I SA/Lu 180/09

Dnia 10 czerwca 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Chitrosz, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz, NSA Danuta Małysz /spr./, Protokolant referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 czerwca 2009 roku sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego - oddala skargę. sygnatura akt I SA/Lu 180/09 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia 24 lutego 2009r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu. Z uzasadnienia decyzji wynika, iż dnia 17 lutego 2006r. na podstawie dokumentu SAD Nr [...] W. S. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towar w postaci używanego samochodu osobowego TOYOTA [...], rok produkcji 1998. Do zgłoszenia celnego dołączył, między innymi, fakturę z 9.02.2006r. na kwotę 500 CHF, określającą wartość pojazdu sprowadzonego ze Szwajcarii. Po przeprowadzeniu, z udziałem władz celnych Szwajcarii, procedury weryfikacyjnej w zakresie rzetelności wartości podanej na fakturze organ celny ustalił, iż rzeczywista wartość samochodu wyniosła 5500 CHF. W związku z tym Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził postępowanie zakończone wydaniem w dniu 16 kwietnia 2008r. decyzji nr [...] określającej niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego w wysokości 1248,00 zł oraz ustalającej wartość celną pojazdu na kwotę 13783,00 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 lipca 2008r., nr [...]. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego wszczął wobec W. S. postępowanie w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług i w dniu 1 grudnia 2008r. wydał decyzję nr [...], w której określił kwotę podatku akcyzowego w wysokości 9903 zł oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 5531 zł. Od powyższej decyzji W. S. złożył odwołanie zarzucając naruszenie art.10 ust.1 pkt 4 i art.80 ust.1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym w związku z § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, art.29 ust.13, art.33 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art.120, art.121, art.180 § 1, art.191 i art.210 § 1 ordynacji podatkowej. Ponadto wskazał na naruszenie przepisów Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w związku z Dyrektywą Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania oraz wniósł o zastosowanie stawki podatku akcyzowego w wysokości 3,1%. Dyrektor Izby Celnej nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania i uznał stanowisko organu I instancji za prawidłowe. Wskazał, iż na podstawie art.4 ust.1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlega import wyrobów akcyzowych. Zgodnie z art.7 ust.2 pkt 1 tej ustawy w imporcie wyrobów akcyzowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego, zaś na podstawie art.201 ust.2 rozporządzenia Rady /EWG/ nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponadto, stosownie do art.10 ust.1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania w imporcie towarów, w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania, jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, z tym, że podstawa opodatkowania w imporcie wyrobów akcyzowych obejmuje również prowizję oraz koszty opakowania, transportu ubezpieczenia, jeżeli nie zostały do niej włączone, a zostały poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju /art.10 ust.8 powołanej ustawy/. Odnośnie podatku od towarów i usług wskazał, iż w świetle art.19 ust.7 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego /z zastrzeżeniem ust.8 i 9/. Zgodnie przy tym z art.29 ust.13 tej ustawy podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie jest wartość celna powiększona o należne cło, a jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy, nadto zaś podstawa opodatkowania obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju /art.29 ust.15 powołanej ustawy/. Dalej organ wyjaśnił, iż zgodnie z art.75 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym stawka akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane wynosi 65 % podstawy określonej w art.10, jednak z mocy ust.3 tego artykułu minister właściwy do spraw finansów publicznych upoważniony został do jej obniżenia. Na podstawie tego przepisu Minister Finansów w dniu 22 kwietnia 2004 r. wydał rozporządzenie w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. Organ stwierdził, że skoro zgłoszenie celne miało miejsce w dniu 17 lutego 2006r. to w tej dacie powstał obowiązek podatkowy w akcyzie i należało zastosować stawkę podatku wynikającą z przepisów obowiązujących w tym dniu, czyli § 7 ust.2 wymienionego rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem w przypadku sprzedaży samochodów osobowych, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego lub ich importu, dokonywanych po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosouje się procentowe stawki akcyzy obliczone według wzoru: Su = Sn + 12 x (W-2), gdzie: Su - oznacza stawkę akcyzy, wyrażoną w procentach, dla sprzedaży w kraju, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu samochodu osobowego po upływie 2 lat od jego produkcji, Sn - oznacza stawki akcyzy dla samochodów osobowych, w zależności od pojemności silnika tych samochodów, określone odpowiednio w poz. 30 załącznika nr 1 do rozporządzenia - w przypadku sprzedaży w kraju, oraz w poz. 23 załącznika nr 2 do rozporządzenia w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego i importu, W - oznacza wiek samochodu osobowego wyrażony w latach kalendarzowych liczonych począwszy od roku produkcji do roku dokonania sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego włącznie, a w przypadku importu - liczonych począwszy od roku produkcji do roku dokonania zgłoszenia celnego włącznie. Stawki podatku obliczone według wzoru nie mogą być wyższe niż stawka akcyzy, o której mowa w art.75 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym. Dla samochodu importowanego przez stronę stawka akcyzy obliczona według wzoru wyniosła 65 % /pojemność silnika do 2000 cm3, rok produkcji 1998/. Natomiast stawka podatku od towarów i usług wyniosła 22 % /art.41 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług/. Dyrektor Izby Celnej uznał za chybiony podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art.80 ust.1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym argumentując, iż przepisy te wskazują, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym oraz określają krąg podatników podatku akcyzowego od samochodów. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów Traktatu stwierdził, że wyrok z dnia 18 stycznia 2007r. wydany przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie C-313/05 dotyczył jedynie pojazdów nabytych w państwie członkowskim innym niż to, które wprowadziło taki podatek, nie dotyczył więc on pojazdów importowanych. Organ wyjaśnił nadto, iż Polskę obowiązują postanowienia umowy zawartej w dniu 19 grudnia 1972r. pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską, zgodnie z art.18 której umawiające się strony zobowiązały się powstrzymywać od środków lub praktyk o wewnętrznym charakterze podatkowym, wprowadzających bezpośrednio lub pośrednio dyskryminację między produktami jednej z umawiających się stron i podobnymi produktami pochodzącymi z obszaru drugiej umawiającej się strony. Jednak stanowiący integralną część tej umowy Protokół 3 definiuje pojęcie "produktu pochodzącego" jako spełniający łącznie warunki: 1) produkt został całkowicie uzyskany w Szwajcarii albo produkt został uzyskany w Szwajcarii i zawiera składniki, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem, że składniki te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art.5, 2) przedłożono świadectwo przywozowe A.CH.1 wystawione przez władze celne Szwajcarii. W sytuacji, gdy przedmiotem importu był samochód pochodzenia japońskiego /TOYOTA/, art.18 powołanej umowy nie mógł mieć zastosowania. Zdaniem organu nie doszło także do naruszenia art. 33 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem wydając zaskarżoną decyzję organ I instancji wypełnił dyspozycję tego przepisu. Za nieuzasadnione Dyrektora Izby Celnej uznał również zarzuty odnoszące się do przepisów postępowania. Wskazał przy tym, iż decyzja organu I instancji zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, wydana została na podstawie prawa powszechnie obowiązującego w Rzeczpospolitej Polskiej, organy podatkowe podejmowały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, a strona była informowana o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i ustosunkowania się do zebranego materiału. Na powyższą decyzję W. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie żądając jej uchylenia, a także uchylenia decyzji ją poprzedzającej. Zarzucił naruszenie art.10 ust.1 pkt 4 i art.80 ust.1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym w związku z § 7 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, art.29 ust.13, art.33 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług, a także art.120, art.121, art.180 § 1, art.191 i art.210 § 1 ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu stwierdził, iż z dniem przystąpienia Polski do struktur Unii Europejskiej prawo wspólnotowe otrzymało pierwszeństwo przed normami prawa krajowego, zgodnie z zasadami bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności, co znajduje potwierdzenie w art.87 ust.1, art.90 ust.1 i art.91 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Autonomia opodatkowania akcyzą wyrobów niezharmonizowanych /w tym samochodów osobowych/, wyrażona w art.3 ust.3 Dyrektywy Rady nr 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992r., nie oznacza automatycznego zwolnienia państwa członkowskiego od przestrzegania zasad zawartych w TWE, a przede wszystkim zasady niedyskryminacji podatkowej produktów spoza rynku lokalnego oraz swobody przepływu towarów i nie może powodować zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu. Nierówne traktowanie może przy tym wynikać także ze stosowania w sposób dyskryminujący stawek podatkowych. Organ celny nie uwzględnił jednak w zakresie podatku akcyzowego skutków prawnych wynikających z przepisów wspólnotowych i dorobku orzecznictwa, w tym poglądu prawnego wyrażonego w wyroku ETS z dnia 18 stycznia 2007r. w sprawie C-313/05, chociaż – zdaniem skarżącego - zasada niedyskryminacji winna odnosić się również do obowiązku podatkowego w akcyzie powstałego w związku z importem towaru, gdyż zasady podatkowe w ramach autonomii podatkowej państw członkowskich Unii winny być wspólne dla wszystkich towarów podlegających temu obowiązkowi. Te same zasady opodatkowania winny być stosowane wobec podatników bez różnicy, czy obowiązek podatkowy powstał w związku z importem, czy w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towaru. Za słusznością takiego rozumowania przemawiają ogólne zasady Wspólnej Polityki Handlowej zawarte w Tytule IX TWE, odnoszące się do zasady równego traktowania podmiotów dokonujących obrotu towarowego z zagranicą oraz zasady jedności i równości w traktowaniu towarów. Konieczność równego traktowania, w aspekcie podatku akcyzowego, importerów z podmiotami dokonującymi wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów potwierdzona też została w ustawie o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego. Istotą tej ustawy było objęcie prawem do zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego również i importerów samochodów z krajów trzecich, gdyż w przeciwnym razie dochodziłoby do dyskryminacji w przypadku importu samochodów z tych krajów, w tym właśnie Szwajcarii, z którymi Unia zawarła stosowne umowy, zakazujące stosowania praktyk dyskryminacyjnych. Tym samym stosowanie zasad rozliczeń akcyzy zarówno przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu samochodu, jak i w przypadku importu z kraju trzeciego, będącego stroną umowy, winny być takie same. Jeżeli zatem w wyniku orzeczenia ETS nie stosuje się stawek wynikających z § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu, również nie powinno się ich stosować przy imporcie, gdyż w świetle powyższego są one sprzeczne z postanowieniami wymienionych powyżej umów. Zarówno w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia, jak i importu akcyza winna być wyrażona ułamkiem rezydualnej wartości samochodu. Brak uzasadnienia dotyczący prawidłowości zastosowanych norm prawa przez organ celny, zwłaszcza brak ich analizy w porównaniu z normami unijnymi i dorobkiem orzeczniczym, wskazanymi powyżej, uzasadnia – zdaniem skarżącego - zarzut naruszenia art.210 § 1 pkt 6 ordynacji podatkowej. Za naruszone winny być także uznane, w jego ocenie, zasady prowadzenia procesu administracyjnego, wyrażone w art.120 i art.121 tej ustawy, przez nieuwzględnienie regulacji krajowych, unijnych oraz postanowień umów międzynarodowych. Natomiast sposób dokonania przez organy oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy narusza zasady swobodnej oceny materiału dowodowego. Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga nie może zostać uwzględniona, gdyż jej zarzuty nie są uzasadnione, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W sprawie niniejszej nie jest sporne, iż w dniu 17 lutego 2006 roku skarżący zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu samochód TOYOTA [...], o pojemności silnika 1998 cm3, wyprodukowany w 1998 roku, zakupiony w Szwajcarii, który to kraj nie jest członkiem Wspólnoty Europejskiej. Nie jest również kwestionowane przez skarżącego, a prawidłowo wywiedzione zostało w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że we wskazanej dacie obowiązywała ustawa z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 29, poz.257 ze zm./, zgodnie z którą: • opodatkowaniu akcyzą podlega import wyrobów akcyzowych /art.4 ust.1 pkt 4/, w tym samochodów osobowych /art.2 pkt 1; poz.59 załącznika nr 1 do ustawy/ niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym /art.80 ust.1/; • przez import rozumie się przywóz wyrobów akcyzowych z terytoriów państw trzecich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym państwo trzecie to państwo inne niż Rzeczpospolita Polska lub inne państwo członkowskie Wspólnot Europejskich /art.2 pkt 9, 7, 5 i 4/; • w przypadku importu obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego /art.80 ust.3 pkt 2/; • podstawą opodatkowania akcyzą w przypadku importu samochodu osobowego jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło /art.10 ust.1 pkt 4/; podstawa ta obejmuje również prowizję oraz koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały do niej włączone, a już poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, przy czym przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego wyroby są importowane /art.10 ust.8/; • podatnik dokonujący importu wyrobu akcyzowego jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty akcyzy w zgłoszeniu celnym, z uwzględnieniem obowiązujących stawek /art.20 ust.1/; • stawka akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane wynosi 65 % podstawy określonej w art.10 /z wyjątkiem niemającym zastosowania w niniejszej sprawie/, z tym że minister finansów upoważniony został do jej obniżenia i określenia warunków stosowania obniżonej stawki w drodze rozporządzenia /art.75 ust.1 i 3/. W świetle powyższego, w szczególności biorąc pod uwagę, że obowiązek podatkowy w akcyzie z tytułu importu samochodu osobowego powstaje z dniem powstania długu celnego, tj. – jak wynika z art.201 ust.2 rozporządzenia Rady /EWG/ nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny /Dz.U.UE. L 92.302.1; Dz.U.UE-sp. 02-4-307 ze zm/ – z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego, a nadto, że podatnik dokonujący importu obowiązany jest w zgłoszeniu celnym zadeklarować podatek z uwzględnieniem obowiązujących stawek, za zgodny z prawem uznać należy pogląd organów podatkowych, iż w sprawie niniejszej zastosowanie znajdowały przywołane wyżej przepisy ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w dniu 17 lutego 2006 roku, a także stawki podatku akcyzowego określone w, wydanym na podstawie art.75 ust.3 powołanej ustawy, rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 roku w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego /Dz.U. Nr 87, poz.825 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w tym dniu. Zauważyć przy tym należy, że późniejsze zmiany ustawy lub rozporządzenia nie dają podstaw prawnych do zastosowania innych regulacji prawnych /por. w szczególności: § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 listopada 2006 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego – Dz.U. Nr 210, poz.1551/. Również prawidłowo wskazały organy podatkowe, że w brzmieniu obowiązującym w dniu 17 lutego 2006 roku § 7 powołanego rozporządzenia w ust.2 i 3 stanowił, iż w przypadku importu samochodu osobowego dokonywanego po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się procentowe stawki akcyzy obliczone według następującego wzoru Su = Sn + 12 x /W-2/, gdzie: Su - oznacza stawkę akcyzy, wyrażoną w procentach, dla importu samochodu osobowego po upływie 2 lat od jego produkcji, Sn - oznacza stawki akcyzy dla samochodów osobowych, w zależności od pojemności silnika tych samochodów, określone w poz. 21 załącznika nr 2 do rozporządzenia, W - oznacza wiek samochodu osobowego wyrażony w latach kalendarzowych liczonych począwszy od roku produkcji do roku dokonania zgłoszenia celnego włącznie, jednak tak obliczona stawka akcyzy nie może być wyższa niż stawka akcyzy, o której mowa w art.75 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym. W sprawie nie jest sporne, iż wyliczona z uwzględnieniem wskazanych przepisów stawka podatku od samochodu TOYOTA [...] importowanego przez skarżącego ze Szwajcarii wynosi 65 %. Zastosowaniu powyższych przepisów nie stoi na przeszkodzie, wbrew twierdzeniom skargi, członkowstwo Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej. Co prawda, istotnie z art.87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wynika, że źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są także ratyfikowane umowy międzynarodowe, stosownie zaś do jej art.91 ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy. Prawdą jest również, że z dniem 1 maja 2004 roku wszedł w życie podpisany w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003r. Traktat dotyczący przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej i dziewięciu innych państw do Unii Europejskiej, z mocy art.1 ust.1 i 2 którego przystępujące państwa, w tym Rzeczpospolita Polska, stały się członkami Unii Europejskiej i stronami Traktatów stanowiących postawę Unii /z ich zmianami i uzupełnieniami/ na warunkach opisanych, między innymi, w - stanowiącym część Traktatu - Akcie dotyczącym warunków przystąpienia /.../, w szczególności w art.2 tego Aktu, zgodnie z którym od dnia przystąpienia nowe państwa członkowskie są związane postanowieniami Traktatów założycielskich i aktów przyjętych przez instytucje Wspólnot i Europejski Bank Centralny przed dniem przystąpienia, przy czym postanowienia te są stosowane w nowych Państwach Członkowskich zgodnie z warunkami określonymi w tych Traktatach i w powołanym Akcie. Wreszcie, istotnie, art.90 akapit 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską /TWE/ stanowi, że żadne państwo członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe. Skarżący zdaje się jednak pomijać okoliczność, której nie kwestionuje, a której znaczenie trafnie podkreślone zostało przez organ podatkowy, że Szwajcaria nie jest państwem członkowskim Unii Europejskiej, wobec czego przepis ten, również w jego rozumieniu wynikającym z orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w Luksemburgu /w tym w sprawie C-313/05/, nie może być uznany za ograniczający autonomię Rzeczypospolitej Polskiej w nakładaniu podatków na towary importowane ze Szwajcarii. Zastosowanie krajowych przepisów regulujących opodatkowanie akcyzą do opodatkowania importowanego przez skarżącego ze Szwajcarii samochodu TOYOTA nie narusza także postanowień umowy zawartej pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w dniu 22 lipca 1972r. /Dz.U.UE. L 72.300.191; Dz.U.UE-sp. 11-11-105 ze zm./. Stanowiąc bowiem w art.18, iż umawiające się strony powstrzymują się od środków lub praktyk o wewnętrznym charakterze podatkowym, wprowadzających bezpośrednio lub pośrednio dyskryminację między produktami jednej z umawiających się stron i podobnymi produktami pochodzącymi z obszaru drugiej umawiającej się strony, umowa ta wyjaśnia jednocześnie w protokole nr 3, będącym jej integralną część, że: - do celów wykonania umowy za pochodzące ze Szwajcarii uważa się produkty całkowicie uzyskane w Szwajcarii w rozumieniu art.5 lub produkty uzyskane w Szwajcarii zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w Szwajcarii w rozumieniu art.6 /art.2 ust.2/; - bez uszczerbku dla postanowień art.2 ust.2 produkty uważa się za pochodzące ze Szwajcarii, jeżeli zostały tam uzyskane i spełniają warunki określone w art.4 /por.: art.4/, a nadto że - produkty pochodzące ze Szwajcarii przy przywozie do Wspólnoty korzystają z postanowień umowy po przedstawieniu dowodu pochodzenia w postaci świadectwa przewozowego EUR.1 /lub świadectwa przewozowego EUR-MED./, lub, w przypadkach określonych w art.22 ust.1, stosownej deklaracji sporządzonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczający do ich identyfikacji /art.16 ust.1; wyjątek wskazany w ust.2 tego artykułu nie ma w sprawie znaczenia/. W sprawie niniejszej nie jest sporne, że skarżący nie przedstawił dowodu pochodzenia, o którym mowa, wobec czego importowany przez niego samochód nie może być uznany za pochodzący ze Szwajcarii w rozumieniu art.18 umowy, a zatem regulacja ta nie ma w sprawie zastosowania. W świetle powyższego stwierdzić należy, że zastosowanie przez organy podatkowe akcyzy w stawce 65 % nie narusza prawa. Również podstawę opodatkowania akcyzą organy podatkowe ustaliły zgodnie z prawem, tj. art.10 ust.1 pkt 4 i ust.8 ustawy o podatku akcyzowym. Rację ma przy tym skarżący zauważając, że organy podatkowe związane są ustaleniem co do wartości celnej towaru dokonanym w ostatecznej decyzji wydanej przez organy celne. Organy podatkowe mogą samodzielnie dokonywać ustaleń w tym zakresie na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy wyłącznie wówczas, gdy zgodnie z przepisami prawa celnego powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie /por.: art.22 ust.2 powołanej ustawy/. Związanie, o którym mowa wyżej, pozostaje aktualne także przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług /por.: art.38 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz.535 ze zm./. Stwierdzić przy tym należy, że również w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie tego podatku zaskarżona decyzja prawa nie narusza, w szczególności zaś zgodna jest z art.art.5 ust.1 pkt 3, art.29 ust.13 i 15 oraz art.41 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wbrew poglądowi skarżącego, zastosowane przez organy podatkowe w sprawie niniejszej zasady opodatkowania akcyzą importowanego ze Szwajcarii samochodu osobowego marki TOYOTA nie naruszają także zasady równości wobec prawa /art.32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej/, bowiem takie same zasady opodatkowania stosowane są w stosunku do wszystkich osób, które w tym samym co skarżący czasie importowały z tego kraju podobny samochód. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że osoby, które zapłaciły obliczony w ten sposób podatek, mają prawną możliwość wystąpienia o zwrot części kwoty uiszczonej z tego tytułu. Dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej nie mają znaczenia uregulowania zawarte w ustawie z dnia 9 maja 2008r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego /Dz.U. Nr 118, poz.745/, która normuje zasady zwrotu nadpłaconej części zapłaconej uprzednio akcyzy /por.: art.1, art.3, art.9 tej ustawy/, nie zaś zasady określania należnej kwoty akcyzy. W świetle powyższego za nieuzasadnione uznać należy także sformułowane w skardze zarzuty wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art.120, art.121, art.180 § 1 i art.191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm./. Nadto, wbrew twierdzeniu skargi, zgodnie z wymogiem art.210 § 4 ordynacji podatkowej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniona została jej podstawa prawna zarówno poprzez wskazanie przepisów, jak i omówienie ich znaczenia w sprawie, przy czym organ podatkowy odniósł się do przepisów prawa krajowego oraz wspólnotowego. Stąd postawiony w tym kontekście zarzut naruszenia art.210 § 1 pkt 6 powołanej ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę skargę należało oddalić na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./.