III SO/Łd 3/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o Z.B. i F. B. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 11 marca 2016r. o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 11 marca 2016r. B.K. W dniu 8 marca 2016r. Z. B. i F. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w celu, jak wskazali skarżący sporządzenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący podali, że w krótkim czasie otrzymają postanowienie z Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z uwagi jednak na swój podeszły wiek nie są w stanie samodzielnie występować przed sądem. Do wniosku skarżący załączyli urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF". Postanowieniem z dnia 11 marca 2016r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi oddalił wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony Z. B. w dniu 22 marca 2016r., natomiast F. B. w dniu 21 marca 2016r. W dniu 16 maja 2016r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 11 marca 2016r. wraz z oświadczeniem o stanie rodzinnym i majątkowym na urzędowym formularzu "PPF". Zarządzeniem z dnia 19 maja 2016r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Łodzi złożony wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia z dnia 11 marca 2016r. urzędowy formularz "PPF" potraktował jako nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy (sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SO/Łd 8/16), który zostanie merytorycznie rozpoznany w związku z zamiarem wniesienia skargi na postanowienie SKO w Ł. z dnia (...) nr (...) i wezwał skarżących do wypowiedzenia się, czy nadal popierają wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, czy też go cofają– w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że wniosek nadal popierają. W piśmie procesowym z dnia 31 maja 2016r. skarżący oświadczyli, że cofają wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia z dnia 11 marca 2016r. wskazując jednocześnie, że podtrzymują wniosek o przyznanie adwokata z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2012r., poz. 270, z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, co jest dla sądu wiążące, chyba że zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie sąd uznał w świetle stosowanego odpowiednio art. 60 p.p.s.a. cofnięcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 11 marca 2016r. za dopuszczalne, albowiem czynność ta nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec powyższego postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od wskazanego powyżej postanowienia stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 64 § 3 p.p.s.a. B.K.