I SA/Lu 1003/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Anna Strzelec, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi I. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania I. Z., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...], wydaną w trybie wznowienia postępowania, odmawiająca uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] określającej podatek akcyzowy i podatek VAT z tytułu importu samochodu osobowego Audi. Z akt sprawy wynika, ze przedmiotowy samochód zgłosił skarżący do obrotu w dniu [...]03.2008 r. i zapłacił cło oraz należności podatkowe od podanej w zgłoszeniu wartości samochodu zgodnej z fakturą nabycia i potwierdzonej załączoną do zgłoszenia opinia rzeczoznawcy T. B. Po dokonaniu kontroli zgłoszenia organ celny zakwestionował zadeklarowaną wartość samochodu, jako rażąco zaniżoną w stosunku do wartości podobnych samochodów na rynku eksportu, i w postępowaniu celnym podwyższył ja przy wykorzystaniu dowodu z opinii powołanego biegłego D. D. Skarga I. Z. na ostateczną decyzję z dnia [...] określająca kwotę długu celnego została oddalona prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 22.02.2011 r. sygn. akt III SA/Lu 452/10. Wynikające z decyzji celnej ustalenia w przedmiocie wartości celnej samochodu oraz należności z tytułu cła były podstawą do wszczęcia postępowania podatkowego i określenia kwoty podatku akcyzowego oraz kwoty podatku VAT z tytułu importu w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...]. Decyzja ta, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, utrzymana została w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej [...], a skarga na tę decyzję oddalona została prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 15.11.2012 r. sygn. akt I SA/Lu 331/12. Z akt sprawy wynika również, ze pierwszy wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] złożył skarżący w piśmie z dnia [...].10.2012 r. jako przesłankę wznowienia postępowania wskazał art. 240 § 1 pkt 6 ordynacji podatkowej (Dz. U. 2012 poz. 749 ze zm.- dalej: "op") i fakt zakończenia postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Apelacyjną w sprawie sygn. [...], której ustalenia powinny mieć wpływ na rozstrzygniecie podjęte w sprawie podatkowej. Wniosek ten załatwiony został ostatecznie decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], doręczoną skarżącemu w dniu [...].11.2012 r., odmawiającą wznowienia postępowania na podstawie art. 243 § 3 op z uwagi na toczące się wówczas postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące objętej wnioskiem decyzji. We wniosku inicjującym postępowanie w niniejszej sprawie, zawartym w piśmie z dnia [...].02.2013 r., skarżący żądał wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] z uwagi na istnienie dwóch przesłanek – wskazanej w art. 240 § 1 pkt 4 op oraz w art. 240 § 1 pkt 5 op. W piśmie tym skarżący zawarł również wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] oraz wyjaśnił, że składał wiele pism procesowych w sprawach związanych z importem samochodów w różnych terminach, a przesłanką wznowienia postępowania wskazaną we wniosku z dnia [...].10.2012 r. podał nie mając jeszcze pełnej wiedzy w sprawie. Argumentując wniosek w zakresie przesłanki z art. 240 § 1 pkt 4 op skarżący podał, że bez własnej winy nie uczestniczył przy wycenie samochodu wykonanej w dniu [...].03.2008 r. przez T. B., gdyż samochód ten, zgodnie z sugestią Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej, od początku traktował nie jako swoją własność, lecz własność "zorganizowanej grupy przestępczej G. T. i W. P.". W zakresie przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5op skarżący wyjaśnił, że "w ostatnich dniach" uzyskał od W. P. informację o nieuwzględnieniu w wycenie wartości samochodu dokonanej przez T. B. istnego uszkodzenia skrzyni biegów oraz silnika, a okoliczność ta przesądza o wadliwym zakwestionowaniu wartości transakcyjnej samochodu oraz zawyżonej wartości samochodu przyjętej w opinii powołanego z urzędu biegłego nieuwzględniającej stopnia uszkodzeń i współczynnika uszkodzeń ukrytych. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...]. Jako podstawę wznowienia wskazał art. 240 § 1 pkt 5 op, a w uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił również, że wznowienie postępowania w tej sprawie na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 op jest niedopuszczalne z uwagi na treść art. 241 § 2 pkt 1 op oraz fakt, że decyzja objęta wnioskiem doręczona została skarżącemu w dniu [...].03.2012 r., a wniosek datowany na dzień [...].02.2013 r. złożony został w dniu [...].02.2013 r., a więc po upływie miesięcznego terminu od daty powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 op, organ odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] wobec nie stwierdzenia istnienia przesłanki określonej w art. 240 § 1 pkt 5 op. Zdaniem organu, nowo ujawniona przez skarżącego okoliczności istnienia wad ukrytych w importowanym samochodzie, mogąca mieć wpływ na określenie jego wartości celnej, nie jest i nie była okolicznością istotną w postępowaniu podatkowym zakończonym decyzją z dnia [...], gdyż w postępowaniu tym wartość celna pojazdu i należne od importu cło, jako elementy podstaw opodatkowania, nie były przedmiotem ustaleń faktycznych, bowiem w tym zakresie ustalenia wynikały wprost z ostatecznej decyzji z dnia [...] wydanej w ramach postępowania celnego i utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] określającą wartość celną pojazdu oraz niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego. Organ wyjaśnił, że wartość celna nie jest kategorią podatkowa, lecz celna, podlega bowiem określeniu na podstawie przepisów prawa celnego, a nie na podstawie przepisów ustaw podatkowych, które miały zastosowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] w tej sprawie organ związany jest ustaleniem wynikającym z ostatecznej decyzji celnej, a prawidłowość jej wydania potwierdzona została ostateczną decyzją z dnia [...] odmawiającą jej uchylenia w wyniku wznowienia postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego zawierającym identyczne zarzuty jak w sprawie podatkowej. W odwołaniu skarżący zarzucił naruszenie art. 240 § 1 pkt 4 i 5 op argumentując jak we wniosku o wznowienie postępowania. W zaskarżonej decyzji z dnia [...] organ zaakceptował ocenę zawartą w decyzji pierwszoinstancyjnej, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania po upływie terminu wskazanego w art. 241 § 2 pkt 1 op przesądza o niedopuszczalności wznowienia postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 op. Podtrzymał również ocenę co do braku zaistnienia przesłanki opisanej w art. 240 § 1 pkt 5 op. Odniósł się również do powołanych przez skarżącego we wniosku i w odwołaniu wyroków sądów administracyjnych stwierdzając, że dotyczą one kontroli legalności decyzji wydanych w sprawach celnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I. Z. wniósł o uchylenie decyzji dotyczących wznowienia postępowania w sprawie podatku akcyzowego i podatku VAT z powodu naruszenia "wielu artykułów ordynacji podatkowej" lub wznowienie postępowania oraz zwrot pobranych należności podatkowych. Argumentował jak we wniosku i w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W związku z treścią skargi podnieść należy, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa"), Sąd uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazane w skardze przepisy postępowania to art. 240 § 1 pkt 4 op oraz art. 240 § 1 pkt 5 op. Skarżący przytaczał ich terać uznając, że przedstawione przez niego okoliczności – brak udziału w czynnościach opisu stanu samochodu w chwili zgłoszenia go do wolnego obrotu oraz w czasie ustalania wartości celnej samochodu w postępowaniu celnym, a także nowo ujawniona skarżącemu przez W. P. okoliczność ukrytych uszkodzeń samochodu importowanego (w skardze podał również nie ujawnione w postępowaniu uszkodzenie elementów zawieszenia), przesądzały o istnieniu przesłanek wznowienia postępowania podatkowego opisanych w tych przepisach. Organ podatkowy wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] na podstawie art. 243 § 1 op uznając, ze wskazanie nowo ujawnionych okoliczności w zakresie ukrytych uszkodzeń pojazdu wymaga przeprowadzenia postępowania i dokonania oceny, czy okoliczności te miały istotny wpływ na sposób procedowania w sprawie podatkowej i treść decyzji, a tym samym, czy wyczerpywały przesłankę, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 op. Prawidłową była ocena, że w kontekście treści art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23.01.2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) w związku z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6.12.2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2011 nr 108 poz. 626) oraz treścią art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011 nr 177 poz. 1054 ze zm.), organ podatkowy w toku postępowania podatkowego zmierzającego do wymiaru podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu nie ustala okoliczności mających wpływ na określenie wartości celnej towaru importowanego. W tym zakresie decyzja podatkowa jest decyzją zależną od decyzji wydanej na podstawie przepisów prawa celnego, gdyż wartość celna towarów ustalana jest według zasad określonych w art. 28 – art. 36 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 19.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz w przepisach wykonawczego rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2.07.1993 r., a przepisy tych aktów prawnych nie miały zastosowania w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...]. W konsekwencji nie mogły mieć również zastosowania w postępowaniu wznowionym na żądanie skarżącego zmierzające do weryfikacji tej decyzji. Stwierdzenie, że okoliczności opisane we wniosku o wznowienie postępowania nie miały cechy istotności dla rozstrzygnięcia sprawy podatkowej, przesądzały o prawidłowości oceny, że nie zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 op, co uzasadniało odmowę uchylenia decyzji dotychczasowej na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 op. Równocześnie Sąd zauważa, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją prowadzone było na podstawie postanowienia z dnia [...] wydanego na podstawie art. 243 § 1 op w związku z art. 240 § 1 pkt 5 op, stąd nie obejmowało wskazanej we wniosku o wznowienie przesłanki wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 op. Zakres postępowania wznowionego prowadzonego na podstawie art. 243 § 2 op wyznacza treść postanowienia i wskazane w nim przesłanki wznowienia, a nie treść żądania zgłoszonego we wniosku. Wynika to wprost z treści tego przepisu. Informacja zamieszczona w uzasadnieniu postanowienia o wznowieniu postępowania z przyczyny wskazanej w art. 240 § 1 pkt 5 op, i także w uzasadnieniu decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania, że wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 op jest niedopuszczalne z uwagi na ustalenia poczynione w postępowaniu wznowieniowym oraz treść art. 241 § 2 pkt 1 op, pozostaje w sprzeczności z treścią rozstrzygnięcia zawartego w decyzji. Przy takim ustaleniu organu w zakresie przesłanki z art.. 240 § 1 pkt 4 op powinien wydać decyzję, o której mowa w art. 243 § 3 op. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa Sąd nie jest związany wnioskami i zarzutami zawartymi w skardze, lecz granicami sprawy rozstrzygniętej zaskarżona doń decyzją. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja wydana została w granicach wyznaczonych postanowieniem o wznowieniu postępowania i po prawidłowym ustaleniu, że nie zaistniała przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt 5 op. W związku z tym wadliwość uzasadnienia zawierającego rozważania wykraczające poza treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji pozostawała bez wpływu na wynik sprawy. W nawiązaniu do zawartego w skardze wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzja określającą należności podatkowe Sąd wyjaśnia, że organem właściwym w sprawach wznowienia postępowania podatkowego jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji, a to stosowanie do art. 244 § 1op. Z tych względów, na podstawie art. 151 ppsa, orzeczono jak w sentencji.