt. III SA/Łd 278/07. Uzasadniając wnioskodawca podniósł, iż "brak przedmiotowego orzeczenia uniemożliwia mu zajęcia stanowiska w sprawie dalszego ciągu sprawy ewentualnego dalszego postępowania. Przedmiot sprawy: wymeldowanie z adresu [...] w Z.". Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, stosownie do treści art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), pozostawił bez rozpoznania niniejszy wniosek w związku z nieuzupełnieniem jego braków formalnych. Od postanowienia tego J. P. wniósł pismem z dnia 14 lutego 2008 r. zażalenie. W wyniku wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia J. P. złożył pismem z dnia 29 lutego 2008 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych, wskazując na swoją trudną sytuację finansową. Do wniosku załączył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Z treści formularza wniosku wynikało, że wnosi o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podniósł jedynie argumenty dotyczące kwestionowanych działań (zaniechań) zaskarżonych organów. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Osiąga dochody z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego, które wyliczył na kwotę ok. 110 zł miesięcznie, z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej – ok. 80 zł miesięcznie oraz inne dochody w wysokości 80 zł miesięcznie, nie sprecyzował jednak ich źródła. Daje to łącznie miesięczne dochody w wysokości ok. 270 zł. Zgodnie z oświadczeniem, skarżący jest właścicielem kiosku drewnianego o powierzchni 13 m2 przeznaczonego – zgodnie z jego oświadczeniem – na mieszkanie oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,14 ha. Ponadto wnioskodawca wyjaśnił, że posiada zgromadzone oszczędności w wysokości ok. 17.000 zł, które jak zaznaczył stanowią "wkład mieszkaniowy za zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie wnioskodawca w swoim pierwszym piśmie z dnia 29 lutego 2008 r. wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten był wynikiem wezwania wnioskodawcy do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Do wniosku załączony został formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, z którego wynikało jednakże, że wnioskodawca wnosi o ustanowienie adwokata. W tej sytuacji faktycznej – mając na uwadze treść pierwotnego pisma wnioskodawcy oraz wskazywany przez niego cel składanego środka odwoławczego – Sąd uznał, że wniosek J. P. dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody skarżącego zamykają się kwotą ok. 270 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania. Co prawda – zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy –dysponuje on środkami pieniężnymi w wysokości 17.000 zł, przy czym jak sam zaznaczył środki te stanowią "wkład mieszkaniowy na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych". W tej sytuacji, mając w szczególności na uwadze obecną sytuację mieszkaniową wnioskodawcy, przyjąć należy, że zgromadzone przez niego środki majątkowe faktycznie może on przeznaczyć na zaspokojenie swoich potrzeb mieszkaniowych. Nie można w związku z tym żądać od wnioskodawcy przeznaczania części tych środków na pokrycie kosztów sądowych i ewentualnych kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną wnioskodawcy. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że J. P. wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.