I SA/Lu 1307/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 327/13 na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. w zakresie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi A. Z., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Lublinie, kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), która obejmuje podatek od towarów i usług w wysokości 138 zł (sto trzydzieści osiem złotych) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. odrzucona została skarga A. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Lu 327/13. Pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu złożył pismo, w którym stwierdził, że nie ma podstaw do sporządzenia w sprawie skargi kasacyjnej i jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które według złożonego oświadczenia, nie zostały pokryte w żadnym zakresie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.13.461 – dalej jako rozporządzenie). W świetle wiążącego stanowiska prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjętego w tej sprawie (sygn. I FZ 165/14) wysokość wynagrodzenia za pomoc prawną udzielną z urzędu, w okolicznościach tej sprawy za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powinna zostać ustalona na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 18 ust. 1 pkt `1 lit. a) rozporządzenia. Tak ustalona kwota wynagrodzenia, zgodna ze stanowiskiem wnioskodawcy, wynosi 600 zł, którą należało zwiększyć o kwotę podatku od towarów i usług, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, według stawki 23 % tego podatku. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.