I SA/Lu 1332/96

oddala skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: (...) Stosownie do art. 29 ust. 1 i art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ Spółka prowadząca działalność gospodarczą w zakresie m.in. handlu na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej - obowiązana była do rozpoczęcia prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących. Wskazać w tym miejscu trzeba, iż obowiązek /o którym jest wyżej mowa/ ciąży na tych podmiotach niezależnie od późniejszej wysokości osiąganego przez nie obrotu. Prezentowana w skardze interpretacja Spółki, jakoby na jeden podmiot gospodarczy można by nakładać obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kas w każdym kolejnym roku, prowadziłoby do sytuacji, w której w zależności od koniunktury na rynku w jednym roku podatnik objęty byłby tymże obowiązkiem. Natomiast w roku następnym - ze względu na osiągane obroty - byłby z tego obowiązku zwolniony, zaś w kolejnym trzecim roku ponownie ciążyłby na nim ten obowiązek. Błędny jest zatem pogląd skargi, że to par. 2 cyt. rozporządzenia nakładą na Spółkę obowiązek wprowadzenia kas podczas, gdy obowiązek ten ciąży na Spółce od początku 1994 r. Przepisy par. 6 rozporządzenia expressis verbis stanowią, iż prawo do pomniejszania podatku należnego o kwoty podatku - wydatkowane na zakup kas rejestrujących - przysługuje tylko podatnikom rozpoczynającym prowadzenie ewidencji przy zastosowaniu kas. W ocenie Sądu nie dotyczy on podatników instalujących kasy na skutek rozszerzenia dotychczasowej działalności. Natomiast par. 5 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących określa minimalną liczbę kas, jaką należy zainstalować w pierwszym miesiącu, jak również określa ramy czasowe procesu wprowadzania kas rejestrujących /20 miesięcy/. Zdaniem Sądu, nie uprawniony jest zarzut skargi, jakoby w przepisanym terminie Spółka złożyła oświadczenie o liczbie stanowisk kasowych podając jednocześnie adres pod jakim działalność ta jest prowadzona i spełniła tym samym warunki określone w par. 8 ust. 2 rozporządzenia, bowiem jak wynika z akt Urzędu Skarbowego poza informacją z 3 stycznia 1994 r., wpłynęło tylko "Zaświadczenie podatnika o miejscu instalacji kasy rejestrującej", które nie spełnia wymogów określonych w powoływanym przepisie, a złożenie którego wymagane jest odrębnymi przepisami prawa. Mając powyższe, na uwadze Sąd, na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - orzekł jak w sentencji.