I SA/Lu 1304/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia pełnomocnika skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] sygn. akt [...] w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za [...] r. p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia [...], sygn. akt I SA/Lu [...] przyznał pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi A.Z. wynagrodzenia w kwocie [...] zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik skarżącego pismem nadanym listem poleconym w dniu 17 czerwca 2014 r., wniósł na powyższe postanowienie zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (karta nr [...] akt sądowych). W dniu 26 czerwca 2014 r. (data nadania – k. [...] akt sądowych) Naczelny Sąd Administracyjny przekazał to zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie według właściwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpatrywane zażalenie podlega odrzuceniu jako wniesione po upływie terminu do dokonania tej czynności. Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie. Art. 194 § 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, że zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie zaś z art. 177 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Z ww. regulacji prawnej wynika bez wątpienia, że wniesienie zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zamiast do sądu, w którym wydano zaskarżone postanowienie) jest nieprawidłowe. Co szczególnie istotne, w takim przypadku za datę wniesienia zażalenia przyjmuje się dzień, w którym Naczelny Sąd Administracyjny przekazał je do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, przy czym miarodajna w tym względzie jest data wysłania takiej przesyłki (por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 118/11, LEX nr 1070890 lub z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II FSK 1718/06, LEX nr 281815). Jeśli więc w rozpatrywanym przypadku pełnomocnik skarżącego otrzymał odpis postanowienia w dniu 13 czerwca 2014 r., to ostatnim dniem terminu do wniesienia zażalenia na to rozstrzygnięcie był piątek 20 czerwca 2014 r. Natomiast w świetle przedstawionych uwag jego zażalenie wymagało zakwalifikowania jako wniesione w dniu 26 czerwca 2014 r., czyli po upływie terminu: wszak wówczas zostało ono przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie jako sądu właściwego. Z tego względu zażalenie to trzeba było odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 178 p.p.s.a., który do zażaleń stosuje się odpowiednio na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.