I SA/Lu 158/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. S. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego z urzędu w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu osobowego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi P. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 152,90 (sto pięćdziesiąt dwa 90/100) złotych, na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 146, 40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwota 26, 40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych oraz kwota 6,50 (sześć 50/100) złotych podlegająca zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Adwokat P. S. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego z urzędu. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca nadesłał pismo, z którego wynika, że opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przesłał on skarżącemu w dniu 19 listopada 2010 r. zaś skarżący otrzymał ją w dniu 22 listopada 2010 r. Na dowód tego wnioskodawca dołączył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia nadania w dniu 19 listopada 2010 r. przesyłki na adres skarżącego i potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia odbioru w dniu 22 listopada 2010 r. przesyłki przez skarżącego. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem". Paragraf 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę za czynności adwokackie przed organami wymiaru sprawiedliwości (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). W sprawie niniejszej opłata za czynności adwokata przed organami wymiaru sprawiedliwości obejmie wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zaś niezbędne, udokumentowane wydatki kwotę opłaty pocztowej. Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia ustaloną zarządzeniem z dnia 16 marca 2010 r., treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ale nie mniej niż 120 złotych, jeżeli opinię sporządził adwokat, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawca prowadził sprawę skarżącego w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządził opinię stwierdzić należy, że wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie opinii wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 1 rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 1 rozporządzenia wynosi 60 złotych. Przy czym zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia kwota wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie może być mniejsza niż 120 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 120 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 146,40 złotych. Ponadto wnioskodawca udokumentował poniesienie niezbędnego wydatku w postaci kosztu przesłania skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 6,50 złotych, która to kwota na mocy § 19 pkt 2 rozporządzenia podlega zwrotowi. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 19 pkt 2 rozporządzenia należało postanowić jak na wstępie.