I SA/Lu 1021/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie WSA Halina Chitrosz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Julita Kula, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 lutego 2014 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku leśnego na 2013 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; III. przyznaje radcy prawnemu K. D.-C. wynagrodzenie w kwocie [...] tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. – dalej "Kolegium", utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. z dnia [...] nr [...] ustalającą R. K. wymiar podatku leśnego na 2013 rok w kwocie 184,00 zł W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że decyzją z dnia [...] organ pierwszej instancji ustalił R. K. oraz pozostałym współwłaścicielom lasu o powierzchni 5,23 ha fiz. wymiar podatku leśnego na 2013 r. w kwocie 184,00 zł. W odwołaniu od decyzji podatnik wniósł o jej uchylenie i orzeczenie na podstawie posiadanego udziału w nieruchomościach leśnych oraz orzeczenie o wymiarze podatku w innej wysokości, ewentualnie o uchylenie decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy. Wyjaśnił, że wspólnie z rodzeństwem (bratem i siostrą) jest współwłaścicielem, odziedziczonego po ojcu 1/3 udziału w nieruchomościach leśnych położonych w T. Od czasu otrzymania przedmiotowego udziału nie były dokonywane żadne czynności prawne, w wyniku których uległaby zmianie wielkość posiadanego udziału. Dodał, że kontaktował się z Urzędem Gminy w celu skorygowania ujawnionego udziału, jednakże jego działania nie przyniosły rezultatu. Podsumowując podatnik stwierdził, że ustalenia organu odnośnie wysokości udziału, a co za tym idzie wymiar podatku leśnego na 2013r. są błędne. W wyniku rozpatrzenia odwołania Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podało, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz.U. z 2013r., poz. 465) opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna. Lasem w rozumieniu ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy. W związku z powyższym stwierdziło, że podstawowe znaczenie przy opodatkowaniu podatkiem leśnym ma klasyfikacja zawarta w ewidencji gruntów, prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Przyjętą interpretację potwierdza w ocenie organu również treść art. 3 ustawy o podatku leśnym, który stanowi, że podstawę opodatkowania podatkiem leśnym stanowi powierzchnia lasu, wyrażona w hektarach, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Kolegium wyjaśniło, również, że z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika obowiązek podmiotów będących właścicielami gruntów zgłaszania właściwemu staroście wszelkich zmian danych, objętych ewidencją gruntów i budynków w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian, w celu ich aktualizacji. Odnosząc się do stanu faktycznego sprawy Kolegium wskazało, że wymiar podatku leśnego dokonany został na podstawie aktualnego wypisu z rejestru gruntów z dnia 26 marca 2013 r., zgodnie z którym, las położony na działce nr [...] o pow. 5,23 ha., stanowi współwłasność: F. B. udział - 12/72, R. G. udział - 8/72, D. K. udział - 3/72, M. K. udział 3/72, M. K. udział - 3/72, D. K. udział - 3/72, J. K. udział - 8/72, R. K. udział - 8/72 oraz J. S. i M. małż. M. udział 24/72. Powyższe oznacza, że wymiar podatku został dokonany zgodnie z obowiązującym prawem i brak jest podstaw do jego zmiany bądź uchylenia. Wszelkie zastrzeżenia dotyczące danych ujawnionych w ewidencji gruntów należy zgłaszać do właściwego do jej prowadzenia organu, który ma wyłączną kompetencję do dokonywania w niej stosownych zmian. Na powyższą decyzję R. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnosząc o jej uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i wskazał na błędy w ustaleniach faktycznych, które miały wpływ na wymiar podatku leśnego, a w konsekwencji na treść zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że przedstawiał dokumenty potwierdzające, że jest właścicielem działki oznaczonej nr [...] ark. mapy 2 położonej we wsi T. Podkreślił, że prawo własności przedmiotowej działki uzyskał w drodze spadkobrania i nie dokonywał żadnych czynności prawnych, które mogłyby skutkować zmianą wielkości posiadanego przez niego udziału. Podniósł, że w okresie 6 miesięcy po zgonie ojca uiszczał podatek w pełnej wysokości. Na zakończenie dodał, że kontaktował się z Urzędem Gminy w celu skorygowania wielkości ujawnionego udziału, jednakże jego działania nie przyniosły rezultatu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga jest zasadna aczkolwiek z innych względów niż wskazano w jej treści. Na wstępie wyjaśnić należy, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "ppsa". Rozpoznając sprawę niniejszą Sąd z urzędu stwierdził, że przedmiotem kontroli jest decyzja Kolegium z dnia [...] wydana na skutek rozpoznania niepodpisanego przez skarżącego R. K. odwołania. W myśl art. 168 § 3 Ordynacji podatkowej "podanie wniesione pisemnie (...) powinno być podpisane przez wnoszącego (...)". Do podań zalicza się również odwołania - art. 168 § 1 Ordynacji podatkowej. Stosownie do treści art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podanie nie spełnia warunków określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego wniosku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 235 Ordynacji podatkowej w sprawach nieuregulowanych w art. 220 – 234 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji. Wobec powyższego w sytuacji, gdy R. K. wniósł odwołanie bez złożenia pod nim własnoręcznego podpisu, Kolegium powinno wezwać go, jako odwołującego – w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 222 i 235 Ordynacji podatkowej – do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Kolegium, rozpoznając niepodpisane, a więc wniesione nieskutecznie odwołanie, działało z naruszeniem wskazanych przepisów postępowania podatkowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa. (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27 maja 2013r. sygn. I SA/Gl 1016/12) Stwierdzenie wskazanego wyżej uchybienia powoduje, że Sąd nie bada merytorycznej zasadności wniesionej skargi, ponieważ takie działanie byłoby przedwczesne i nieuprawnione. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy skorzysta z instrumentu prawnego umożliwiającego mu konwalidację wskazanego braku odwołania, a następnie w zależności od wyniku podjętych działań wyda rozstrzygnięcie mające podstawę w obowiązujących przepisach prawa. Z tych względów Sąd na podstawie art. 134 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa orzekł jak w pkt I sentencji. O wykonalności orzeczono na podstawie art. 152 ppsa, natomiast o kosztach na podstawie art. 250 ppsa, w związku § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i w związku z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 poz. 490).