I SA/Lu 13/12
PostanowienieWSA w Lublinie2012-03-01
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która zaciągnęła kredyt hipoteczny i obrotowy, może zostać zwolniona z kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, jeśli środki przeznaczone na spłatę rat kredytów zostałyby w całości pochłonięte przez koszty sądowe w innej, równoległej sprawie?Ratio decidendi
Referendarz sądowy przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych, uznając, że środki przeznaczone na spłatę rat kredytów, które zostałyby pochłonięte przez koszty sądowe w innej równoległej sprawie, uniemożliwiają poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. Sam fakt posiadania zdolności kredytowej nie wyklucza przyznania prawa pomocy, jeśli wykazano, że środki te są niezbędne do bieżących zobowiązań, a ich przeznaczenie na koszty sądowe spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu.Stan faktyczny
Strona skarżąca G. D. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu wskazała na trudną sytuację finansową, posiadanie rodziny, dochody, zobowiązania kredytowe i koszty utrzymania. Do wniosku dołączono niepotwierdzone kserokopie dokumentów. Równolegle toczyła się inna sprawa, w której odmówiono przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Przyznano G. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2006 r. p o s t a n a w i a przyznać G. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca oświadczyła, że wnosi o zwolnienie w całości lub części od wpisu sądowego od wniesionej skargi, co uzasadniła tym, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwojgiem małoletnich dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 wzniesionym na działce o powierzchni [...] ha i utrzymuje się ze swojego wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych, dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, która obecnie przynosi straty oraz wynagrodzenia za pracę żony w kwocie [...] złotych. Strona skarżąca spłaca kredyt hipoteczny w ratach miesięcznych po [...] złotych i kredyt obrotowy w ratach po [...] złotych. Miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego wynoszą [...] złotych. Do wniosku dołączono niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
W myśl do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że sam fakt uzyskania kredytu a następnie jego spłacania świadczy o posiadaniu przez stronę skarżącą zdolności kredytowej, czyli zdolności do terminowego spłacania kredytu wraz z towarzyszącymi mu kosztami dodatkowymi (por. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 248/11 – Lex nr 896208). Okoliczność ta świadczy również o tym, że strona dysponuje środkami finansowymi, których brak nie odbija się negatywnie na możliwości ponoszenia przez nią kosztów utrzymania koniecznego a więc, iż dysponuje ona środkami, które może i powinna przeznaczyć na poczet kosztów sądowych. Zwłaszcza, że nie ma powodów, dla których wykonywanie na bieżąco zobowiązań prywatnoprawnych wynikających z umów kredytowych miałoby mieć pierwszeństwo przed należnościami związanymi z prowadzeniem postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 202/11 – Lex Polonica). Należności te bowiem jako mające charakter publicznoprawny korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami prywatnoprawnymi (por. postanowienie NSA z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt I OZ 783/11 – Lex nr 984400). Ponadto postanowienia umów kredytowych zawierają zapisy umożliwiające renegocjowanie ich warunków a nawet wprost umożliwiające zawieszenie spłaty rat kredytu. Niemniej w sprawie niniejszej nie można przyjąć, aby strona skarżąca mogła ponieść koszty sądowe bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego przeznaczając na ten cel środki finansowe służące spłacaniu rat kredytów. Równolegle bowiem do sprawy niniejszej toczy się sprawa o sygn. akt I SA/Lu 12/12, w której stronie skarżącej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 marca 2012 r. odmówiono przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Tym samym ciąży na niej obowiązek poniesienia kosztów sądowych w sprawie I SA/Lu 12/12 w wysokości, która w całości pochłonie środki finansowe przeznaczane przez stronę skarżącą na spłatę rat kredytów. Skoro zaś o możliwości partycypowania przez stronę skarżącą w kosztach sądowy bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego decyduje wysokość środków finansowych przeznaczanych przez nią na spłatę kredytów, to skonsumowanie tych środków finansowych przez koszty sądowe w sprawie I SA/Lu 12/12, uniemożliwia przyjęcie w sprawie niniejszej, że strona skarżąca bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego może ponieść koszty sądowe niniejszej sprawy.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło