I SA/Lu 12/08
WyrokWSA w Lublinie2008-02-13
Skład orzekający: Wiesława Achrymowicz, Krystyna Czajecka-Szpringer, Jerzy Drwal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe, gdy wnioskodawca nadal podtrzymuje swoje żądanie, a wyczerpanie limitu środków finansowych nie zostało jednoznacznie udowodnione?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może umorzyć postępowania jako bezprzedmiotowego, jeśli wnioskodawca nadal podtrzymuje swoje żądanie. Obowiązkiem organu jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, nawet jeśli limit środków finansowych został wyczerpany. Ponadto, organ powinien dokładnie ustalić, czy i kiedy limit środków został wyczerpany, a także wyjaśnić zasady rozpatrywania wniosków zgodnie z kolejnością wpływu, zwłaszcza w kontekście wznowienia przyjmowania wniosków po rzekomym wyczerpaniu limitu.Stan faktyczny
Skarżący T. M. złożył wniosek o pomoc finansową na wspieranie gospodarstw niskotowarowych. Organ I instancji odmówił przyznania płatności z powodu wyczerpania limitu środków, a następnie umorzył postępowanie. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję o umorzeniu, uznając postępowanie za bezprzedmiotowe. Skarżący zarzucił, że decyzja organu odwoławczego pomija jego wniosek, mimo przyjmowania nowych wniosków w późniejszym terminie.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zasądzono od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz T. M. kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer,, Asesor WSA Jerzy Drwal (spr.), Protokolant Stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 lutego 2008 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz T. M. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji z dnia [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania T.M. pomocy finansowej dla gospodarstwa niskotowarowego.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że złożony (w dniu 28 października 2005 r. ) przez T. M. wniosek o pomoc finansową na działanie wspieranie gospodarstw niskotowarowych został załatwiony decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji z dnia [...] o odmowie przyznania płatności z powodu wyczerpania limitu środków przeznaczonych na realizację powyższego działania, zaś wydaną w trakcie kontroli instancyjnej, utrzymującą ją w mocy, ostateczną decyzję z dnia [...] uchylono wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2006 r.
Organ odwoławczy wyjaśnił, iż w dalszym toku postępowania, decyzją z dnia [...] uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji z dnia [...] o odmowie przyznania płatności i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia, a po jej ponownym rozpoznaniu, decyzją z dnia [...] prowadzone postępowanie w przedmiocie przyznania pomocy finansowej zostało umorzone.
Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w odwołaniu od powyższej decyzji, organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy jest ono bezprzedmiotowe. Zaznaczył przy tym, że brak podstaw prawnych i faktycznych do rozpatrzenia sprawy – w świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 1983 r. o sygn. akt SA/Wr 163/83 ( ONSA 1983, z. 1, poz. 30 ) - upoważnia organ do podjęcia takiej decyzji.
Organ odwoławczy stwierdził, że ze zgromadzonych informacji wynika, iż kwota wsparcia na wydatki w okresie programowania 2004 – 2006 na wsparcie gospodarstw niskotowarowych ogłoszona w dniu 15 listopada 2004 r. ( w Monitorze Polskim Nr 56, poz. 958 ) wynosząca 376,8 mln EURO została wyczerpana. Zgłaszane przez zainteresowanych wnioski rozpatrywane były zgodnie z kolejnością wpływu, a płatność przyznawana była do wysokości limitu zarezerwowanego dla tego działania. Do dnia 22 marca 2005 r. złożono 116353 wnioski o przyznanie płatności. Wskutek realokacji środków pieniężnych wznowiono przyjmowanie wniosków o pomoc finansową i w terminie od 6 do 16 listopada 2005 r. przyjęto 57 490 wniosków. W efekcie wydano 155 761 decyzji przyznających pomoc oraz zrealizowano płatności na łączną kwotę 1 113 916 701, 41 zł.
W myśl § 6 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. z 2004 r. Nr 286, poz. 2870 ze zm ), płatność dla gospodarstwa niskotowarowego jest udzielana na wniosek producenta rolnego, składany do kierownika biura powiatowego Agencji. W ust. 3 przepis ten stanowi, iż wniosek składa się w dowolnym terminie. Płatność dla gospodarstwa niskotowarowego zgodnie z § 2 pkt 1 i 2 cyt. rozporządzenia, jest udzielana do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty euro określonej w planie rozwoju obszarów wiejskich na wspieranie gospodarstw niskotowarowych, według kolejności otrzymania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosków o przyznanie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego.
W tych okolicznościach faktycznych i prawnych, zdaniem organu odwoławczego, należało stwierdzić, że postępowanie administracyjne w sprawie przedmiotowego wniosku stało się bezprzedmiotowe w związku z wyczerpaniem limitu środków finansowych przeznaczonych na działanie wspieranie gospodarstw niskotowarowych. Wobec tego decyzja organu I instancji o umorzeniu postępowania jest zasadna.
W skardze do Sądu T. M. zarzucił, że decyzja organu odwoławczego pomija zgłoszony w dniu 28 października 2005 r. wniosek o przyznanie pomocy finansowej, o czym świadczy przyjmowanie nowych wniosków w listopadzie 2005 r.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona. Po pierwsze, nie można zgodzić się z argumentacją organu odwoławczego, że prowadzone postępowanie podlegało na mocy art. 105 § 1 kpa umorzeniu jako bezprzedmiotowe. W myśl powołanego przepisu, organ umarza postępowanie jeśli stało się ono z jakiejkolwiek przyczyny postępowaniem bezprzedmiotowym. W literaturze przedmiotu podnosi się, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1, oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co istoty ( zob. B. Adamiak i J. Borkowski w : Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. C.H. Beck, W-wa 205, str. 485 ). Skarżący domagał się przyznania mu pomocy finansowej - i jak wynika z akt - sprawy podtrzymywał swój wniosek złożony w październiku 2005 r. Istniało zatem żądanie ( roszczenie ) o przyznanie mu pomocy finansowej. W tych okolicznościach obowiązkiem organu było rozstrzygnięcie sprawy poprzez wydanie merytorycznej decyzji orzekającej w przedmiocie zgłoszonego wniosku, niezależnie od tego, czy wyczerpany został, czy też nie, limit środków finansowych przeznaczonych na wspieranie gospodarstw niskotowarowych.
W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 105 § 1 kpa.
Po drugie, trzeba przypomnieć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 29 listopada 2006 r. o sygn. akt II SA/Lu 784/06 zamieścił ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania, które – stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej ppsa, były wiążące dla Sądu oraz organów rozpoznających ponownie wniosek skarżącego z dnia 28 października 2005 r. o przyznanie pomocy finansowej. Rzeczą organu było wyjaśnić między innymi jaka była rzeczywista wysokość limitu środków na wspieranie gospodarstw niskotowarowych oraz czy i kiedy wyczerpany został ten limit.
W ocenie Sądu, nie zostały wykonane przez orzekające organy zalecenia dotyczące kwestii wyczerpania limitu środków finansowych i rezultacie nie można stwierdzić, że stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób prawidłowy zgodnie z regułami określonymi w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Tezie organu, że limit środków został wyczerpany zaprzecza bezsporny w sprawie fakt, że w listopadzie 2005 r. wznowiono przyjmowanie wniosków o przyznanie pomocy finansowej. Logiczny jest wniosek, że limit środków nie został wyczerpany skoro – jak organ odwoławczy podaje przyjęto wtedy 57 490 wniosków. Poza tym, kwestia możliwości składania wniosków w listopadzie 2005 r. była już sygnalizowana w w/w wyroku WSA w Lublinie. W tych okolicznościach nie można uwzględnić stanowiska organu, że limit środków został wyczerpany, zwłaszcza, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy postępowanie dowodowe ograniczone zostało do ustalenia, że skarżący w związku z naborem w dniach 6 – 16 listopada 2006 r. złożył nowy wniosek oraz dołączenia do akt postępowania pisma Departamentu Obsługi Środków Towarzyszących Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] ( k. 97 i 98 akt adm.), z którego w żaden sposób nie wynika, czy i kiedy wyczerpany został limit środków finansowych. Również z innych dowodów nie wynika aby limit ten został wyczerpany. Nie ustalono także z jakim dniem limit miałby być wyczerpany. Niezbędnych ustaleń w tym zakresie nie mogą zastąpić szczegółowe dane liczbowe prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na temat ilości złożonych dotychczas wniosków i dokonanych płatnościach.
Poza tym niezrozumiałe jest stwierdzenie organu odwoławczego, że wnioski o przyznanie pomocy finansowej rozpatrywane były zgodnie z kolejnością wpływu bowiem uzasadnienie zaskarżonej decyzji poza przytoczeniem treści § 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. z 2004 r. Nr 286, poz. 2870 ze zm. ), przewidującego, że płatność dla gospodarstwa niskotowarowego jest udzielana do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty euro określonej w planie rozwoju obszarów wiejskich na wspieranie gospodarstw niskotowarowych, według kolejności otrzymania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosków o przyznanie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, nie wyjaśnia bliżej trybu rozpoznawania napływających wniosków. Zgodnie z zasadą, że wnioski są rozpoznawane według kolejności wpływu, wniosek skarżącego złożony w październiku 2005 r. powinien być rozpatrzony wcześniej niż złożone później, bo w listopadzie 2005 r. dodatkowe wnioski, a to oznacza, że wniosek skarżącego mógłby być pozytywnie załatwiony z tego względu, iż miała miejsce " realokacja środków pieniężnych", na którą powołuje się zarówno organ I jak i II instancji.
Na marginesie powyższych uwag stwierdzić należy, że orzekające organy wymieniają kwotę limitu w wysokości 376,8 mln EURO, podczas gdy w planie rozwoju obszarów wiejskich na lata 2004 – 2006 ogłoszonym w dniu 15 listopada 2004 r. w Monitorze Polskim Nr 56, poz. 958, kwota ta jest niższa o 0,5 mln EURO.
W tym stanie rzeczy usprawiedliwioną była wniesiona skarga, wobec czego zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa, zaś poniesione przez skarżącego koszty w kwocie 200 zł – zwrotowi na mocy art. 200 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło