I SA/Lu 1293/13

Lublin, dnia 2 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 28 października 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej A G. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik odwołał się do argumentów przytoczonych na poparcie wniesionej skargi, wyjaśnił również, że działanie organu pozbawiło skarżącego zabezpieczenia majątkowego dla ponoszonego ryzyka związanego z prowadzona działalnością. Dodał, że strona skarżąca nie jest obecnie w stanie spłacić ciążących na niej zobowiązań, a pozyskanie środków finansowych od importera odpowiedzialnego za należności celne wymaga czasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej w kontekście powołanego wyżej przepisu podkreślić należy, że zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, ustawa daje jednak sądowi możliwość podjęcia takiego rozstrzygnięcia, w razie zaistnienia w rozpatrywanej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodać należy, że przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania w postępowaniu sądowoadministracyjnym zaskarżonego aktu nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego, co uzasadnia przyjęcie stanowiska, że wstrzymanie wykonania decyzji trzeba rozpatrywać w kategoriach wyjątku od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 p.p.s.a., a w związku z tym wykładni § 3 powołanego przepisu należy dokonywać ściśle (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. I FZ 101/12 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl. – Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Jak wskazano na wstępie pełnomocnik skarżącej, we wniosku nie uprawdopodobnił istnienia w rozpatrywanej sprawie, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W lakonicznym uzasadnieniu wniosku wskazał jedynie na okoliczności faktyczne sprawy oraz wywołaną prowadzeniem postępowania trudną sytuacje finansową strony uniemożliwiającą uregulowanie ciążących na niej zobowiązań. Stwierdzenia te nie zostały jednak poparte żadnymi konkretnymi informacjami mogącymi świadczyć o "znacznym rozmiarze" lub "nieodwracalnym charakterze" powoływanych okoliczności. Dodatkowo należy wyjaśnić, że decyzja, której rozpatrywany wniosek dotyczy została wydana w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, co oznacza, że rodzi ono po stronie skarżącej zobowiązanie o charakterze pieniężnym. Taki charakter zobowiązania powoduje natomiast, że jego wykonanie z natury rzeczy ma charakter odwracalny, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania. (por. postanowieniu NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11, oraz powołane wyżej postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.