I SA/Lu 159/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. – K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. J. – K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe p o s t a n a w i a I. przyznać W. J. – K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych ponad kwotę wpisu sądowego od wniesionej skargi; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga oszacowania tego czy środki materialne posiadane przez stronę wnoszącą o przyznanie prawa pomocy pozwalają jej na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. To zaś wymaga porównania wysokości kosztów postępowania, od ponoszenia których ze względu na zaawansowanie postępowania strona skarżąca może być zwolniona, do realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Koszty sądowe to opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy nie wynika aby zachodziła konieczność przeprowadzenia czynności skutkujących ponoszeniem przez Sąd wydatków a tym samym koniecznością ich zwrotu przez stronę skarżącą. Zatem strona skarżąca zobowiązana jest w toku niniejszego postępowania do ponoszenia opłat sądowych. Na obecnym etapie postępowania opłaty sądowe od ponoszenia, których strona skarżąca może być zwolniona sprowadzają się do wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz pozostałych opłat, które każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Opłata sądowa od ponoszenia której strona skarżąca nie może być obecnie zwolniona to wpis sądowy od wniesione skargi. Pierwszy wniosek strony skarżącej, w którym wnosiła ona o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi został bowiem zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2010 r. pozostawiony bez rozpoznania. Strona skarżąca nie zaskarżyła tego zarządzenie skutkiem, czego uzyskało ono przymiot prawomocności. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w tym samym zakresie co wniosek poprzedni, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do ich uiszczenia, nie może uchylić skutków prawomocności poprzedniego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 60/09 – Lex nr 565712; postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09 – Lex nr 552218). Z tych powodów strona skarżąca nie może być zwolniona od obowiązku ponoszenia wpisu sądowego od wniesione skargi. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego ponieść opłat sądowych od ponoszenia, których może być zwolniona. Porównanie wysokości miesięcznego dochodu netto strony skarżącej do wysokości każdej jednej z opłat sądowych od ponoszenia, których może być ona zwolniona, przy uwzględnieniu, że z dochodu tego poniesione muszą być koszty utrzymania koniecznego wskazuje, iż uiszczenie którejkolwiek z opłat sądowych, o których mowa powyżej spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej. Jednocześnie zaznaczyć należy, że skoro w niniejszej sprawie na stronie skarżącej nie ciąży obowiązek zwrotu wydatków to tym samym brak jest podstaw do zwolnienie jej od tego obowiązku. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.