I SA/Lu 199/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w L. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2014 r. postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić A. Sp. z o.o. w L. Przedsiębiorstwu z sum budżetowych Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie) kwotę [...] uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 3 marca 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął wobec A. sp. z o.o. w L. kontrolę podatkową w zakresie rozliczenia podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r. – sprawdzenia zasadności zwrotu przed jego dokonaniem. Kontrola podatkowa została zakończona doręczeniem spółce protokołu kontroli z dnia 16 czerwca 2015 r. Ponieważ Spółka nie złożyła korekty deklaracji dla podatku od towarów i usług uwzględniającej stwierdzone przez kontrolujących uchybienia, wobec czego organ wszczął wobec Spółki postępowanie podatkowe w sprawie zmiany rozliczenia podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r. Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej – ustawa VAT) przedłużył termin zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2014 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatku od towarów i usług za tenże miesiąc dokonywanego w ramach postępowania podatkowego. Po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa spółka w dniu 10 lutego 2016 r. (data złożenia pisma w placówce pocztowej) złożyła na postanowienie z dnia 4 grudnia 2015 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarżąca wnosiła o uchylenie postanowienia, zarzucając naruszenie art. 121, art. 122 i 124 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. – dalej: O.p.) w zw. z art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy VAT. W odpowiedzi na skargę, Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wskazał, że zaskarżone postanowienie nie zostało wydane w postępowaniu, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658, dalej ustawa nowelizująca), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2) oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Brzmienie tego przepisu wyklucza możliwość wnoszenia skarg na innego rodzaju postanowienia, niż w nim wskazane. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym zostało i jako takie zostało wyłączone z mocy art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tej ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków, wynikających z przepisów prawa, bez później wprowadzonych wyłączeń. Tak więc między innymi postanowienie dotyczące przedłużenia terminu do zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym, wydane na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej, mieściło się w tej kategorii aktów administracyjnych, podlegających kognicji sądów administracyjnych. Jednakże wejście w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. zmiany art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. spowodowało omówione wcześniej wyłączenie możliwości kontroli sądowoadministarcyjnej wskazanej wyżej kategorii postanowień. Nadal natomiast istnieje, wynikająca z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., podstawa do złożenia skargi do sądu w przypadku postanowień dotyczących przedłużenia terminu do zwrotu nadwyżki VAT wydawanych w toku czynności sprawdzających, ponieważ na takie postanowienia przysługiwało i przysługuje zażalenie (art. 274b § 2 Ordynacji podatkowej). Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej przepis art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, ma zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, to jest od 15 sierpnia 2015 r., przy czym chodzi oczywiście o datę wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po dniu 14 sierpnia 2015 r., tak więc zastosowanie do niego znajdzie przepis art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. w jego nowym brzmieniu. Biorąc pod uwagę omówione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.