I SA/Lu 1310/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia adwokata A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 czerwca 2014 r. w przedmiocie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu w sprawie ze skargi A. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie I SA/Lu 330/13 ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. p o s t a n a w i a 1. uchylić pkt II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1310/14; 2. przyznać adwokatowi A. Z. kwotę 4428 (słownie: cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 828 (słownie: osiemset dwadzieścia osiem) złotych, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). Postanowieniami z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniesioną przez A. W. skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Lu 330/13 (pkt I) oraz przyznał pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu - adw. A. Z. kwotę 295,20 zł, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu (pkt II). Pełnomocnik skarżącego nie zgadzając się z przyznaną kwotą wynagrodzenia wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W jego uzasadnieniu wskazał iż Sąd błędnie uznał, że przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna, co miało wpływ na wysokość przyznanego mu wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej cyt. jako p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W literaturze przedmiotu zauważa się przy tym, że zażalenie jest "oczywiście uzasadnione" jeżeli sąd podziela zarzuty i żądania w nim zawarte, uznając swą pomyłkę w tym zakresie (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 2006, s. 433). W niniejszej sprawie w ocenie Sądu ziściły się przesłanki wskazane w tym przepisie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż Sąd przyznając pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie uznał, że w sprawie dotyczącej wznowienia postępowania sądowego przedmiotem zaskarżenie nie jest należność pieniężna od której wysokości uzależniona jest kwota wynagrodzenia pełnomocnika. Zgodnie natomiast z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 637/14, niepubl.) w tego typu sprawie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia z uwagi na bezpośredni związek zaskarżonej decyzji z należnością pieniężną tym aktem objętą. Skutkuje to koniecznością ustalenia wysokości należnego wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu na podstawie § 6 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia. Dokonując w tym miejscu ponownej oceny wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu należało przyznać adwokatowi skarżącego wynagrodzenie za reprezentowanie strony przed sądem pierwszej instancji w kwocie 4428 zł. Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawie której przedmiotem zaskarżenie jest należność pieniężna wynagrodzenie adwokata powinno być obliczone na podstawie § 6 tego rozporządzenia, który w pkt 6 określa minimalną stawkę wynagrodzenia przy występującej w niniejszej sprawie wysokości przedmiotu sporu na kwotę 3.600 zł. Wymienione wynagrodzenie należało powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23% tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić 4428 zł (3600 zł x 23 % = 828 zł; 3600 zł + 828 zł = 4428 zł). W tym stanie rzeczy, na podstawie ww. przepisów orzeczono jak w postanowieniu.