I SA/Lu 1195/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie wraz ze stosownym pouczeniem o prawie do wniesienia sprzeciwu doręczono skarżącej w dniu 3 lutego 2014 r. Pismem z dnia 13 lutego 2014 r. skarżąca wraz ze sprzeciwem na postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 stycznia 2014 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na przedmiotowe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., w skrócie "ppsa"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art. 87 § 1 ppsa. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Ze wskazanego powyżej art. 86 § 1 ppsa nie wynika według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005). W literaturze wskazuje się na orzecznictwo, w którym podniesiono, że następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu: zwolnienie lekarskie od pracy (wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw ((post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.); nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97); przebywanie w areszcie śledczym (post. NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04, niepubl.); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.). Wobec powyższego mając na uwadze stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie, rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało spełnione ponieważ strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Strona skarżąca swój wniosek uzasadnia brakiem winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza wskazując, że niedochowanie wymaganego terminu spowodowane było ciężką chorobą członka rodziny i koniecznością zapewnienia mu opieki ze strony skarżącej. W zaistniałym stanie sprawy Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom skarżącej, że z uwagi na bliżej nieokreślone okoliczności związane z chorobą członka rodziny uzasadniające zdaniem skarżącej brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia sprzeciwu nie miała ona możliwości na jego wniesienie w wymaganym terminie. Uznać należy, że w okresie obejmującym termin do wniesienia przedmiotowego sprzeciwu skarżąca nie doznała trudnych do przezwyciężenia przeszkód uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania nałożonych na nią obowiązków. Powyższe w powiązaniu z przedstawionymi wcześniej rozważaniami na temat kryteriów oceny zachowania strony w kontekście braku winy w uchybieniu terminu, w szczególności dotyczącymi dołożenia przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej pozwalają twierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 ppsa Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.