I SA/Lu 164/21

WyrokWSA w Lublinie2021-07-07

Skład orzekający: Wiesława Achrymowicz, Agnieszka Kosowska, Andrzej Niezgoda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zaliczenie zwrotu podatku VAT na poczet zaległości podatkowych jest dopuszczalne, gdy decyzja ustalająca te zaległości i zwrot nie jest ostateczna, a nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności?
Ratio decidendi
Zaliczenie zwrotu podatku VAT na poczet zaległości podatkowych, podobnie jak dobrowolna zapłata czy zapłata w trybie przymusu egzekucyjnego, stanowi formę trwałego zmniejszenia majątku podatnika na rzecz wierzyciela podatkowego, prowadzącą do wygaśnięcia zobowiązań podatkowych. Taka czynność może być dokonana jedynie w odniesieniu do decyzji ostatecznych. Nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności nie stanowi legalnej podstawy do dokonania zaliczenia, jeśli postanowienia o nadaniu tego rygoru zostały następnie uchylone.
Stan faktyczny
Spółka B. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o zaliczeniu zwrotu podatku VAT za październik 2015 r. na poczet zaległości z tytułu VAT za czerwiec i lipiec 2015 r. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, wskazując, że decyzja wymiarowa, z której wynikały zaległości i zwrot, nie była ostateczna, a nadany jej rygor natychmiastowej wykonalności był bezzasadny. Organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz zasądzono od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) Sędziowie Asesor sądowy Agnieszka Kosowska, Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lipca 2021 r. sprawy ze skargi B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec [...] r. I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę [...] ([...]) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, dalej: "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej", "organ odwoławczy", utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...], dalej: "Naczelnik Urzędu Skarbowego", "organ pierwszej instancji", z dnia [...] skierowane do B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, dalej: "spółka", o zaliczeniu zwrotu podatku od towarów i usług, dalej: "VAT", za październik 2015 r. w kwocie [...]zł, określonego decyzją z dnia [...] nr [...]- [...] na poczet zaległości spółki z tytułu VAT za: czerwiec 2015 r. w kwocie [...]zł na należność główną i [...] zł na odsetki: lipiec 2015 r. w kwocie [...]zł na należność główną i [...] zł na odsetki. W uzasadnieniu tej treści rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że spółka [...] lipca 2015 r. złożyła do [...] Urzędu Skarbowego w [...] deklarację VAT za czerwiec 2015 r., w której wykazała zwrot podatku na rachunek bankowy w wysokości [...] zł. Następnie [...] lipca 2015 r. spółka skorygowała kwotę zwrotu podatku na rachunek bankowy do [...] zł. Kwota ta 25 września 2015 r. została zwrócona na rachunek bankowy spółki. Z kolei [...] sierpnia 2015 r. spółka złożyła do [...] Urzędu Skarbowego w [...] deklarację VAT za lipiec 2015 r. z wykazanym podatkiem do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] zł. Kwota ta [...] września 2015 r. została zwrócona na rachunek bankowy spółki. Od [...] września 2015 r. do [...] kwietnia 2016 r. siedziba spółki mieściła się w [...]. W tym okresie organem podatkowym właściwym w odniesieniu do rozliczenia VAT stał się Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...]. Na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z [...] listopada 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] listopada 2015 r. wszczął kontrolę podatkową wobec spółki dotyczącą zwrotu VAT za sierpień i wrzesień 2015 r. oraz rozliczenia tego podatku za czerwiec, lipiec i październik 2015 r. W dniu [...] listopada 2015 r. spółka złożyła do Urzędu Skarbowego deklarację VAT za październik 2015 r. z wykazaną kwotą VAT do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego przedłużył termin tego zwrotu. Ostatnie postanowienie w tym przedmiocie wydane zostało w dniu [...] marca 2020 r. Po analizie deklaracji VAT za październik 2015 r. spółce [...] zł, a [...] zł zgodnie z wnioskiem spółki, zaliczono na poczet zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Postanowienie o zaliczeniu jest ostateczne. Po kontroli podatkowej, Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął postępowanie podatkowe wobec spółki, w wyniku którego decyzją z [...] r. nr [...] określono spółce: nadwyżkę VAT naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy: za czerwiec 2015 r. w wysokości [...] zł, za lipiec 2015 r. w wysokości [...] zł, za sierpień 2015 r. w wysokości [...] zł, za październik 2015 r. w wysokości [...] zł; 2. zobowiązanie podatkowe: za wrzesień 2015 w wysokości [...] zł; 3. kwotę podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: za wrzesień 2015 r. w kwocie [...]zł, za październik 2015 r. w kwocie [...]zł. Spółka złożyła odwołanie od wymienionej decyzji, które dotychczas nie zostało rozpatrzone. W następstwie decyzji z dnia [...] r. na karcie kontowej spółki powstały zaległości z tytułu VAT za czerwiec 2015 r. w wysokości [...] zł ([...] zł - [...] zł) oraz za lipiec 2015 r. w wysokości [...] zł ([...] zł - [...] zł). Jednocześnie VAT do zwrotu na rachunek bankowy spółki za październik 2015 r. stanowił [...] zł ([...] zł - [...] zł - [...] zł). Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej z dnia 9 lipca 2020 r. W związku z nadaniem rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji z dnia [...] r., z której wynikały zarówno zaległości z tytułu VAT, jak i VAT do zwrotu, [...] r. organ pierwszej instancji postanowił o zaliczeniu. Odsetki od zaległości podatkowych organ pierwszej instancji liczył od nienależnego zwrotu VAT za lipiec 2015 r. od [...] września 2015 r., a za czerwiec 2015 r. od [...] września 2015 r. do dnia złożenia deklaracji VAT za październik 2015 r. [...] listopada 2015 r. W podstawie prawnej przyjętego stanowiska organ powołał się na art. 52 § 1 pkt 1, § 2, art. 53 § 5, art. 55 § 2, art. 62 § 1, art. 76 § 1, art. 76a § 1, art. 76b ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), dalej: "O.p." Spółka złożyła skargę na powyższe postanowienie organu. Zarzuciła naruszenie art. 76 § 1, art. 76b O.p. z powodu bezzasadnego zaliczenia zwrotu VAT. W następstwie formułowanego zarzutu spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. W motywach skargi spółka zasadniczo zwracała uwagę, że decyzja wymiarowa z dnia [...] r. nie jest ostateczna, bowiem odwołanie spółki nie zostało rozpatrzone. Wobec tego zarówno zaległości z tytułu VAT, jak i zwrot VAT wynikające z tej decyzji jeszcze nie istnieją w obrocie prawnym. Ponadto, w ocenie spółki, bezzasadnie nadano decyzji z [...] r. rygor natychmiastowej wykonalności i odmówiono odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych. Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozważył, co następuje: Skarga spółki zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowane postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie jest zgodne z prawem. Stosownie do art. 239a i art. 239e O.p. regułą jest, że wykonaniu podlegają decyzje, które są ostateczne. Według zaś art. 128 O.p. decyzja staje się ostateczna, kiedy nie przysługuje od niej odwołanie w postępowaniu podatkowym. Jednocześnie jednak w art. 239a O.p. ustawodawca przewidział jako wyjątek od zasady, odstępstwo od powyższego rozwiązania, polegające na nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności w razie zaistnienia jednej z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej oraz przesłanki wymienionej w § 2 powołanego artykułu. W okolicznościach analizowanej sprawy zarówno organ pierwszej instancji, jak i następnie organ odwoławczy, przy dokonywaniu spornego zaliczenia zgodnie powołały się na nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wymiarowej z dnia 9 lipca 2020 r., z której wynikały z jednej strony zaległości podatkowe spółki za czerwiec i lipiec 2015 r., a z drugiej zwrot VAT na rzecz spółki za październik 2015 r. W tym stanie sprawy istotne jest, że nieprawomocnym wyrokiem z 30 czerwca 2021 r. sygn. I SA/Lu 167/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił ostateczne postanowienie organu z [...] r. oraz postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r. nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji wydanej wobec spółki [...] w sprawie rozliczenia VAT między innymi za czerwiec, lipiec i październik 2015 r. Oznacza to, że uchylone postanowienia w sprawie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej były pozbawione przymiotu zgodności z prawem. Tym samym organy podatkowe nie miały legalnej podstawy do podejmowania czynności zmierzających w efekcie do definitywnego wykonania decyzji jeszcze nieostatecznej. Podobnie bowiem jak dobrowolna zapłata, czy zapłata w trybie przymusu egzekucyjnego, także zaliczenie zwrotu VAT na poczet zaległości podatkowych jest jedną z przewidzianych przez prawo postaci trwałego zmniejszenia majątku podatnika na rzecz wierzyciela podatkowego ze skutkiem polegającym na wygaśnięciu zobowiązań podatkowych zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 i 4 O.p. Natomiast poza sporem pozostawało, że na dzień wydania zaskarżonego postanowienia postępowanie zainicjowane odwołaniem spółki od decyzji z dnia [...] r. nie zostało zakończone decyzją ostateczną, a więc podlegającą wykonaniu z mocy prawa według art. 239e O.p. Z powodów omówionych wyżej zaskarżone podlegało uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.". Prowadząc ponownie postępowanie organ odwoławczy uwzględni ocenę prawną Sądu wyrażoną w niniejszym orzeczeniu. Rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania sądowego uzasadnia art. 200 oraz art. 205 § 2 tej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 ). Obejmują one wpis od skargi ([...] zł), wynagrodzenie pełnomocnika ([...] zł) i opłatę od pełnomocnictwa ([...] zł).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło