I SA/Lu 182/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Sędziowie WSA Monika Kazubińska-Kręcisz WSA Grzegorz Wałejko Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu [...] października 2016 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej, dalej: "Dyrektor Izby Celnej", " organ odwoławczy", po rozpatrzeniu odwołania E. M., dalej: "podatniczka", "strona", "skarżąca", od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. P., dalej: "Naczelnik Urzędu Celnego", "organ pierwszej instancji", z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej sentencji i orzekł określając kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł, określając kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł oraz wzywając stronę do uiszczenia w ciągu 10 dni od otrzymania decyzji kwoty podatku akcyzowego w wysokości [...] zł oraz kwoty podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. W pozostałej części utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, iż w dniu 15 marca 2006r. zgłoszono do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze [...] samochód osobowy marki [...], rok produkcji 1999, nr nadwozia [...] Do zgłoszenia celnego strona dołączyła umowę kupna-sprzedaży z dnia 9 marca 2006r., zawartą między podatniczką a [...] dalej: "sprzedawca" określającą cenę przedmiotowego samochodu na kwotę [...]CHF, oraz deklarację elementów dotyczących wartości celnej [...] z dnia 15 marca 2006r. Zgłoszenie to, jako odpowiadające warunkom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady z dnia 12 października 1992r. nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zostało przyjęte przez organ celny, co spowodowało objęcie towaru procedurą celną i określenie kwoty długu celnego na podstawie zadeklarowanych przez stronę elementów kalkulacyjnych. Z kolei pismem z dnia 30 czerwca 2011r. Prokuratura Apelacyjna w L. przesłała do Urzędu Celnego dokumenty uzyskane w wyniku międzynarodowej pomocy prawnej dotyczące m.in. sprzedaży wskazanego wyżej samochodu: zeznanie świadka – pracownika sprzedawcy, z którego wynikało, iż firma ta nie sporządziła umowy kupna-sprzedaży z dnia 9 marca 2006r. oraz uwierzytelnioną kopię rachunku z dnia 9 marca 2006r. wystawionego przez sprzedawcę, określającą cenę przedmiotowego pojazdu na kwotę [...]CHF. W tych okolicznościach organ pierwszej instancji, po przeprowadzeniu postępowania, wszczętego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r., ustalił wartość celną samochodu na podstawie art. 31 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, metodą ostatniej szansy, przy wykorzystaniu opinii biegłego, który wartość samochodu określił na kwotę [...]zł. Odliczając od tej wartości: cło (10%), marżę (10%), podatek akcyzowy (65%) oraz podatek od towarów i usług, dalej: "VAT" (22%), organ określił wartość celną samochodu na kwotę [...]zł (8.504,65 CHF). Decyzja organu pierwszej instancji została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. Podstawą wskazanych ustaleń dokonanych przez organy była opinia biegłego, ponieważ osoba, która nabyła przedmiotowy samochód od strony we wrześniu 2006r. nie znała wcześniejszego stanu samochodu, strona nie stawiła się na wezwanie organu z powodu choroby, a jej syn nie stawił się w celu przesłuchania z powodu konieczności opieki nad nią. Opisane natomiast przez niego uszkodzenia samochodu nie mają potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. W toku postępowania nie przedstawiono bowiem żadnych rachunków dotyczących napraw samochodu. Także wcześniej, przy zgłoszeniu celnym strona nie przedstawiła oceny technicznej samochodu na okoliczność uszkodzeń opisywanych w postępowaniu podatkowym, a także w dokumencie SAD również nie ma wzmianki, aby samochód był uszkodzony. Organ odwoławczy uznał natomiast za zbędne żądanie informacji o wysokości kredytu na zakup, czy naprawę samochodu, jaki miał zaciągać nabywca samochodu w kraju. Jako niezasadny oceniony został przez organ również wniosek podatniczki o umorzenie postępowania ze względu na przedawnienie. W ocenie podatniczki postępowanie karne wszczęte przez Prokuraturę Krajową nie dotyczy jej, tylko zorganizowanej grupy przestępczej, która ze swej działalności uczyniła stałe źródło dochodu. Zdaniem organu natomiast, bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych uległ zawieszeniu w warunkach art. 70 §6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Prokuratura Krajowa bowiem postanowieniem z 31 marca 2008r. wszczęła śledztwo w sprawie narażenia na uszczuplenie należności celnych i podatkowych w okresie od stycznia 2004r. do marca 2008r. przez wprowadzanie w błąd uprawnionego organu co do wartości i stanu samochodów importowanych ze [...], w ramach z góry powziętego zamiaru, zorganizowanej grupy przestępczej, która uczyniła z tego procederu stałe źródło dochodu. Z opisu przedmiotu tego śledztwa wynika zaś, że wiąże się ono z niewykonaniem zobowiązań, będących przedmiotem określenia w tym postępowaniu podatkowym, natomiast postępowanie karne dotyczy między innymi pojazdu sprowadzonego przez podatniczkę. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. strona wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i zwrot kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 października 2012r., sygn. akt I SA/Lu 454/12, uwzględnił skargę, uchylając zaskarżoną decyzję. W rozstrzygnięciu tym Sąd przyjął, że skoro decyzje organów obu instancji wydane w przedmiocie określenia podatnikowi zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz zobowiązania w VAT z tytułu importu samochodu w marcu 2006r. zostały doręczone po 31 grudnia 2011r., to nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego, zgodnie z art. 70 §1 Ordynacji podatkowej. Powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012r., sygn. akt P 30/11, Sąd stwierdził, że organ podatkowy przedwcześnie przyjął przesłankę zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych z art. 70 §6 pkt 1 wskazanej ustawy. Poprzestał bowiem na okoliczności wszczęcia postępowania karnego, które miało obejmować przedmiotowym zakresem okoliczności zgłoszenia organowi import przedmiotowego samochodu. Powinien natomiast rozważyć kwestię powiadomienia podatnika o zaistnieniu przesłanki zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Zdaniem Sądu należało nadto rozważyć, ze względu na treść umowy podpisanej 22 lipca 1972r. między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (Dz.U.UE.L.72.300.191 ze zm.), czy przyjęty krajowy reżim opodatkowania akcyzą importu używanego samochodu osobowego, starszego niż dwuletni, pochodzącego ze Szwajcarii, nie jest dyskryminujący w stosunku do krajowego reżimu opodatkowania akcyzą przemieszczenia na terytorium kraju samochodu podobnego o wspólnotowym pochodzeniu. W dotychczasowym postępowaniu podatkowym ta kwestia została pominięta. Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej od tego wyroku przez Dyrektora Izby Celnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 października 2014r., sygn. akt I GSK 180/13, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Stwierdził bowiem, że kwestia przedawnienia była przedmiotem badania organów obu instancji. Rozważono także kwestię powiadomienia podatnika o przesłance zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Nie można zatem przyjąć, że wystąpiły luki postępowania wyjaśniającego skutkujące koniecznością uzupełnienia materiału dowodowego co do oceny kwestii przedawnienia. Odnosząc się do kwestii zawieszenia biegu terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 §6 pkt 1 Ordynacji podatkowej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dla zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego istotna jest data wszczęcia postępowania w sprawie i to z dniem wszczęcia tego postępowania następuje z mocy prawa skutek określony w art. 70 §6 powołanej ustawy. Upatrywanie zatem konieczności powiadomienia podatnika w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012r., sygn. akt P 30/11, jako wywołującego skutek z art. 70 §6 pkt 1 Ordynacji podatkowej może budzić wątpliwości w związku z okolicznościami mającymi istotne znaczenie dla niniejszej sprawy. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ustalenia weryfikacji dokonane przez szwajcarskie władze celne dawały podstawę do odmowy zastosowania preferencji taryfowych. W sytuacji bowiem gdy nie przedstawiono dowodu pochodzenia w rozumieniu art. 18 wskazanej wyżej umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a [...], to wyniki weryfikacji umowy kupna-sprzedaży dowiodły, że eksporter nie wystawił i nie podpisał tego dokumentu. Oznaczałoby to, że zastosowanie krajowych przepisów regulujących opodatkowanie akcyzą do opodatkowania importu nie narusza postanowień powyższej umowy. Kwestia ta do oceny ostatecznej stała się jednak przedwczesna, skoro przedawnienie podlega ocenie w pierwszej kolejności. Na koniec Naczelny Sąd Administracyjny zalecił, by Sąd dokonał ustaleń i oceny w zakresie przedawnienia od czego dopiero uzależniona zostanie ocena zasadności i wysokości należności podatkowych. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 27 maja 2015r., sygn. akt I SA/Lu 456/ 15, uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego. W pierwszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż zgodnie z art. 70 §1 Ordynacji podatkowej sporne zobowiązanie podatkowe uległoby przedawnieniu z końcem 2011r., a zatem decyzję wydaną przez organ odwoławczy [...] kwietnia 2012r. należałoby uznać za wydaną po upływie okresu przedawnienia. Za trafne należało jednak uznać twierdzenia organu odwoławczego, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego uległ zawieszeniu zgodnie z art. 70 §1 pkt 6 powołanej ustawy, tj. z dniem 31 marca 2008r., w którym to dniu wszczęte zostało śledztwo, o którym była wyżej mowa, które swym zakresem obejmowało również pojazd sprowadzony przez skarżącą. Warunkiem zwieszenia biegu terminu przedawnienia jest, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 17 lipca 2012r. w sprawie o sygn. akt P 30/11, poinformowanie podatnika o wszczęciu takiego postępowania przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. To zaś - zdaniem Sądu kasacyjnego - nastąpiło w drodze doręczenia w dniu 16 sierpnia 2011r. podatnikowi postanowienia z dnia [...] sierpnia 2011r. o wszczęciu postępowania podatkowego. W niniejszej sprawie nie doszło zatem do przedawnienia, co oznacza, że organy podatkowe uprawnione były do dochodzenia należności podatkowych z tytułu importu przedmiotowego samochodu. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została natomiast z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew bowiem zasadom wyrażonym na gruncie przepisów art. 120, art. 122, art. 180 §1, art. 187 §1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Celnej nie ustalił i nie odniósł się w niebudzący żadnych wątpliwości sposób wszystkich istotnych elementów stanu faktycznego sprawy, do których w sprawie podatkowej należą zwłaszcza te, które istotne są z punktu widzenia ustalenia podstawy opodatkowania. Innymi słowy w nienależyty sposób wyjaśniono kwestię wartości celnej spornego pojazdu i - co za tym idzie - określenie podatku akcyzowego oraz VAT w kwotach wyższych, niż deklarowane przez skarżącą w zgłoszeniu celnym. Z tego względu Sąd zalecił, aby rozstrzygając sprawę organ jeszcze raz dokonał ustalenia wartości celnej przedmiotowego samochodu zarówno z uwzględnieniem sporządzonej opinii biegłego rzeczoznawcy jak i innych nieprzeprowadzonych dotychczas dowodów, a w razie konieczności, z uwagi na możliwy do ustalenia zakres uszkodzeń rozważył możliwość uzupełnienia przez biegłego dotychczasowej opinii lub zlecił jej ponowne wykonania innemu biegłemu. Organ winien mieć przy tym na uwadze, że dla ustalenia rzeczywistej wartości celnej uszkodzonego pojazdu sprowadzonego z zagranicy, istotne jest ustalenie rzeczywistych uszkodzeń pojazdu. Ponadto organ powinien uzasadnić - zgodnie z art. 210 §1 pkt 4 i 6 Ordynacji podatkowej – wysokość stawki podatku akcyzowego w kontekście postanowień umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, a Konfederacją Szwajcarską, która przewiduje, że umawiające się strony powstrzymują się od środków lub praktyk o wewnętrznym charakterze podatkowym, wprowadzających bezpośrednio lub pośrednio dyskryminację między produktami jednej z Umawiających się Stron i podobnymi produktami pochodzącymi z obszaru drugiej Umawiającej się Strony oraz stanowiska Trybunału Sprawiedliwości UE wyrażonego w uzasadnieniu wyroku w sprawie C-313/05 Maciej Brzeziński v. Dyrektor Izby Celnej w W.. Wskazany wyrok jest prawomocny. Uwzględniając przedstawione wyżej wskazania Sądu organ odwoławczy, pismem z dnia 31 sierpnia 2015r. wezwał stronę do przedstawienia rachunków potwierdzających naprawę pojazdu, ewentualnie potwierdzających zakup części. Nie odpowiadając na to wezwanie strona wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy, wskazując, iż samochód miał uszkodzony silnik oraz skrzynię biegów, a ponadto był porysowany i poobijany, z uszkodzoną przednią szybą, ponadto wniosła o przeprowadzenie dowodu z oględzin samochodu, z oględzin skrzyni biegów, która poprzednio była zamontowana w przedmiotowym samochodzie, z informacji [...] sp. z o.o. o numerze silnika i skrzyni biegów zamontowanych w samochodzie na okoliczność wymiany tych części oraz z zeznań M. M. oraz D. P. na okoliczność stanu technicznego pojazdu w chwili sprowadzenia, jego naprawy oraz zakupu wymienionych części. Przesłuchani wskazani wyżej świadkowie odpowiadając na pytanie czy w chwili dokonania przez skarżącą zgłoszenia celnego przedmiotowy samochód posiadał uszkodzenia, a jeśli tak to jakie zeznali, iż pojazd ten został zakupiony z uszkodzonym silnikiem (korbowód przebił blok silnika) oraz uszkodzoną skrzynią biegów. Zeznali także, iż wspólnie dokonali wymiany silnika i skrzyni biegów w przedmiotowym pojeździe, zakupionych przez M. M.. Opisali jednocześnie okoliczności zakupu silnika i skrzyni biegów oraz samodzielnej wymiany dokonanej samodzielnie w garażu. Świadek, który dokonał zakupu zeznał ponadto, iż nie posiada żadnych rachunków na silnik i skrzynię biegów, które zostały mu skradzione albo może wyrzucił je przez pomyłkę. Pamięta jednak, iż za silnik zapłacił [...] zł, a za skrzynię biegów [...] zł. Aktualna właścicielka samochodu, nie stawiając się na przesłuchanie, przedstawiła pisemne wyjaśnienie, iż we wrześniu 2006r. nabyła przedmiotowy samochód jako dopuszczony do ruchu, zarejestrowany w Polsce i w pełni sprawny, bez żadnych uszkodzeń fizycznych i mechanicznych. Z kolei rzeczoznawca samochodowy, do którego Dyrektor Izby Celnej pismem z dnia 19 listopada 2015r. zwrócił się o korektę wyceny z dnia 14 listopada 2011r. z uwzględnieniem cen na rynkach poza Wspólnotą z wykorzystaniem danych dotyczących stanu technicznego pojazdu, uwzględnił koszty naprawy pojazdu w kwocie [...]zł, tj. koszt zakupu silnika i skrzyni biegów w wysokości wynikającej z zeznania świadka. Ustalił on wartość rynkową pojazdu na kwotę [...]zł. Dokonując korekty wyceny uwzględnił korektę za pierwszą rejestrację, za przebieg i inne (w tym ze względu na liczbę właścicieli, aktualność badań technicznych, konieczność naprawy pojazdu, import prywatny oraz z tytułu wartości bazowej, bowiem punktem odniesienia dla wyceny był najbardziej zbliżony pod względem konstrukcyjno-użytkowym samochód [...] W związku z tym organ odwoławczy ustalił wartość celną pojazdu w trybie art. 31 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego na kwotę [...]zł (tj. 7.151,80 CHF) pomniejszając wartość rynkową pojazdu, wynikającą z opinii, o zwyczajową marżę (10%), cło (10%), podatek akcyzowy (65%) oraz VAT (22%). Natomiast biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, organ odwoławczy odmówił przeprowadzenia pozostałych wnioskowanych przez stronę dowodów oraz postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015r. wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału. Strona wniosła o umorzenie bądź zawieszenie postępowania do czasu odzyskania przez nią możliwości obrony w postępowaniu administracyjnym, ponieważ ze względu na chorobę nie mogła ona zapoznać się z aktami sprawy. Jednocześnie ponownie wniosła o przeprowadzenie wskazanych we wcześniejszym wniosku dowodów. W jej ocenie biegły nie wziął pod uwagę wszystkich uszkodzeń pojazdu, bowiem samochód był również poobijany i porysowany, a także miał uszkodzoną przednią szybę, rozerwaną komorę silnika, uszkodzony napęd, oś wału napędowego, zniszczoną elektronikę po wybuchu silnika, uszkodzone elementy metalowe mocujące silnik oraz uszkodzony przedni zderzak (połamany). Dyrektor Izby Celnej odmówił przeprowadzenia dowodów oraz zawieszenia postępowania. Po rozpatrzeniu materiału dowodowego uchylił decyzję organu pierwszej instancji i określił kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł, a kwotę VAT w wysokości [...] zł. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej strona zarzuciła: -naruszenie art. 70 §6 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy jest wątpliwość co do jego zgodności z art. 2 i art. 32 Konstytucji; -naruszenie art. 59 §1 pkt 9 w związku z art. 21 §1 pkt 2, art. 68 §2 pkt 2, art. 70 §1 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji określającej kwotę podatku akcyzowego oraz VAT w dniu [...] grudnia, a jej doręczenie stronie nastąpiło dopiero w dniu 2 stycznia 2012r., czyli w terminie pięciu lat licząc do końca roku kalendarzowego w którym upłynął termin płatności podatku, a tym samym sprawa jest przedawniona; -naruszenie art. 122 w związku z art. 187 §1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich dowodów jakich zażądała strona, które pozwoliłyby ustalić stan faktyczny pojazdu w chwili nabycia przez skarżącą; -naruszenie art. 192 w związku z art. 190 §2 i art. 136 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie za prawidłowo wykonany dowód z opinii biegłego rzeczoznawcy samochodowego, w sytuacji gdy podatnik w pismach wskazał, że chce uczestniczyć w przesłuchaniu biegłego, ale stan jego zdrowia na to nie pozwolił; -niezastosowanie ratio legis art. 2a Ordynacji podatkowej, który wszedł w życie 1 stycznia 2016r., czyli 2 dni po wydaniu zaskarżonej decyzji, ale dodany został ustawą z dnia 5 sierpnia 2015r, co oznacza możliwość zastosowania do sprawy ogólnej idei tego przepisu by niedające się usunąć wątpliwości rozstrzygać na korzyść podatnika, chodzi o przepisy art. 59 §1 pkt 9, art. 68 §2 pkt 3 oraz art. 70 §1 Ordynacji podatkowej; -naruszenie art. 120 i art. 121 §1 w związku z art. 210 §1 pkt 6 Ordynacji podatkowej poprzez działania nie mające oparcia w przepisach prawa, w sposób profiskalny uchybiający zasadzie powadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie podatnika. Formułując powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego oraz umorzenie postępowania ze względu na przedawnienie, ewentualnie uchylenie decyzji pierwszej i drugiej instancji i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o umorzenie postępowania na podstawie art. 208 §1 Ordynacji podatkowej, ewentualnie uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W tym miejscu należy wskazać, że sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art. 145 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei zgodnie z art. 134 §1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W pierwszej kolejności przedmiotem sporu między stronami jest kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego. W ocenie skarżącej nie została ona poinformowana o toczącym się przeciwko niej postępowaniu przed upływem okresu przedawnienia. Powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, w sprawie o sygn. akt P 30/11, oraz orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II FSK 1372/13) skarżąca wskazała, iż skuteczność przerwania biegu terminu przedawnienia uwarunkowane jest poinformowaniem podatnika – przed upływem przedawnienia – o toczącym się przeciwko niemu postępowaniu o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, przy czym zarzut musi dotyczyć tego konkretnie zobowiązania, którego bieg ma zostać zawieszony. Skarżąca natomiast nie mogła się dowiedzieć o zarzutach, ponieważ postępowanie toczyło się przeciwko zorganizowanej grupie przestępczej w sprawie rzeczywistej wartości i stanu technicznego importowanych ze [...] pojazdów, a nie przeciwko skarżącej. Nie ma zatem spełnienia przesłanki powiązania podmiotowego, aby zawiesić bieg przedawnienia. Organ z kolei wskazuje, iż z opisu czynu zawartego w postanowieniu Prokuratury Apelacyjnej z dnia [...] marca 2008r. o wszczęciu śledztwa wynika, iż podejrzenie jego popełnienia wiąże się z niewykonaniem zobowiązań będących przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej. W związku z powyższym bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego uległ zawieszeniu w dniu [...] marca 2008r. i postępowanie to jest kontynuowane. Warunkiem zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest bowiem wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo (wykroczenie) skarbowe, a zatem nie jest konieczne wszczęcie postępowania przeciwko osobie. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku [...] października 2014r., dotyczącym sprawy opodatkowania importu przedmiotowego samochodu przez skarżącą stwierdził, iż wobec odbioru przez stronę postanowienia o wszczęciu postępowania z dnia [...] sierpnia 2011r. nie można przyjąć, że podatnik nie był powiadomiony o toczącym się postępowaniu przed upływem terminu, o którym mowa w art. 70 §1 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we wskazanym wyżej prawomocnym wyroku z dnia 27 maja 2015r., uchylającym poprzednią decyzję Dyrektora Izby Celnej w sprawie niniejszej, będąc związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził natomiast, iż bieg terminu przedawnienia spornego zobowiązania uległ zawieszeniu zgodnie z art. 70 ust. 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, z dniem 31 marca 2008r., w którym to dniu wszczęto śledztwo w sprawie narażenia na uszczuplenie należności celnych i podatkowych w okresie od 1 stycznia 2004r. do 31 marca 2008r. poprzez wprowadzenie w błąd organu celnego i organów podatkowych, co do rzeczywistej wartości i stanu technicznego importowanych w tym czasie ze [...] pojazdów, które swoim zakresem obejmowało również pojazd sprowadzony przez skarżącą. Poinformowanie podatnika o wszczęciu takiego postępowania nastąpiło zaś w drodze doręczenia w dniu 16 sierpnia 2011r, a zatem przed upływem okresu przedawnienia, postanowienia z dnia 10 sierpnia 2011r. o wszczęciu postępowania podatkowego. W związku z zawieszeniem biegu terminu przedawnienia w niniejszej sprawie nie doszło do przedawnienia. Powyższe stanowisko Sąd w składzie niniejszym podziela. Ponadto, ze względu na treść art. 170 P.p.s.a., zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby, nie jest możliwe przyjęcie poglądu przeciwnego. Rozstrzygnięcie zawarte w prawomocnym orzeczeniu stwarza bowiem stan prawny taki, jaki z niego wynika i nie można przyjąć, iż zachodzą co do niego wątpliwości. Nie może być zatem skuteczne, z powołaniem się na ogólną ideę wprowadzenia przepisu art. 2a Ordynacji podatkowej, twierdzenie, że zachodzą niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego. Zarzut przedawnienia należy zatem uznać za niezasadny. Nie ma również mowy o naruszeniu art. 59 §1 pkt 9 Ordynacji podatkowej, który wskazuje na przedawnienie jako okoliczność powodującą wygaśnięcie zobowiązania podatkowego. W tym miejscu zwrócić należy także uwagę, iż zobowiązanie skarżącej w podatku akcyzowym oraz VAT nie powstało na skutek doręczenia jej decyzji, o której mowa w art. 21 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i nie z dniem doręczenia tej decyzji. W sprawie nie miał zatem zastosowania art. 68 §2 pkt 2 tej ustawy, organy tego przepisy nie stosowały i tym samym nie naruszyły. Kolejną kwestią sporną jest wartość przedmiotowego samochodu. W ocenie skarżącej organy prowadzące postępowanie nie przeprowadzając żądanych przez nią dowodów nie ustaliły prawidłowo stanu faktycznego pojazdu w chwili nabycia go przez skarżącą. Nieprawidłowe w jej ocenie było również przeprowadzenie dowodu z opinii rzeczoznawcy bez udziału skarżącej, która chciała uczestniczyć w przesłuchaniu biegłego ale nie pozwalał jej na to stan zdrowia w wyznaczonym terminie. Odnosząc się do tej kwestii w pierwszej kolejności zwrócić trzeba uwagę, iż skarżąca w okresie od wszczęcia postępowania w sierpniu 2011r. kilkukrotnie wypowiadała się co do stanu i wartości importowanego pojazdu, w kolejnych wypowiedziach wskazując na uszkodzenia, o których nie wspominała wcześniej. Porównując wypowiedź skarżącej z dnia 12 września 2011r., tj. 5 lat po dokonaniu importu i sprzedaży w Polsce oraz 23 grudnia 2015r. zauważyć można, że dopiero w tej drugiej wypowiedzi poinformowała o uszkodzeniu osi wału napędowego, zniszczeniu elektroniki po wybuchu silnika, uszkodzeniu elementów metalowych mocujących silnik oraz uszkodzeniu przedniego zderzaka. Tymczasem ze zgłoszenia celnego nie wynika, aby pojazd był uszkodzony. Ponadto uszkodzeń, poza uszkodzeniem silnika i skrzyni biegów, nie potwierdzają świadkowie, którym zadawano pytanie czy pojazd miał uszkodzenia, a jeśli tak to jakie. Skarżąca wypowiadała się w formie pisemnej, informując, że stan jej zdrowia nie pozwala na osobiste stawiennictwo, a jednocześnie nie ustanowiła w toku postępowania podatkowego pełnomocnika. Zaznaczyć należy, iż organ odwoławczy wzywając świadków w celu złożenia zeznań zawiadomił skarżącą o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu zgodnie z wymaganiami określonym w treści art. 190 §1 Ordynacji podatkowej. Dopuszczając zaś dowód z opinii biegłego w celu określenia wartości rynkowej pojazdu podobnego do objętego zgłoszeniem celnym, postanowieniem z dnia [...] października 2011r. (doręczonym 2 listopada 2011r.), organ zawiadomił o skarżącą o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu (tj. 14 listopada 2011r.), informując o możliwości zadawania pytań oraz składania wyjaśnień. Skarżąca składając przy piśmie z dnia 9 listopada 2011r. zaświadczenie lekarskie z dnia 8 listopada 2011r. wskazujące na przewlekły zły stan zdrowia poinformowała, iż nie może stawić się w terminie wyznaczonym przez organ i nie może równocześnie wyznaczyć pełnomocnika. Organ prowadzący postępowanie, pismem z dnia 14 listopada 2011r., wskazał natomiast na treść art. 136 i 137 Ordynacji podatkowej, z których wynika możliwość działania przez pełnomocnika. Z tego względu dowód został przeprowadzony w wyznaczonym terminie. Natomiast w dniu 21 listopada 2011r. uwierzytelniona kopia wyceny została przesłana stronie. Ma rację skarżąca twierdząc, iż strona może wyznaczyć sobie pełnomocnika, ale nie jest to jej obowiązek. Powinna jednak zdawać sobie sprawę, iż jeśli stan zdrowia może uniemożliwić jej osobisty udział w przeprowadzeniu dowodu, to jednak w swoim dobrze pojętym interesie winna jednak pełnomocnika ustanowić, zwłaszcza że o terminie przeprowadzenia dowodu zawiadomiona została 12 dni wcześniej, tj. 2 listopada. W dniu 30 listopada 2015r. biegły dokonał jedynie uzupełnienia opinii z dnia 14 listopada 2011r. uwzględniając wszystkie uszkodzenia pojazdu, jakie wskazali świadkowie oraz wskazane wyżej korekty. W tych okolicznościach nie można podzielić zarzutu skarżącej dotyczącego naruszenia art. 192 w związku z art. 190 §2 i art. 136 Ordynacji podatkowej. Ponieważ zaś organ odwoławczy uwzględnił wszystkie wyjaśnienia świadków co do uszkodzeń przedmiotowego pojazdu, tj. uszkodzeń silnika i skrzyni biegów oraz poniesionych wydatków na remont, czyli wymianę tegoż silnika i skrzyni biegów, prawidłowo odmówił, jako zbędne, przeprowadzanie dowodów na okoliczność wymiany silnika i skrzyni biegów z oględzin skrzyni biegów, która – według zeznań świadków - poprzednio zamontowana była w pojeździe, a jest przechowywana przez jednego ze świadków, a także występowania o informację do [...] sp. z o.o. dotyczącą numerów silnika i skrzyni biegów zamontowanych pierwotnie w pojeździe. Prawidłowo również organ ocenił, iż zbędne było przeprowadzanie dowodu z oględzin przedmiotowego samochodu w 2015r. na okoliczność jego stanu w roku 2006, zwłaszcza, że aktualna właścicielka wyjaśniła, iż nabyła w 2006r. przedmiotowy samochód w pełni sprawny, dopuszczony do ruchu, zarejestrowany w Polsce, bez żadnych uszkodzeń fizycznych czy mechanicznych. Nie znajdują więc uzasadnienia zarzuty skarżącej naruszenia przez organ odwoławczy art. 122 w związku z art. 187 §1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. W toku postępowania organy podatkowe winny bowiem podejmować wszelkie, ale jednocześnie i wyłącznie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Odnosząc się zaś do wskazań co do dalszego postępowania, zawartych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2015r., o konieczności uzasadnienia wysokości stawki podatku akcyzowego w kontekście postanowień umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, a [...], która przewiduje, że umawiające się strony powstrzymują się od środków lub praktyk o wewnętrznym charakterze podatkowym, wprowadzających bezpośrednio lub pośrednio dyskryminację między produktami jednej z Umawiających się Stron i podobnymi produktami pochodzącymi z obszaru drugiej Umawiającej się Strony, organ odwoławczy prawidłowo wskazał, odwołując się do oceny wyrażonej przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 października 2014r., iż wyniki weryfikacji przedstawionej przez skarżącą umowy kupna-sprzedaży dowiodły, że eksporter nie wystawił i nie podpisał tego dokumentu. Skarżąca zatem nie przedstawiła dowodu pochodzenia, wobec czego importowany przez nią samochód nie może być uznany za pochodzący ze Szwajcarii w rozumieniu art. 18 wskazanej umowy, wymagającego m.in. przedstawienia dowodu pochodzenia, więc regulacja ta nie ma w sprawie zastosowania. Jednocześnie zastosowana stawka, zgodnie z treścią §7 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżek stawki podatku akcyzowego, nie przekraczała stawki wynikającej z treści art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, czyli 65%, tj. mającej zastosowanie do wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych. Poddając zaś analizie orzeczenie ETS, które wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 maja 2015r. organ odwoławczy wskazał, iż dotyczy on równego traktowania w zakresie podatku akcyzowego używanych samochodów nabywanych w krajach Wspólnoty. Skarżąca dokonała natomiast importu z kraju trzeciego, niebędącego członkiem Wspólnoty. Zastosowana stawka w wysokości 65% nie narusza prawa. Skarżąca w treści skargi nie formułuje zarzutu zastosowania niewłaściwej stawki podatkowej. Prawidłowo również organ odwoławczy, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015r., odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej z dnia 23 grudnia 2015r. o zawieszenie postępowania podatkowego, jako że nie zachodziła żadna z przesłanek zawieszenia postępowania, o których mowa w treści art. 201 §1 Ordynacji podatkowej. Podawana przez skarżącą przyczyna, tj. zły stan jej zdrowia, dokumentowany zaświadczeniem lekarskim z dnia 8 października 2011r., z którego wynika, iż skarżąca nie może osobiście stawić się w Urzędzie Celnym w okresie od 8 do 30 listopada 2011r. nie mieści się w żadnej z przesłanek zawieszenia postępowania, zwłaszcza w 2015r. Z przytoczonych wyżej powodów w ocenie Sądu rozpoznającego sprawę niezasadne są zarzuty naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej, wymagającego od organów podatkowych działania na podstawie prawa, oraz art. 121 §1 tej ustawy, nakładającego na te organy obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie. Nie ma również pokrycia w rzeczywistości zarzut naruszenia art. 210 §1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, jako że decyzja zawiera dość obszerne uzasadnienie zawierające wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, jak tego wymaga §4 powołanego artykułu. Z tych wszystkich powodów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę.