I SA/Lu 1363/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: -umorzyć postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 7 listopada 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 grudnia 2011 r. oddalający skargę M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy ze względu na stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09 (sentencja ogłoszona w dniu Dz.U. z 2013 r. poz. 985) niekonstytucyjności art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 Nr 14 poz. 176 ze zm.), stanowiącego podstawę wydania rozstrzygnięcia w kontrolowanym postępowaniu. Sąd wyjaśnił również, że Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku stwierdził, że z dniem jego opublikowania wykluczone jest kontynuowanie dotychczasowych lub wszczynanie nowych postępowań na podstawie niekonstytucyjnego przepisu. Od tej chwili przepis ten nie może już być uznawany za zgodną z prawem podstawę rozstrzygnięcia spraw podatkowych oraz podstawę ich kontroli przez sądy administracyjne. Przekazując sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie Naczelny Sąd Administracyjny zalecił wydanie orzeczenia uwzględniającego ostateczny wynik wznowionego postępowania podatkowego (tj. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] uchylającą w całości własną decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010 r. i umarzającą postępowanie w sprawie ustalenia M. B. wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, doręczoną skarżącemu 16 października 2013 r. – dopisek Sądu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej: "ppsa", sąd któremu sprawę przekazano, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie natomiast do treści do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Podstawę wydania kontrolowanej decyzji stanowił art. 23 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w roku 2004, o którego niezgodności z Konstytucją RP orzekł Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09. Wnioskiem z 13 września 2013 r. M. B. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej o wznowienie postępowania w sprawie w związku z ww. wyrokiem. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010 r. i umarzająca postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 7 listopada 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 grudnia 2011 r. i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi nakazał uwzględnienie w wydanym rozstrzygnięciu okoliczność w postaci wydania ww. decyzji. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że w związku z wydaniem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] (doręczonej skarżącemu dnia 16 października 2013 r. - kopia decyzji i dowodu doręczenia k. 124-127 akt sprawy) w sprawie zaistniała przesłanka przewidziana w art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, tj. postępowanie w sprawie niniejszej stało się bezprzedmiotowe. Zatem sąd działając na podstawie art. 190 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.