I SA/Lu 1056/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 21 sierpnia 2013 r. (data pisma) złożonej w przedmiotowej sprawie W. F. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej argumentował, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne ze względu na podniesione w skardze zarzuty, jak również z uwagi na wysokość naliczonego podatku wraz z odsetkami we wszystkich czterech decyzjach organu II instancji zaskarżonych do tutejszego sądu wydanych w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Podał, że przyjęta przez organ wartość opodatkowanych pożyczek wynosi łącznie ok. 160.000 zł. W związku z tym, w ocenie pełnomocnika, egzekucja podatku w wysokości 20% od tej kwoty i odsetek (liczonych od 28.01.2006r.), spowoduje dla skarżącej ciężkie skutki finansowe i wpłynie w znaczny sposób na zubożenie skarżącej, zachodzi zatem niebezpieczeństwo, powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz.270 – dalej: "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże - jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie). Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, gdy wykonanie aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl.). Podkreślić przy tym należy, że ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest wyczerpujące uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przy czym do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., II GSK 2060/11, LEX nr 984625). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca (reprezentowana przez fachowego pełnomocnika), pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności, za taką przesłankę nie można uznać samego obowiązku zapłaty kwoty podatku wynikającej z zaskarżonej decyzji (a także pozostałych decyzji zaskarżonych obecnie do sądu administracyjnego). Zobowiązanie podatkowe ma bowiem charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej (zob. post. NSA z dnia 29 sierpnia 2008r., sygn. akt II FZ 365/08, CBOSA). Także sam fakt, że skarżąca uważa zaskarżoną decyzję za wydaną z naruszeniem przepisów prawa, nie przesądza o istnieniu podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że rozpoznając wniosek w tym przedmiocie sąd nie bada zasadności skargi ani zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, rozważa jedynie czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ppsa. Oceniając przedmiotowy wniosek sąd miał na uwadze także sytuację rodzinną i majątkową skarżącej przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednak okoliczności wskazane w tym wniosku (w szczególności takie jak posiadanie domu i 35% udziałów w spółce, której aktywa trwałe wynoszą 653.680,28 zł, a aktywa obrotowe 777.435,82 zł.) również nie dają podstaw do uznania, że zachodzi którakolwiek z wymienionych w art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. art. 61 § 3 i 5 ppsa, orzeczono jak na wstępie.