I SA/Lu 1365/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. M. K. w skardze wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając ten wniosek podniosła, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.200,00 złotych brutto. Jest właścicielką starego domu oraz gospodarstwa rolnego o pow. 5 ha i prowadzi gospodarstwo domowe wraz z nie osiągającą dochodu córką. Wskazała, że koszty uprawy roli przewyższają osiągane z tego tytułu dochody. Nie posiada bowiem żadnego sprzętu rolniczego i w przypadku każdych prac polowych musi go wynajmować. Nadto strona skarżąca podniosła, że brakuje jej środków finansowych na zakup leków i opłaty. Posiada do spłaty dwa kredyty bankowe. Po opłaceniu rat w banku z emerytury pozostaje jej kwota 300 złotych. Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w ocenie referendarza sądowego, stwierdzić należy, że strona skarżąca mimo tego, iż posiada stałe dochody i jest właścicielką gospodarstwa rolnego nie będzie w stanie ponieść żadnych kosztów niniejszego postępowania. Skoro bowiem gospodarstwo rolne nie przynosi żadnego dochodu, a emerytura nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeba takich jak zakup leków czy opłaty nie można przyjąć aby strona skarżąca mogła ponieść jakiekolwiek koszty niniejszego postępowania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.